คือมันไม่ต้องมีคำอะไรมาบรรยายให้เรามีความสุขขึ้น ถ้ามันคือชีวิตที่สุขและสมดุล มันจะเป็นของมันเอง เราจะเติมเต็มของเราโดยไม่ต้องตามหา อะไรที่ดีๆจะตามมาเอง เพื่อนที่ดี สังคมที่ดี อะไรก็ตามที่ถูกโฉลกกันโดยไม่ต้องฝืน

เหนโพสเมื่อสี่เดือนที่แล้วพอดี เอาเป็นว่าตอนนี้แฮปปี้แอนด์สตรอง 55 คนเราสามารถสตรองขึ้นได้ กล้าที่จะมีชีวิตของตัวเองแล้วจะดีเองค่ะ

พอได้เป็นตัวของตัวเองแล้วโล่งมาก เบาหวิว รู้สึกดีกับตัวเอง และเรามีความกล้าที่จะเปิดใจรับอะไรใหม่ๆโดยที่ยังมีจุดยืนที่ชัดเจนอะ

เหมือนสิ่งที่เคยสนุกกลายเป็นแผลใจ ความสุขที่เคยสุขย้อนมาทำร้าย ทุกข์ใจมากกว่า แล้วก็ไม่สามารถหวนกลับสู่จุดเดิมได้แล้ว

ปลดล็อกพวกตรรกะที่เคยจมจ่อมสมัยซึมเศร้าได้เพราะการรักษา แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนทุกอย่างสายไปแล้วแฮะ

ชอบมากอะ นึกถึงสมัยอยู่เคพี 55555555 เราลงสีแล้วพี่บุษแก้คอมพ์ให้ ประสบการณ์มันๆที่ไม่คิดว่าจะเจออีกตอนนี้

เคาะแล้ว เดี๋ยวเปิดฟอร์มจองกับตัวอย่างเล่มก่อนนะ

ไม่รู้เพราะฤทธิ์ยาหรือเพราะอะไรแต่ตอนนี้มู้ดดีขึ้นเยอะ เหนื่อยอยู่แต่โล่งขึ้นเยอะ จากนั่งเศร้านอนเศร้าตื่นมาแล้วโอเคเลย แต่ข้อเสียเดียวคือต้องนอนไวๆไม่นอนดึกมาก ไม่งั้นเพลียทันทีเลย

อือฮึ พอยอมรับปล่อยวางได้แล้วเหมือน enlighten เองเลย แบบ fuck everthing ช่างแม่งช่างมัน เราก็ยอมรับความยับหมาของตัวเองไปเถอะ ไม่ต้องพยายามกดดันกับอะไรที่มองไม่เห็นแล้วจ้า เพราะมันจะพังตัวเองจ้า

สวัสดีฟ้าคราม นี่ฉันเอง

ก็คือมูมาก เปลี่ยนชื่อแอคเอามูเน้นๆ 555555555555555

เทสเพื่อศิริมงคล

เหนื่อยใจ

ป ล่ อ ย ฉั น ไ ป

แต่คิดเยอะไปก็เท่านั้นแหละ นอนครับ นอนเท่านั้น

พอพยายามเค้นพลังงอกอาร์ตปรินต์แล้วก็รู้สึกว่ามันเกร็งๆด้วย อาจจะต้องโละบีจีใหม่ทิ้งนะภาพนั้น(ที่สีแดงๆ) คิดว่าพยามให้มันขาวดำแดงแต่ใช้สีแดงสีเดียวจะดีกว่า พอกระชั้นๆคิดว่าเหลือเวลาแค่4 เดือนแล้วเครียดดดดดดดดด ปกติเลยทำแบบข้ามปีตลอด เพราะชอบลน ลนแล้วเละ อ๊าาาาาาา แล้วเมื่อไหร่จะยอมวางแล้วทำเล่มชิล ทำแต่เล่มจริงจังตลอด แม่งเอย ถถถถถถถถถถ

จิงๆถ้าเป็นงั้นไม่คิดว่าทัน CQ เท่าไหร่ แต่ข้ามไป CA เลยพวกเราก็ควบคุมคุณภาพงานได้ดีกว่าด้วย ทำเล่มให้มันดีเท่าที่อยากได้เลยด้วย แต่มันจะติดบูธไหมอะดิ พอวืดบูธรอบนึงเลยไม่ค่อยชัวร์แล้ว (...)

นี่ว่าจะทำ zine พี่เคย์กิอิจิขำๆไม่เกิน20หน้าเนอะ วาดรูปประกอบ มีคาร์ชีท แนะนำเวิร์ลคร่าวๆ อะไรแบบนี้ คุยไปคุยมาภาพในหัวมันกลายเป็นแอนโธที่ครึ่งแรกมีปว.มีภาพ แต่ครึ่งหลังกลายเป็นคอมมิคโปรล็อกแนะนำตัวกิอิจิกับเคย์ไปแล้ว เป็น zine ไม่ได้ละนะ ณ จุดนี้ //เครียด

เทสคั๊บ

ไม่ มันแย่จริงๆแต่แย่เพราะอะไรรู้ไหม เพราะเมนทัลเธอน่ะ

แต่พูดจริง อยากดูวงอะไรก็ไปดูเถอะนะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้เจอกัน ไม่โอกาสได้เห็นครบทุกคน....ตอนยุคเขารุ่งเรืองเราก็เด็กไป ไม่มีปัญญาบินไปดู

จริงๆมันก็ยมเพราะจังหวะมันแย่ (...) แต่ภาพรวมก็คง...........ไม่แย่มากมั้ง //แต่รู้สึกแย่น่ะจริง จะจดไว้ไปรีพอร์ตสิ่งนี้ต่อแพทย์

แต่มาย้อนดูก็รู้สึกว่าเดือนนี้ไม่ยมหรอก เรื่องโดนลบโพสลบเมนต์พอจะดีลได้ละ หลังรีพอร์ตเฟสไปเฟสก็ไม่ลบโพสเรานะ ลบแต่คอมเมนต์ แต่ก็คืนให้หลังอุธรณ์ ก็อาจจะหายก็ได้ ต้องรอดู //ใดๆคือจับคนนั้นเข้า restricted ลิสต์แล้วเฟสเราปกติเลย (...) ไม่รู้สมคบคิดไหม แต่น่าจะจริง

มาเช็คตั๊มเนลที่นี่

//เมื่อเช้าหงุดหงิดจนไมเกรนกำเริบ คือต้องหยุดคิดแล้วไปสวบยาไมเกรนถึงดีขึ้น ร่างกายฉันกด end task ให้อัตโนมัติ (…)

ตั้งแต่สวบยาเมนทัลล็อตนี้คือทั้งดีเพรสแดร่บ จ้องจะสุยสาย กระวนกระวายหยุมหัวตัวเองแบบ300% ง่วงด้วย ง่วงจนตื่นยาก ทำงานก็ยาก นอนแล้วนอนอีก ผิดผีมาก