( ก่อนจะตัวล่ำปึกแบบทุกวันนี้ หมาดุก็เคยตัวจิ๋วตาแป๋ว ๆ นู่มนิ่มมาก่อนน๊า 🐾✨

ตลาดวายแล้วเราเพิ่งมาวาด วาดไม่ทันแล้วววว🥹)

#MSG_bunkatsu #MSG_CookingClub
โปรโมทชมรมคหกรรม

สกิลทำอาหาร = 0? ไม่ใช่ปัญหา! แค่มีใจรัก(ในของกิน) ก็มาพบกันได้ที่ชมรมคหกรรม!🍳🔥

คนที่ผ่านไปผ่านมา อยากลองชิมรสมือสมาชิกชมรมของเราไหม!? มาลุ้นสุ่มเซ็ตข้าวกล่องมื้อกลางวันฟรี! ที่คนในชมรมของเราเป็นคนทำ ดูสิว่าคุณจะได้ข้าวกล่องของใครไปนะ~?

Linkสุ่ม: roleplay-randomizer--pinkparrot1111.replit.app

#MSG_bunkatsu #MSG_DramaClub

ในขณะที่คุณกำลังเดินดูบูธของชมรมต่าง ๆ คุณก็ได้พบกับคนในชุดคอสตูมจากเรื่องอลิซในดินแดนมหัศจรรย์

ดูเหมือนว่าเขาจะมาจากชมรมการแสดงล่ะ!

ไม่ว่าคุณจะมีชมรมแล้วหรือไม่ ลองเข้าไปพูดคุยและรับไอเทมพิเศษจากพวกเขาดูสิ กล้าลองไหมล่ะ?

ชินดันสำหรับสุ่มไอเทม : th.shindanmaker.com/1262409

!?

ทาเอะไม่ได้ตอบสนองในทีแรก นิ่งค้าง จ้องมองไปยังนกน้อยตรงหน้า ด้วยประกายฉายในแวว? หรือความปลื้มปิติบางอย่างที่เอ่อล้น?

เธอไล่สายตา พินิจริ้วขนที่เรียงเป็นแพนั้นที แผงปีกที่สยายกว้างเพราะความตื่นตระหนกนั้นอีก พินิจด้วยใจเต้นระรัว ตึกตัก-

หรือว่า

"ท-ท่านมหาวิหค?" อุทานเสียงเบา แต่เมื่อสังเกตยูนิฟอร์มนักเรียนที่คนตรงหน้าสวมใส่สีหน้าก็สงบลงทันใด

"ไม่ใช่สินะ..."

#MSG_bunkatsu l #MSG_babysadine

คุณพบใบประกาศ ณ หน้าห้องชมรมแปลกๆชมรมหนึ่งเข้า

'🐟ชมรมปลา ซาร์ดีน และฟอสซิล🦖 ยินดีต้อนรับ✨
สู่Workshopพวงกุญแจโหลระบบนิเวศใบจิ๋ว🌊
กับสารพัดของกุ๊กกิ๊กมากมายให้คุณได้เลือกสรรจัดแจง
⚠️และที่สำคัญราคาเพียง 500 เยน ต่อโหลเท่านั้น!!⚠️'

🐟เชิญเข้าร่วมWorkshop : shorturl.asia/iLE8y
🦖Doc ชมรม : shorturl.asia/A1Ewr

ท่าทีมั่นอกมั่นใจนั้นทำให้เธอนึกเอ็นดู

"น่ารักสิคะ" ตอบทันทีไม่เว้นช่วงลังเลพร้อมคลี่รอยยิ้มบาง ๆ ☺️

"แต่ว่า... ความน่ารักเองก็วัดจากภายในได้นี่นะคะ"

"ฉันคิดว่าคนที่จิตใจสะอาดนั้นนับว่าเป็นคนที่น่ารักล่ะค่ะ" ยังคงอมยิ้ม

"ฮินางิซังคิดว่าตัวเองนั้นสะอาดสะอ้านพอรึเปล่าคะ?" เธอจ้องกลับ คาดหวังในคำตอบของเพื่อนสาวที่เพิ่งได้ทำความรู้จัก ช่างเป็นคำถามเชิงปรัชญาซะเหลือเกิน

(มาตอบแล้วค่ะะ มาช้ามาก ถ้าไม่สะดวกต่อรูท เลือกโคแทนได้ไม่มีปัญหานะคะ ><)

เสียงพึมพำถูกขัดจังหวะจากคำถามหมัดตรงของคนแปลกหน้า ไม่มีการเกริ่นนำใด ๆ ทั้งนั้น

เด็กสาวงึนงันชั่วขณะ เอียงคอ จ้องกลับปริบ ๆ พลางคิดว่าน้ำเสียงกระด่างกระเดื่องนั้นดูไปได้ดีกับบุคลิกตรงทื่อจัง

สายตาไล่สำรวจรอบข้างให้แน่ใจว่าหมายถึงตัวเองแล้วแน่ ๆ จึงค่อยเอ่ยกลับ "ให้ฉัน? เซ็นใบล่าลายเซ็นสินะคะ?"

copper-lens-3af.notion.site/Shape-of-sou...

(มาบวกขอลายเซ็นค่า🙏)

ช่วงกลางวันที่แดดจ้าซุซูเมะก็ยังคงเดินหาเป้าหมายต่อไปก่อนจะหยุดมองอีกฝ่ายที่เเดินเตร่ไปเรื่อย

นกน้อยก้มมองกระดาษยับบู่บี่ในมิอของตนสลับกับตัวอีกฝ่ายก่อนจะใช้ลูกฮึดเดินเข้าไปหา

"เอ่อ...คือว่า"

เธอเอ่ยทักไม่ดังนัก แต่พอพูดออกไปแค่ประโยคเดียวความกล้าที่รวบรวมมาก็หดหายจนหมด

"เอ่อ คือว่านะ..."
"ถ้าไม่รังเกียจล่ะก็ ลายเซ็น...ลายเซ็นน่ะ!"

"อ่า-"ยกมือแตะหลังคอโดยทันที เหมือนเพิ่งนึกได้ว่ามีเจ้าสิ่งนี้ติดตัว ก็คนก่อน ๆ หน้าที่มาไหว้วานไม่มีใครทักเกี่ยวกับเกล็ดนี่นา

เธอแสดงอาการขัดเขินเล็กน้อย เพียงชั่วแว้บ ก่อนลดมือมาเก็บรวบด้วยบรรยากาศสบาย ๆ

"ได้สิคะ ถ้าหากไม่รังเกียจ" ยิ้มรับ น้ำเสียงฉายแววเต็มใจ ผายมือรอรับแผ่นกระดาษ ดั่งรู้หน้าที่เป็นอย่างดี

คงจะเพราะระยะห่างอันต่างกันประจวบเหมาะกับเสียงโลหะกระทบ
คำพูดที่ส่งถึงทาเอะจึงขาด ๆ หาย ๆ จับใจความได้เล็กน้อย

"เอ่อ...มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?" คำตอบที่ออกมากลายเป็นการทวนคำถามซะงั้น

(มาแล้วค่ะะะ ฮืออ มาช้าไปมาก ถ้าไม่สะดวกต่อรูท สามารถขอโคแทนได้นะคะ TTT)

สมาธิที่เคยจดจ่อกับแผ่นกระดาษถูกเสียงเซ็งแซ่ของเครื่องทองเครื่องเงินทำลายสิ้น เธอเงยหน้า เบิกตาโพลงกับส่วนสูงของคนแปลกหน้าที่ย่างใกล้

หืม??? O__0

ปรากฎคำถามขึ้นในความคิดมากมายแต่จางหายชั่วพริบตา ทาเอะเก็บท่าทีและสีหน้าทันควัน เกรงว่าตัวเองจะเผลอทำตัวไร้มารยาทซะเนี่ย💦

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ซิมิซุจัง" พยักตอบรับเป็นสัญญาณว่าโอเค! ค่อยหลับตาพริ้มคล้ายกับใช้ความคิด

'ชิมิซุ อายุ- ชิมิซุ อายุ- ชิมิซุ อายุ-' ท่องในใจครบสามจบก็จำชื่อได้ขึ้นใจ ติ๊ด ๆ ตัวคันจิลอยประทับเข้าเมมโมรี่เรียบร้อย!

และพอลืมตาก็ไปสะดุดเข้ากับเข็มกลัดตรงอกอีกฝ่าย ลายบนนั้นเป็นแบบเดียวกันเลย

"ดูท่าพวกเราจะอยู่ชั้นปีเดียวกันด้วยนะคะ" ยกมือว่างชี้ไปที่เข็มของตัวเอง

รอยยิ้มวาดขึ้นบนใบหน้า บ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังดีใจ ขณะเดียวนิ้วเรียวเล็กก็หยิบจับริ้วผมทัดใบหู ต้านสายลมที่พัดแผ่ว

"ฉัน… คันโดริ ทาเอะค่ะ" จู่ ๆ ก็พูดชื่อตัวเอง เป็นระบบแนะนำตัวแบบออโต้
"กำลังล่าลายเซ็นอยู่" มือขยุกขยิก ถือแผ่นกระดาษเอาไว้แน่น

"แล้วคุณ…" เว้นช่วง เป็นนัยคล้ายอยากทราบชื่อคู่สนทนา "มีสิ่งที่ตรงกับโจทย์ของฉันพอดีน่ะค่ะ"

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !

ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา

( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )

จดจ่อ… จนไม่ทันระแวดระวังว่ามีฝีเท้าเข้าใกล้

ยามเสียงทักแตะโสตประสาท ตัวเธอจึงค่อยชะงัก ชำเลือง สบตากับหนุ่มเจ้าของเรือนผมขาวนวล ตกใจแหละ แต่ก็ต้องเก็บอาการด้วยท่าทีสำรวม

ไม่รู้หรอกว่าใครเป็นใคร ทุกคนในที่นี้ล้วนแปลกหน้า แต่ถ้าเข้าหาด้วยประสงค์อย่างมิตร ทาเอะจำเป็นต้องตอบรับโดยดี

"สวัสดีค่ะ 💦" ค้อมหัวเบา ๆ
"เอ่อ…กำลังล่าลายเซ็นอยู่ค่ะ" ไม่ว่าเปล่า โชว์แผ่นกระดาษให้ดูด้วย

ก้มต่ำ มองคนตัวเล็กเซ็นยิกๆ ( . . )

สีหน้าแปลกใจปรากฏชั่วครู่ที่จู่ ๆ ชื่อของตัวเองก็ถูกกล่าวขึ้น เธอจัดแจงขยับหมวกเล็กน้อย ค่อยเอ่ยรับเสียงใสใต้รอยยิ้ม

"ค่ะ คันโดริ ทาเอะ ถูกแล้วค่ะ" มีไม่บ่อยที่คนจะอ่านนามสกุลของเธอถูกในทีแรก

"ฉัน...ขอทราบชื่อคุณด้วยได้ไหมคะ" แถมยังพลาดแนะนำตัวต่อผู้มีพระคุณไปซะได้ ขอใช้โอกาสนี้ชิงถามชื่อกลับ

(ขอมาปักนะคะ อยากบวกด้วยสั้น ๆ เด็กฝั่งนี้มีเกล็ดค่ะะ ><💦)

(เวลคั่มเสมอค่ามิเนะจังสุดน่ารักและเจิดจรัสส)

บรรยากาศของสายลมใบไม้ผลิถูกแต้มด้วยเสียงทักทายสดใสจากคนที่เพิ่งเจอหน้าไปหมาดๆ

ฝีเท้าหยุดชั่วคราว ตั้งท่าอย่างนอบน้อม และพยักหน้ารับคำถาม

"สวัสดีค่ะฮินางิซัง~ ยังไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไหร่เลยค่ะ" ว่าจบก็คลี่กระดาษไร้ลายเซ็นให้เห็นชัด ๆ

"ฮินางิซัง มีจุดไหนที่คิดว่าตัวเองเข้าเค้าไหมคะ" หากความช่วยเหลือมาถึงที่ มีหรือจะไม่รับไว้ 🥺✨

ภาพซ้อนทับชัดเจน- ทาเอะนึกเอ็นดูท่าทางนั้นไม่น้อย

"เหมาะเจาะเลยค่ะ" ตัวเธออมยิ้มนิ่ง ๆ แต่แววตาฉายประกายความดีใจออกมา

"หากไม่เป็นการรบกวน ช่วยเซ็นที่ช่องนี้ได้ไหมคะ" แตะ ๆ ตรงหัวข้อ 'คนที่ถือปากกา'

นี่มันคำถามที่ไร้คำตอบ...

"ฮืม-" ทาเอะลากเสียงครุ่นคิด

"ทางนั้น...มีปากกาติดตัวอยู่หรือเปล่าคะ?" พร้อมถามต่ออีกทอด

กลิ่นหอมของลูกไม้เคล้ากับกลีบผกาเป็นอย่างดี

ไม่ทันรู้ตัวก็ก้าวตามกลิ่นนั้น เข้าใกล้อีกนิด มากจนพอจับได้ว่าที่มาของกลิ่นก็คือคุณ เจ้าของเรือนผมน้ำตาลพร้อม...เขาแกะ 🐑

เริ่มไล่มอง ดวงตาเบิกกว้างตามระดับความประทับใจ โอ้ สตรอเบอรี่สด ๆ โอ้ หูสัตว์

โอ๊ะ- โบว์! โบว์แบบเดียวกับในโจทย์!

นึกลำพองใจชั่วแว้บจึงเก็บท่าที ย่างก้าวสำรวม และทักทายออกไป

"สวัสดีค่ะ"
"ยุ่งอยู่หรือเปล่าคะ?"

#MSG_nyugaku
(มาแปะโจทย์ไว้ค่ะ🥺/มาช่วยหรือแลกลายเซ็นได้นะคะ✨)

หลังได้รับโจทย์มาก็เงยหน้ามองหาคนที่เข้ากับกิจกรรม "....เอ๊ะ" เริ่มเลิ่กลั่กนิดหน่อยเพราะหาไม่เจอ(...)

1. คนที่มีหาง 2. คนที่เป็นอาจารย์ 3. คนที่อยู่หอฤดูใบไม้ร่วง 4. คนที่ผมยาว 5. คนที่ตัวเองคิดว่าน่ารักจังเลยนะ 6. คนที่อยู่ชั้นมังไก

#MSG_nyugaku #MSG_เปิดโรล
[ ช่วงกิจกรรมล่าลายเซ็น ]

ถ้าจะต้อนรับเทอมใหม่ก็คงจะเป็นการทำกิจกรรมเข้าสังคมอย่างล่าลายเซ็นไรงั้นละมั้ง- จะพูดไงดีไม่อยากทำเลยแหะ

อืม... แต่โจทย์ก็ดูจะไม่ยากเท่าไร ลองดูสักตั้งก็คงไม่เสียหาย

"แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนดีนะ…"

( + )

#GSM_slooflirpa

“อืม ก็นะ นิสัยแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ไหงเพิ่งจะมาตกใจเอาป่านนี้ล่ะ ? (เจ้าคะ ?)”

“จิ๊ เห็นหน้าเอ็งแล้วหงุดหงิดฟ่ะ (เจ้าค่ะ) หลบดิ๊” เอาหางฟาดปั่ก…

( หลอกตัวเองว่านี่ยังคือ 1 เมษา เลยมาลงรูปเก็บตกเจ้าค่ะ สี=หวาน สันดาน=ไปหวัน )

#MSG_nyugaku
#MSG_เปิดโรล แยกรูท+โกงเวลา
( มาช้าแต่มาค่ะ !? )

จึ้กๆ

ถ้าคุณรู้สึกเหมือนมีบางอย่างสะกิดที่ไหล่อยู่ หากหันกลับมาจะพบเด็กสาวคนหนึ่งยืนถือกระดาษล่าลายเซ็นพร้อมส่งรอยยิ้มมาให้

“รบกวนช่วยเซ็นให้เราหน่อยได้มั้ยคะ~ ? “

ดูเหมือนว่าคุณจะตรงกับโจทย์ที่เธอมีนะ

#MSG_Co-op

(น่าจะได้ทำแค่ใบโคเด็กๆพาร์ทไทม์ ขอบคุณ @msg-shiina.bsky.social คุงที่มาเป็นแบบชุดผช.ให้ร้าน! นอกเหนือจากพาร์ทไทม์สามารถโคคนรู้จักสมัยเรียนหรืออยากโคอะไรอย่างอื่นก็ทัก/เมนชั่นมาได้เสมอเลยค่า!

♥️|🔁 ช่วยหาพาร์ทไทม์เมอร์และผองเพื่อน!
💬| DM ต้องการโค/เวิ่น/เสนอไอเดียสตอรี่นู่นนี่ ฟรีฟอร์ออล)

โดนทักเข้าก็นิวโรนแอคติเวททันใด

— !?

"อะ ใช่แล้วค่ะ" ยิ้มระบายบาง ๆ เก็บความตื่นเต้นได้อยู่หมัด

ไม่วายยื่นแผ่นกระดาษว่างเปล่าไร้ความคืบหน้า พออยู่ในระยะสายตาของอีกคน คลี่ให้เห็นอักษรชัดหน่อย

"ให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ?" เพราะยังไม่รู้ประสงค์ เลยถามแบบหว่านแหไว้ ก็...ใครสักคนในสถานการณ์นี้คงต้องการความช่วยเหลือล่ะมั้ง

(ง้านอยู่ตรงโรลรุ่นพี่ละกัน ขอเป็นช่วงหลังเที่ยงนะคะ ทาเอะมีเกล็ดหลังคอค่ะ! 🥺)

ลมอ่อนโชยมาพร้อมกับเสียงทักแผ่วเบา สะกิดให้สาวน้อยหันไปมองต้นเสียง

ความสงสัยเคลือบชั่วขณะก่อนเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มหวาน เธอพอจะรู้ประสงค์ของคนแปลกหน้าคนนี้

"สวัสดีค่ะ" ค้อมตัว "ให้ช่วยอะไรไหมคะ?" ปลายผมที่ปิดหลังคอไหวเบา ๆ ให้พอเห็นเกล็ดดำเรียงตัว

(อยากทักทายรุ่นพี่ แต่ไทม์ไลน์ช่วงนี้รุ่นน้องน่าจะยังเก็บหอยอยู่55555 รุ่นพี่โกงเวลาได้ไหมคะ--)