สิ่งดี ๆ ที่ บลูสกายสร้างเรื่องให้นักวาดมาอีกแล้วค่ะ แอคเคาท์สำหรับการกดซับตะไคร้เพื่อหลีกเลี่ยงแอคเคาท์ เวนๆ ที่มัดรวมมาทั้งสแกมเมอร์ คนก๊อบงาน คนชอบเอารูปไปรีโพสต์ใดๆ ไปกดซับที่แอคนี้ด่วน #ชุมชนนักวาด
@arttheft.bsky.social
กดที่ “สมัครสมาชิกฯ” กันก่อนค่ะ (1)
“ … ”
“ … ”
“ ตกใจหรอ? ”
“ ตกใจหมดเลย ”
#ธัดเดเกโอะ
รอเห้น โอ้ย ปค่คิดก้ฟิรเนื่อเต้น
บ่นในฐานะสายผลิตเรือไม่แมส
แม่งเหนื่อยอ่ะ ถึงจะบอกว่าผลิตแดงเองก็เถอะ แต่มันเหนื่อยจริง ๆ นะเว้ย เอนเกจก็ไม่ได้ดี เวลาจะเสพก็ต้องเวียนกันเสพ พอกุเอาไปเผยแพร่ที่อื่นก็มีคนสไลด์หน้ามาสวนโพอีก หีควยแต้ดเหอะ
表紙これでいいか
โปรดเลือกเมดที่คุณชื่นชอบ ( ผมเหมาหมด )
#อุเมะฮิอิ #จิกะเอนโด #โทมิโทกา
#อาริคานุ เพื่อนเขาแกล้งกันแบบนี้ป่าว ลองถามพี่โจจิดู
bsky.app/profile/did:...
ขออนุญาตช่วยแชร์ค่ะ เผื่อใครอยากบล็อกแอคที่ใช้AIเจนภาพ ไม่ต้องคอยไล่บล็อกที่ละแอค กดซับlistนี้แล้วกดblockทีเดียวได้เลย ทุกแอคที่แอดเข้ามาในlistนี้ใหม่จะถูกบล็อกให้เราอัตโนมัติ👍
🍅💊
信仰と安全装置
わたしは🍅HAJIMEと💊TO-MAにも頭を焼かれている
お気に入りうめひい絵🍅💊
エプロン . . . 柊さん . .. エプロン . . .
えーかわいくない？
パステルカラーの背景も良い気がしてきた
どうもありがとう ! ! !
bluesky ไม่มีให้บุ๊กมาร์ก แต่กดแชร์เข้าAppในเครื่องก็พอถูไถแทนได้🎨🖍️
1)Note
: คล้ายๆ เราก๊อบลิ้งก์เรียงกันแบบบ้านๆ แต่ในโน้ตมันจะแสดงผลตามข้อความที่เราจดก่อนแชร์ด้วย ได้ฟีลอ่านไดอารี่หน่อยๆ
**ข้อดี เราสามารถตั้งชื่อโน้ตเป็นหมวดหมู่แล้วแชร์เข้าไปตามหมวดนั้นได้**
2)แอปเตือนความจำ(เหมาะกับคนที่อยากบุ๊กเอาไว้เผื่อลืม แบบต้องกลับมาดู)
3)reading list ในซาฟารี
แสงส่องจากทิศเหนือ
บนทางเดิน
ที่ซึ่งเหล่าปราชญ์เคยจุมพิต
ปูลาดด้วยความหลุ่มหลง
ตัวผมเพียงแต่ยืนจ่อมจม
ในร่มเงาสวนแห่งความหลัง
ด้วยความสงบเพียงลำพัง
ที่มีผมจดจำไว้คนเดียว
#ยามิฮิอิ #นักเลงลมยูเมะ
มีกลอน ? ในเมนชั่นน่ะ
คือบางคนวาดสุโออกมาแบบ เหมือนมันจะไม่โตแล้วอะ อายุ 16 ของสุโอคือโตเต็มวัยมาก ตัวหนาไหล่กว้าง ลูกกระเดือกจะทิ่มตาอยู่ละ แผ่นหลังสมชายชาตรีพร้อมเกณฑ์ทหารรับใช้ชาติมาก ไม่ได้อะไรหรอก แต่เห็นแบบนั้นแล้วมานึกว่ามันอายุ 16 ก็ขำเฉยๆ เด็กผู้ชายโตไวมันก็มี แต่มันขำอะ จั๊กจี้อะ 16 โตขนาดนี้ ถ้า 25 มือแตะเพดานเล่นมั้งนี่ว่า
ทุกคนมาเปนออลฮิอิได้มั้ย เราไม่มีฟิคอ่าน
“ฉันมีปัญหา 108 อย่างในชีวิต แต่พออยู่กับนายแล้ว..”
‘ทุกอย่างก็ดีขึ้นใช่มั้ย?’
“มันกลายเป็น 109”
น่ารักจัง 🥺🥺 ปกติไม่ค่อยเห็นฮิอิจังทำหน้าเลิ่กลั่กเลย ส่วนใหญ่จะวีนพี่อุเมะกับพวกฟูริน แต่มาเลิ่กลั่กเพราะไม่รู้ว่าตัวเองไปทำอะไรให้น้องมันอีกรึเปล่า พี่เขาแคร์ซาโกะมากเลยนะนั่น 🤩
🌸🐢 ( only รบกวนไม่สวนกันนะครับ ไม่ชอบเลื่อนผ่านได้ครับ ไม่ว่ากัน )
#ซากุโทกา
ของพี่โจถ้าเทียบกับคนที่เหลือคือดีสุดแหละ มารู้ว่าเป็นโรคนี้ตอนโจจิเริ่มเป็นบ้า ตัวเองก็ต้องดูแล บทบาทการเป็นคนถลกหนังก็ต้องทำ บางครั้งดาดฟ้าของโรงหนังเก่าก็มักจะกลายเป็นเขตหวงห้ามของรองหัวหน้า กับการที่ต้องขย้อนดอกไม้นานาชนิตออกมา
ตอบจบคิดว่าถ้าพี่โจไม่เลือกผ่าก็คงเลือกที่จะเป็นฮานะฮาคิซ้ำสอง ก็คือรักคนอื่นทั้งๆที่เมล็ดรักเก่ายังอยู่ในปอดนั้นแหละ ( ซากุระชัว )
ของเอนโดก็คงชอบไปเรื่อยๆจนแยกไม่ออกระหว่างโรคกับรักแล้วล่ะมั้ง เหมือนพอปล่อยข้ามทุกอย่างที่อีกคนทำกับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา ก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเลือดที่ออกมาจากปากมันมาจากแผลที่กระพุ้งแก้มหรือมาจากหลามของดอกไม้ที่บาดขึ้นมามากกว่ากัน
คิดว่าตอนจบเอนโดคงเลือกตายมั้ง ดูทรงเป็นคนที่น่าจะสารภาพรักใส่จิกะทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แก่ใจ หลังจากบอกเสร็จก็หนีมาสำรอกดอกไม้ตามเพียงลำพังงี้
ของพี่ฮิอิคิดว่าคงรู้ตัวไวกว่าใครเพื่อน แล้วก็คงปิดบังเก่งกว่าใครเพื่อนเหมือนกัน รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองคิดเกินเลยกับอุเมะแต่ก็ไม่อยากข้ามเส้นแบ่งโง่ๆที่ตัวเองไม่ชอบใจเลยด้วยซ้ำ
เพราะงั้นทุกครั้งที่พี่ฮิอิทำหน้าเจียนตาย มันไม่ใช่เพราะน้ำย่อยในกระเพาะมันครวญคราง แต่เป็นดอกไม้ที่กำลังตีกลับขึ้นมาในลำคอต่างหาก
แล้วคิดว่าตอนจบพี่ฮิอิคงเลือกทรมานกับโรคนี้ต่อ / ผ่าเอาดอกไม้ออก ซึ่งก็ไม่สมหวังอยู่ดีนั้นแหละ
นุพูดไว้ก่อนเลยว่าไม่สมหวังทั้งสามคนนะ 😓↕️✊
คนที่เป็นฝ่ายป่วยเป็นโรคนี้คือ พี่ฮิอิ เอนโด พี่โจตามลำดับ
