حکایت مرده غرقه گشته و دست در هر گیاهی زدن‌ه وگرنه چطور ممکنه ملت به ترامپ اعتماد کنند؟ یک‌جور امید در نهایت بی‌چارگی.

عجیب نیست. تجربه‌ی زیسته‌ی اون‌ها را ما نداریم. همه‌ کسانی هم که ایرانند تجربه زیسته مشابه ندارند. در نهایت هر کس بین بد و بدتر خودش انتخاب می‌کنه که برای یکی جنگه، برای یکی زندگی زیر ج ا. عجیب اونجاست که همه فکر می‌کنند فقط اون‌ها می‌دونند درست چیه

این هم بود. ولی یه شعاری در مورد چراغ لاریجانی هم بود

کسی شعار "چراغ لاریجانی" را یادشه؟ چی بود؟ "چراغ لاریجانی خاموش باید گردد"؟

پرستارهای بیمارستان رجایی ....

چه بد که تورنتو نیستم

چقدر ضیا نبوی درسته. چقدر صدای افراد داخل ایران خالیه از هر دو طرف. چقدر جمهوری اسلامی جنایتکاره که نمی‌گذاره صداشون گم نشه.

یکیش خیلی زیاد از Virtue Signaling میاد. و هر دو از باور نداشتن به این که در اتفاقات اجتماعی می‌شه با یک سری دیتای یکسان افراد نتایج مختلفی بگیرن و از حماقت یا نفهمیدن یا مزدور بودن نباشه (که البته مسلمن مال یک سری از این رده است)

جنایت قطع کردن اینترنت و راه‌های ارتباطی مردم در این زمان....

🫂🫂

بله

این که اسم MEK بیشتر و بیشتر میاد از ترسناک‌ترین کابوس‌های من هم ترسناک‌تره.

دستبوسی ترامپ را می‌کنه بدون شرم. تهوع از همه جهت و همه جا.

این که کلن کسی تصور کنه نظر ما اهمیتی داره جالبه‌. حالا در له یا علیه هر چیزی در این زمان.

با خفت و خواری مرد. مردمی با مرگش شاد شدن.

:)))

من با این ویدئوهایی که مردم داد می‌زنند خامنه‌ای کشته شد گریه کردم. بغض هزار ساله.

کشته شد.
کشته شد؟

بیشتر و اول از همه ایران را.

تولدت مبارک!

🫂

اگر قطعیت داشتم که سوال نمی‌پرسیدم. گفتم که هنوز برام سوال‌ه.

مردم را نفهمیدن ربطی به انتقاد کردن یا نظر مخالف داشتن نداره. در همون زمان هم که این جماعت فریز شده بودن یک سری مردم داخل ایران حتمن هنوز طرفدار این طرز فکرشون بودن. ربطی به درست یا غلط بودن نظر هم نداره.

از نظر من اون‌ها فریز شده بودن. در اون زمان، با اطلاعات اون زمان، اصلاح ممکن بود و اصلن پهلوی وجود نداشت در سیاست واقعی روزمره. در مورد "ماها" از دوستانم سوال پرسیدم که آیا ممکنه ما (از جمله خودم) هم شبیه اون‌هاییم و در زمان فریز شدیم و مردم را نمی‌فهمیم؟ این ربطی به پهلوی نداره. /

سوالم بیشتر در مورد خودم بود تا دیگران

من نگفتم اون‌ها فریز شدن یا نشدن. من وقتی ایران بودم و بعدها همیشه جماعت لوس‌آنجلس‌نشین ماهواره‌ای طرفدار پهلوی را فریز شده می‌دیدم. این چند وقت خیلی به این فکر می‌کنم که از کجا می‌دونم من هم مثل اون‌ها فریز نشدم

انگ ارزشی و آخونددوست بودن به دلیل مخالفت با جنگ غلطه. انگ سلطنت‌دوست بودن به دلیل حضور در تظاهرات ایرانیان خارج از کشور یا تلاش برای فهمیدن بقیه هم.

من این سوال را هفته پیش پرسیدم از دوستانم که هر چی بیشتر می‌گذره بیشتر احساس می‌کنم خیلی‌هامون شبیه اون لوس‌آنجلس‌نشین‌هایی شدیم که دهه هفتاد مسخره می‌کردیم

به منم

کتی‌جون معلومه راه درست را رفتی و همون حکایت چوب را برداری گربه دزده فرار می‌کنه. همین که به برچسب زدن افتادن نشون می‌ده کجای کارن