cr. @kanae-msg.bsky.social

#MSG_Songkranfes

(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ... /วิ่ง 💨🏃‍➡️)

#MSG_Songkranfes

ลมเย็นพัดแผ่วแผ่วต้องเงาจันทร์
ครั้นสบพักตร์พลันใจสั่นดังต้องมนตร์
ดุจกลีบบุปผาแรกแย้มแฝงเร้นบน
กลางหทัยที่เงียบงันพลันเบ่งบาน

กลิ่นละมุนอุ่นอวลยวนให้หลง
ประหนึ่งองค์นวลนางกลางห้วงฝัน
เพียงได้ยลก็ฝากรักทั้งชีวัน
แม้มิอาจเอื้อมถึงกันก็ยอมตรม

((ตามมาแปะร่างจิ๋วอีกคนค่ะ ><))

“ ไม่ค่ะ ไม่ให้ ”

เธอพูดตอบด้วยเสียงเรียบและรอยยิ้มบนใบหน้ากลับแฝงด้วยความอยากแกล้งและเอ็นดูอยากรู้ปฏิกิริยาของอีกฝ่ายเหลือเกิน

พอได้ยินน้ำเสียงแสนหวานของสาวน้อยก็ทำให้เธอหยุดฝีเท้าจากการเดิน ดูเหมือนเจ้าของเสียงจะดูน่ารักพอ ๆ กับเสียงเลย

ดีจังเลยแหะ… มีคนเข้ามาหาจะได้ไม่เสียงแรงเปล่าด้วย

แต่เอ๋จะว่าไปแล้วอีกคนก็ดูหน้าตาคุ้น ๆ เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน อ่อ เหมือนจะคนรู้จักแหะ แกล้งสักหน่อยคงไม่เป็นอะไร

(+)

#MSG_เปิดโรล (แยกรูท)
[07:30] บริเวณเรือนกระจก หลังจากวันเปิดเทอมราว 2-3 วัน

[คุณ] เดินเข้ามาในเรือนกระจกเวลาเช้าตรู่ พบเข้ากับ [โคอิซุมิ มาซากิ]

วันนี้ท่าทางของเขาดูแตกต่างไปอย่างมาก โดยปกติแล้วที่ไม่ค่อยแสดงสีหน้าอย่างชัดเจน ในวันนี้กลับยิ้มออกมาเมื่อพบ [คุณ] ไม่สวมถุงมือและเสื้อคอเต่า ทั้งยังแตะต้องผีเสื้อที่ปกติจะหลีกเลี่ยง (+)

( ต้าวก้อนอยากได้ขนมในมือคุณ )

(จิ๋ว ฮรื้ออออ)

(มาฝากเด็กเร้กเอาไว้ค่ะ
วันนี้เก็บดอกไม้สวย ๆ ได้ด้วย โชคดีจังเลยน้า 🌸🤲🏻)

( ยังอยากเป็นแยงกี้แกล้งติ๋มค่ะ ฮิๆ- )

( ติ๋มใดเล่าจะเท่าติ๋มพี่มาซากิ 😭😭😭💖 )

#MSG_3E
(ขอนิดนึงค่ะ ก่อนทำงาน ห้ามใจไม่ไหว 😭 I ❤️ ติ๋ม)

(โฮตารุคุงสกินนอกเวลางาน สามารถพบเจอร่างนี้ได้ที่ร้านขนมหรือคาเฟ่ในวันที่ไม่ได้เข้ากะหรือหลังเลิกงาน)

#MSG_nyugaku | #MSG_3E

"...โคอิซุมิ มาซากิ ...ครับ"

ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ไม่ได้อยู่ต่อหน้าคนเยอะ ๆ นานแล้ว ทำตัวไม่ถูก...

"ข ขอฝากตัวด้วยนะครับ" /โค้ง

( พั้นช์คุงมีปีกละ /ลักเข้าหอ )

#MSG_onigiri

‘ ยะ..แย่แล้วสิ ’

’ถ้าขอตามมารยาทคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง..‘

“ …คะ คะ คือว่า ขอกอดหน่อยได้ไหมคะ ”

หันไปทำตาแป๋ว ๆ เพราะไม่ไหวแล้ววววววววว

(+แจมสั้นได้ค่ะ มาให้น้องกอดให้หายที ฮรื้ออ)

น่าเอ็นดูจัง…

เธอคิดไปพลาง ๆ ระหว่างสายตาเอาแต่จ้องหูและหางกับท่าทางงิ้ดง้าดตรงหน้าเสียจนตัดเสียงรอบข้างไปหมด

จนมาได้สติในประโยคสุดท้ายที่อีกคนขอให้ช่วย

“ หืมม..? ”
เปล่งเสียงในลำคอระหว่างคิดก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างกว่าเดิม

“ ก็ได้ค่ะ แต่ว่า.. ขอมือก่อนได้ไหมคะ ”
ไม่รู้ทำไมแต่เธอดันพูดออกไปแบบนั้นเสียแล้วพร้อมกับแบมือของตัวเองและยิ้มอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวเสียเท่าไหร่

เธอค่อย ๆ เงยตัวขึ้นจนกระทั่งหลังตรงและเตรียมพร้อมจะลา สรุปแล้วทริควันนี้ของอีกคนก็ทำให้เธอได้ลายเซ็นมาจริง ๆ แม้จะได้จากเขาก็ตามที

“ ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ ไว้เจอกันใหม่ค่ะ ”

พอพูดจบเธอก็พงกหัวเป็นการบอกลาและค่อย ๆ เริ่มก้าวเดินไปยังที่อื่นเพื่อล่าลายเซ็นอื่น ๆ เพิ่มเติมอีก

( ปิดรูทตรงนี้ได้เลยนะคะ ขอโทษที่ตอบช้าด้วยค่ะ เด่ก ๆ น่ารักมู้กเลยฮรื้อออ ขอบคุณที่ให้แจมนะคะ 😭🙌🏻💕 )

เธอแบมือประคองรับใบไม้เหล่านั้นก่อนจะก้มมองด้วยความสงสัยว่า ใบไม้?? ให้ทำไมกัน?? แต่พอได้ยินคำอวยพรขึ้นมาก็พอจะเข้าใจอะไรขึ้นนิดหน่อยแต่ก็สำหรับในความคิดของเธอละนะ

’ใบไม้นำโชค‘ เธอคิดแบบนั้นก่อนจะยิ้มและค่อย ๆ ค้อมศีรษะขอบคุณเขาอย่างนอบน้อม

” ขอบคุณค่ะ ปีนี้ขอฝากตัวอีกครั้งด้วยนะคะรุ่นพี่ “

(+)

ดวงตาเธอกระพริบปริบ ๆ เมื่อฟังคำขอจากอีกคนมันไม่ใช่การขอลายเซ็นแต่เป็นการขอคำอวยยังงั้นหรอ

เธอรับสมุดจดเล่มเล็กมาและนั่งคิดอยู่เล็กน้อยว่าจะสรรหาคำอวยพรไหนมาดีนะ ถ้าขอให้รุ่นพี่เรียนจบไว ๆ เราก็ไม่มีเบ๊กันพอดีสิ.. ??? 🧐

งั้นอวยพรแบบนี้แล้วกัน
พอคิดอะไรออกเธอก็ก้มหน้าก้มตาเขียนอยู่สักครู่ก่อนจะลุกขึ้นและปิดสมุดยื่นให้กับเขา

“ เรียบร้อยค่ะ ”

#MSG_2G

[ ปิ้นๆ เทสโตะๆๆ🗣📢 ประชาสัมพันธ์ถึงเหล่าลูกเจี๊ยบห้อง 2-G ที่ไม่ได้เข้าดิสค่ะ ]

ปัจจุบันก็ได้เดินทางมาถึงกิจกรรม [ เลือกหัวหน้าห้อง ] แล้วค่ะ! เนื่องจากตำแหน่งอื่นๆไม่มีคนลงชื่อเพิ่ม จึงถือเป็น [ จิตอาสาและรับตำแหน่งทันที ] ค่ะ , เหลือเพียงแค่ตำแหน่งหัวหน้าห้องเท่านั้น!

โดยแคนดิเดตจะมีทั้งหมดสามคน สามารถมาลงชื่อโหวตได้ที่ฟอร์มในเมนชั่นถัดไปได้เลยค่ะ!
(+)

เธอค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกอย่างเชื่องช้า และนั่งแหมะลงบนพื้นหญ้า ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดริมฝีปากระหว่างหัวเราะ

“ รุ่นพี่นี่ใจดีเหมือนเดิมเลยนะคะ ”

ก่อนจะก้มมองใบลายเซ็นของตัวเองที่มีลายเซ็นแล้วสักที หลังจากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองอีกคน

“ ขอบคุณนะคะสำหรับลายเซ็น ”
“ ของรุ่นพี่ไม่มีอะไรให้ช่วยใช่ไหมคะ ? ”

ก็ไม่แน่ใจว่าอีกคนได้ครบแล้วหรือยัง แต่ลองถามเผื่อไว้ก่อนสักนิดคงไม่เสียหาย

(ไม่เป็นไรค่ะเพราะเค้าก็ ช้า แหะ— )

ก็ไม่ได้ประหลาดใจนักที่อีกคนเข้ามาช่วยแก้ผมที่พันกับกิ่งไม้ออกให้ เพราะสำหรับตัวเธอเอง รุ่นพี่คนนี้ก็เป็นคนใจดีมาเสมอ แต่พอได้เห็นสีหน้านิ่ง ๆ ที่กำลังจดจ่อกับปมเหล่านั้น ก็อดนึกหัวเราะในความคิดของตัวเองแทบไม่ได้ด้วยความเอ็นดู

หากยังไม่พอ เมื่อแก้ปมเสร็จ อีกคนดันมีท่าทางทำมือ ‘ทาดา’ เหมือนแสดงมายากลอะไรสักอย่างเสร็จอีกต่างหาก

(+)

(ขอโทษที่มาช้าค่า ฟื้ด 😭)

“ ช่วยเซ็นงั้นหรอคะ..? ”

เธอทวนคำพูดด้วยเสียงเรียบแต่ใบหน้ายังคงประดับประดาด้วยรอยยิ้มอ่อนหวานอยู่ เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยอย่างพิจารณา จริง ๆ เหมือนอยากจะแกล้งอีกคนสักนิดหน่อย

แม้สุดท้ายปลายทางเธอจะเซ็นให้อีกคนอยู่ดีแต่ขอแกล้งเสียนิดเสียหน่อยคงจะไม่เป็นอะไร

“ จะช่วยดีหรือเปล่าน้า~ “

#GSM_slooflirpa

⚠TW: เล่นมุขเกี่ยวกับสิ่งผิดกฎหมายเล็กน้อย

" ดิฉันทำเพื่อสังคมค่ะเพราะมันคือหน้าที่ตำรวจที่จะต้องปกป้องประชาชนจากสิ่งที่ไม่ดีนี่คะ "

" ไม่ได้มีเจตนาส่วนตัวเลยแม้แต่น้อย ส่วนรวมทั้งนั้น "

" อันนี้ยิ้มเป็นปกติอยู่แล้วค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ "

( ค เค้าขอปักไว้ก่องนะคะ จามาให้ช่วยคนที่มีหางน่ะค่ะ แหะ 👉🏻👈🏻🥺💕 )

((แวะมาแปะกิจกรรมเล็กๆของชาวหอฤดูร้อนค่ะ
ชาวหอฤดูร้อนมาวาดใน Magma กันเถอะ🤲🥺
-สามารถร่วมได้เฉพาะนักเรียนและบุคลากรหอพักฤดูร้อน
-สเกลจิบิ ก้อนเล็กๆ

เปิดให้วาดเรื่อยๆ ถึงวันที่ 7 เมษา (23.59 น.)
และลงภาพทั้งหมดวันที่ 8 เมษา

ช่วยแชร์+รีให้ชาวหอพักฤดูร้อนคนอื่นๆเห็นได้นะคะ ขอบคุณค่า🤍🥺))

#MSG_Commu

magma.com/d/1I5QVUayJg

ทำไมเขาถึงเข้าออกง่ายจัง—

“ฮึ้บ.. ฮึ้บ..”
เธอไม่ค่อยชอบใจนักเวลาที่ต้องมาจัดการช่วยเหลือตัวเองแบบนี้

พยายามเคลื่อนถอยหลังออกมา แต่เส้นผมก็พากันเกี่ยวพันกับกิ่งพุ่มไม้ จนผมเธอเสียทรง ปรกหน้าปรกตาไปหมด

( เอิ้ก ๆ เด่ก ๆ ทำตัวน่าเอ็วดู / ป้าแฮปปี้ได้บอมคน 🧍‍♀️)

ดูทำท่าเขินน่ารักอีกแล้วแหะ…
เธอมองอีกคนด้วยสายตาที่แสนจะเอ็นดู จะว่าไปพุ่มไม้นี้ก็ดูเป็นสถานที่สำหรับบทสนทนาที่ไม่แย่เหมือนกันนะ

“รุ่นพี่รับคำชม ฉันก็ดีใจค่ะ”

เอ่ยขึ้น ก่อนจะตัดสินใจเตรียมตัวออกจากพุ่มไม้ เพราะไหน ๆ ก็ได้ลายเซ็นมาแล้ว ดังนั้นเธอจึงพยายามถอยมุดออกมาอย่างทุลักทุเล ไม่ต่างจากตอนเข้ามานัก

(+)

(ไม่ให้ดูก็เอามา 5 พันเยน /แยงกี้ไทม์—)