(ปีใหม่ไทยกลืนกินผมมม)

"ยินดีที่ได้ช่วยครับ"

"งั้นไว้เจอกันใหม่นะครับ" โค้งตัวบอกลาก่อนจะเดินจากไป

(พ่อรู้สึก ปวดหลังง"

ถูกอุ้มเหนือพื้นสู่อ้อมกอดของคนอายุมาก ค่อยยังชั่วที่ไม่ต้องเดินลำบากอีกต่อไป

หลุบมองฝ่ามือที่คอยลูบขนของเขาไปด้วยชวนเคลิ้มเป็นอย่างมาก จนเผลอคิดว่าอยู่แบบนี้ก็ไม่เลว?

”ม๊าว“ ::ขอบคุณครับ โอโนะซัง::

…

(ตัดจบฟืดดดด ขอบคุนที่มาช่วยเมี้ยวๆค้าบบบบ😭😭😭😭)

(มันน่ารักเกินนน ก้อนน😭😭😭😭🫳🫳🫳)

"ได้สิครับ"

เขาพยักหน้าก่อนจะรับกระดาษมาเซ็นให้โดยไม่ต้องการสิ่งตอบแทน เมื่อจรดปลายปากกาเสร็จอากิระก็ส่งคืนให้

"เรียบร้อยครับ"

"หวังว่าจะครบเร็วๆนี้นะครับ"

(เย้ย ขอบคุณที่มาโรลกันครับบ)

(ขอบคุณเช่นกันครับบ ขนฟูน่าหยุมๆมาก😭😭😭)

"โอโนะ อากิระครับ"

"หอฤดูร้อน มังไก"

เขาเอ่ยแนะนำตัวพลางโค้งหัวให้อย่างสุภาพนอบน้อม

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ทาคุคิทสึซัง"

"ขอบคุณที่ให้จับมือนะครับ มันดีมากจริงๆ"

#MSG_nyugaku

โจทย์การล่าลายเซ็นที่คุณได้คือผู้อำนวยการงั้นหรือ!!!!????

แล้วจะไปหาผู้อำนวยการมาจากไหนกันเล่า!? คุณคิดในใจพลางเดินหาไปทั่วโรงเรียน จนกระทั่งในที่สุดคุณก็เดินวนกลับเข้าไปในโรงยิมที่ซึ่งคุณจากมาตอนปฐมนิเทศ

โต๊ะและเก้าอี้ถูกตั้งเอาไว้หน้าเวที
คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือผู้อำนวยการ
'โยชิอุมิ ซามิโกะ'

" อ๊ะ ท่านเดินตรงมาแบบนั้น- "

" อยากได้ลายเซ็นจากดิฉันสินะเจ้าคะ! "

โดนความน่ารักเข้าเล่นงานเต็มๆจนต้องพยายามเก็บอาการ เขาค่อยๆย่อลงไปอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมากอดไว้แนบอก

"ผมจะค่อยๆเดินนะครับ ถ้าผมเดินผิดทางก็ร้องขึ้นมาได้ครับ"

ว่าแล้วก็เริ่มออกเดินไปเรื่อยๆ มือลูบๆขนแมวไปนิดหน่อย

"ขอโทษด้วยครับ"

เขาละมือออกจากการบีบนวดอีกฝ่ายเพื่อรักษามารยาทอันดีที่ยังต้องมีอยู่

"ลำบากเหมือนกันนะครับ ถ้าควบคุมความผิดปกติได้ก็คงจะดีขึ้น"

"ถ้าจบจากที่นี่ไปต้องดีขึ้นแน่ครับ"

มองจ้องอีกฝ่ายอย่างมั่นใจ

(ขอบคุณเช่นกันครับบ)

#MSG_สลับเพศ

“ ท-ท ทะโทเบยะ ค-คาโนะ ค่ะ… ”

“ ร-รับขนมสักชิ้นไหมค-คะ… “

“ อ-เอ๋ ด-ด-ดอกไม้ー ห-ให้ฉันหรือคะ ! จ-จะรักษาอย่างด-ดีเลยค่ะ ขอบคุณน-นะคะ ! “

( พาคาโนะจังมาเปิดตัวค่ะ ยังมีขนมมาให้ทุกคนเหมือนเดิมด้วย ! 😆 )

ปลายนิ้วใต้ถุงมือสีดำลูบขนบนฝ่ามือนั้นเบาๆไม่ให้มันดูคุกคามมากจนเกินไป

ก่อนจะออกแรงบีบเบาๆให้พอสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มและกล้ามเนื้อที่แข็งกว่าสัตว์ทั่วไป

"ไม่ผิดหวังเลยครับ แต่แบบนี้คงมีปัญหาเวลาขนร่วงรึเปล่านะครับ"

"ก็จริงครับ"

เพราะเขาก็เล่นกิจกรรมนี้เพราะต้องการพบปะผู้คนเช่นเดียวกัน พออีกฝ่ายพูดถึงก็รู้ตัวว่ามันยังเหลืออีกนิดหน่อย

"งั้นไว้เจอกันตอนเย็นดีไหมครับ แบบนั้นคงได้ลายเซ็นครบแล้ว"

"ต้องทำสัญญาด้วยไหมครับ คุณจะได้มั่นใจว่าผมจะไม่เบี้ยว"

"เจอมาบ้างครับ แต่ก็ยังนุ่มฟูอยู่ดี"

เขาตอบกลับไปอย่างจริงจัง ไม่ว่าจะเป็นขนสัตว์แบบไหนแต่ถ้ามันดูนุ่มฟูมันก็น่าจับอยู่ดี

อากิระรับใบกิจกรรมคืนมาก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าอีกฝ่าย

"ขอจับหน่อยครับ"

"นิดเดียว" ทำหน้าจริงจัง

(น่ารัก😂)

"ให้ผมอุ้มไปไหมครับ หรือว่าควรจะถอดรองเท้ามากกว่า"

เห็นท่าทีการเดินของอีกฝ่ายแล้วก็อดจะเอ็นดูไม่ได้ รู้ว่าไม่ควรจะรู้สึกดีบนความลำบากของคนอื่น

แต่มันน่ารักนี่นา

"งั้นเหรอครับ"

เขาตอบรับเสียงเบาพลางมองคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเงียบๆ

"ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณเองต้องเก่งขึ้นจากเมื่อก่อนแน่นอน"

ให้กำลังใจโดยไม่มองคนข้างๆ

"ขอบคุณครับ" มองลายเซ็นสุดโดดเด่นที่ใครเห็นก็คงรู้ว่าเจ้าของคือใคร

อากิระหยิบปากกาธรรมดาขึ้นมาเซ็นคืนให้เช่นเดียวกัน ดูเหมือนว่าก็มาได้ครึ่งทางแล้วนะ

"คุณเองอยากได้ของรางวัลจากกิจกรรมเหมือนกันเหรอครับ"

"นี่ของผมครับ" ยื่นให้พร้อมปากกาเช่นเดียวกัน

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับในทางกลับกันผมเองก็อยากให้คุณเซ็นให้เหมือนกัน"

เขาจรดปากกาลงบนกระดาษลายเซ็น เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงส่งคืนให้

"ของผมเองก็มีตรงช่องมีขนครับ คุณนุ่มฟูมากเลย"

มองขนสีส้มของอีกฝ่ายอย่างสนอกสนใจแม้ใบหน้าจะเรียบเฉย

"สงสัยจะทำหาย..."

เขาพึมพำเบาๆเหมือนเข้าใจภาษาแมวแต่เอาเข้าจริงก็แค่เดาสุ่มนั่นแหละ

"ไปหาด้วยกันเถอะ พอจะนึกได้ไหมครับว่าครั้งสุดท้ายก่อนจะกลายเป็นแมวคือที่ไหน"

ยืนขึ้นเต็มความสูงเพื่อเตรียมออกเดินทาง

รู้สึกเหมือนกำลังจะรวมร่างกับอีกฝ่ายยังไงชอบกล อากิระยังคงมีสีหน้าเรียบนิ่งอย่างที่เคยเป็น

"ผมหวังว่าความปรารถนาของคุณเป็นจริงในสักวันครับ"

"แต่ว่า.."

"ไม่ใกล้ไปหน่อยเหรอครับ"

ยกมือขึ้นขัดความเคารพต่อเทพเจ้าของอีกฝ่ายไว้ก่อน คนมองกันหมดแล้วมั้ง

ถึงไดอารี่ ผมได้อุ้มพี่อากิระ และนี่ก็เป็นวันที่ดีที่สุด😛

พอได้รับอนุญาตก็คลี่ยิ้มกว้างสีหน้าสดใสขึ้นทันที เวลาคิดว่าวันนี้จะดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้วก็มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นอีก!

"งั้นขออนุญาตนะครับ!"

ว่าแล้วก็ก้มตัวลงไปนำแขนอีกฝ่ายมาพาดบ่าของตนก่อนจะใช้สองมือช้อนตัวอุ้มขึ้นมาอย่างง่ายดาย นี่แหล่ะท่าที่เหมาะแก่การอุ้มกระต่าย!

ได้อุ้มแล้วก็เริ่มหมุนตัวไปรอบๆพลางหัวเราะคิกคักๆอย่างมีความสุขอยู่คนเดียวไม่หยุด

"ชอบไหมครับรุ่นพี่"

ส่วนเขาชอบสุดๆ นี่มันฝันเป็นจริง

(ผมโดนบอม😭😭)

คนอายุมากกว่ามองพื้นที่ไกลห่างออกไปเพราะความสูงที่มากขึ้น นี่สินะอากาศด้านบน--

เขาโดนหมุนไปรอบๆจนต้องกอดคอรุ่นน้องไว้กันตัวเองร่วง

"หยุด..หมุนก่อนครับ"

ถ้ายังมากกว่าอาจจะมีภาพไม่น่าชมเกิดขึ้นก็ได้..

อากิระมองตามมือที่กวาดไปในอากาศราวกับกำลังดูละครเวทีอะไรแบบนั้น

"มลทิน..ไม่สะอาด"

เขาพึมพำตามคำพูดของอีกฝ่าย สมองใต้หมวกของโรงเรียนกำลังคิดถึงคำตอบที่ดูยากกว่าการเลื่อนระดับเสียอีก

"ผมทำในสิ่งที่อยากจะทำ" ดึงปลายปีกหมวกลงต่ำ

"ถ้าการเกิดมามีชีวิตคือมลทิน งั้นไม่ต้องสะอาดก็ได้ เพราะมันคือสิ่งที่ผมต้องการ"

ดวงตาสีม่วงจดจ้องไปที่อีกฝ่ายอย่างแน่วแน่

"แล้วคุณล่ะ มีมลทินรึเปล่า"

"ทำไมถึงตัวเหลือแค่นี้ล่ะครับ"

เขาช้อนมือเข้าใต้อุ้งมือที่สวมรองเท้าของอีกฝ่ายคล้ายการจับมือ

"ฮามากุริไปไหนแล้วครับ"

ถ้าไม่มีสิ่งนั้นจะคุมความผิดปกติก็ยากหน่อย

"อย่าร้องไห้เลยครับ ลองคิดในมุมกลับกันดูสิ"

เขาจิ้มลงไปบนกระดาษตรงช่องสองที่ยังว่างอยู่

"ถึงจะมีแค่หนึ่งช่องแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เซ็นได้แค่หนึ่งชื่อนี่ครับ"

อากิระยกยิ้มบางเบาให้อีกฝ่ายก่อนจะเริ่มพูดต่อ

"ให้คนที่คุณคิดว่าน่ารักเซ็นลงไปเยอะๆสิครับ ตัวเล็กหน่อยคงเซ็นได้หลายคน ถ้าไม่พอจะเซ็นข้างหลังก็ได้"

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน

ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...

และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷

(วันนี้วันเกิดค่ะ,,)