#MSG_3G

" แนะนำตัวกันแล้วหรอครับ? "

" คากามิสึกิ ชินโซครับ "
" ตอนไปนี้ขอฝากตัวด้วยนะครับ "

((( แต่ทำไมห้องของพวกเราถึงต้องมาแนะนำตัวบนหลังคากันละครับ??? )))

#MSG_nyugaku | #MSG_3G

“เทราโซโนะ ริวอิจิ ขอรับ…”

เจ้าของชื่อค่อย ๆ คุกเข่าลงกับหลังคาอาคารเรียนแล้วเริ่มก้มจนศีรษะแนบกับกระเบื้องหลังคาและเริ่มร่ายยาวอะไรสักอย่าง

เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวกำลังอับอายเป็นอย่างมาก ในปีนี้เขาจะรับมือกับผลของการกระทำนี้ไปตลอดปีการศึกษาอย่างไรดีนะ?

#MSG_nyugaku | #MSG_3G

" เอ๋— ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี่ล่ะหนอ
แต่น่าสนุกดีนะคะ เอาล่ะๆ "

" ไฮฮายยย มินนะซัง โอฮาริ อาซุเระ หรือจะเรียก อาซูล ก็ได้นะคะ! ในภาคเรียนนี่ขอฝากตัวด้วยน้า! "

( แวะมารีแอคได้ครับ )

#MSG_3G . (แฮนซั่มแอนคูน์)

ประกาศเลือก โหวตหัวหน้าที่ชอบ หัวหน้าที่ใช่ และคนที่พร้อมจะดูแลห้องของเราได้ - โดยเหรัญญิกผู้เขินอายเกินที่จะเปล่าประกาศชื่อของตน

เอาล่ะ เรามาดูสโลแกนในการเป็นหัวหน้าของพวกเขากันเถอะ

Cr.เหรัญญิกและคุณครูวิทยาศาสตร์

-

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

─── ･ ｡ﾟ☆: *.☽ .* :☆ﾟ. ───

ช่วงเวลาที่คุณจะได้ค้นพบและพัฒนาทักษะของตัวเองมาถึง

กระดาษมากมายเรียงรายบนบอร์ดและเสียงบนทางเดินดังจอแจจากรุ่นพี่เรียกให้คุณเข้าไปหา

การตามหาชมรมที่จิตวิญญาณของคุณใฝ่หาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

shorturl.asia/E2hN4

คำถามไม่ได้รับการตอบเพียงแต่คนที่ยืนรอผลลัพธ์ตั้งใจจ้องมองเหรียญที่ถูกดีดโยนขึ้นไม่วางสายตาจนมันอยู่บนหลังมือของเพื่อนตรงหน้า

จังหวะในใจเริ่มเต้นถี่ขึ้นมาเล็กน้อยเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

สุดท้ายผลลัพธ์ที่แสนจะ ’บังเอิญ‘ ก็ออกตามที่เขาคาดหวัง

ภาพเหรียญด้านก้อยปรากฎขึ้นต่อสายตาเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเขาจะได้ทานพาเฟ่ต์ฟรีแล้ว

“อือ ไปกันครับ โซมะคุงอาจจะได้เติมน้ำตาลจนปวดหัวเลยก็ได้นะ“

"ครับเก่งมาเลยล่ะ จูริคุง"

เขาเอ่ยชมอีกครั้งก่อนจะรับกระดาษของเจ้าตัวมาแล้วเขียนลายเซ็นแสนเรียบง่ายก่อนจะส่งคืนให้

"นี่ครับ เรียบร้อยแล้วล่ะ"

"ล่าลายเซ็นที่เหลือก็พยายามเต็มที่นะ"

"มีอะไรก็รีบพูดเถอะ ไม่ได้ว่างมายืนรอทั้งวันหรอกนะ"

"ตามใจแล้วกัน แต่เบาเสียงลงหน่อยก็พอ"

"ฮึ..."

━━━━━🍂

堀 朱朔 | Hori Suzaku | โฮริ สุซาคุ

ไคกะ 2-D : หอฤดูใบไม้ผลิ < พืชพันธ์ > : ชมรมค้นคว้าปรุงยา

17 yrs. 167 / 54

√ Co•Role•DM 24/7

━━━━━🍂

acc for #MSG_Commu
Doc : shorturl.at/IoGiy

( ฮายฮายทุกโค้นน~ 🕊️ ขออนุญาตหาแนวร่วมชมรมวิจัยโอริกามิค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเซนเซนที่ปรึกษาหรือสมาชิกแนวร่วมค่ะ (╥﹏╥)

โดยชมรมกิจกรรมคร่าว ๆ มีฝึกพับโอริกามิพื้นฐาน → ขั้นสูง มีออกแบบโอริกามิและมีการดูเอลกัน (?)

ส่วนคนที่สนใจอยากเข้าร่วมด้วยสามารถเมนชั่นหรือก็อก ๆ หลังบ้านมาได้เลยนะคะ ! )

【อัพเดตสินค้าร้านดอกไม้ฮาซากุระ】

เมล็ดพันธุ์-หัว ของดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ ราคา 200 เยน / ชนิด
เมื่อซื้อแล้วจะได้รับถุงผ้าใส่ขนาดประมาณกำมือ ถ้าซื้อหลายชนิดจะแยกเป็นซองเล็ก ๆ แต่ใส่ในถุงผ้าให้อันเดียวนะ!

ชนิดดอกไม้
✿　Tulip (หัว)
✿　Daffodil (หัว)
✿　Hyacinth (เมล็ด)
✿　Crocus (เมล็ด)

ชนิดหัว ได้ 2 หัว
ชนิดเมล็ด ได้ 5-6 เมล็ด

(นี่มันน้องจูเนียรึเปล่าคะ😂)

“อือฮึ”

เขาพยักหน้าพร้อมรอดูอย่างสนอกสนใจว่าอีกฝ่ายจะทำหน้ายังไง

“ . . .”

น่ารักแฮะ

จนเจ้าตัวทำออกมาคนพี่ก็มองค้างไม่เชิงตลกซะทีเดียวแต่มันน่าเอ็นดูจนแอบขำมากกว่า

เขายกมือป้องปากเล็กน้อยเพื่อกลั้นไม่ให้ตัวเองแอบขำก่อนจะกระแอมไอเบา ๆ ดึงสติตัวเอง

“โอเคครับตลกดีนะเรา ไม่นึกเลยว่าจะทำ..เก่งแบบนี้“

(สงสารน้องจังเลยค่ะ😭 ตัดฉับไว้ตรงนี้แล้วกันคับ ลากตัวน้องน่าจะพาหูแสบยันทรวงเลย)

แต่ถ้าต้องเลือกก็อยากได้อย่างหลังมากกว่า

“คิดว่าพอประมาณครับ แต่คงดีถ้าผมได้กินพาเฟต์ฟรีนะ”

เอ่ยไปอย่างคาดหวัง ก็เขาอยากทานของหวานนี่

ออกก้อยทีเถอะ

“หืม?..”

ศีรษะเอียงเล็กน้อยคล้ายกับฉงน อุปกรณ์ชิ้นใหม่ของนักเล่นกลตรงหน้าขยับขึ้นมาปรากฎต่อสายตาอดไม่ได้ที่จะจ้องมองมันครู่หนึ่งขณะที่ฟังคำเสี่ยงท้าจากบุรุษตรงหน้า

“สุดท้ายก็ลากไปมาอยู่ดีนี่..”

คิราซากิหรี่ตาลงเล็กน้อย ดูยังไงทั้งสองข้อนี้ก็คือการที่เขาโดนลากตัวไปอยู่ดี

แต่ในวันนี้ไม่ได้เร่งรีบอะไรอยู่แล้วไปร่วมทำกิจกรรมกับคนอื่นบ้างคงไม่เลว

“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ”

พอได้รับคำชมเจ้าตัวไม่ได้แสดงออกทางสีหน้าอะไรแต่ร่างกายกลับไม่ใช่อย่างนั้นหูหางส่วนเกินมันแอบขยับยุกยิกจนเห็นได้ชัดซะเหลือเกิน

ถึงแบบนั้นคิซารากิก็มัวแต่สนใจกลมายาที่อีกคนเสกวิบวับไปมาเหมือนเล่นแสงไฟอยู่ดี น่าพิศวงแต่ก็น่าสนใจ

“หวังว่าจะได้รางวัลใหญ่นะครับโซมะ ”

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน

ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...

และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷

คนพี่รอฟังคำตอบพออีกฝ่ายตกลงหูหางก็ขยับเล็กน้อยเป็นสัญญาณอันดี

"..ไม่แน่ใจว่าจะน่ากลัวไหมนะ"

เสียงนุ่มพูดเว้นช่วงพร้อมด้วยใบหน้าเรียบเฉยยากจะคาดเดาว่ารุ่นพี่หน้านิ่งคนนี้จะสั่งให้รุ่นน้องทำอะไรต่อ มือก็ขยับล้วงกระเป๋าตัวเองพร้อมหยิบอะไรางอย่างมาถือไว้ในกำมือแล้วยื่นไปหา

"แบมือสิครับ"

คนพูดจ้อหยุดคิดไปครู่หนึ่งเมื่อรุ่นน้องหนุ่มถามขึ้นมา

"อืม..อืม ฟังดูแย่จังเลยนะ"

ยกมือขึ้นมากุมคางพลางทำหน้าครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนจะยักไหล่ช่างมันไป

"เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองนั่นแหละไม่เป็นอะไรหรอก"

ยิ้มร่าให้ก่อนจะตอบคำถามต่อ

"ยังเลยครับ เราเองก็ยังไม่ทานข้าวสินะ!"

"งั้นไปทานข้าวกันดีกว่าเนอะ"

ไม่ทันรออะไรก็จับแขนรุ่นน้องลากไปหาอะไรกินกันที่โรงอาหาร

"จะน่ารักหรือเท่ก็ตามใจเลยครับ"

คนพี่เพียงพยักหน้าให้

"ฝากตัวด้วยนะครับอาเคโบชิคุง"

เขาค้อมหัวเล็กน้อยพร้อมมองท่าทีทะเล้นของคนเบื้องหน้าอย่างเอ็นดู

"ทำตัวแบบนี้เดี๋ยวก็น่ารักตลอดไปเองแหละครับ" พูดแซวเจ้าตัว

"ไม่ขนาดนั้นหรอก ช่วยเหลือรุ่นน้องได้ผมก็ยินดีนะ"

คนโตกว่าผงกหัวเล็กน้อยไม่ได้ถือว่าเรื่องใหญ่อะไร

"อืม.." เขามองอีกฝ่ายอย่างพินิจ "ลายเซ็นผมครบแล้วน่ะ"

"แต่ถ้าอยากตอบแทน รับคำสั่งผมแทนไหมครับ?"

บางทีเขาอาจจะลองหาอะไรมาละลายพฤติกรรมรุ่นน้องคนนี้หน่อย

(เรามาแปะภาพดี ๆ อีกครั้งค่ะ ก่อนหน้าน่ากลัวไปหน่อย🚶‍♂️)

‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹ 𓈒𓂃

.

「 … ท่วงทำนองของฉัน…พอจะช่วยปลอบประโลมเธอ…ได้บ้างรึเปล่า ? 」

「 วันนี้คงต้องพอ…เพียงเท่านี้ก่อน ฉันไม่อยากให้เธอถลำลึกไปกว่านี้ 」

「 ไว้วันหน้า…ฉันจะรอการกลับมาของเธออีกครั้ง 𓂃♪𓈒 」

ชิโอนางิ คางุยะ ⊹ ࣪ ˖
潮凪 輝夜 | Shionagi Kaguya
— มังไก (19) • วิถีแห่งสุรเสียง

doc in bio
( co/rp : dm 24/7 ) (ㅅ´ ˘ `) 💐
#MSG_Commu

#GSM_slooflirpa
ชายฉกรรจ์ผู้สวมเสื้อเชิ๊ดทับด้วยฮากามะมองไปที่คุณ👊

((ย้อนหลังเที่ยง ผปค.เพิ่งตื่นเต็มตา wwwwwwwwww))
(+ทักทายโรลสั้นได้คัพ😘)

#GSM_slooflirpa

“จะมองอีกนานไหม…แค่นี้ก็เสียหน้าพอแล้วนะ”

น้ำตาร่วงหล่นไม่ขาดสายราวกับคำสาปที่เขาควบคุมไม่ได้ มือหนาปาดน้ำตาทิ้งซ้ำๆ หวังลบภาพความน่าสมเพชในวันเมษาโกหกนี้

🥲 ฮรึก

(Happy april fools day ค่าบบบ!)

คนพี่รับรู้ดีว่าอีกคนจ้องมองอะไรอยู่แต่ก็ไม่ได้สนใจมากนักกลับมาสนใจตัวกระดาษที่รับมาตรงหน้า

“ได้สิครับ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

รอยยิ้มยกเพียงน้อยนิดที่มุมปากเมื่อเห็นเจ้าตัวดูดีใจมากที่ได้รับการช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ

คนพี่ก็เขียนเซ็นลายเซ็นให้ในช่องที่เจ้าตัวต้องการแล้วยื่นกลับไปให้

“เรียบร้อยครับ ตรงนี้ถูกไหม?”

“แลกเปลี่ยนหรอ?..”

พอคนตัวเล็กว่าขึ้นมาแบบนั้นก็เหมือนจะพึ่งนึกขึ้นได้ เขาลอบมองอีกฝ่ายอย่างพินิจว่าควรสั่งอะไรดี

รังแกก็ไม่น่าจะดีสำหรับเด็กน้อยคนนี้

“ลองทำหน้าตลกดูหน่อยได้ไหมครับ”

เขาพูดขอด้วยใบหน้านิ่งๆ นั่น

“ช่างสังเกตเหมือนกันนะครับ”

เขาพยักหน้าให้ก็มีจริง ๆ อย่างที่ว่ามา ก่อนจะขอรับทั้งกระดาษและปากกาสีเงินมาเขียนเซ็นให้ในช่องว่างช่องแรก

ขยับขยุกขยิกอยู่พักหนึ่งก่อนส่งคืนไปให้ ไม่มีอะไรเปลี่ยนนอกจากลายเซ็นเรียบง่ายพร้อมสัญลักษณ์ประจำตัวที่เพิ่มขึ้นมา

“เรียบร้อยแล้วล่ะ โอเคไหม?”

(เช่นกันค่า ไว้แวะมาให้ขนมเด็กอีกนะคะ><)

เพียงแค่เสี้ยวเดียวของเสียงเรียกทักเท่านั้นหูสุนัขก็กระดิกกิ๊กพร้อมใบหน้าหันขวับไปหา

“สุซาคุคุง!!”

เสียงเรียกดี๊ดด๊าดังขึ้นพร้อมฝีเท้าวิ่งปรี่เข้าไปหา หางส่ายไปมาพึ่บพั่บคล้ายกับคนดีใจ

“เป็นยังไงบ้าง วันี้อากาศสดชื่นดีเนอะ!”

“แจ่มใส เมฆเต็มฟ้า แดดส่งทั่ว”

“กินอะไรรึยังเจ้ารุ่นน้อง”

เขายังคงพูด

“ดูทำหน้าเข้าสิไม่ชอบหรอ มีเรื่องทุกข์ใจอะไรบอกรุ่นพี่คนนี้ได้นะ”

พูดไม่หยุด

#MSG_commu

สายลมพริ้วไหวพาใบหญ้าให้ปลิดปลิว เขาเอื้อนเอ่ยด้วยบทบรรเลง แว่วเสียงขลุ่ยไม้ไผ่จึงดังแผ่ว ล่องลอย เคล้าคลอ ยามเฝ้ารอใบไม้ผลิให้แย้มบาน , ตัวเขาคงโรยรา

“จะมานั่งด้วยกันก็ไม่รังเกียจหรอกนะ”

𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟

霧生黛李　⟡　คิริว มายุริ
ไคกะ ⟡ หอฤดูใบไม้ผลิ ⟡ วิถีพันธะ

doc — url.in.th/pnOMo
talk co rp — dm