(อินน่าร้ากกกก🥺)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

14 เมษา | พิธีคัดสรร

หลังถูกสายน้ำพัดพาไป ลูกครึ่งยักษ์สาวสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แตกต่างจากก่อนหน้าจึงรีบว่ายน้ำพาตนเองไปตามเสียง

เฮือก

พอขึ้นมาได้แล้วพลางกวาดสายตามองรอบๆถึงรู้ว่าเสียงที่ได้ยินนั้นมาจากรุ่นพี่กับอาจารย์ทั้งหลายนี่เอง

แต่ปัญหาคือเธอตัวเปียก ผ้าโพกหัวก็ชุ่มน้ำจนจะหล่นมาอยู่แล้ว ก็เลยกลายเป็นยักษ์หน้าแดงแจ๋หลบหน้าทุกคนแทน🧍‍♂️

(มาลงน้องยักษ์อายคับ🕺)

ACC For #VRKN_commu

──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ────

"หวัดดีนะเราชื่อหมื่นลี้ เรียกเราลี้เฉย ๆ ก็ได้นะ"

"เธอ ๆ เธอไปดีทำอย่างนั้น อุ้ย! ขอโทษทีนะเราหมายถึงอย่าทำแบบนั้นสิ"

หมื่นลี้ ดุจพันดาว | ปี1
เรือนผกามาศ | มนุษย์

──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ────

CO • DM ― 24/7
Doc : docs.google.com/document/d/1...

"โห ! เยอะกว่าที่คิดอีกนะนี่"

ไชโยรู้สึกตื่นตาตื่นใจน่าดู ถึงเธอจะไม่ชอบเรียนหนังสือนัก แต่ก็ชอบเครื่องเขียนสวย ๆ อยู่พอตัว

"ชักจะเลือกยากแล้วสิ... ไอ้นั่นก็ดี ไอ้นี่ก็ชอบ"

"จันจาถูกใจอันไหนเป็นพิเศษมั้ย ? "

" 'นักรบจันทรา และสมบัติหนึ่งเดียว' เป็นเรื่องราวของอิซางุ ผู้พิทักษ์แห่งดวงจันทร์ที่ต้องล่องเรือออกตามหาสมบัติของราชาโจรสลัดในตำนาน ! "

"ขอบใจเธอด้วยเหมือนกัน ! มีคนมากรีดร้องด้วยกันแล้วทำใจง่ายขึ้นเยอะ"

ปกติไชโยเอาหนังสือการ์ตูนไปบ่นได้กับแค่ไม่กี่คนเท่านั้นเอง เพราะวัฒนธรรมเฉพาะกลุ่มมันก็อย่างนี้... พอมีคนเข้าใจก็รู้สึกดีไม่น้อย

"แนะนำได้เหรอ ! โหย ! งั้น..."

ไชโยหยิบหนังสือการ์ตูนอีกเล่มออกมาจากย่าม หน้าปกสีสันสดใส ตัวละครล้วนตาหวานปริ๊ง ๆ

"ต้องเรื่องนี้เลย ! "

+

เปิดเทอม
#สู่เรือนเจ้า_VRKN

วันปีผ่านพ้น เป็นอีกครั้งที่มีเหล่านักเรียนหน้าใหม่เข้าสู่รั้วสถาบันวรางคณา

เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

การเดินทางครั้งนี้จะเป็นเพียงเสี้ยวบรรทัดหนึ่งของชีวิตที่เปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา

เมื่อเวลาผ่านพ้นไป พอลองย้อนมองกลับมา ณ ช่วงเวลานั้นอีกครั้ง
เรื่องราวของมิตรภาพ หาได้มีสิ่งได้เปรียบ…

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#จัดกระเป๋า_VRKN
#โรลปิด
(มากับ @sritrang-vrkn.bsky.social)

[วันที่8 เมษายน]
ณ ตลาดสำเพ็งย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดในสยาม หลังจากรถไฟรอบเช้าเคลื่อนตัวออกจากสถานี

เด็กสาวเรือนผมสีชมพูสะบัดผมเบาๆพลางเอ่ยกับคนข้างๆที่เอาแต่ทำหน้าบูดมาตั้งแต่โดนเธอลากมาขึ้นรถไฟแล้ว

”จะมัวแต่ทำหน้าบูดแบบนั้นไปจนถึงเมื่อไหร่กันยะ“

”รีบไปซื้อของจะได้รีบกลับกัน“

#จัดกระเป๋า_VRKN
๘ เมษา : บริเวณสะพานข้ามคลองไปเยาวราช

"คุณหนูตรงนั้น ทำบุญปล่อยนกสะเดาะเคราะห์ไหมจ้ะ"

ดวงตาสีนิลุบนกวาดมองนกน้อยในกรงชั่วครู่ ในมือของเธอมีดอกเบญจมาศช่อใหญ่อยู่ช่อหนึ่ง

#จัดกระเป๋า_VRKN

[โรลเปิด | แยกรูท]
8 เมษา เวลา 15.00 น.

ช่วงเวลาบ่ายแก่ ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว ปรากฎร่างของเด็กสาวคนหนึ่งในเสื้อผ้าทันสมัย เดินเร่งฝีเท้า หลบเลี่ยงฝูงชนเพื่อไปยังมุมอาคารที่ใกล้ที่สุด

เจ้าจันทร์พยายามใช้สายตากวาดหาม้านั่งสักตัว ทว่ากลับไร้วี่แวว หล่อนจึงต้องจำใจ หย่อนก้นนั่งลงบนบริเวณทางเท้า เพื่อพักจากอาการรองเท้ากัดแทน

[ #VRKN_commu ]

"แหม่ ฉันชื่มชมหล่อนมากนะ พัฒนาความสามารถกระจ้อยร่อยนั่นให้ดีขึ้นได้ หล่อนเนี่ยเก่งจริงๆ ฉันขอตบมือให้เลย"

____________________

[ เจ้าจันทร์ ]

จันทรกานต์ ลลิตไพลินกุล | ปี 2 | เรือนเมฆามินทร์ | มนุษย์ | 165/51

____________________

( ทัก/โค/โรล/เวิ่น/DM ได้เลยนะคะ 🫶)

doc: docs.google.com/document/d/1...

"เดิน ๆ เดี๋ยวก็เจอแหละ แต่สามอย่างนั้นน่าจะอยู่ใกล้ ๆ กันมั้ง"

ไชโยเอามือป้องไว้เหนือตา แล้วกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ร้าน

"ฉันว่าฉันเห็นปากกาอยู่ลิบ ๆ ตรงนั้นนะ"

เธอชี้ไปที่ฝั่งหนึ่งของร้าน

เอาจริง ๆ เธอก็เห็นไม่ชัดนักหรอก แต่เห็นเหมือนจะมีตู้กระจกตั้งอยู่ ก็คงเอาไว้ใส่ปากกาหรู ๆ แหละ ?

( จ๊ะเอ๋ มาเทสระบบค่ะ มองเห็นกันมั้ยเอ่ย )

( ถ้าเห็นแล้วอย่าลืมมารับขนมใส่ไส้นะคะ 🤲🏻 )

ทุกอย่างเชื่องช้าลง เวลาแทบจะหยุดเคลื่อนไหว

"...มันเป็นไปได้ที่ไหนล่ะคะ"

ด้วยคำพูดเหล่านั้น คำพูดที่เหมือนกัน
ภาพของวันวาน—ที่เหมือนความฝัน—ฉายย้อนกลับมา

ประหนึ่งละครโศกบีบคั้นอารมณ์ให้จมดิ่งยิ่งกว่าคำพูดหยอกล้อก่อนหน้าครั้งไหนๆ

มือเล็กข้างนั้นที่ครั้งหนึ่งเคยรั้งคอเสื้อตนไว้
ฝ่ามือที่ไม่เคยถูกฟาดลงเพราะความปวดใจที่มากเกินไป

และความจริงครั้งใหญ่—ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างเรา

#จัดกระเป๋า_VRKN

(ไม่มีแรงเปิดโรลแต่อยากแวะมาลงริสาชุดไปเวทตอนไปสำเพ็งค่ะ🥹)

#จัดกระเป๋า_VRKN
( ไปสำเพ็งได้ของเรียนนิดเดียวที่เหลือของทำสวนกับอาหารส้มจี๊ดค่ะ )

(ทำสิ่งใดไม่ทันทั้งสิ้น มาปัดฝุ่นไปก่อน ;-;)

ในฐานะที่ไชโยเองก็อยู่ในวงวัฒนธรรมเฉพาะกลุ่ม การที่อีกฝ่ายไม่ได้บอกความจริงแต่แรกนั้นเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

"ส่วนฉันชื่อไชโย ยินดีที่ได้รู้จักนะอิน ! "

เธอแนะนำตัวเสร็จก็เพิ่งนึกได้ ว่าตนไม่ได้บอกชื่อจริงเหมือนที่อีกฝ่ายบอกมา แต่ครั้นจะไปเสริมชื่อจริงหลังชื่อเล่นมันก็พิกลอยู่ จึงเลือกละไว้

"ถึงคู่โปรดจะไม่ได้ลงเอยกันก็ยังมโนต่อเองได้อยู่หรอก แต่มาเฉลยว่าเป็นพี่น้องนี่มันอะไร ! จะตอกย้ำกันว่าเป็นได้แค่พี่น้องเรอะ ! "

อย่างนี้ใช่หรือเปล่า ที่พวกฝรั่งเขาเรียกกันว่าเขี่ย ๆ เบต ๆ หรืออะไรนี่แหละ

"แต่โอ๊ย ! ไม่ต้องขอโทษหรอกน่า ฉันเข้าใจ"

+

พอไชโยได้เห็นประโยคที่ว่า และคำอธิบายจากอีกฝ่าย ก็ถึงกับอ้าปากค้าง

"โอ้โห..."

เธออุทานสั้น ๆ ก่อนจะพูดอะไรไม่ออกไปสามวินาทีเต็ม

พวกเธอเป็นสหายร่วมชะตากรรมกันจริง ๆ ด้วย (?)

"เรือล่มไม่พอ ยังจะล่มในหนองอีก ! "

"นักเขียนเขารู้ตัวมั้ยนี่ ว่าตัวเองทำเรื่องโหดร้ายขนาดไหนลงไป..."

+

(ว๊ายยยย🫣)

อีกเหตุผลหนึ่งคือเธออยากลองเอามาใช้ตัดเส้นเหมือนพวกนักวาดการ์ตูนมืออาชีพบ้าง แต่เรื่องอะไรจะไปบอกเล่า น่าอายจะตายชัก

"แต่นอกจากปากกากับหมึกคงไม่ซื้ออะไรแล้ว จันจาล่ะ ? "

"เจ๋งเป้ง ! "

ไชโยนึกขอบคุณคำสอนของพ่อ หลงทางแล้วเดินหน้านี่มันใช้ได้ผลจริง ๆ ด้วย

เธอพาจันจาเดินเข้าไปในร้าน พลางคุยจ้อไปด้วย

"ฉันว่าจะซื้อปากกาหมึกซึมใช้ดูแหละ พวกคอแร้งที่ต้องเติมหมึกน่ะ เคยลองเขียนแล้วเข้ามือใช้ได้"

+

#จัดกระเป๋า_VRKN
[ สำเพ็ง l 8 เมษา ]

ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนอบอ้าวเต็มไปด้วยผู้คนเดินกันขวักไขว่ เสียงซ้อแซ้ของเหล่าแม่ค้าพ่อค้าต่างตะโกนเรียกเชิญ

ยักษ์สาวเดินถือพัดสานแกว่งไปมาเพื่อคลายร้อน ของจำเป็นถูกจัดเตรียมไว้เกือบหมดเหลือแค่หนังสือเรียนบางเล่ม

"วิจิตรจินดา" นลินทวนชื่อจุดหมายที่จะไปหา "ป้าคะ หนูขอขนมไข่ถุงหนึ่งค่ะ" แต่ขาที่เดินมามักหยุดแวะร้านข้างทางเสมอ

+

"คงไม่อ่านต่อแล้วล่ะ ปล่อยไว้สักพักเดี๋ยวก็ทำใจได้... เธอเองก็สู้ ๆ กับที่พระเอกตายนะ ! "

ไชโยตบบ่าอีกฝ่ายแปะ ๆ อีกรอบเป็นการให้กำลังใจ ออกจะตีตัวสนิทเกินหน้าเกินตาไปนิดหน่อย

(คุ้น ๆ อะไร๊ ไม่คุ้นเลยจริงจริ๊งค่ะ)

"ใช่มั้ยเล่า... ไอ้เราก็นึกว่าจะเป็นสายสัมพันธุ์ครอบครัวที่สวยงามเสียอีก"

"อุตส่าห์ตามอ่านมาเป็นเล่ม ๆ..."

สำหรับวงการหนังสือการ์ตูน เนื้อเรื่องจำพวกนี้ก็มีมาให้เห็นอยู่เป็นพัก ๆ ก็จริง แต่ไชโยจะไปทำใจลงได้อย่างไรกัน

...ไหนจะเงินค่าขนมที่ใช้ไปกับมันอีก หลายตังค์อยู่นะนั่น

+

#จัดกระเป๋า_VRKN

โกงเวลา | 8 เมษา

"โว้ว ๆๆๆๆๆๆ ฮ่า ๆๆๆๆๆๆๆๆ"

ตีปีกเป็นไก่กระต๊าก ๆ วิ่งไปทั่ว ๆ รอบ ๆ สำเพ็ง

ลืมของที่จะมาซื้อ ลืมสิ้นทุกอย่างเพราะได้สัตว์เลี้ยงตัวแรก!!

ท่ามกลางบรรยากาศที่วุ่นวายของสำเพ็ง
เส้นด้ายที่ไล่ซื้อของจนเหงื่อเต็มตัวหวังจะมากินข้าวกับน้ำอัดลมเย็นๆเอาแรงเสียหน่อย แต่ที่ดันเต็มทุกที่ซะนี่ จะเหลือก็แต่ตรงนี้ที่มีที่นั่งอีกที่นึงว่างอยู่เธอจึงเดินไปขอนั่งด้วย

"ขอโทษนะจ๊ะ ตรงนี้มีคนนั่งหรือเปล่าจ๊ะ"

#จัดกระเป๋า_VRKN #โรลปิด
@vrkn-unchan.bsky.social

#จัดกระเป๋า_VRKN
[สำเพ็ง | 8 เมษา]

ไม่บ่อยนักที่เธอจะได้มีช่วงเวลาเป็นของตัวเองแบบนี้ ถึงแม้แดดรอบกายจะร้อนอบอ้าวจนอยู่ในระดับที่ชวนให้อารมณ์เสียได้ก็ตาม แต่ความจริงที่ว่าอัปสรามณีเลือกที่จะออกมาอยู่ข้างนอกด้วยเจตจำนงของตนเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไป

—เธอไม่ได้มาซื้อข้าวของเครื่องใช้เหมือนคนอื่น

หากจะพูดให้ถูกก็ต้องบอกว่าหน้าที่เหล่านั้นมันถูกสะสางไปเนิ่นนานเรียบร้อยแล้วเสียมากกว่า

+

“แสดงออกได้น่าสนใจดีค่ะ ฉันชอบนะ—เวลาคุณทำสีหน้าแบบนั้น ตอนที่เรา….อยู่ด้วยกัน”

“ *หัวเราะ* ดูสิ คุณทำมันอีกแล้ว เด็กดี อย่าโกรธสิคะ เทวีแค่แกล้งเล่นเฉยๆเอง”

—•—

“...วุ่นวายจัง…นั่งลงซะ”

——

อัปสรามณี อินทรสุราลัย | เทวี
ปี 3 เรือนเมฆามินทร์
มนุษย์ | 169/56 (19 yrs.)

doc: bit.ly/4cbkcKu

roleplay acc for #VRKN_commu