"..... ก็ได้ครับ ผมจะยอมบ้างซักนิดก็ได้ ในบางครั้งนะ"

เลโอพูดพร้อมรอยยิ้มก่อนจะยอมรามือหันกลับมายกฟลูตขึ้นจรดริมฝีปากและเริ่มบรรเลงท่วงทำนองผ่อนคลายและสงบอีกครั้งให้เวลาคนข้างกายได้พักจังหวะหัวใจให้สงบลงบ้างและผ่อนคลายกับช่วงเวลาพักผ่อนเล็กๆน้อยๆกันสองคนก่อนจะต้องแยกย้ายกันกลับหอของตัวเอง

[-จบรูท-]

เลโอชะงักไปเล็กน้อยพร้อมใบหน้าที่ขึ้นสีจางๆกับคำพูดของคนตรงหน้าก่อนจะยิ้มมุมปากให้

"งั้นก็....."

"พยายามเข้านะครับ เพราะอย่างน้อยนั่นก็แสดงว่าเรฟยังไม่เบื่อผมไปก่อนซะแล้วนี่นา"

เขาพูดจบก่อนจะยกมือของเขาขึ้นพร้อมกับยื่นนิ้วก้อยเกลี่ยผมสองสีทัดกับเบาหูแหลมเบาๆ

"เพราะหลังจากนี้ผมเองก็จะไม่ปล่อยให้เรฟรุกใส่ผมอยู่ฝ่ายเดียวเหมือนกัน"

"อุ๊บ—"

เลโลกลั้นหัวเราะเล็กน้อยพอได้ยินเหมือนคำบ่นงึมงำเกี่ยวกับตัวเข้าเมื่อปีก่อน

"ก็เมื่อปีก่อนเป็นปีแรกที่ผมได้ออกจากบ้านมาเข้าสังคมนี่นา แต่ว่าตอนนี้ผมปรับตัวได้แล้วไง"

"เพราะงั้น... หลังจากนี้ไปผมก็จะเป็นแบบนี้แหละครับ เรฟก็... ปรับตัวและรับความพยายามผมไปด้วยนะ"

เลโอค่อยๆลดฟลูตลงและเมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่ายก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

"อันนี้ก็..... ถือเป็นการเริ่มเอาคืนเรื่องตลอดช่วงปี1ที่ผ่านมาแล้วกันนะครับ"

เขายิ้มกว้างออกมาให้จนใต้ตาโค้งขึ้นเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

"ก็เรฟพยายามมาช่วงปี1งั้นทีนี้ก็ถึงเวลาที่ผมต้องพยายามกลับแล้วนี่นา"

เลโอชะงักเล็กน้อยกับระยะห่างที่จู่ๆก็หดเล็กลงกระทันหันแต่พอเห็นรอยยิ้มอีกคนก็พอจะมองออกว่าท่าทางคงกำลังสนุกกับการแกล้งเขาคืนอยู่

"เล่นดนตรีจีบหรอครับ- อา... นั่นสินะ"

"ก็... จะเรียกว่าแบบนั้นได้มั้ยก็ลองฟังดูก่อนดีมั้ยครับ"

เขายิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยพร้อมแก้มที่เจือสีจางๆก่อนจะยกฟลูตขึ้นมาเริ่มเป่าเพลงช้าๆในทำนองผ่อนคลายสบายๆแต่เพลงที่เล่นออกมาก็แฝงความหมายสื่อชัดเจน (ส่งในDM)

เลโอที่ได้ยินคำพูดที่ออกมาอย่างแผ่วเบาทำให้ใบหน้าของเขาก็ขึ้นสีระเรื่อขึ้นมาทันทีก่อนจะรีบเบือนหน้าหลบพร้อมกระแอมเบาๆเพื่อดึงสติตัวเองแก้เขิน

"อะแฮ่ม-.... งั้น....หรอครับ.... เรฟพอใจก็... ดีแล้วหล่ะ"

หลังดึงสติตัวเองได้เล็กน้อยเขาก็หันกลับมามองคนข้างตัวก่อนจะก้มมองฟลูตในมือตัวเอง

"ครับ ก็ถ้าเรฟอยากหน่ะนะ เป็นการไถ่โทษไง"

เขาพึมพำแต่แอบฟังดูเหมือนข้ออ้างล้วนๆ

เลโอที่เห็นอีกคนหน้าแดงหันหนีไปแล้วก็หลุดยิ้มออกมาแต่พยายามกลั้นเสียงหัวเราะเอ็นดูอีกคนเอาไว้

"ขี้โกงหรอครับ? แรงไปหรอ?"

เขาพูดพร้อมดันตัวเองเล็กน้อยพยายามเอนตัวมองหน้าอีกฝ่าย

"ถ้ามากเกินไปก็ขอโทษนะครับ งั้น.... ให้ผมทำอะไรเป็นการไถ่โทษให้เอามั้ย?"

เขาหันกลับไปค้นกระเป๋าของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะหยิบฟลูตสีเงินออกมา

"วันนี้ผมมีนี่ติดกระเป๋ามาด้วยหน่ะ"

"โอะ-..."

เลโอชะงักประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อจู่ๆใบไม้ก็ถูกเอามาแปะที่มุมปากตัวเองก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆแล้วเอาใบไม้ออกจากมุมปากตัวเอง

"ผมแค่หวังดีช่วยเอาออกให้เฉยๆนะครับ ทำไมถึงกลายเป็นโกงได้หล่ะ ผมไม่ได้แกล้งซะหน่อย"

หลังพูดจบเขาก็ถือโอกาสเอาใบไม้อันเดิมไปแปะริมฝีปากอีกคนคืน

"แบบนี้ต่างหากครับถึงจะถือว่าเสมอ"

เลโอที่ได้ยินคำตอบแรกชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆยิ้มบางออกมาตอบอีกฝ่าย

"ครับ ที่นี่บรรยากาศดีมากๆเลย ถึงจะไม่ได้อยู่ในน้ำก็ยังรู้สึกเย็นสบายเลยหล่ะครับ"

เขาพูดพลางยื่นมือออกไปหยิบใบไม้ใบเล็กที่ร่วงลงมาติดอยู่บนเรือนผมสีดำขาวอย่างเบามือและเอาออกให้

"ถึงเรฟจะเข้ากับสีเขียวแต่ปล่อยให้มันติดอยู่แบบนั้นคงไม่ดีหรอกใช่มั้ยครับ"

เขาพูดพร้อมโชว์ใบไม้ในมือ

เลโอค่อยๆนั่งลงข้างอีกคนใต้ร่มไม้ท่ามกลางบรรยากาศเขียวชอุ่มและร่มรื่นก่อนจะลูบหลังคอตัวเองเบาๆ

"พอดีว่าไหนๆก็ว่างแล้ว แล้วก็คิดว่า... เรฟน่าจะอยากพักด้วยกันก่อนกลับหอหน่ะครับเลยชวนมา"

"ผมดูถือดีไปมั้ยนะ"

เขาพูดก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆเเล้วเอนหลังพิงต้นไม้อย่างผ่อนคลาย

"งั้นหรอครับ... งั้นแยกย้ายไปพักกันก่อนเถอะครับ เรฟเองก็น่าจะเหนื่อยแล้วและผมก็จะกลับหอแล้วเหมือนกัน"

เลโอพูดพล่งดึงฮู้ดตัวเองขึ้นมาคลุมเหมือนเดิมก่อนจะโน้มตัวช่วยดึงฮู้ดของอีกคนให้กลับมาคลุมให้เรียบร้อย

"ไว้เจอกันใหม่ทีหลังนะครับเรฟ"

เขายิ้มให้พร้อมบอกลาก่อนพากันแยกย้ายกลับไปพักผ่อนที่หอของตัวเอง

[-จบรูท-]

ทันทีที่ได้เห็นท่าทางถอยหนีของอีกคนทำให้มุมปากของเขาเผลอยกยิ้มกว้างขึ้นจนเขาเองก็ไม่รู้ตัว

"อื้ม 1รอบแล้วสินะครับ งั้นผมเอาคืนต่อดีมั้ยนะ"

เขาหยอกล้อคืนเล็กน้อยก่อนจะโน้มตัวกลับมายืนตัวตรงเหมือนเดิม

"แล้วจบพิธีเรฟจะทำอะไรต่อหรอครับ?"

"เอาคืนได้ซักกี่รอบงั้นหรอ... อืม..."

เลโอพึมพำเบาๆพร้อมกับมองท่าทีกอดอกมองของอีกฝ่ายพลางครุ่นคิดก่อนจะลอบยิ้มมุมปากและโน้มตัวลงให้ใกล้กับอีกคนกลับ

"อันนี้... นับว่า1รอบแล้วรึยังครับ?"

เขาถามและหัวเราะออกมาเบาๆแอบคาดหวังท่าทีตอบกลับของอีกคน

เลโอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆอีกคนก็ขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

"ฮ่ะๆๆๆ อยู่ๆจู่โจมแบบนี้ขี้โกงนะครับ"

"เดี๋ยวผมก็เอาคืนอีกหรอก"

เลโอมองคนตรงหน้าด้วยดวงตาทีเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยปนประหลาดใจกับท่าทางตอบกลับที่ตัวเองได้รับก่อนจะยิ้มออกมานิดๆ

"อ่า... ใช่....หล่ะมั้งครับ"

"หรือไม่ก็ผมคงเห็นแค่ท่าทางของเรฟชัดที่สุดหล่ะมั้งนะ"

เลโอชะงักไปเล็กน้อยพอได้ยินคำถามพลางมองรอยยิ้มมุมปากของคนตรงหน้าที่ทำเอาแอบอยากแกล้งต่ออีกนิดเพื่อเอาคืนซะเหลือเกิน

"ก็... ถ้าถามว่าเขินมั้ย เป็นใครมันก็ต้องเขินสิครับ"

"ก็นะ..... เป็นครั้งแรกที่มีคนสนใจและเข้าหาขนาดนั้นเลยนี่นา คนแรกเลยนี่ครับ"

เขาพูดพร้อมลูบหลังคอตัวเองเบาๆในขณะที่เลือกจะตอบตามตรงไม่แกล้งต่อซักหน่อยแล้วกัน

"ก็... ถือว่าขอเอาคืนจากที่ผมเคยโดนเรฟแหย่เมื่อปีก่อนนิดหน่อยๆแล้วกันนะครับ"

"ตอนนั้นที่ผมยังปรับตัวอยู่เรฟก็แหย่ผมไว้เยอะด้วยนี่นา... ยอมๆให้กันหน่อยได้มั้ยหล่ะครับ"

"อ้อ.... ฮ่ะๆๆ แค่นึกสงสัยหน่ะครับว่าเรฟจะทักท้วงว่าลืมตอบอะไรรึเปล่าหน่ะครับ"

เลโอหัวเราะออกมาเบาๆโดยไม่ได้แอบเหมือนทีแรกก่อนจะยกมือสองข้างขึ้นเล็กน้อยเหมือนยอมแพ้

"ขอโทษนะครับ จะไม่แกล้งเมินแล้วหล่ะ ก็... ได้เห็นสิ่งที่อยากเห็นแล้วหล่ะครับ"

เขาพูดก่อนจะขยับนิ้วชี้แก้มตัวเองเบาๆแทนการบอกว่าแก้มอีกฝ่ายเริ่มเจือสีจางๆให้เห็น

คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อตัวเองไม่ได้โดนทักว่าลืมอะไรไปก่อนจะแอบลอบหัวเราะเบาๆก่อนจะตอบกลับ

"ครับ ก็ยังดูแลน้องๆเหมือนเดิมหน่ะครับ เพราะยูนีคมาโฮยังไม่ปรากฏเลยยังไม่ออกไปข้างนอกเหมือนทุกที"

"อ้อแล้วก็... เมื่อกี้ไม่ได้พูดแต่ผมก็คิดถึงเหมือนกันนะครับ แอบตกใจอยู่เหมือนกันที่มาหากันก่อนไวขนาดนี้"

เขาพูดพร้อมกับหางตาที่ลู่ลงเล็กน้อยเมื่อมองคนตรงหน้า

เลโอที่จู่ๆถูกลากออกมาก็ตกใจเล็กน้อยแต่เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าคือใครก็ทำให้เขาเปิดฮู้ดของตัวเองออกอย่างว่าง่าย

"มาหาก็ดีใจอยู่หรอกครับ แต่ถึงกับต้องลากออกมาเลยหรอ.."

"แต่เอาเถอะ... ดีใจที่ได้เจอกันนะครับ ปิดเทอมมาเป็นยังไงบ้าง"

เขาพูดพร้อมระบายยิ้มออกมาเล็กน้อยแม้จะดูขัดกับลุคของตัวเองก็ตาม @refvtwd.bsky.social