งานวาดในกระดาษ Art Trade กับคนที่มาตอบสตอรี่ในไอจีค่า
รอบนี้ลงสีเยอะขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย ☁️ #ชุมชนนักวาด #สายผลิต
Posts by Eva.Grimn
รวมเก็บภาพงานคอมมิชชั่นและตัวอย่างงาน #คอมมิชชั่น #ชุมชมนักวาด #สายผลิต
ขั้นตอนและภาพร่างก่อนเป็นภาพนี้
ออกแบบแผนที่สำหรับโปรเจค THE SEASONS ทวีปแห่งฤดูกาลทั้ง 5
#Fantasyworld #ออกแบบแผนที่ #โลก #สายผลิต #ชุมชนนักวาด
อัพเดทคมชของวันนี้
ตอนนี้คมชเหลือแค่ออกแบบชุดคิวเดียวแล้ว ยังไม่มีงานอื่นเข้า
งานวาดดินสอและสีไม้ ที่ไปวาดArt Trade กับเพื่อนใน IG ค่า
🌟💖 ฝากเพจด้วยนะคะ ! www.facebook.com/eva.grimn1/
อัพเดทคมชของวันนี้ รอบสุดท้าย
ได้ลงสีและลงเงาโครงตัวละครแล้ว วันพน.จะมาเริ่มออกแบบชุดที่ 1 ถ้าไม่ติดอะไร
วาดให้เพื่อนในไอจีมาค่า เป็นอาร์ตเทรดให้กัน
นานมากแล้วที่ไม่ได้แตะดินสอกับกระดาษแล้วก็สีไม้! พอดีค้นไปเจอกระดาษไม่มีเส้นพอดี ดีใจมากกก อยากได้กระดาษเพิ่มอีกเยอะๆเลย ! 🌟💖
ฝากเพจด้วยนะคะ ! www.facebook.com/eva.grimn1/
COMMISSION PROCESS เก็บภาพงานคอมมิชชั่น เส้นรัฟ 🌿
COMMISSION WORK #digitalart
งานคอมมิชชั่นเส้นรัฟลงสีล่าสุด
ขอบคุณที่แวะมาอุดหนุนค่า ! 🌟
เราจะลงภาพ Process ไว้ที่โพสถัดไป
ปัจจุบันยังเปิดรับผลงานแนวนี้อยู่นะคะ
ใครสนใจทักมาสอบถามหรือขอจ้างได้เสมอค่า ! 🌿
อัพเดท คมชรอบสุดท้ายของวันนี้
พน. จะกลับมาเริ่มลงสี และตกแต่งเพิ่มบางส่วน
เริ่มทำงานตอนบ่ายกว่าๆ เราพึ่งรู้ตัวตอนตัดเส้นว่าร่างสัดส่วนไม่โอเคเท่าไหร่ เลยได้ใช้เวลาแก้สัดส่วนไปมหาโหดมาก พึ่งเสร็จเมื่อกี้ 🗿
#ชุมชนนักวาด #สายผลิต
เหมือนตาลืมวิธีทำสัดส่วนไปแล้ว
เซนส์การร่างอนาโตมี่ของเรามันเป็นอะไร
หลายเดือนมานี้ กะสัดส่วนผิดพลาดตลอด
ตัดเส้นจนเสร็จก็งงว่าปล่อยผ่านไปได้ยังไง
เหมือนอยู่ดีๆก็มองสัดส่วนร่างกายคนไม่เป็น ทั้งที่เมื่อก่อนเคยทำได้
รุ้สึกไม่ดีเลย
ไปรพ หลายรอบมากแล้ว แต่ไม่ค่อยได้อะไรกลับมา
ไปหาแล้วค่า แต่รพรัฐคิวเต็มตลอด ตอนเช้าต้องไปเช้ามากๆ แต่ก็ไม่เคยทัน
ก็เลยต้องกลับบ้าน จะจองในออนไลน์ก็ไม่มีคิวว่างเลย ต้องรอจองแค่วันศุกร์
ผ่านมาจะปีกว่าแล้ว ยังไม่มีคิวสักที
ส่วนคลีนิกข้างนอก อุปกรณ์เขาเสีย อีกร้านก็ถอนให้ไม่ได้ถ้าเราไม่ไปรพเพื่อให้หมอตรวจดูฟันก่อน
นี่ก็รอจนรู้ตัวอีกที ฟันหักแล้ว ยังไปหาไมไ่ด้สักที
ค่ารักษากับค่าน้ำมัน แล้วก็ค่ากินอีก
จริง555555 ช่วงหลังๆเลยต้องตัดสินใจบ่อยขึ้น ว่าอันไหนจะแก้จริงๆแล้วอันไหนปล่อยไว้เป็นเส้นใหม่ไปเลย
ไม่งั้นได้เหนื่อยเกินจำเป็นกันพอดี
อย่างสมุติ เราวาดแขนถูกแล้ว มือถูกแล้ว ใช่ แต่ แต่เส้นไม่ถูก เส้นแคบไปโค้งไป หรือยังไม่ได้ ก็จะพยายามแก้
บางทีเวลาเหนสัดส่วนเกินมา ก็รุ้สึกว่าต้องหาทางปรับ
ถึงจะยังทำผลงานได้ไม่ดีขนาดนั้น แต่ก็ถือว่าค่อยๆฝึกอยู่
นี่ไม่ค่อยมีเวลากับแรงเหลือไปวาด
ก็เลยมักจะอาศัยฝึกพร้อมกับรับงานไปเลย
อธิบายแบบง่ายๆ เหมือนจิตวิทยาและสีหน้าของคน
ม่านตาคือประตูสู่หัวใจ
ถ้าครั้งนึงได้ก้าวเข้ามาลองแบบนี้แล้ว..
จะออกไม่ได้ 🗿
และนี่ก้คือเหตุผลว่าทำไมเราวาดรูปกับทำงานวาดแล้วเหนื่อย
เพราะทุกเส้นมีผลกับเรามากจนบางที เราลบแก้เส้นเล็กๆไปหลายรอบเพื่อให้ออกมาโอเคที่สุด
ศาสตร์การวาดรูปข้อที่ 1
ลากเส้นแตกต่างกันแค่นิดเดียว ความรุ้สึกและภาพที่ได้แตกต่างกันชัดเจน
ยกตัวอย่างเช่นดวงดาว ความโค้งความมน ความลากขึ้นลากลง หรือแม้แต่ขนาด มีผลกับความรุ้สึกที่จะได้รับและลักษณะของตัวละครมาก
หรือแม้แต่ปาก เส้นปากที่ โค้งตรงนึง แล้วอีกตรงโค้งน้อยกว่า ก้มีผลชัดเจนในการทำให้ตัวละครแสดงความรุ้สึกแตกต่างกันไป
ภาพเปรียบเทียบพัฒนาการผลงานของเราจาก คมชออกแบบชุดปี 2025 และปี 2026 ค่า
จริงๆวาดไปหลายชุดมากกกกก ตั้งแต่ปีที่แล้ว
ผลงานทั้งหมดหาดูได้ทีเพจของเรา Eva แยกอัลบั้มไว้แล้ว
เราอยากรู้จังว่าตัวเองพัฒนาขึ้นบ้างไหม แต่เชื่อว่าพัฒนาแหละ ! 🌟
ทำไมเราถึงต้องพยายมจะพัฒนาตัวเองตลอดนะ
ทำไมเราไม่ยอมหยุดสักที
ทั้งที่ทำแล้ว บางทีก้รุ้สึกว่าก้ยังช้ากว่าคนอื่นอยุ่ดี
เรากลายเป็นคนที่อยากจะทำทุกงานให้ดีแบบนี้มาตั้งแต่ตอนไหนกัน
มันโครตกดดันเลย
ทั้งที่ไม่ได้ไปแข่ง แต่รุ้สึกเหมือนต้องแข่งกับบางอย่างตลอดเวลา
ความรุ้สึกตอนที่ทำได้ มันรุ้สึกดีนะ แต่ช่วงก่อนทำได้นี่สิ
โครตหนัก
ทำไมเราถึงไม่ค่อยพอใจในผลงานตัวเองได้เต็มที่สักทีนะ
ไม่ว่าจะวาดกี่ครั้ง ก้ความคิดว่า ต้องดีกว่านีั้ ทำให้ได้มากกว่านี้
พอเห็นจุดที่ชอบ รุ้สึกชอบผลงานตัวเองแล้ว สายตาก็จะมองเห็จุดที่ต้องแก้ แม้จะรุ้ลึกๆว่าจริงๆทำเปนไม่เหนก็ได้
แต่เราทำได้หรอ
พยายามมามากเท่าไหร่ กลับยิ่งเจอการต้องพยายามมากขึ้นไปอีก
แค่การวาดคนเฉยๆ ก็ยังรุ้สึกว่ามีอะไรที่ต้องฝึกอีกมาก ทั้งที่เมื่อก่อนก้ไม่มี
อัพเดทอีกรอบ แบบแก้แล้ว
คือทนเจ็บมาหลายชม.ติดต่อกันตั้งแต่เมื่อคืน แล้วแถบไม่ได้พักจากอาการเจ็บ มันก้เหนื่อย เหนื่อยทั้งระบบประสาทที่อดทนกับมัน ทั้งการพยายามหายใจ แล้วก้พยายามไม่วูบ พยายามไม่ร้องไม่มองโลกในแง่ร้าย เพราะมันไม่ช่วยให้ดีขึ้น
ปกติมีแต่จิตใจยอมแพ้นะ รอบนี้รุ้สึกเหมือนร่างกายตัวเองยอมแพ้เลย
ไม่อยากทนไปมากกว่านี้แล้ว มีอะไรดีๆเกิดขึ้นบ้างก็คงดี หายเจ็บไปเลยได้ก็คงดี