[ Kumazaki Kanon CV.]

#MSG_onigiri #MSG_nyugaku
เนื่องในโอกาสเปิดเทอมใหม่ ย่านการจึงอยากจัดกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้กำลังใจและสานสัมพันธ์กับเหล่าเด็ก ๆ สร้างบรรยากาศที่เป็นมิตร

ย่านการค้าจึงรวบตัวกันเพื่อทำ ข้าวปั้น สอดไส้ต่าง ๆ ไปแจกเด็ก ๆ ที่ต้องไปหาเปลือกหอยที่หาด จะปล่อยให้ท้องว่างไม่ได้หรอก!

แต่ก่อนเอาอาหารออกมาเสิร์ฟดันมีคนร่ายเวทย์ใส่ ทำให้คนกินเกิดอาการแปลก ๆ ซะงั้น?
+

#MSG_nyugaku

โจทย์การล่าลายเซ็นที่คุณได้คือผู้อำนวยการงั้นหรือ!!!!????

แล้วจะไปหาผู้อำนวยการมาจากไหนกันเล่า!? คุณคิดในใจพลางเดินหาไปทั่วโรงเรียน จนกระทั่งในที่สุดคุณก็เดินวนกลับเข้าไปในโรงยิมที่ซึ่งคุณจากมาตอนปฐมนิเทศ

โต๊ะและเก้าอี้ถูกตั้งเอาไว้หน้าเวที
คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือผู้อำนวยการ
'โยชิอุมิ ซามิโกะ'

" อ๊ะ ท่านเดินตรงมาแบบนั้น- "

" อยากได้ลายเซ็นจากดิฉันสินะเจ้าคะ! "

(/ยืนทีโพสต์หน้านิ่งใส่แคลร์จัง(???))

#MSG_nyugaku | #MSG_3A

หลังจากขีดเขียนบนกระดานดำเสร็จทันทีที่ก้าวขาขึ้นมายืนแนะนำตัวต่อหน้าทุกคน ใบหน้าเรียบเฉยไม่ได้มองหน้าใครเป็นพิเศษเพราะไม่เห็น..

"มิซูกิ อุตาอุ ยินดีที่ได้รู้จักกับทุกคนค่ะ..."

พูดจบแล้วรู้สึกว่าจะสั้นไปหน่อยเลยเงียบไป
คิดอีกเล็กน้อยว่าควรจะพูดอะไรต่อ

"จากนี้ไป...ขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะคะ"
―นั่นคือประโยคสิ้นสุดของการแนะนำตัวเองในแบบของเธอเอง

"อะ ... ค่ะ"

มองท่าทีของเขาตั้งแต่ต้นจนจบก่อนจะผงกหน้าลงน้อย ๆ เมื่อเปลี่ยนเรื่อง ดูเหมือนจะเห็นด้วยอย่างยิ่งโดยเฉพาะเรื่องล่าลายเซ็นนี่ เธอขยับถอยหลังไปอีกก่อนจะโค้งหัวลงให้คนตรงหน้า

"ถ้าอย่างนั้นขอตัวก่อนนะคะ"

"ขอให้ทางคุณฮาคุโอหาได้ครบให้ไวนะคะ"

บอกไปเช่นนั้นก่อนจะหันหลังวิ่งหายลับตาไปตามประสาของเธอทันที
(สามารถตัดจบโรลได้เลยนะคะ!ขอบคุณมากเลยค่ะะะ!🥺❤️)

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

─── ･ ｡ﾟ☆: *.☽ .* :☆ﾟ. ───

ช่วงเวลาที่คุณจะได้ค้นพบและพัฒนาทักษะของตัวเองมาถึง

กระดาษมากมายเรียงรายบนบอร์ดและเสียงบนทางเดินดังจอแจจากรุ่นพี่เรียกให้คุณเข้าไปหา

การตามหาชมรมที่จิตวิญญาณของคุณใฝ่หาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

shorturl.asia/E2hN4

#MSG_nyugaku | #MSG_3A

ชายหนุ่มร่างสูงออกมาเขียนกระดานบ้างด้วยลายมือบรรจง ก่อนจะหันมาพร้อมกับรอยยิ้ม ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

“ สึกิมิยะ เกียวคุโตะครับ ”

“ ในการขึ้นมังไกปีแรกนี้ หวังว่าจะได้สนิทสนมกับทุกคน— แล้วก็เรียนรู้สิ่งต่างๆไปพร้อมกัน สุข ทุกข์ เศร้า หรือว้าวุ่นใจ? นั่นฟังดูสนุกไม่น้อย ”

“ ก็ประมาณนั้นล่ะ ”

“ เช่นนั้นขอฝากตัวด้วยนะ ”

#MSG_nyugaku #MSG_3A

“คุมะซากิ คาน่อนค่ะ ปีนี้ขึ้นมังไกปีแรก ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวและยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ”

เด็กสาวยิ้มบาง ๆ อย่างสุภาพ ก่อนจะเผลอพึมพำตามนิสัย

“ถึงจะตัวเล็กแบบนี้…คาน่อนไม่ใช่ตุ๊กตานะค—”

แล้วก็ชะงักไปเล็กน้อย

“อะ…เอ๊ะ นี่ฉันพูดอะไรออกไปกันนะ…น่าอายจัง…”

ขอบคุณพื้นหลังจากอาจารย์เนะและอาจารย์คาเอลด้วยนะคะ!

#MSG_nyugaku #MSG_3A #MSG_1C

" สา—วัสดี ค่า— นักเรียนที่น่ารัก ทุก—คน~! "

" ตอนนี้— ก็ถึง.. ช่วงโฮมรูม— กันแล้วน้าค้า— "

" เพราะงั้น มา~ แนะนำตัว—กันเถอะค่ะ—! "

หญิงสาวผู้เป็นอาจารย์กล่าวทักทายนักเรียนในห้องทุกคน เธอพูดด้วยน้ำเสียงสดใสแต่คำพูดนั้นลากยาวจนผู้ฟังแทบขาดใจ..

(พาอาจารย์มาแนะนำตัวกับเด็ก ๆ แล้วค่ะ! ประจำอยู่สองห้องเลยขอตั้งโพสต์เผื่อทั้งสองห้องนะคะ🥺)

"ถ้าเป็นไปได้... คุณโทโมนาริเองก็ลองเล่นกิจกรรมนี้ดูนะคะ..."

"ขอให้สนุก...และขอตัวก่อนค่ะ"

อุตาอุรีบรับปากกาในมือของเธอคืน ก่อนจะโค้งหัวให้คนตรหน้า พอทำทุกอย่างเสร็จก็รีบบึ่งหนีไปด้วยความไวแสงทันทีโดยไม่เอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดเพื่อยั้งคุณไว้ต่อ

(สามารถจบโรลได้เลยนะคะ!🥺❤️ ขอบคุณมากที่มาเล่นกับให้ลายเซ็นค่า><)

เมื่อได้ยินเขาเอ่ยทักเช่นนั้นดวงตาคู่หม่นฉายแววประหลาดใจออกมาทางสีหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าขึ้นสีแดงจาง ๆ อย่างไม่รู้ตัว แต่ก็พยายามตีหน้ามึนบ่ายเบี่ยงไปอีกทางทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไร

เป็นครั้งแรก ๆ ที่มีคนพูดถึงความหมายของชื่อ―เลยทำตัวไม่ถูก
นอกเสียจากผงกหัวลงเบา ๆ

"ขอบคุณค่ะ..."

เป็นคำพูดสั้น ๆ ก่อนจะหันหน้ากลับมา ดูเหมือนคราวนี้ใบหน้าจะกลับมานิ่งสงเหมือนเคยแล้ว

(+)

#MSG_commu
【Dormitory 3D model】
(ได้รับอนุญาตจากทางคอมมูแล้ว)

(สวัสดีจากฝ่ายสถานที่ค่า💚
มาแจกจ่ายไฟล์โมเดลห้องหอพักสำหรับคลิปสตูให้ทุกคนได้ใช้กันค่า><
สามารถนำไปใช้วาดได้อย่างอิสระเลยนะคะ！หากมีข้อสงสัยหรือข้อผิดพลาดตรงไหนสามารถบอกได้เลยค่ะ
รายละเอียดเพิ่มเติมด้านล่าง)

(อาจมีเพิ่มเติมภายหลัง)

[12.00]

นั่งทานข้าวคนเดียวเงียบ ๆ เคี้ยวงุบงับ ๆ อย่างมีความสุข ตั้งใจทานข้าวมากจนไม่ได้สังเกตคนผ่านไปผ่านมาเลยสักนิด

ไม่แปลกที่จะไม่เคยเห็นหน้ากันจากหลักการใช้ชีวิตของอุตาอุในรั้วโรงเรียนแห่งนี้นั้นแสนเรียบง่ายและเงียบเหงาจนกลายเป็นหนึ่งเดียวกับธาตุอากาศ

เธอไม่ปฏิสัมพันธ์กับใครเลยสักคนนอกเสียจากคนที่หลงเข้ามาเจอเธอเองอย่างเช่นคนที่อยู่ตรงหน้าแบบนี้

อุตาอุฟังทุกถ้อยคำที่เขาพูดก่อนจะตกตะกอนคิดเล็กน้อย

"หากเป็นชื่อ...ทางคุณสะดวกจะเรียกแบบนั้นฉันก็ไม่ติดอะไรค่ะ ...ตามสบายเลย..."

[ 3 เมษา ]

🎭

( แวะมาลงวันเกิดลูกชายค่ะ55555 )

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน

ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...

และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷

เดาใจคนอย่างเธอไม่ถูกหรอก
อุตาอุโค้งหัวลงตามมารยาทพออีกฝ่ายเซ็นเสร็จก็รับมาเช็กดูลายเซ็น เหมือนกำลังประสบความสำเร็จในการเข้าหาผู้คนเพิ่มในชีวิตอย่างไรเสียอย่างนั้น

กระทั่งได้ยินคำชมที่มอบมาให้ทำอุตาอุยืนเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาตอบโต้อย่างปกติเฉกเช่นที่เคยทำ

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณโทโมนาริ ...ขอบคุณที่เซ็นให้ค่ะ"

"เช่นนั้น ...ขอปากกาคืนด้วยค่ะ"

"โทโมนาริ นาโอยะ..."

หลังคนตรงหน้าแนะนำตัวจบก็ทวนชื่ออีกฝ่ายอยู่เบา ๆ ที่จริงตอนแนะนำตัวระหว่างเซ็นก็หลับตาฟังเสียงดูเหมือนกำลังจดจำน้ำเสียงทุกอย่างที่พูดคุยในตอนนี้อยู่

แน่นอนว่าไม่ใช่การแก้แค้นหรือเอาคืนแต่อย่างใด(̶ห̶ร̶ื̶อ̶อ̶า̶จ̶จ̶ะ̶แ̶ก̶̶้แ̶ค̶̶้น̶ใ̶น̶ภ̶า̶ย̶ห̶ล̶ั̶ง̶(̶?̶)̶)̶ แต่เป็นสิ่งที่เธอมักจะทำจากการพบเจอครั้งแรก

และคราถัดไปอาจจะหลีกเลี่ยงคุณก็ได้―มิซูกิ อุตาอุ เป็นคนเช่นนั้นคงเส้นคงวาเสมอมา

(+)

#GSM_slooflirpa

[ 1 เมษายน | หลังเลิกเรียน ]

เหล่าคณาจารย์ ผู้อำนวยการและชาวเมืองบางส่วนรวมตัวกันปรึกษาหารือเกี่ยวกับสาเหตุของเรื่องราวแสนฉงนที่เกิดขึ้นในวันนี้

ที่ยังไงก็ต้องมีผลมาจากเวทมนตร์อย่างแน่นอน ว่าแต่ใครกันที่จะมีพลังขนาดที่ใช้เวทมนตร์ให้มีผลต่อผู้คนมากมายได้ขนาดนี้?

"..ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ.."

จากนั้นเสียงก็แผ่วลงไปตามระเบียบ หมดแรงไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย
การแนะนำตัวนี่มัน―กินแรงจนต้องหายใจเข้าไปลึก ๆ เพื่อทดแทนสิ่งที่หายไปเมื่อครู่แทน

คิดว่าที่ทำไปเมื่อครู่คนตรงหน้าน่าจะพอใจแล้วเลยยื่นกระดาษลายเซ็นไปให้พร้อมกับยืนจ้องเพื่อจดจำทุกอิริยาบทตามประสาคนมองไม่ค่อยเห็นแทน

"แล้วทางคุณ...? ขอทราบชื่อ...ได้ไหมคะ"

"ต้องทำ...จริง ๆ เหรอคะ"

ถามเพื่อความแน่ใจถึงหน้าจะนิ่งแต่ก็ขมวดคิ้วพร้อมกับหรี่ตาอยู่ ถ้าแนะนำตัวตามปกติคงจะพอว่า แต่ให้ละเอียดที่สุดเท่าที่ทำได้เนี่ยมันเหมือนหาเรื่องให้คนที่ไม่ค่อยหาเรื่องคุยกับคนอื่นอย่างเธอจริง ๆ

"อืม ―..ฉันชื่อมิซูกิ อุตาอุ พึ่งขึ้นระดับชั้นมังไกในปีนี้ค่ะ อยู่หอพักฤดูใบไม้ร่วง ...วิถีร่วงโรย...อา...เอ่อ... เกลียดของหวาน.."

พยายามหลับตานึกออกเท่าที่ทำได้แล้ว

(+)

"หืม ... อย่างนี้นี่เองเขาแพะสินะ..."

ไม่ได้สังเกตรูปทรงชัดเจนในตอนแรกแต่พอเขาย่อลงให้เห็นในครั้งหลังก็ชัดเจนอยู่ว่าเป็นเขาแพะอย่างที่เขาบอกจริง ๆ

แต่พอถูกชมเรื่องชื่อก็ทำให้เธอนิ่งไป เหมือนกับกำลังประมวลผลอะไรบางอย่างอยู่แต่ก็เลือกที่จะเมินกับคำนั้นไปอย่างเป็นธรรมชาติแทน

"ระดับชั้น...เดียวกันเลยนะคะ"

พอเขาพูดก็ผงกหัวหงึก ๆ เบา ๆ สองสามครั้งเป็นการตอบกลับแทนคำพูด

(ได้เลยค่า เค้ามาก้มกราบแทบเท้า ฮือๆๆๆๆ 😭🙏🙏)

(ตอนนี้ได้ข้อ2กับ5แล้วค่ะ

ขาดข้อ3กับ4นะคะ 🥺🥺🥺 เอาจริง ๆ ถ้าเราตรงตามเงื่อนไขใครเอามาให้เซ็นได้น้าไม่กัด หงุง🥺)

#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด

ลานนั่งเล่น 13.00 น.

หลังจากพี่ชายช่วยเธอจนสามารถมาถึงโรงเรียนได้แล้ว เธอจึงขอแยกตัวออกมาเพราะไม่อยากพึ่งเหล่าพี่ๆ มากไป

ฮารุกะตอนนี้ยื่นนิ่งตั้งใจฟังเสียงคนเดินผ่านมาผ่านไปอย่างตั้ง จน้ายที่สุดแล้ว เธอชายเสื้อของ "คุณ" รั้งเอาไว้พร้อมกับพูดเอ่ยขึ้นมา

"ค-คือว่า ช่วยฉันทำกิจกรรมจะได้ไหมคะ?"

มีแต่คำพูดที่ทั้งเข้าใจและไม่เข้าใจในสายตาเธอเอื้อนเอ่ยออกมาจากคนตรงหน้า อุตาอุไม่ได้ตอบไปแค่ผงกหัวลงหงึกตามปรกติ

จากนั้นเมื่อเป้าหมายบรรลุแล้วก็เดินจากไปโดยที่ไม่เอื้อนเอ่ยคำลาแต่อย่างไร ลึก ๆ คงรู้ดีอยู่แก่ใจ ... ว่าเดี๋ยวก็คงได้คุยกัน..ละมั้ง..?

(ขอบคุณเช่นกันค่ะ! ขอให้ทางนั้นหาลายเซ็นจนครบนะคับบบบ!✨️✨️)

ตอนแรกจะยื่นกระดาษลายเซ็นให้อย่างว่าง่าย แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของคนตรงหน้า

อุตาอุครุ่นคิดถึงตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาตอนล่าลายเซ็นจะมีแต่แลกกันไปมา แน่นอนว่าเธอไม่ได้นึกถึงเรื่องภารกิจเลยสักนิด

"คงจะ ...แล้วแต่คนละมั้งคะ"

"...แต่ถ้าคุณอยากให้ฉันช่วยทำภารกิจอะไรสักอย่างฉันก็...ไม่ว่าอะไรนะคะ"

เสียงค่อย ๆ แผ่วลงเหมือนหมดลมแทนเสียอย่างนั้น―

#GSM_slooflirpa

เห็นว่าพฤติกรรมของคนในโรงเรียนเปลี่ยนไป จึงเกิดความสงสัยเล็กน้อยว่าตัวของเธอจะเปลี่ยนไปหรือไม่ พอยืนหน้ากระจกทุกอย่างก็เหมือนเดิมนี่นา?

วันนี้ที่ได้เจอผู้คนก็ยังยิ้มเหมือนทุกครั้งแน่ะ!

(ฮีโร่มักจะมาหมดวัน ใช่ค่ะวาดไม่ทัน อุตาอุจังเวอร์ชั่นทักทายคนปกติไปทั่วพร้อมกับยิ้มละค่ะ ☺️✨✨ +เล่น ๆ ขำ ๆได้ไม่ซีเรียสนะคะ ><)

เมื่อเซ็นเสร็จก็ยื่นคืนให้เป็นลายเซ็นชื่อตัวเองแบบเรียบง่ายที่สุดเท่าที่เธอจะสามารถจรดปากกาได้

"นี่ค่ะ ...เสร็จแล้ว"