آوارِ خستگی بر ویرانه‌های امید....

امیدوارم که بشه 🫂

ای بابا..کابوسه...🫂

واقعا.

میناب به ماتحت و اعدام به ماتحت گفته نشده بود که اونها هم قفلشون باز شد. یکسری در بیشعوری و حقارت فکری با هم مسابقه گذاشته اند.

حامد اسماعیلیون که اخیراً جمهوری اسلامی اموالش رو به اتهام خیانت مصادره کرده، یه متن خیلی قشنگ در اینستاگرام در جوابش نوشته.
«شما حقیرترین آدمکشانی هستید که دنیای معاصر به یاد می آورد.»

گاهی فکر میکنم عمرنوح دارم و پرامید به تغییر شرایط،آسایش نسلهای بعد خودم، که ایناجوانی میکنند ومی‌سازند؛ و بعد، به خودم میام میبینم ۳۰ سال بیشتره در این چرخه گرفتارم.خیلی به کودکان وبچه های نسل جدید فکر میکنم این روزها،گاهی به مرز فروپاشی میرسم، آسیبها و زخمهایی که کماکان نسل به نسل داره منتقل میشه.

چقدر اموال دارند توقیف میکنند بیشرفها. لیست بلند و عجیبیه.

من هر جور حساب میکنم
سپاه که کودتای نظامی رو در کشور دیگه علنی نشون میده،منفعتش درادامه این جنگ برای سقوط نکردنه، با اتفاقاتی که برای صنایع مادر در ایران افتاده، سیستم در ورشکستگی کامل به سر میبره،بمباران برای اینا نعمته الان. جون آدمها براشون مهم نیست،امامهمه آدمها فرصتی برای اعتراض نداشته باشند.

امروز رسیده به دستم، باقیمانده سالن ۱۲ هزار نفری.

۳۵ تا خبرنگار بردن، قطعی اینترنت آزاد هم بی دلیل نبوده و نیست. ۳۵ تا خبرنگار قراره کیفیت و ابهت مشتِ محکم ج.ا به دهان آمریکا رو در داخل روایت کنند.

ثبات فوری بده‌ هر چند به دروغ، و متاسفانه حرفت درسته،‌حافظه جمعی و تاریخی رو که بازبینی کنی، این تصویر رهبر یا منجی همیشه با خصوصیات یا ویژگی‌هایی به ظاهر مردانه گره خورده،‌مثل قاطعیت یا کنترل گری،‌قلدری، پرزوری.

ناخودآگاه راحتتر میشه، کار حتی سخت تره در جوامعی که سالها پادشاهی و امپراتوری رو تجربه کردند و تجربه بسیار بدی از مشارکت و تصمیم گیری جمعی دارند (مثلا ناکامی مشروطه)،مردسالاری هم اضافه کن، از همه بدتر بنظرم فرسودگی اجتماعی و اقتصادیه، یعنی طبیعت انسان اینه که به سمت کسی بره که حداقل تصویر امنیت و

فقط ایرانی ها نه البته، خیلی جوامع متمایل به پدرسالاری یا حتی بحران زده، الگوی ذهنی که یک تصمیم‌گیر نهایی مقتدر وجود داره به طرز جالبی به سطح کلان منتقل میشه. بنظرم مسائل دیگه هم هست، ضعف قانون و ضعف ساختاری سیستم باعث بی اعتمادی آدمها میشه،خیلی اعتماد به یک شخص به ظاهر قوی که مثلا کار رو بلده

من قبلاً هم داشتم، با وجود سالها دوری، وجب به وجبش رو دوست داشتم و دارم، اما عمیقأ متأثر شدم از اینکه به چشم دیدم چجور‌ بعضی آدمها هویت انسانی خودشون رو‌ بی‌درنگ فراموش کردند، چیزی که فکر میکردم ریشه داره در خیلی آدمها که می‌شناختم و الان غریبه اند.

بین گروه سالار غلامی، اون یارو حسابداره نمی‌دونم اسمش چی بود و دار و دسته سلمان سیما بحث و اختلاف پیش اومده، البته نمی‌دونم شدتش چقدره.

بیچاره رِی داناوان :)))

داره میشه، ندیدی این مداح رو که داره توی بلندگو فحش میده به قالیباف؟ کلا نیروی بیگانه آوردن به خیابان‌ها فقط دلیلش آمادگی برای سرکوب مردم نیست، بنظرم بزرگتر از این حرفهاست.

خیلی دیوارنویسی «مرگ بر سازشگر» زیاد شده...

با عرض معذرت از بی‌نزاکتی من ولی این آتش بس به چُس هم بند نیست. اختلاف درونی سیستم شیعه‌ ولایی خودش رو واضح تر داره نشون میده.

شما رو نمی‌دونم، اما من پر از تناقضم. با خودم تعارف ندارم، اما واقعا نمی‌دونم چه احساسی باید داشته باشم الان. به هر طرف نگاه میکنم، می‌خورم به خطی قرمز. خط که نه دیگه البته، موندم وسط دایره ای با پیرامون قرمز.

آدم واقعا نمیدونه چی بگه....

این حمله ها که کشورهای عربی دارند گزارش میکنند واقعیت داره؟ آتش بس شامل کشورهای حوزه خلیج فارس نمیشه؟ و یا کار آتش به اختیار هاست؟

یک آغوش، یک لبخند، دیدار، یک احوالپرسی، یک خداحافظی ساده...به خواهرم امروز می‌گفتم که جنگ باعث میشه به معنی همه اینا دوباره فکر کنی از نو...جنگ تعریفِ «شاید فرصتی دوباره» رو تغییر میده.

الان خوندم، چه وحشتناک، کلی آدم از داخل اطلاعات می‌فرستادند برای ایران وایر.

سایت ایران وایر چند روزه از کار افتاده و اعلان ارتقا و پشتیبانی گذاشته، امروز هم که کلا از کار افتاده، نمی‌دونم چرا، سرورهاشون در ایران نبود قبلاً.

چون چند سیستم اطلاعاتی امنیتی موازی در ج.ا الان با هم درگیرند، حذف به دست «دژمن» کار رو بسیار راحت می‌کنه.

آرزوی بهبودی براشون. خیلی مشکله.

چرا کسی به این فکر نمیکنه که لایه ای اطلاعاتی و امنیتی در ج.ا نمی‌خواد جنگ تموم بشه و لوکیشنها رو در اختیار موساد یا IDF می‌ذاره.