“หนังเรื่องเริ่มต้นที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งถูกลมพัดหอบไปพร้อมกับบ้าน แล้วต้องหาทางกลับด้วยวิธีเดินเท้าไปยังเมืองสีเขียว เพื่อขอความช่วยเหลือจากพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่”

“ระหว่างทางก็มีเพื่อนที่มีของที่อยากได้จากพ่อมดเดินทางไปด้วยกัน~~”

แล้วดวงตาสีแดงละจากหนังสือ กลับมาที่มนุษย์ที่สามารถโต้ตอบด้วยคำพูด

“แล้วพี่ชายชอบเวทมนตร์ไหมคะ”

“เวทมนตร์ แม่มด...” เสียงเล็กๆทวนคำ ดวงตาที่โผล่พ้นปอยผมเพียงข้างเดียวเปล่งประกาย

“ว้าว~~ ฮิจัง ชอบเวทมนตร์ เวทมนตร์เสกของได้ เสกสายรุ้ง เสกดอกไม้”

มือน้อยๆยื่นมารับหนังสือเล่มนั้น ภาพของแม่มดตัวน้อยที่อยู่บนหน้าปกยิ่งดึงดูดความสนใจ

แต่ถึงตาจะมองของในมือ เสียงนั้นก็ยังดังต่อ

“ฮิจังเคยดูหนังกับพี่ชายด้วย เป็นหนังพ่อมดที่พี่ชายบอกว่าสร้างมาจากหนังสือ”

+

"พี่ชาย...พี่ชาย..."

เสียงเจื้อแจ้วดังมาจากทิศทางด้านล่าง หากมองลงมา จะเห็นเด็กประถมตัวจิ๋วที่จ้องมองมาตาแป๋ว พร้อมคำถาม

"หนังสือเล่มนั้นสนุกไหมคะ"

และในตอนที่เลือกของเสร็จและกำลังจะเดินไปจ่ายเงิน ฮิคังจึงพบกับผู้ประสบปัญหาที่เคาท์เตอร์โดยบังเอิญ

ดังนั้นจึงมีแรงกระตุกเบาๆมาจากชายเสื้อด้านหลัง พร้อมกับเสียงสดใส

“พี่ชายให้ฮิจังช่วยไหม ฮิจังอยากช่วยพี่ชาย”

ประโยคแรกเป็นคำถาม แต่ประโยคหลังเป็นการบอกความต้องการของตัวเองอย่างชัดเจน

(ขอโผล่หน้ามาช่วยค่ะ)

อาจจะเป็นเรื่องแปลกที่มีเด็กประถมมาปรากฏตัวในร้านสะดวกซื้อตอนช่วงเวลาแบบนี้ แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฮิคังพบว่ามีบางอย่างในตู้เย็น ในครัว หรือบนโต๊ะทำงานหายไป แล้วสิ่งนั้นมีความจำเป็นต้องใช้ แล้วไม่ใช่ครั้งแรกที่พนักงานซึ่งทำงานในเวลานี้ได้พบกับเด็กน้อย ประกอบกับบ้านที่อยู่ไม่ไกลจากร้านตอนที่ฮิคังเดินเข้ามา จึงมีเพียงคำกำซับให้ถือของแต่พอดี

+

#OMTK_Coop

(ฮิจังไม่มีใบโค แต่ฮิจังเป็นเด็กดี มาชมและลูบหัวเป็นกำลังใจให้ฮิจังได้ค่ะ)

#OMTK_commuss2

"ฮิจังเป็นเด็กดีนะ ชมฮิจังหน่อยสิ"

.

🔥🗡️ อายะ ฮิคัง [彩 火厂]

นักเรียนชั้นประถมหนึ่ง | อายุ 6 ปี

95 cm

อาศัยอยู่กับพีชาย

เป็นเด็กดีมากๆ

.

Doc: bit.ly/OMTK_Hikan_P...

.

__________

.

(โค/เวิ่น/โรล OK ทักได้ตลอดค่ะ~)