“ เรื่องสนุกสำหรับเธอ คืออะไรบ้างล่ะคะ? ”

จะเป็นเหมือนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ หรือมีอะไรนอกเหนือจากนั้น สำหรับชายหนุ่มตรงหน้าแล้วจะมีอะไร ‘น่าสนุก’ อีกบ้างนะ

กิริยาท่าทางของอีกฝ่ายรวมถึงคำพูดคำจาราวกับถูกคิดมาอย่างดี สาวเจ้าหยียิ้มดวงตาแทบปิด ประคองถุงผ้าขึ้นมาระดับสายตา

“ ความจริง ภารกิจของฉันก็สำเร็จลุล่วงหมดแล้วล่ะค่ะ ” — ในตอนแรกก็มีแค่การซื้อของนั่นแหละ

“ แต่พอมาเจอไคคาเสะคุงแล้ว คิดว่าหาอะไรทำเพิ่มสักอย่างสองอย่างคงไม่เลว ”

ว่าจบก็ลดระดับสัมภาระในมือมาถือไว้ข้างกายเช่นเดิม

+

[ STORY 01 : Brotherhood ]

เขามีน้องชายที่อายุห่างกันเกือบ 10 ปี

[ เมียวโจ เก็นไรเซย์ ]

เด็กคนนั้นหน้าตาได้แม่มากกว่าพ่อ เหมือนอย่างที่โชเซย์เอ็นได้มันมา ผมสีน้ำเงินที่เลือนหายจากเขาไปนาน ทอประกายวาวบนหัวของน้องชาย มันทำเขาหวนคิดถึงตอนความผิดปกติยังไม่ระรานเขามากขนาดนี้

แต่น้องชายตัวน้อยของเขา
เกิดมาพร้อมคำสาปบางอย่าง

“ แต่อีกเดี๋ยว… เราคงต้องแยกกันซะแล้ว ”

เวทมนตร์ของอาคาเนะ จะส่งผลกับคนที่ตนสัมผัส หรือไม่ก็คนที่ร่ายคาถาให้และจะรู้สึกเมื่อถึงเวลา

“ ให้ฉันฝาก ‘ฝันดี’ ไว้กับโฮชิชิมะคุง ก่อนแยกย้ายกันดีไหมคะ? ”

แม้จะเป็นเพียงภาพลวงตาที่หล่อนสร้างขึ้น แต่อย่างน้อยก็เรียกรอยยิ้มจากใบหน้าของอีกคนได้ชัดเจน

“ ด้วยความยินดีค่ะ ”

ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ของจริง แต่กลับทำให้มองเห็นหรือรู้สึกได้ราวกับอยู่ตรงนั้น— เพราะแบบนี้กระมัง ถึงได้วิเศษนัก

มือเรียวกดปลายนิ้ว ทิ้งสัมผัสลงบนหลังมือของอีกฝ่ายเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ลากออกมา ปล่อยให้ภาพที่อีกคนเห็นค่อย ๆ จางอย่างช้า ๆ ไม่รีบร้อน

+

“ ไคคาเสะคุง มาทำอะไรแถวนี้ล่ะคะ? ”

หล่อนกลับมายืดตัวยืนเต็มความสูง ไม่แน่อีกคนอาจจะแค่เดินผ่านมา ไม่ก็ซื้อของ แต่เนื้อตัวกลับดูไม่ได้พกอะไรติดตัวมาขนาดนั้น

“ หรือว่าความจริงแล้ว… ก็อยากได้พวงกุญแจน่ารัก ๆ เหมือนคุณผู้หญิงท่านนั้น? ” สาวเจ้าเอ่ยแซว ก็ไม่แน่เขาอาจจะอยากหาซื้อก็ได้นี่

นัยน์ตาสีชมพูไร้ประกายสบมองศีรษะที่ค้อมลงเล็กน้อย จรดกับใบหน้าและดวงตาของอีกฝ่ายก่อนเสียงหัวเราะจะเล็ดลอดออกมาแผ่วเบา

“ ปากหวานจังเลยนะคะ ”

มือเรียวเลื่อนลงสัมผัสกับชายกระโปรงน้อย ๆ ตามด้วยร่างโปร่งที่ย่อลงเชิงทักทาย

“ คุโรสึกิ อาคาเนะค่ะ ” ถึงเขาน่าจะรู้อยู่แล้วก็เถอะ

+

“ แต่ฉันไม่บอกหรอกค่ะ ” หล่อนเสริม เพราะนั่นก็จะโยงให้เธอต้องไปให้การในฐานะพยานอีกกระมัง

“ แล้วคุณผู้ชายท่านนี้ รู้ชื่อของฉันได้ยังไงล่ะคะ? ”

คุ้นหน้าของเธอเหรอ? หรือว่าเคยได้ยินจากที่ไหน? ไม่ว่าจะแบบไหนก็อดทึ่งไม่ได้ที่เขารู้กระทั่งห้องเรียนที่หล่อนอยู่

“ ไม่คิดว่าถ้าบอกไป จะเกิดเรื่องยุ่งยากขึ้นเหรอคะ? ”

สาวเจ้ากล่าวระหว่างที่รอหญิงสาวคนนั้นเดินออกไป ร่างเพรียวเอียงหันกลับเข้าหาชายหนุ่ม

“ อาจจะถูกเอาไปบอกตำรวจก็ได้นะคะ หรือไม่ก็… บอกอาจารย์ที่โรงเรียน ”

สองมือไขว้กันไว้ข้างหลัง โน้มกายเข้าหาอีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้มแฝงแววยียวนบนริมฝีปากตามประสา

+

#MSG_bunkatsu #MSG_โรลเปิด | แยกรูท

ช่วงหลังเลิกเรียนที่มีนักเรียนหลายคนกำลังวิ่งวุ่นไปมาเพื่อเตรียมโปรโมทชมรมกัน

《คุณ》คือหนึ่งในนักเรียนที่กำลังวิ่งวุ่นอยู่นั้น จู่ๆก็เผลอทำของตกระหว่างทางแต่ตอนกำลังจะก้มไปเก็บนั้น ก็ได้มีมือสีดำเขม่ามาเก็บให้เสียก่อน

"ทำตก...รึเปล่าคะ?" เจ้าของมือนั้นสบตากับคุณอย่างเรียบเฉยและน่ากลัว(?)

(มา+กันได้นะคะ✨️ เนียนรู้จักก็ได้เหมือนกัน>:D)

“ ใช่ของคุณหรือเปล่าคะ? ”

หล่อนไม่ได้ตั้งใจจะช่วย เพียงแต่ไม่อยากสาวเรื่องยุ่งยากเข้าหาตัวเอง

และหากเป็นไปได้ ถ้าได้คุยกับเขาอีกสักหน่อย คงได้รู้เรื่องน่าสนใจเข้าอีกก็ได้— อย่างเช่นการที่เขารู้ชื่อของเธอโดยไม่หล่อนยังไม่ทันได้เอ่ยแนะนำตัว

คาเนะหันมองตามต้นเสียงนั้น ดูเหมือนจะมีสิ่งที่หล่อนต้องการอยู่คามือเสียด้วย กลายเป็นฝ่ายต้องคุยเสียแล้วสิ

“ สวัสดีค่ะ ” แถมถ้าบอกว่าชายคนนั้นเป็นคนขโมยไป ก็คงเป็นเรื่องใหญ่เข้าซะเปล่า

“ พอดี… คุณผู้ชายท่านนี้เพิ่งเจอสิ่งนี้ตกอยู่เลยค่ะ ”

ว่าพลางเอียงตัวเข้าหา แบมือออกเผยสิ่งที่วางอยู่บนนั้น โดยยังอยู่ข้างชายผมสีสว่างราวกับจะยื้อให้ยังอยู่ตรงนี้

+

#MSG_bunkatsu

เพราะชมรมที่เข้าทำให้มิโฮะเริ่มคิดเรื่องอาวุธ จะให้วิ่งเข้าไปต่อยตรงๆก็ไม่ใช่ทางของเธอ หลังเลิกเรียนเลยแวะเดินเล่นแถวย่านการค้าจนไปสะดุดตาเข้ากับคทาอันนึง ณ ร้านขายของเล่น

หลังหยิบมาลองควงเล่นพบว่า ขนาด น้ำหนักเหมาะมือ แถมกดแล้วมีแสงสีเสียงด้วย เริ่ด!

โดยรวมก็โอแต่ติดอยู่อย่างเดียว

เรียบไปรึเปล่า?

oO( โมใหม่? )

#MSG_bunkatsu
[ หน้าห้องชมรมค้นคว้าปรุงยา | ช่วงเตรียมงานชมรม ]

"อ้า— ขอโทษที ผมขอทางหน่อย"

"คุณตรงนั้นน่ะ ผมขอยืมกรรไกรหน่อยสิ"

ที่ออกมาจากห้องชมรมไม่ใช่เอลฟ์แก่จากเมิร์Oวู้ด แต่เป็นอาจารย์วิชาปรุงยาที่อะไรสักอย่างแปลกไป

หลังเอากรรไกรหั่นผมจนกุดเท่าไหล่ อาจารย์ต่างชาติก็หายกลับเข้าไปในห้องชมรมอีกครั้ง

มันเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นกันแน่นะ?

“ ฮ่ะ ๆ แหม มือไวจังเลยนะคะ ”

ดวงตาคมหยียิ้มเช่นเดียวกับริมฝีปากเป็นกระจับ ขณะเดียวกันเธอก็แบมืออีกข้าง เผยสิ่งที่อีกฝ่ายเพิ่งทำตกไปเช่นกัน

“ แล้วสิ่งนี้ คุณทำหล่นไว้ด้วยหรือเปล่าคะ? ” — ของเขาเหรอ ไม่น่าใช่กระมัง

สองมือควานหยิบสิ่งของที่ตกลงบนพื้นไร้ท่าทีลนลานเหมือนเมื่อครู่ หยิบทั้งส่วนของตัวเองและบางสิ่งที่ตกอยู่ใกล้ ๆ พอดีราวกับบังเอิญ

ร่างโปร่งหยัดกายขึ้นอีกครา รับถุงผ้าของตนมาถือไว้ตามด้วยปลายสายตาที่เหลือบมองบางสิ่งในมือคนตรงหน้า

แท่งลิปบาล์มของหล่อน ทั้ง ๆ ที่คุ้นว่าไม่ได้ทำตกลงไปด้วยแท้ ๆ

+

“ อะ… ขอโทษด้วยนะคะ ”

สาวเจ้าเอ่ยเสียงแผ่ว ดูเหมือนว่าหล่อนจะชนอีกฝ่ายแรงพอสมควร จนถุงผ้าที่ถืออยู่หลุดมือไปทำให้ซองขนมกระจายอยู่บนพื้น

หากแต่นั่นก็เป็นเพียงหนึ่งในการจัดฉาก เธอทำทีเป็นย่อตัวลงเก็บของที่ตกอยู่ ไม่แน่ว่าเมื่อครู่นี้ อีกฝ่ายอาจทำอะไรหล่นจากฝ่ามือไปด้วยก็ได้

ตาฝาดล่ะมั้ง ตอนแรกก็คิดแบบนั้น จนกระทั่งหญิงสาวคนนั้นเริ่มทำทีเหมือนจับหาอะไรบนกระเป๋าของตัวเอง แต่กลับไม่พบมัน

แหม น่าสงสารจริง ๆ คงจะเดินวนเวียนหาแถวนั้นอีกสักพักนึงเลย

อาคาเนะก้าวตรงต่อไปอย่างไม่รีบร้อน เสียงฝีเท้าไล่หลังชายผมสีสว่าง จนกระทั่งรู้ตัวอีกทีก็เดินชนเข้ากับข้างลำตัวอีกฝ่ายเข้าเสียแล้ว

+

( ขออนุญาต + ด้วยนะคะ )

ในขณะที่ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว หญิงสาวคนหนึ่งก็บังเอิญผ่านมาหลังจากจับจ่ายใช้สอยในย่านการค้าพอดี

ถุงผ้ากระชับอยู่ในมือข้างหนึ่ง สายตากวาดมองไปรอบ ๆ จนบรรจบกับแผ่นหลัง— และหมวกใบสูง

เธอไม่รู้จักเขา เพียงแค่เห็นว่าชายคนนั้นเพิ่งผ่านสุภาพสตรีท่านหนึ่งไป และอะไรบางอย่างที่ติดตัวเธอคนนั้นก็พร่องหายไปด้วย

+

( น่ารักมากเลยค่ะ! ขอเพ้ท ๆ ได้ม้าย🫳 )

( เท่มากเลยค่ะ ไหว้ขอพรได้มั้ยคะ- )

#MSG_Songkranfes

(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ พาพี่เซรินโดมาให้รดน้ำดำหัวค่ะ-)

[ Fake มนตร์ลับสลับร่าง ]
จะเป็นอย่างไรหากคนที่หึหืมที่สุดสลับร่างกับคนที่เหลวไหลที่สุด! แล้วต้องอยู่เช่นนี้ต่อไปยันเที่ยง!!

"ไปสอนแทนฉันทีสิ"
"ถ้าทำอะไรไม่ดีกับร่างฉันล่ะก็.. ไซกิน้อยของแกโดนตัดแน่"
"นั่นมันไซกิฮีโร่ๆต่างหาก"

[ ※บทนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติเท่านั้น※ ]

( น่ารักทั้งคนทั้งฝูงตัวจิ๋วเลยนะคะ )

bsky.app/profile/msg-...

( ฝากตัวด้วยเช่นกันนะคะ คาเงยามะคุง🫳✨ )

( ไคโตะคุง55555 ร้องไห้ทำไมม ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอคะ- )

( ปุ ๆ เลยย ตัวจิ๋ว /อุ้ม )

cms เส้นเปล่า by อะไรวะเห้ย ลงสี by Yata Maru

( แนบภาพชัด ๆ ค้าบ )

#MSG_nyugaku | #MSG_3-C

“ คุโรสึกิ อาคาเนะ— ห้อง 3-C อยู่หอฤดูใบไม้ร่วงค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ ”

บนกระดาษกำกับชื่อของหญิงสาวไว้พร้อมกับภาพวาดเล็ก ๆ ถึงคราวของเธอออกมาแนะนำตัวแล้ว น่าตื่นเต้นจริงเลยเชียว

( กดชมคลิปเพื่อฟัง cv ไทยของอาคาเนะได้นะคะ✨ )