"อา ผมยังต้องตรวจงานเด็กๆต่อนี่สิ แต่เหลือไม่มากแล้วล่ะครับ"
พอนึกถึงเรื่องงานแล้วก็อยากให้มันหดหายไปโดยไม่ต้องลงมือทำเองบ้าง แต่..
"ผมชอบเวลาเห็นเด็กๆทำได้ดีขึ้นน่ะ แต่บางทีก็ต้องละสายตาแบบนี้บ้าง ต้องขอบคุณฮิตสึจิซังเลย ไม่งั้นผมคงต้องปวดหัวแน่ๆ"
หัวเราะเบาๆ พลางผายมือไปทางโต๊ะทำงานพวกเขา
"ว่าแต่คุณตรวจงานเสร็จแล้วสินะครับ"
( ไม่แน่ใจว่ามูจบรึยัง คิดว่าน่าจะไม่ได้แอคทีฟเซย์จิคุงแล้วครับ 😭🖐🏻 ด้วยปัญหาหลาย ๆ อย่างของทางนี้เอง ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่มาเล่นด้วยกันนะครับ
ใครสนใจแลกคอนแทคสามารถเฟบได้เลยนะครับ )
( แวะมาลงยูนากะตอนโตบ้างค่ะ ตาแป๋วเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือผมยาวแย้ว 😣🩷🩷 )
เสือขาวส่งเสียงครืดในลำคอเขาๆ สำหรับคนที่ตามเทคโนโลยีไม่ค่อยทันอย่างเขาแล้วเป็นเรื่องยากแม้จะคอยอัพเดตเรื่อยๆก็ตาม
“จะว่าไปเทคโนโลยีพัฒนาขึ้นจากตอนพวกเราเด็กๆเยอะเชียวครับ เพียงแต่สำหรับผม ผมตามไม่ค่อยทันเท่าไหร่”
อมยิ้มบางๆขณะยกชาขึ้นดื่มก่อนหายร้อน
“แต่เห็นเด็กๆใช้งานมันได้ดีผมก็พอใจแล้ว เพราะมีคนที่เข้าใจอย่างฮัตสึจิซังคอยอยู่ด้วย”
ได้ยินเสียงคุ้นๆเรียกเลยหันไปหาต้นเสียง แล้วก็เจอกับนักเรียนตัวน้อยของตัวเองเข้าจริงๆ
“มาสิครับ ครูจะพลาดงานสนุกๆแบบนี้ได้ยังไงจริงไหม”
หัวเราะร่า ตั้งท่าจะลูบหัวยูนากะแต่ชะงักก่อนเพราะลูกศิษย์เขาแต่งตัวมาดีขนาดนี้ ถ้าผมยุ่งคงน่าเสียดาย
“ยูนากะจังล่ะมากับใครกันหือ หลงกับเพื่อนๆหรือเปล่า”
อดเป็นห่วงตามประสาผู้ใหญ่ไม่ได้แม้นักเรียนจะขึ้นมัธยมปลายแล้วก็ตาม
RP OPEN @ ชิโอะคาเสะ, ~09:00-10:30น.
วันอาทิตย์ช่วงสายๆ เอ็นโชปั่นจักรยานผ่านย่านการค้าชิโอะคาเสะ ท่ามกลางเสียงผู้คนและกลิ่นขนมปังอบใหม่ผสมผสานกับกลิ่นชาเขียวหอมกรุ่น เขาหยุดตรงหน้าร้านขนมญี่ปุ่นที่มีกลิ่นถั่วแดงหวานละมุนเป็นเอกลักษณ์ มุมปากวาดยิ้มทักทายเจ้าของร้านด้วยความคุ้นเคย ก่อนจะหันไปมองรอบๆ แล้วสะดุดสายตาเข้ากับ [คุณ] ที่ยืนอยู่ตรงนั้นพอดี
(+ ได้ค่ะ✨)
สมกับที่เป็นครู ทำเพื่อนักเรียนถือเป็นหน้าที่หลักของพวกเขา
"นั่นสินะ เพื่อเด็กๆ ถึงจะต้องเข้มงวดบ้างแต่นั่นก็เพื่อเด็กๆเอง ทำดีแล้วล่ะครับฮิตสึจิซัง"
ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มขณะยกชาขึ้นจิบผ่อนคลาย อร่อยคนละแบบกับเซนฉะจริงๆ กลิ่นหอมฟุ้งไปรอบบริเวณโซนชงชา
"แต่พอพวกเด็กๆปี3จบการศึกษาไปก็น่าใจหายเหมือนกันนะครับ เห็นกันทุกวันพอวันหนึ่งไม่เห็นหน้าแล้วผมแอบเหงาน่ะ ฮ่ะๆ"
#SSR_ทัศนศึกษา | Day 2
[โรลเปิดรูทรวม] ‼️เฉพาะสาว ๆ น้ะ?!
( 14.00 น. ) ณ บ่อน้ำพุร้อนกลางแจ้ง
หลังจากที่ปล่อยให้เป็นช่วงฟรีไทม์ก็มีกิจกรรมที่ยูนากะอยากทำตลอดอย่างการ 'แช่ออนเซ็น' กลางแจ้งนี่ล่ะ!
สถานที่ค่อนข้างส่วนตัว แต่ก็มีทิวทัศน์สีสดสวยให้มองได้ไม่เบื่อ
" อาา สบายจัง~ "
เจ้าวาฬคลี่ยิ้มบาง ๆ ปล่อยให้ร่างกายได้คุ้นชินกับความร้อนและพักผ่อนอย่างสบายใจ
#SSR_SoRClub
เสียงการแสดงดังขึ้นจากห้องชมรมโฮสต์คลับ เป็นโชว์สุดพิเศษพร้อมปริศนาลึกลับจากเหล่าโฮสต์ที่กำลังรอคุณมาค้นหา
[ กิจกรรมพิเศษ : Secret of Wonderland ]
ให้คุณได้รับบทเป็น อลิซ ที่จะไขปริศนาของคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในแดนพิศวง และชี้ตัวคนร้ายที่เป็นหนึ่งในโฮสต์ของเรา !
( สามารถกรอกฟอร์มเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมได้เลยค่ะ ♥︎ )
forms.gle/tQkwZbHVq59M...
(ไหนๆมูก็จะจบแล้วเลยอยากแวะมาแปะน้องเมมิในอีก 10 ปีข้างหน้าบ้างค่ะ >< เปนนักร้องคับ อิอิ เฟี้ยวปะ😎😎)
"อ้อ พูดถึงข้อสอบ...ใกล้จะสอบแล้ว ผมออกข้อสอบเสร็จแล้วน่ะ ทั้งสามชั้นปี เหลือแค่ทวนอีกครั้ง"
"ฮิตสึจิซังจะออกข้อสอบแบบไหนเหรอครับ"
"ขอบคุณครับ"
รับแก้วใส่ชามาจิบ แม้แต่คนที่ไม่ค่อยดื่มมัทฉะอย่างเขายังบอกได้ว่าเป็นชาดีเชียว
"บางทีเด็กๆแค่อาจจะอยากได้คาบว่าง หรือไม้ต้องทำการบ้านก็ได้ แค่นั้นก็เป็นรางวัลเล็กๆแล้วล่ะครับ"
"ฮ่ะๆอิงจากตอนสมัยพวกเรายังเด็กล่ะนะ"
หางเสือขยับเคลื่อนไปมาบ่งบอกอารมณ์ดี สายตายังคอยมองเพื่อนร่วมงานอยู่อย่างเข้าใจ
+
[story]
พอใกล้ขึ้นวัย 30 พี่ชายคนโตของบ้านโอริฮาระทำตัวคล้ายคนอายุมากกว่านั้นมาก
ไม่ได้มีอะไรหวือหวา แถมยังทำงานเป็นครูที่นี่มาตั้งแต่เริ่มต้นทำงาน
-เขาอยู่คามาคุระมา 6 ปีแล้ว-
หลังทำข้าวเช้าให้น้องๆเสร็จก็ขี่จักรยานแวะไปที่ร้านของคนรักเพื่อไปเอาข้าวกล่องสำหรับมื้อกลางวันก่อนไปโรงเรียน
วันๆของอายาโตะก็แบบนี้แหละ
"จะว่าไปฮิตสึจิซังนี่ชงชาได้ชำนาญมากเลยนะครับเนี่ย ปกติถ้าไม่ใช่ในพิธี พวกเราแทบจะไม่มีใครดื่มมัทฉะกันเท่าไหร่"
อีกอย่างพวกเขามีเวลาน้อยด้วยละมั้ง
แม้จะเคยเห็นฮิตสึจิชงชาอยู่บ่อยครั้งแล้วก็เถอะ แต่ไม่ค่อยได้มีเวลามานั่งดู นั่งคุยกันแบบนี้บ่อยเท่าไหร่ เลยอดที่จะชื่นชมหน่อยไม่ได้
"หือ ผมเหรอที่น่ารัก?"
ชี้ที่ตัวเองแล้วหัวเราะร่า ดีที่ตอนนี้ห้องพักครูไม่มีคนอยู่นอกจากพวกเขา เพียงหูขยับเพราะความสงสัย
ไม่มีใครบอกว่าเขาน่ารักมานานแล้วล่ะนะ
ตั้งแต่สมัยประถม
"เด็กๆเป็นเด็กดีมาตลอดผมเลยอยากให้รางวัลพวกเขาบ้าง"
+
CMS. เชอบ้อก หงิง (FB)
#SSR_Obon | Day 4
" อ๊ะ! ดูสิคะ เขาจุดพลุอีกรอบด้วยล่ะ! "
( แวะมาลงเจ้าวาฬที่ไปคอมมิชชั่นมาค่ะ ตื่นเต้นเดินชี้พลุใหญ่เลย > <🎆💜💙 )
"โอะ ช่วยได้เยอะเลยครับ ผมคาดหวังนะเนี่ย"
ในเมื่ออีกฝ่ายจะชงชาให้ เขาเลยยืนรอดูอยู่ตรงนี้ด้วย แม้จะชงบ่อยแต่ส่วนมากก็แค่ชาใบใส่กาธรรมดา
"อา...ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะพาเด็กๆไปเที่ยวโตเกียวน่ะครับ ไหนๆคุณพ่อจะไปทำธุระที่นั่นพอดีเลยพาไปเจอกันดีกว่า"
ทำหน้านึกก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงอีกอย่างที่อยากทำ
"ผมไม่ได้ไปดิสนี*แลนด์นานแล้วตั้งแต่มาทำงานที่นี่ ว่าจะไปเที่ยวครับ"
"ฮ่ะๆนั่นสินะ ตอบตามเกณฑ์ส่วนมากก็ได้แล้ว"
เพราะเป็นวิชาที่เน้นประยุกต์เหมือนกันเลยเข้าใจ เห็นหางอิตสึจิไกว่ไปมาก็เผลอขยับหางไปตามโดยไม่รู้ตัว
"ว่าแต่ใกล้ปิดภาคเรียนแล้ว อิตสึจิซังมีแพลนจะทำอะไรหรือเปล่าครับเนี่ย"
ไหนๆก็ถามครูคนอื่นบ้าง เผื่อจะได้ไอเดียทำอย่างอื่น
"เป็นความคิดที่ดีเลยครับ~"
ทันทีที่ถูกชวน ครูสังคมก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทันที มีอะไรผ่อนคลายไปกว่าจิบชาคุยกันอีกล่ะ
ระหว่างรอชาได้ที่ก็นั่งผ่อนคลายสักหน่อย เมื่อครู่ดูอีกฝ่ายจะมีเรื่องระบายละมั้ง
"ว่าแต่...งานที่เด็กๆส่งมาผิดเยอะเลยเหรอครับ หรือว่าเกิดอะไรขึ้น? "
/คอยยืนดูเด็กๆทำกิจกรรม รู้สึกภูมิใจที่ทุกคนทำออกมาเต็มที่แล้วเกมก็สนุกมาก
#SSR_ทัศนศึกษา
“ อากาศสดใสจังน้า ”
“ จะไปเดินที่ไหนดี น่าสนใจไปหมดเลย~ ”
( ไหนๆมูก็จะจบ ขอย้อนหลังยาวๆเลยค่ะ 🥺✨)
📢ประกาศจากทางคอมมู📢 #SSR_Event
เลื่อนการยุบอีเว้นท์บุงคะไซ - ระยะเวลาคอมมูเซ็ตสึเร็น
( ระหว่างนี้สามารถเล่นอีเว้นท์ย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
“หือ มีอะไรหรือเปล่าครับอิตสึจิซัง?”
ละสายตาจากการบ้านนักเรียนหันไปสนใจเพื่อนเซนเซย์ด้วยกัน ระหว่างนั้นก็แอบปวดตาหน่อยๆเลยยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วเล็กน้อย
“หรือว่าเจอเด็กดื้ออีกแล้วเหรอ”
(พึ่งรู้ตัวว่าจบมูแล้ว ใครอยากแลกคอนแทคเฟบได้เลยนะคะ!)
"คงจะไม่เหลือที่ให้การบ้านเล็กๆของครูแล้วสิ~"
แสร้งทำหูลู่คล้ายน้อยใจที่ไม่มีคนวางแผนจะทำการบ้านช่วงปิดเทอมเล็กของตัวเอง แต่ก็ไม่นานหรอก
"เอาเป็นว่าครูไม่ให้งานก็แล้วกันนะครับ ฝากบอกเพื่อนๆด้วย ไม่สิ รอใกล้ๆหยุดแล้วยูนากะจังค่อยบอกเพื่อนๆเถอะ เดี๋ยวจะได้ใจกันเกินไป"
ฟังจากน้ำเสียงตื่นเต้นของเด็กสาวแล้ว คนเป็นครูก็พลอยสนใจสิ่งที่นักเรียนคนเก่งจะได้เจอในช่วงพักผ่อนด้วย แม้จะไใ่ใช่วันหยุดยาวอะไร ดูเหมือนยูนากะจะวางแผนเอาไว้หมดแล้ว
"ฮ่ะๆ ไม่หรอกครับ ครูอยากฟังนะ จะรอฟังตอนกลับมาเจอกันเลยว่ายูนากะจังได้ทำสิ่งที่อยากทำเต็มที่หรือเปล่า"
อดหัวเราะเอ็นดูไม่ได้เลยยกมือขึ้นวางแปะบนกลุ่มผมของวาฬตัวน้อย
"จะว่าไปคิวแน่นขนาดนี้.." +
"หือ ตรงเวลาเสมอเลยนะครับยูนากะจัง~"
ได้ยินเสียงเรียกจากนักเรียนคนเก่งเลยเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับรับการบ้านที่นักเรียนมาส่งมาวางบนชั้นวางการบ้านที่ยังไม่ตรวจ
"เป็นยังไงบ้างครับ การบ้านที่ครูให้พอทำได้กันใช่ไหม"
"แล้วนี่ใกล้จะหมดเทอมแล้ว มีแผนอยากทำอะไรหรือเปล่า"
