“ก็จริงนะ…แฮะๆดูไม่ได้เลย”
“ก็คงต้องรอจนกว่าจะกลับมาเป็นขาแล้วเดินไปหาลายเซ็นกับคนอื่นๆได้นั้นแหละ”
เธอตอบทั้งนิ้มแห้งให้อีกฝ่านก่อนจะนั่งลงตามม้าทั้งที่อีกฝ่ายช่วยประคองเธอ
“ขอบคุณนะจ๊ะ รบกวนเร็นคุงแย่เลย…”
เธอกล่าวขอบคุณกับอีกฝ่ายที่ช่วย
“งั้นเหรอ คงเป็นคุณพ่อที่สำคัญกับวาซะมุเนะคุงมากๆเลยสินะ”
เธอมองท่าทางอีกฝ่ายที่ดูภูมิใจมากๆเมื่อถึงคุณพ่อของเขา
“อืม….งั้นขอพวกน้ำผลไม้แบบกระป๋องก็แล้วกันนะจ๊ะ ฝากด้วยนะ”
เธอตอบทั้งยิ้มให้อีกฝ่ายและบอกความต้องการอีกฝ่ายก่อนจะยื่นเหรียญ 500 เยนให้อีกฝ่าย
“อื้อ รบกวนด้วยนะคะ…”
เธอตอบทั้งจับมือกับอีกฝ่ายเพื่อให้เธอได้ลุกขึ้นดีๆ
“ขอโทษที่ต้องลำบากนะึะ รบกวนคุณแย่เลย”
“อื้อ ไม่หรอกๆเอาไปใช่ได้ไม่มีปัญหาเลย”
“ยังไงก็เป็นของจากที่บ้านอยู่แล้วพอดีที่ย้านทำธุระกิจกระดาษและเครื่องเขียนนะ”
“อีกอย่างก็อยากเก็บลายเซ็นของฮานะอุระเอาไว้ด้วยกระดาษๆก็ดีเหมือนกันนะๆ”
เธอพูดทั้งยิ้มตอบให้อีกฝ่ายด้วยความยินดีที่จะให้อีกฝ่ายเซ็นบนกระดาษนั้นนะ
#MSG_bunkatsu
#MSG_เปิดโรล
[ย่านการค้า ช่วงเย็น ช่วงเตรียมกิจกรรม]
ฟุยุมาสะมาเดินซื้อของสำหรับไปเตรียมกิจกรรมชมรม แต่ระหว่างทางกลับเหมือนจะโดนดักด้วยร้านขายเครื่องประดับแผงลอย
ฟังบทสนทนาไกล ๆ ก็รู้ว่ากำลังถูกหลอกชัด ๆ ดูยังไงก็เปลือกหอยธรรมดา แถมป้ายราคายังบอกแค่ 300 เยนด้วยซ้ำ
เขากำลังจะควักกระเป๋าตังออกมาจ่ายเงินแล้ว…
คุณจะ
>ไปช่วย
>ไปปั่น
>ไปซ้ำเติม
[สตอรี่ที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตประจำวัน]
(...ไม่มีคำบรรยาย...)
อีกฝ่ายมีกระดาษพอดี ฟุยุมาสะก็ทำตาระยิบระยับ
“อ๊ะ…! พอดีเลย โชคดีจังนะครับ!”
“อืม…ลายสวย ๆ ทั้งนั้นเลย… อะ เลือกอันนี้แล้วกันครับ”
หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ก็เลือกกระดาษสีฟ้าซึ่งเป็นสีที่ชอบขึ้นมา
“ขอบคุณมากนะครับ แต่ว่า… กระดาษสวย ๆ แบบนี้ เอามาใช้เขียนได้ ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”
(จะคิดว่าจะตอบโต้หรือแค่ตอบโรลเฉยๆ ขอมากรี๊ดร้องตรงนี้ก่อนก็แล้วกัน)
(😭😭🥺😘💖💖💖🫳🫳🫳)
"งั้นเหรอ แฮะๆ วาซะมุเนะคุงเนี่ยใจดีจังนะ"
เธอตอบอีกฝ่ายทั้งยิ้มให้อีกฝ่ายถึงเธอจะเหฝกรงใจรุ่นน้องคนนี้แต่อีกใจก็ดีใจด้วยเช่นกัน
"อา ขอบคุณนะจ๊ะ..."
"รบกวน วาซะมุเนะคุง แย่เลย...แต่ขอรับไว้นะจ๊ะ"
เธอยิ้มตอบและรับน้ำมาดื่มแต่พอยิ้มเข้าไปเธอเหมือนจะดีขึ้นนะ ถ้าคุณอยู่กับตรงนี้พักซักใหญ่หางของเธอก็กลับกลายขาอีกครั้งเช่นกัน
"ของคุณนะจ๊ะ..."
เธอตอบทั้งยิ้มๆให้อีกฝ่ายช่วยปรพคองเธอไปนั่งม้านั่งดีๆ
"อา...พอดีว่ากำลังล่าลานเซ็นแล้วตื่นเต้นไปหน่อยเพราะปีนี้ได้กลายเป็นรุ่นพี่แล้ว..."
"พอตื่นเต้นเกินไปนิดก็กลายเป็นแบบนี่ไปแล้วนะ...แฮะๆ"
เธอตอบอีกฝ่ายทั้งยิ้มแห้งๆก็เล่าตามความเป็นจริงว่ามันเกิดอะไรขึ้นเธอถึงอยู่ในสภาพนี้
(แวะไปบ่อยแน่ๆ….🥺🫳🏻🫳🏻🫳🏻)
(งือออออออ น่ารักเกินไปแล้ววววว)
“อา เอาสิจ๊ะ ก็ขาดช่องนั้นพอดีนี่นา”
เธอยิ้มตอบให้อีกฝ่ายดีใจเล็กๆที่หาช่องที่เหลือได้แล้ว
“เอ๊ะ? จะดีเหรอที่ให้ฉันเป็นคนเซ็นช่องนั้นนะ???”
เธอถามอีกฝ่ายเพื่อความแน่ใจเหมือนจะเขินนิดๆที่อีกฝ่ายคิดว่าเธอน่ารักนะ
“อา ไม่หรอกๆไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้แหะๆวาซะมุเนะคุง ก็ช่วยมาเยอะแล้วนี่นา…”
“แบบนั้นไม่รบกวนวาซะมุเนะคุงที่ตามล่าลายเซ็นแย่เหรอ??”
เธอตอบทั้งเกรงใจอีกฝ่ายเล็กๆเพร่ะอีกฝ่ายก็ช่วยเธอมามากแล้วเธอ้ลยเกรงใจอีกฝ่่ย
“อา…กระติกน้ำๆ เอ๊ะ…ไม่ได้พดมาเหรอ…”
เธอที่เหมือนจะคอแห้งและหิวน้ำเลยว่าจะดื่มน้ำแต่เหมือนเธอจะลืมเอากระติกน้ำมานะ?
“อื้อ ฝากด้วยนะเร็นคุง….”
“ถ้าไม่สะดวกก็…ประคองไปที่ม้านั่งใกล้ๆก็ได้นะ”
เธอตอบทั้งยิ้มให้อีกฝ่ายดีใจที่ได้ความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย
“อื้ม…อา! แป๊ปหนึงนะจ๊ะ”
เธอค้นไปที่กระเป๋าของเธอเช่นกันก่อนเหมือนจะหยิบอะไรบ้างอย่าง
“เจอแล้ว~ ใข่อันนี้ก็ได้ดีใจที่หยิบมาด้วย”
“เป็นเซ็ตที่บ้านส่งมาพอดี เลือกสีที่ชอบได้เลยนะ”
เธอหยิบกระดาษที่เหมือนจะเอาไว้พักกระดาษโอริกามิมาให้เนื่องจากที่บ้านเธอทำธุระกิจกระดาษเครื่องเขียนไม่แปลกที่เธอจะมีของแบบนี้ติดตัวมาด้วย
#MSG_nyugaku | #MSG_MainEvent
#MSG_เปิดโรล
ลายเซ็น..อ่า จะไปหาได้ยังไงดีนะ?
เร็นโตะที่เห็นสิ่งของในมือแล้วก็ได้แต่แอบถอนหายใจเล็กน้อย ไม่รู้จะทำยังไง
แต่ในระหว่างที่เขากำลังคิดอยู่นั้นก็ได้เผลอเดินไปชน [คุณ] เข้าเสียได้
แน่นอนว่าเขาตั้งใจจะหันไปขอโทษคุณ แต่เหมือนการกระทำจะสวนทางกันอยู่นะ..
(พึ่งว่างมาเล่นด้วยแบบเลทๆครับแหะ 🥹 แวะมาแลกลายเซ็นกันได้นะครับ!✨)
"อื้อ...เร็นคุง พอดีว่าตื่นเต้นไปนิดเลยกลายร่างเป็นแบบนี่นะๆ แฮะๆ"
เธอตอบอีกฝ่ายทั้งยิ้มแห้งๆกับสภาพเธอตอนนี้
"ถ้าไม่เป็นการรบกวนพอจะช่วยพาไปที่ม้านั่งหน่อยได้ไหม..."
เธอยิ้มตอบทั้งขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย
เธอยิ้มตอบอย่างเอ็นดูด้วยความที่เธอเป็นลูกคนเดียวเลยรู้สึกเอ็นดูอีกฝ่ายมากๆ อยสกมีน้องแบบนี่บ้างจังนะ...เธอคิด ก่อนจะค่อบเขียนลายเซ็นให้อีกฝ่าย
"นี่จ้าเรียบร้อย"
พอเซ็นเสร็จเธอก็ยื่นใบที่เขียนเสร็จให้อีกฝ่าย
(ขออภัยที่ตอบช้านะคะ OTZ)
"งั้นเหรอ...อื้มแต่ในอนาคตถ้าฝึกเยอะต้องเก่งมากแน่ๆเลย สู้ๆนะจ๊ะ"
พอได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้นก็ยิ้มตอบให้กำลังใจอีกฝ่าย คิดว่าอนาคตรุ่นน้องคนนี้ต้องไปไกลแน่ๆเธอคิดแบบนั้น
"อื้อๆ วาซะมุเนะคุง สินะ อื้อชื่อนั้นเหมาะกับ วาซะมุเนะคุงมากๆเลยนะ รุริมาสึริ"
เธอตอบทั้งยิ้มหวานให้เธอที่รู้เรื่องดอกไม้พืชก็เลยรู้ว่าชื่อเหมือนกับดอกไม้บนหัวของอีกฝ่าย
"อื้อๆ ได้สิไม่มีปัญาหา ยินดีจ้า"
(+)
"ชิสึเนะจังแรงเยอะจังนะ...อุ้มฉันร่างนี้ไหวด้วย...."
เธอตอบเมื่ออีกฝ่ายอุ้มเธอได้สบายๆก็ตกใจอยู่เล็กๆที่อีกฝ่ายอุ้มได้สบายๆเลย
"อื้อ ใช่แล้วล่ะ ก็หาไปเยอะแล้วแต่ก็ยังไม่ครบนะจ๊ะ"
เธอตอบอีกฝ่ายทั้งมองช่องที่ต้องเซ็นที่เหลือ มีติดโบว์ มีปีก คนที่เป็นสภา อันสุดท้ายนี้ยากอยู่....
(ขออภัยที่ตอบช้า OTZ)
"อื้มๆ ปีนี้ก็มาพยายามด้วยกันเนอะ~"
เธอยิ้มตอบทั้งชูกำปั้นต่อเช่น
"อืมมม นั้นสินะฉันก็อยากได้ลายเซ็นของฮานะอุระคุงเก็บไว้เหมือนกัน..."
"งั้นหากระดาษที่ไม่ใช่ของในกิจกรรมมาแลกกันเถอะเนอะ~~"
เธอตอบทั้งยิ้มให้อีกฝ่ายเสนอความคิดและเห็นด้วยกับอีกฝ่ายที่อยากได้ลายเซ็นอีกฝ่ายเช่นกัน
(ขออภัยที่ตอบช้าค่ะ....OTZ)
#MSG_onigiri #MSG_nyugaku
เนื่องในโอกาสเปิดเทอมใหม่ ย่านการจึงอยากจัดกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้กำลังใจและสานสัมพันธ์กับเหล่าเด็ก ๆ สร้างบรรยากาศที่เป็นมิตร
ย่านการค้าจึงรวบตัวกันเพื่อทำ ข้าวปั้น สอดไส้ต่าง ๆ ไปแจกเด็ก ๆ ที่ต้องไปหาเปลือกหอยที่หาด จะปล่อยให้ท้องว่างไม่ได้หรอก!
แต่ก่อนเอาอาหารออกมาเสิร์ฟดันมีคนร่ายเวทย์ใส่ ทำให้คนกินเกิดอาการแปลก ๆ ซะงั้น?
+
#GSM_slooflirpa
(เป็นฟุยุที่เก้วกาดขึ้น แต่ดันมีเหตุผลมากขึ้นค่ะ 🏃➡️💬)
"อื้ม นั้นสินะปีนี้จะต้องควบคุมให้ดีขึ้นและต้องไม่มีปัญหาจนต้องเดินไม่ได้แบบนี้แน่นอน"
เธอพยักหน้ารับทั้งยิ้มๆด้วยความมุ่งมั่นเพราะเธอก็ไม่อยากรบกวนคนอื่นๆจนต้องช่วยเธอที่กลายเป็นเงือกอีก
"งั้นเหรอ...แย่จังนะคิดว่าจะได้ช่วยฮานะอุระเซ็นให้เสียอีก..."
เธอถอนหายใจนิดๆแต่ก็ยังคงยิ้มให้อีกฝ่าย
"งั้นเรามาพยายามตามล่าลายเซ็นไปด้วยกันให้ครบนะ ฮานะอุระคุง"
เธอทำท่าสู้ๆเพื่อเชียร์อีกฝ่ายด้วย
"อา..ค่ะใช่ตามนั้น แฮะๆ.."
เธอตอบทั้งยิ้มๆให้อีกฝ่ายที่พึ่งรู้ตัวโดยที่มช่เวลาคิดนิดหนึ่ง...
"ขอบคุณนะจ๊ะ"
พอได้อีกฝ่ายช่วยพาไปนั่งที่ม้านั่งเธอก็กล่าวขอบคุณเธอทั้งยิ้มให้
"อา ถึงบอกว่าดิฉันจะตัวเล็กก็เถอะแต่ปกติฉันสูงกว่า ชิสึเนะจังนี่นา...."
ปกติในร่างมีขาเธอจะสูง 164 ซม.แต่พออยู้ในร่างเงือกเลยอาจจะดูไม่ออกมั้ง? เธอคิดแบบนั้น
"อา ก็รู้สึกดีขึ้น ดีกว่าตอนนอนอยู่กับพื้นนะๆ แฮะๆ"
เธอตอบทั้งหัวเราะเล็กๆตอบอีกฝ่ายแบบติดตลกไปแต่เธอก็สบายดีนั้นแหละ
"ว่าแต่คุณเป็นรุ่นน้องสินะ ดูจะเก่งพอตัวเลยนะเรื่องใช้พลังร่ายเวทย์นะ"
"อ้อยังไม่ได้รู้จักชื่อกันเลยนี่นา ดิฉันชื่อ ชิโอะซากิ ฮานามินะคะ อยู่ ไคกะ 2-C แล้วคุณล่ะ??"
เธอหาเรื่องคุยกับอีกฝ่ายและแนะนำตัวและบอกชื่อกับอีกฝ่าย
#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล
[ช่วงกิจกรรมล่าลายเซ็น บริเวณภายในโรงเรียน]
“สวัสดีครับ เปิดเทอมวันแรกเป็นอย่างไรบ้าง?“
คุณได้ยินเสียงสดใสทักทายขึ้นด้านหลัง
ถึงคุณจะรู้จักเขาหรือไม่ก็ตาม เขาก็ยื่นเครื่องรางให้คุณชิ้นหนึ่งพร้อมส่งยิ้มกว้าง
“อยากให้มีความสุขตลอดการศึกษานะครับ ดังนั้น…
รับโอมาโมรินำโชคสักอันไหมครับ?”
🌸🎐
(บวกสั้น ๆ ได้นะคะ !)
(อย่าเป็นแบบ ผอ. เลยคะน่ากลัวววววว)
(ไม่ต้องกลายเป็นเงือกแล้วดีจัง😂)