#MSG_เปิดโรล แยกรูท | สนามกีฬา
ปลายปากกาเวทมนตร์สะบัดพร้อมริมฝีปากที่เอ่ยคาถาขึ้นมา มวลน้ำเริ่มลอยขึ้นมาจากกระบอก ก่อนจะขยับไปตามปลายที่วาดลวดลายอยู่ในอากาศ
ซ้ายที
ขวาที
คนที่คุมมันอยู่ดูจะชำนาญพอตัว ด้วยเพียงการตวัดเบา ๆ มวลน้ำก็ขยับราวกับปลามีชีวิตกำลังแหวกว่ายอยู่
โชว์ตรงหน้าเกือบจะสมบูรณ์แบบอยู่แล้วเชียว
หากไม่ใช่ว่า ในฉากจบสุดท้ายมันกลับไปสาดเข้าหน้าคุณเต็ม ๆ
#MSG_bunkatsu
#MSG_Nanamikisen
————————————
“อยากได้..ธงนี้หรอคะ? “
”งั้นลองมา..ชิงจากฉันดูสิ..ที่ชมรมเรา..“
【โมะฟุโนะ 🔵 Blue Team | Set 1 】
————————————
(มาส่งตัวช่วยโปรโมท แวะมาตีชิงธงกันเยอะๆ น้าาา💥💥 และขอบคุณเทมเพลตสุดเจ๋งจากโดเก็นคุง🤍)
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !
ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา
( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )
#MSG_bunkatsu l #MSG_babysadine
คุณพบใบประกาศ ณ หน้าห้องชมรมแปลกๆชมรมหนึ่งเข้า
'🐟ชมรมปลา ซาร์ดีน และฟอสซิล🦖 ยินดีต้อนรับ✨
สู่Workshopพวงกุญแจโหลระบบนิเวศใบจิ๋ว🌊
กับสารพัดของกุ๊กกิ๊กมากมายให้คุณได้เลือกสรรจัดแจง
⚠️และที่สำคัญราคาเพียง 500 เยน ต่อโหลเท่านั้น!!⚠️'
🐟เชิญเข้าร่วมWorkshop : shorturl.asia/iLE8y
🦖Doc ชมรม : shorturl.asia/A1Ewr
#MSG_bunkatsu #MSG_DramaClub
“เธอกำลัง…ตามหาชมรมอยู่เหรอ~?”
“เห~ถ้าถามว่าควรจะเลือกทางไหนละก็—ทางไหนก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละเหมียว~”
“เพราะทุกทางล้วนนำเธอมาสู่ [ชมรมการแสดง] ไงละ ♪“
(เทมเพลตพื้นหลังโดยผปค.เซย์รันจัง ขอบคุณมากนะเหมียว!)
(น่ายักที่สุดเยย😭🩵🤲🏻)
#MSG_bunkatsu
#MSG_NanamiKisen
——————
“ยะโฮ~ สนใจชมรมชิงธงเหรอ อยากมาประลองกันไหมล้า~!?”
“แต่อาวะไม่ยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆหรอกนะ หากใครแพ้ต้องเลี้ยงหนมด้วย!”
— อาวะ ทีมสีน้ำเงิน Set 1 🩵✨🫧
——————
( มาเล่นเร็ววว สมาชิกทุกคนตั้งใจทำมากค่ะ! ขอบคุณเทมเพลตแยกสวยๆจากโดเก็นคุงด้วยค่า 🩵 )
(เท่สุดสุดเยย!!)
#MSG_bunkatsu
#MSG_NanamiKisen
(ขอฝากกิจกรรมของชมรมชิงธงฯไว้ด้วยนะคะ 🙇)
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
#MSG_NanamiKisen
การละเล่นที่หลากหลาย การละเล่นที่ไม่รู้เบื่อและยินดีต้อนรับสู่เกมกีฬาสำหรับการปล่อยความสนุกไปพร้อมกับเวทมนตร์
“ ชมรมศึกชิงธงเจ็ดคาบสมุทร ”
ขอเชิญชวนทุกท่านเข้ามาร่วมสนุกไปกับชมรมของพวกเรา !
รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถอ่านได้ในนี้เลย :
docs.google.com/document/d/1...
สวัสดีครับผมมาเปิดผับ
"หืม? หลงทางมาที่นี่เหรอ? หรือว่าตั้งใจมากันล่ะ?"
"อยากเข้าชมรมการแสดงไหม?"
"อยากเข้าก็ไปกรอกใบสมัครเองสิ ฉันไม่ได้เป็นคนชวนสักหน่อย"
"อ๊ะ...ชาในแก้วนี่เย็นชืดอีกแล้ว…หรือว่าไม่มีชาตั้งแต่แรกกันนะ?"
cr.เทมเพลตฉาก ผปคคุณเซย์รัน
#MSG_Songkranfes
“..อากาศร้อนจัง“
(มาร่วมสงกรานต์แบบย้อนหลังค่ะ หลังไมค์ผปคละลายไปแล้ว🫠)
CMS : Hdjey
#MSG_Commu
"ถ้าต้องการให้ผมช่วยอะไรล่ะก็ บอกมาได้เลยนะ"
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ ผมแค่อยากทำน่ะ"
⋆˚₊ 𖤓☽˚.⋆
丸山 千智 | Maruyama Chisato
Y.2 • 17 • 74/190
หอฤดูใบไม้ร่วง • วิถีแห่งการร่วงโรย
*ตัวละครมี 2 ร่าง*
co rp dm 24/7
doc : bio
"โอโฮะโฮะโฮะ!"
"ด้วยอำนาจของราชินีแดง ฉันขอสั่งให้พวกเธอทุกคนมาเข้าชมรมการแสดงซะ!!"
"อะไรนะ? สนใจชมรมอื่นมากกว่างั้นเหรอ.."
"หึ!"
"ทหารไพ่! มาลากมันผู้นี้ไปตัดหัว!!!!"
#MSG_bunkatsu โปรโมทชมรม
ยินดีต้อนรับสู่ชมรมการแสดง
การแสดง–โลกแห่งเวทมนตร์ที่ไร้ซึ่งเวทมนตร์ ที่แห่งนี้คือคือที่ที่ คุณ จะเป็นใครหรืออะไรก็ได้
เมื่อสวมบทบาทแล้วด่ำดิ่งลงในบทละคร คุณจะพบกับโลกใบใหม่ที่มีเพียงนักแสดงและผู้ชม
ไม่ว่าจะเป็นบทนางเอกเจ้าน้ำตา นางร้ายสุดเจ้าเล่ห์ พระเอกสุดอัจฉริยะ หรือแม้แต่หมาน้อยแสนซื่อสัตย์
ที่นี่ คุณ เป็นได้ทุกอย่าง
Doc : bit.ly/4tlUbi3
+
ตามมาด้วยเสียงจามครั้งที่สามของวัน
“อุบ— ฮะๆ” เจ้าบุปผาเผลอหลุดหัวเราะร่วนร่าด้วยเอ็นดูกับท่าทางของอีกฝ่ายยามเมื่อประโยคนั้นไม่มีท่าทีว่าจะเอื้อนเอ่ยจนจบประโยคได้เสียที
เมื่อนั้นบุปผาบนกิ่งเขาค่อยร่วงหล่น แต้มลงสู่ผืนดิน “ฉันไม่เป็นไรเลยค่ะ”
“แต่คาวาชิมะคุงนี่สิ ไม่สบายรึเปล่าคะ” ปลายนิ้วเพียงแต้มจรดอย่างแผ่วเบาลงบนปลายคางตน ราวกับกำลังซักถามอย่างนุ่มนวลถึงหน้ากากสีขาวของเขา
ฮัดชิ้ว!
มือน้อยๆ ที่คอยร้อยลูกปัดสีสู่ใจกลางเอ็นใสพลันหยุดชะงัก กลีบสีระเรือเพียงผินมองกลับด้วยพายพัดของสายลมจากต้นตอของเสียงจามเมื่อครู่
จึงปรากฏเห็นเป็นเขา สีแสดดั่งอาทิตย์อัศดงรอลับขอบฟ้า ซึ่งประหลาดตายามเมื่อถูกปิดบังด้วยหน้ากากสีขาวสะอาด “คาวาชิมะคุง สวัสดีค-“
ฮัดชิ้ว!
อีกหนึ่งครั้ง
‘คุณคัตสึชิกะ’ เธอจึงเฝ้ารอเขา
หนึ่งวาจาซึ่งเอื้อนเอ่ยนามตน
Cms: NeaRs
#MSG_โรลเปิด
[สวนหินในโรงเรียน หลังเลิกเรียน]
มุมหนึ่งของบริเวณสวนหิน เวลาที่คนไม่พลุกพล่านมากนัก ฟุยุมาสะกำลังฝึกเวทมนตร์อยู่ลำพัง
ตวัดไม้กายสิทธิ์ปลายแหลม ไอน้ำในอากาศควบแน่นก่อนจะแข็งตัวเป็นแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ คล้ายกลีบดอกไม้ แต่ละกลีบจึงค่อยประกอบกันเป็นรูปทรงซับซ้อน
พวกดอกไม้น้ำแข็งลอยอยู่ในอากาศครู่หนึ่ง ก่อนจะแตกตัวเป็นละอองหิมะบาง ๆ แล้วละลายหายไปอย่างรวดเร็ว +
Taiga Kuroiwa / 黒岩 大河
ฤดูใบไม้ร่วง I วิถีมายา
สึโบมิ | 16 I 1-D
— #MSG_commu
doc: bit.ly/4t828Xu
DM/CO/เวิ้น OK
( คาร์เฟรนลี่ เนียนสนิทได้เลย ! )
(ภาพขยับๆ)Cr.Sanwich
(งั้นคำตอบของเราก็คือฮิคารุคุงด้วย😽🌟)
ยามยลยินในคำตอบ ใบหูน้อยคอยขยับไหวริกไม่ปิดบัง รอยยิ้มงามจึงปรากฏราวสะกัดกั้นเสียงหัวเราะพะแผ่วที่เจียนจะหลุดรอดออกมาให้มิด
“ตายจริง” เธอแย้มบานด้วยรอยยิ้มกลั้วหัวเราะแผ่วเบา จนกลีบบนกิ่งเขาโรยราตามกันไป
“ฮุฮุ— ฉันเองก็อยากเห็นเสียจริงว่าอ่าวโตเกียวหน้าตาเป็นเช่นไร” คงไม่อาจอดกลั้นได้นาน เช่นนั้นแล้วจึงหัวเราะออกไปไม่ปิดบังด้วยเอ็นดูซึ่งคำตอบแสนน่าประหลาดใจนั่น
“โอะ ถ้างั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ” จึงตอบกลับไปในระหว่างที่รอรับลายเซ็นจากอีกฝ่าย เพียงพินิจมองใบหน้าเขา นิรนามที่ไม่อาจรู้นาม
คล้ายคลึงกับสีทองของรุ่งอรุณ หรือบางทีอาจเป็นดั่งแสงสะท้อนจากดวงจันทร์ซึ่งกระทบผืนน้ำ ยามนั้นเธอจึงกล่าว
“อืม.. เอาใหม่แล้วกัน”
“ถ้างั้นฉันขอทัดดอกไม้ให้คุณ จะได้รึเปล่าคะ ?”
ด้วยเกรงว่าผมจะฟูไปมากกว่านี้ “เพราะได้รับคำอวยพรจากลายเซ็นของเซมไป อีกเดี๋ยวฉันคงเก็บลายเซ็นครบแล้วล่ะ” เธอกล่าวด้วยอวดโอ่ตามเขาไปอีกเล็กน้อย ราวกับโรยเครื่องปรุงเพิ่มความอร่อย
สองมือน้อยๆยกขึ้นสัมผัสมือหนาที่เล่นสนุกกับเส้นผมของเธออยู่ราวกับพยายามจะยกออกไป แต่ก็ไม่มีหวังด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด
“—แล้วก็ ! ฉันไม่เด็กแล้วนะคะ !” จึงเป็นเช่นนั้นเสมอ
เมื่อได้ยินยลเขาอวยยศตัวเองเสียยกใหญ่ กวางบุปผาจึงหัวเราะเริงร่ากลับไปไม่รีรอ
เรามักเป็นแบบนี้เสมอ เขาที่โอ้อวดตัวตนอย่างโอ่อ่า ซึ่งที่พูดมาก็ล้วนเป็นเรื่องจริง และเธอเองก็เช่นกันที่ชื่นชมเขาด้วยใจปลื้มปริ่ม
“ฮะๆ— เท่ที่สุดเลยค่ะ!” หางหนาซึ่งสะบัดไปมานั่นน่าเอ็นดูเสียเหลือเกิน เฉพาะในวันที่เธอไม่ไปสะดุดมันเข้า เพียงศีรษะรับสัมผัสยียวนจากฝ่ามือของเขา เจ้ากวางจึงลิงโลดอีกครั้ง
เพียงผินมองนิรนามซึ่งได้มาเยือนในยามนี้
ผู้มาเยือนซึ่งมาพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้จันท์ซึ่งเธอไม่คุ้นชิน
บุปผาเพียงผันผ่านพาดพัด
เมื่อเบื้องหน้าช่างงดงามเสียยิ่งกว่าเยาวมาลีสีม่วงซึ่งได้ผลิบาน
“คุณเองก็งดงามมากเลยค่ะ”
อย่างไม่รู้ความ จึงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
แม้ไม่อาจทราบความว่าอีกฝ่ายนั้นเอ่ยปากถึงสิ่งใด แต่ใจเธอเบ่งบานด้วยความชื่นชมยามเมื่อสบสายตากับเขา
(ได้เลยค่ะ🥺🥺💜🩷)
ยามโรยราด้วยเอื้อนเอ่ยจากใครบางคน
ไหล่เล็ก ๆ ซึ่งหันหลังให้เขานั้นจึงสะดุ้งอย่างไม่ปิดบัง
“อะ—“
พวงกุญแจสีม่วงในมือร่วงลงมาอยู่บนหน้าตัก
โชคยังดีที่ลูกปัดน้อยไม่ร่วงไหลเข้าไปในพงหญ้า ไม่งั้นคงตามกลับมายากน่าดู
ดั่งสายลมเจือจางที่แว่วผ่านการมาเยือนของสารทฤดู วสันต์อันมิรู้ความเช่นเธอจึงทำได้เพียงแค่หันไปมองเท่านั้น
“ส สวัสดีค่ะ” เธอจึงกล่าว
#MSG_1A
โนโบรุลุกจากที่นั่งด้วยสีหน้าเอือมระอา
ก้าวเดินไปหน้าห้องด้วยการทิ้งน้ำหนักลงที่เท้าอย่างมั่นคง
—และเมื่อยืนอยู่ในจุดที่ต้องการ
เขาสูดท้ายใจเข้าลึก ก่อนเอ่ยแนะนำตัว
(มาลงแบบเลท ๆ อ่านจากขวาไปซ้ายแบบญี่ปุ่น
ที่จริงมีหลายหน้า—แทรกสตอรี่ของพ่อหนุ่มด้วย 😭 แต่เอาแค่สองหน้านี้มาแปะก่อน เวอร์ชั่นเต็มจะตามมาทีหลัง 👉👈)
(ระหว่างรอตอบโรลก็ไปเอาหลังคาบ้านคืนค่ะ...
(เค้าไม่ได้เริ่มกระทำใครก่อนเลย สังคม💔)
ขอบคุณที่ให้ยืมเด็ก ๆ ทุกคนมาวาดด้วยนะคะ🍀 )
( 😭😭😭😭😭😭😭 ก้อนจิ๋วสองอ้วมนี่นา 😭😭😭😭 ฮึกๆๆๆๆ ใจเหลวเป๋ว ม่ายยอมๆๆๆๆๆ ❕❕)
