#KMI_SotsugyoShiki

"ขอบคุณสำหรับทุกช่วงเวลาที่ผ่านมา"

CMS. ท่านประธานแห่งคูเมอิ
(พึ่งได้เอามาลงเก็บค่ะ😂 นับตามไทม์ไลน์มูทากะเรียนจบครบ 10 ปีพอดีเลย)

#KMI_ThirdPerson_IF

🕣 END : ThirdPerson ✉️

“ จดมายพวกนั้นไม่ได้มีไว้เพื่อส่งนะ ! จะส่งไปที่ไหนได้ ? ”

“ หือ ของมันแน่อยู่แล้วนี่? ก็ส่งไปหานักเรียนทุกคนในวันที่ 26 มีนาคม ปี 2016 ”
“ ส่งกลับไปยังอดีตไง ”

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#KMI_TimeCapsules

"จบวันซะแล้ว จะทำอะไรกันต่อดีล่ะ"

"ผมยังไม่เคยไปเที่ยวบ้านประธานเลย"

"งั้นก็ไปบ้านฉันกัน"

"เย่!"

#KMI_TimeCapsules

🌸วันวานของสายลม🌸
(mini event 11th)

ราวกับเป็นสัญญาณ

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ทำอะไร อยู่ที่ไหน…
และต่อให้คุณจะกลายเป็น “อะไร” ไปแล้วก็ตาม

ก็มีเสียงเรียกให้คุณกลับไป

สู่สถานที่ซึ่งเหตุการณ์เหนือธรรมชาติเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเกิดเป็นความชินชา

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

(ยังจีบได้อยู่นะคะ😍🥰🥰🥰❤️😍😍😍)

#KMI_ShinyaNoTeaParty

🫖งานเลี้ยงน้ำชายามวิกาล🌗
(unofficial event)

“จดหมายเชิญไปงานเลี้ยงน้ำชา?”

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#KMI_Suiei

#KMI_SotsugyoShiki
⚠️CW การสูญเสีย⚠️

[ ก่อนวันจบการศึกษาหนึ่งวัน ]

#KMI_Suiei

copper-lens-3af.notion.site/KMI_Suiei-20...

ขณะกำลังจะเดินผ่านก็เห็นคนถ่ายภาพพอดีเลยรีบวิ่งมาชูสองนิ้วถ่ายภาพด้วยพอเสร็จก็หัวเราะออกมาเบาๆ แล้ววิ่งหนีไปซะเลย

“เสียใจด้วยนะครับ ยูริคุง”

ชื่อที่เป็นเสียงเดียวกับดอกไม้แต่ต่างตัวเขียนสะกดผ่านริมฝีปากราวกับถ้อยคำแสดงความอาลัยที่ผ่านการฝึกซ้อมมาหลายต่อหลายครั้ง

ปลายร่มสีสุภาพยกขึ้นเผยนัยน์ตาสีอำพันที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง มันยังคงเคลือบด้วยความเยือกเย็นไว้เช่นทุกครา

โนกามิปรายมองร่างที่ตนกำลังพูดด้วยซึ่งซูบซีดไม่ต่างไปจากคราวที่พบกันตรงข้ามแผงกั้นหนาเตอะ ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจากคราวนั้น

#KMI_KokoroNoTegami

กระดาษมากมายปลิวว่อนไปทั่ว ซึ่งเจ้าของของมันก็วิ่งไล่เก็บแทบตายเพราะไม่อยากให้ใครรู้ความในใจ

น่าแปลกที่กระดาษส่วนใหญ่ล้วนมีชื่อผู้รับและผู้ส่งเป็นชื่อเดียวกันอย่างน่าประหลาด

#KMI_JugyoSankan | ย้อนหลัง

ริรุโกะหัวโค้งเบาๆรับคำหญิงสาวตรงหน้า ก่อนเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้มเช่นทุกครั้ง

ทั้งๆที่ในใจรู้สึกว่างเปล่าจนไม่ได้สังเกตุเสียด้วยซ้ำ ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับศรีษะของหญิงสาว

.

...ปีสุดท้ายแล้วก็ยังผิดสัญญาสินะ

.

[ตัวอักษรสีดำ]
เจ้าของจดหมายฉบับนี้อาจจะตามหาคุณไม่เจอ หรือไม่คิดตามหา คุณถึงไม่เห็นหัวคนที่ชื่อโคโบะ ริวอิจิ โผล่มาทวงจดหมายคืนเลย

[ตัวอักษรสีแดง]
เจ้าของจดหมายฉบับนี้จะตามมาขอกระดาษจากคุณคืนตอนท้ายวัน (ถ้าคุณเปิดโอกาสให้เขารู้)

[พื้นหลังสีดำ]
ไม่มีใครโผล่มาขอจดหมายฉบับนี้คืน แต่คุณจะรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองจากทางไหนก็ไม่รู้ไปตลอดทั้งวัน

#KMI_KokoroNoTegami

วันศุกร์ของฤดูใบไม้ผลิวนมาอีกคราว
วันนี้มีจดหมายแผ่นหนึ่งลอยผ่านมาตรงหน้าคุณ

ลายมืออ่านยาก ดูเขียนขึ้นแบบขอไปที
แต่กลับมาปรากฎในมือคุณได้อย่างกับจงใจ

มุมขวาล่างของแผ่นกระดาษดังกล่าวประทับชื่อผู้เขียนไว้ว่า
[ โคโบะ ริวอิจิ ]

ใครกันนะ ?

[กดหยุดgif/วิดีโอเพื่อดูจดหมายที่ได้รับได้ที่ด้านล่างโพสนี้]
CW/TW : มีผลลัพธ์ที่อาจสร้างความไม่สบายใจได้บางอัน

“ฉันเองก็ใช่ว่าชำนาญทางมากหรอกค่ะ เพียงแต่ก่อนหน้านี้เคยแวะสำรวจทางมาบ้างแล้วน่ะ!”

“เพราะว่าอดสงสัยไม่ได้นี่นา แบบว่า—ห้องศิลปะของที่นี่จะเป็นยังไงกันนะ! อะไรแบบนั้น?”

“นัตซึกะ นิโนมิยะ” เธอทวน “เป็นชื่อที่น่าสนใจจัง! ยินดีที่ได้รู้จังนะคะ!”

ว่าแล้วก็ส่งยิ้มแฉ่งไปอีก ราวกับว่ามันเป็นสีหน้าเดียวที่เธอแสดงได้

“หืม ห้องเอ—ฉันเองก็มีเพื่อนอยู่ห้องนั้นเหมือนกัน! บังเอิญจังเลยนะคะ”

อาริกะพูดเสียงใส สองเท้าก้าวต่ออย่างไม่ลดละพลางเอียงคอมองขณะอีกฝ่ายเอ่ยถาม ก่อนจะตอบต่อ

(มูจบ แต่เพิ่งลงพิน นุorz ขออภัยค่ะ())

cms Fusato San

#KMI_Commu

“เมื่อกี้เธอว่าไงนะ?”
“เอ๋…พูดถึงอะไรน่ะ?”

“แต่จะว่าไป…ขอฉันลองวาดดูได้ไหม—「ภายใน」ของเธอ”

黒瀬 明璃香 | Kurose Arika
คุโรเสะ อาริกะ | 1-B | ชมรมศิลปะ

doc • bit.ly/Arika_KMI

🖌

#kmi_KokoroNoTegami

“ฮะๆ— เจ้านี่น่ะ”

“จะให้เธอรู้ไม่ได้หรอกนะครับ”

สีชมพูหวนคืนมาอีกเป็นครั้งที่สอง ครานี้เขาอมยิ้มหวาน มือเอื้อมคว้ามันไว้ไม่ให้ลอยปลิวไปหาเธอ เจ้าจดหมายจากดวงใจฉบับนี้

💌 🌸 ?

(กรี๊ด……😭😭😭)

#KMI_KokoroNoTegami

✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸
(unofficial event)

“ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ”
“ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ”

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#KMI_SeitokaiTanjoubi2016

#KMI_Nyugakushiki #kmi_เปิดโรล

ท่ามกลางผู้คนที่พลุกพล่านหลังจบพิธีปฐมนิเทศ เสียงจ้อกแจ้กจอแจจากเหล่านักเรียนที่พูดคุยทำความรู้จักกันอย่างตื่นเต้นดังอยู่ทั่วทุกมุม กลบเสียงหอบแฮ่กของเด็กชายคนหนึ่งที่กำลังยืนกำเสื้อตัวนอกไว้จนยับยู่ยี่

+

(3/???)

หลังพิธีปฐมนิเทศจบผู้คนก็เริ่มทยอยหลั่งไหลออกมา อาริกะเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ขณะที่กำลังเดินไปตามกระแสมวลชนสายตาก็สะดุดกับร่างคุ้นตา

เธอเดินตรงเข้าไปหาอีกคนที่กำลังแอบงีบอยู่ในมุมหลบตา งอตัวก้มมองอีกฝ่าย

“นี่—เรย์จัง ตื่นได้แล้วนะ—?“

#KMI_Nyugakushiki #kmi_เปิดโรล

ช่วงเวลาเริ่มต้นภาคเรียน ใครหลายคนก็ต่างตื่นเต้นกับวันนี้ และเขาก็เช่นกัน นอนไม่หลับจนใต้ตาคล้ำไปหมด

ไหนๆ ก็ปีสองแล้ว คงไม่มีพิธีกงพิธีการอะไรมาก วันนี้เลยขอทำตัวแย่ๆ โดยการมาแอบงีบหลบมุมหน่อยละกัน

เขาเดินหลบมาที่ผู้คนบางตา หลังจากแน่ใจว่าไม่มีคนแล้ว ก็เอนหลังนอนเอาหมวกปิดหน้าเสียหน่อย

.oO(งีบเอาแรงแปปนึงละกัน)

(บวกได้นะคะ☝🏻)

(2/??)