"เขาชื่ออะไรน่ะ?"

ถามต่อเรื่อยๆ แต่ไม่หันกระดาษออกมา ยังคว่ำไว้ที่ตัก

"เล่าเรื่องคนในช่องที่สี่ให้ฟังหน่อยสิ"

เท้าคาง ยิ้มรอฟัง

หยิบกระดาษเธอขึ้นมาอ่านอีกรอบ แล้วหันด้านลายเซ็นเข้าแนบลำตัว

"คนที่เซ็นในช่องแรกชื่ออะไร โจทย์เขาคืออะไร?"

(ยอดฮิตวัยเราเลยนะ)

"เปล่า พูดถึงโรคเฉยๆ ฉันสบายดี"

ไอ้นี่...

.....

ไม่ได้โดนเข้าใจผิดซึ่งหน้างี้มาพักนึงละ

เอาสักหน่อยดิ้

"ลูคีเมีย"

"รู้จักใช่ไหม"

แสงดาวผู้โชคร้ายเทอป่วยเปนลูคีเมียระยะสุดท้า---

คิโอะตอบกลับเสียงนิ่ง แววตาจริงจัง

(หนูนิดมึ่ยอยากทำงาน หนูนิดอู้ห้านาที)

ไม่ตอบทันที แต่วางกระดาษเธอไว้บนตักแล้วเอามือเลื่อนไปจับหมวกดึงลง

"ก็อยากม้วนไว้ในหมวกอยู่นะ" ถ้ามีน่ะ

แสงอาทิตย์สาดส่องลงมากระทบผิวหนังมันเลี่ยมวิบวับอันไร้เส้นผมใด สะท้อนเจิดจ้าเข้าไปในดวงตาของเด็กสาวตรงหน้า ประหนึ่งแสงระยิบระยับบนนัยน์ตาสีผิวน้ำทะเลของเธอ

"ถ้าพอจะแถว่าอันนี้เรียกผมสั้นได้ก็จะเซ็นให้ด้วยความยินดีเลย"

มองช่องสุดท้ายที่เป็นของเขาเอง

"คนผมสั้น? ฉันน่ะนะ"

เงยหน้ามองเด็กปีหนึ่งตรงหน้าก่อนชี้หัวตัวเองที่ใส่หมวกไหมพรมคลุมไว้

"เอาไปทำไมน่ะ ไหนขอดูซิไปได้ของใครมาบ้าง"

พลิกกระดาษมาอ่าน

ชี้ที่อกซ้ายตัวเอง เชิดคางขึ้น ตอบเสียงเข้มๆ

"ความรู้สึกข้างในนี้"

"อินเนอร์"

มีสีหน้าปั้นยากเกิดขึ้นนิดหน่อย

"ไม่ใช่วิถีนั้น อินเนอร์น่ะอินเนอร์"

"ก็ใช้อินเนอร์ไง ใช้วิถี ใช้จิตวิญญาณ เธอมีของดีอยู่กับตัว ฉันดูออก ในแววตาเธอบอกแบบนั้น"

ข อ ง ดี

"มันจะสยดสยองเป็นภาพติดตาเอานะถ้าฉันทำ เชื่อสิ"

เธอไม่อยากเห็นใบหน้าจ้องชิงทรัพย์แสยะยิ้มกรี๊ดหรอก เชื่อเถอะ

จิ๊ปากเบาๆ ส่ายหน้าแบบเวลาผู้กำกับจะสั่งคัต

"บทได้แล้ว แอ็กติ้งยังแข็งไปหน่อย เอาใหม่อีกทีซิครับ ขอแบบใส่จิตวิญญาณ"

"ใส่วิถี ใส่จิตวิญญาณ"

"ฟีลตื่นเต้นกว่านี้น่ะ กรี๊ด รุ่นพี่คะ ขอลายเซ็นหน่อยค่ะ อ้อ ฉันชื่อคิโอคุ ก็แบบ กรี๊ด แบร* คิโอคุ พิ*ต์ซัง ช่วยเซ็นหน่อยค่ะ ฉันเป็นแฟนคลับค่ะ ดายฮาร์*ที่คุณเล่นเจ๋งสุดยอดค่ะ พูดประมาณนี้" ตอบเสียงปกติไม่สะดีดสะดิ้งตามบทที่พูด แต่ยิ้ม สายตาคาดหวัง

ว่าแต่แบร*พิต*เล่นดายฮาร์*ตั้งแต่เมื่อไรก่อน

และเพราะเธอไม่ให้ ฉันจึงจกปากกาลายตุ่นปากเป็ดของฉันขึ้นมารอเซ็นเอง

"รู้สึกเหมือนเป็นดาราโดนแฟนคลับตามเลยครับ"

สายตายังจ้องส้นตึกไทเป 101 ตรงหน้าอยู่

"ช่วยพูดอีกทีด้วยเอเนอจี้แบบคลั่งไคล้กว่านี้ได้ไหม อยากได้ฟีลแบร* พิต* พบปะแฟนๆ ก่อนเข้างานเมตกาล่า"

ปากพูดอะไรของมันเหมือนไปเรื่อยแต่มือก็ยื่นไปรับมาเตรียมเซ็นนะ แค่ยังไม่เซ็น

นั่งชมคนงมหอยเพลินๆ ก็มีบางอย่างเข้ามาในระยะสายตา

ยัยเด็กสึโบมินั่น...

ใส่ส้นสูงหรือส้นตึกวะเนี่ย

อ้อ เออ ส้นตึกแหละ แต่ดูทรงแล้วน่าจะเป็นตึกเอมไพร์สเตต

ไม่ดิ ยิ่งเข้ามาใกล้ยิ่งดูส้นจะสูงกว่าที่คิด เผลอๆ นั่นจะตึกบุรจญ์คอลิฟะฮ์

(ชอบมาก 😂)

(555555555555555555555555555555 legends เราจะคายน้ำไปด้วยกัร)

(ปักหมุดชั่วคราว: เนื่องจากผปค.อยู่ใน region ที่ไม่สามารถส่ง DM ทางบลูสกายได้ด้วยกฎหมายท้องถิ่น 🫠🫴🏻 มีเหตุติดต่อใดใดเรียนสะกิดเดมไปทาง @msg-hok.bsky.social ให้รับเรื่องแทนนะคะ หนึ่งแอ็กสองวิญญาณ ขออภัยในความไม่สะดวกค่ะ)

( 🫲🏻 ออลไรต์เม่ท /ยื่นสมุดการบ้านว่างเปล่าให้ดู/ ฉันไม่เหงาแล้วสินะสอบซ่อมกับเรียนเสริมรอบนี้ เราจะไปด้วยกัน)

(เห็นปกหนังสือแล้วรู้เลยว่าเป็นสาเหตุการตาย 😢)

(รีแอ็กเคานต์ไปใช้มูอื่น มูฮอกวอร์ตอันฟอลได้เลยค่ะ)

(17 วันต่อมาเพิ่งมีเวลามาตอบว่า ไม่พร้อม 🫩😭)

(แน่จิงก้อมา)

(ถ้าฉันไม่ออกจากวงเล็บ แกก็ทำอะไรฉันไม่ได้ 😌)

#HWWW_B2HW

|โรลเปิด|ช่วงบ่าย|รถไฟฮอกวอตส์

ตู้โดยสารหนึ่งของรถไฟสายด่วนฮอกวอตส์

ฮีโร่ใช้เวลาไปกับหนังสือเล่มใหม่ที่พึ่งได้มาจากตรอกไดแอกอน

' วิธีฝึกสิ่งมหัศจรรย์อันตราย '

เขาพยายามใช้สมาธิไปกับตัวอักษรมากกว่าจะฟังจาก 'เจ้าตัว'
เจ้าหนังสือยังคงพล่ามไม่หยุดถึงคุณสมบัติอันยอดเยี่ยมของมันที่เคยช่วยพ่อมดแม่มดหลายคนพิชิตสัตว์ร้าย

(+)

(เดี๋ยวๆๆๆๆ ใครบอกไม่ว่าง 5555555555555555 คนทอระโยด)
(เกลียดอิแทะถั่วตรงมุมมากให้ตาย)

(ห๊ะ 55555555555 เพิ่งเห็น เรามีเมตแล้วเหรอ)

#HWWW_Pin

"ผมฉันหรอ? ลืมไว้ที่วานูอาตูน่ะ"

Sara Cunningham. Gryffindor years 5

Doc : docs.google.com/document/d/1...