ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน
ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...
และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷
"ซ ซ ซูเปอออออออออร์สินะคะ !!?!?"
ถึงจะงงนิดหน่อย แต่คงหมายถึงรดน้ำเด็กพวกยี้เยอะเกินไปจนตายสินะ !?
แบบนั้นก็ค่อนข้างน่ากลัวจริง ๆ
เห็นอีกฝ่ายสูดดมกลิ่นผกาด้วยความชอบใจแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
"เอ๊~ ฉันหักห้ามใจตัวเองกะจะไม่ทักนะคะเนี่ย"
"แต่คงช่วยไม่ได้สินะคะ" ✨️
ไม่ว่าเปล่า แต่ตั้งท่าจับหางฟูฟ่องของอีกฝ่ายแบบสุด ๆ
เด็กสาวกระพริบตาปริบ ๆ มองคนตรงหน้า ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ไร้ซึ่งคำพูดใดราวกับปล่อยให้อีกฝ่ายได้ใช้ความคิดอย่างเต็มที่
กระทั่งบทสนทนาถูกเริ่มต้นใหม่อีกครา เธอจึงยิ้มละไมออกมาเหมือนอย่างเคย ดวงตาประกายแวววาวทันตวันเมื่อหัวขอนั้นเกี่ยวกับพืชพันธุ์ในเมื่อของเราสอง
"อื้ม ! ฉันปลูกเด็กพวกนี้เองกับมือเลยค่ะ"
ว่าพลางพยักหน้าหงึก ๆ จนเครื่องหัวสั่นไปตามแรง
"มิตรสหายนี่นา !"
อดไม่ได้ที่จะพูดแบบนั้นออกมายามเราทั้งสองไร้ซึ่งร่องรอยใดหรือลายเซ็นของใครแต่งแต้มเอาไว้ ─ด้วยเหตุผลที่ต่างกันออกไป
"โอ๊ะจริงสิ"
ยามถูกถามถึงเงื่อนไข เจ้าตัวถึงได้ไล่ให้อีกฝ่ายฟังทั้ง 6 ข้อ
"ก็.. ประมาณนี้เลยค่ะ !"
( ดูเงื่อนไขได้ที่ใต้เมนชั่นโรลเปิดของเค้าเลยนะคะ ! )
( มาแจมค่ะ ! )
เสียงที่ขานเรียกทำให้เธอหันกลับไปมองพร้อมรอยยิ้มกว้าง
"ฉันเหรอคะ ?"
ว่าแต่พวกเอฟเฟครอบตัวนั่นมันอะไรน่ะ !?!?!?? ออร่าจับงั้นเหรอ !?
"ได้สิคะ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ช่วยรับดอกไม้ไว้หน่อยได้ไหมคะ"
ไม่ว่าเปล่า ยื่นดอกกุหลาบชมพูให้ด้วย
#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล
เมื่อกิจกรรมล่าลายเซ็นต์เริ่มต้น รินเดินวนหาคนที่ตรงโจทย์อย่างขมักเขม้น จนกระทั่ง [คุณ] เดินผ่านมาเข้าตาเธอพอดี
"ขอโทษนะคะ"
เธอรีบเข้าไปทักปั้นรอยยิ้มเป็นมิตรอย่างดีที่สุด
"ขอลายเซ็นต์หน่อยได้มั้ยคะ?"
ในระหว่างที่พูดก็มีเอฟเฟคสว่างสว่างไสวและดอกไม้ขึ้นรอบตัวเธอราวกับหลุดมาจากหนังสือการ์ตูนจริง ๆ
(มา + กันได้นะคะ ขอลายเซ็นต์หน่อยค่ะ🥹)
( ฮ ฮ โฮโฮชิมะคุงงงงง😭🤲🏻 )
#GSM_slooflirpa
TW: หยาบคาย
[ 1 เมษายน | ภายในโรงเรียน ]
"โย่! คุโส่ะยาโรรรร่—!!?"
"โฮ่ย—!!?!? เถ่เม๊! @!#$%!@#&%!$&@!%@$!&#" 🤬🤬🤬
สารพัดคำหยาบพ่นออกมาจากปากของเด็กหนุ่มแสนสุภาพ ซ้ำยังพูดกระดกลิ้นเหมือนพวกแยงกี้หรือยากูซ่าซะอีก!?
แต่น่าแปลกที่เขารู้สึกสดชื่นกว่าที่เคย รู้สึกเป็นตัวของตัวเองสุด ๆ ไม่มีอะไรผิดปกติเลยซักนิดเดียว!
(+ได้ถ้าอยากโดนบวก 👊🥺)
#MSG_Commu
เขากุมความลับไว้... ตรึงแนบสนิทใต้ริมฝีปากสีชาด
ดั่งรอยหยาดโลหิตแดงฉานบนหิมะขาว หลังม่านเงาแห่งเกียวโต
「 อยากจะรู้จักกันจริงหรือ? 」
「 ท่ามกลางภาพมายาเหล่านี้ กระทั่งตัวผมเอง… ยังไม่รู้เลยว่าตนเองเป็นใคร 」
“ Who are you? ”
[ 月稲 雅幸 ] — ทสึกิอินา มาซายูกิ 🪭
มังไก 3-D
ฤดูใบไม้ร่วง | มายา
✉️ โค / โรล / เวิ่น ➔ DM
📖 Doc in Bio
อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ยอมเรียกเธอแบบไม่มีคำว่าเซมไปห้อยท้าย แค่นั้นก็เพียงพอแล้วล่ะ
ทว่าความถ่อมตัวของอีกฝ่ายนั้นทำให้เธอหัวเราะเบา ๆ ออกมาด้วยความเอ็นดู
"อย่าเปรียบเทียบเรื่องความงามกับใครต่อใครเลยค่ะ"
"คนเรามักงดงามในแบบของตัวเองทั้งนั้นแหละค่ะ"
นิมฝีปาดวาดยิ้มกว้างขึ้นยามสิ้นเสียงประโยค ย้ำเตือนคำพูดของเธอที่ออกมาจากใจจริง
"ไม่คิดงั้นเหรอคะ ?"
ท่าทีของอีกฝ่ายแอบทำให้เด็กสาวเริ่มกระวนกระวายตามขึ้นมานิดหน่อย
ใบหน้าซีดเผือกกับไอเย็นที่แผ่ออกมาให้ได้สัมผัส ไม่อยากเอ่ยออกไปเลยว่ามันเข้ากันแปลก ๆ
"อื้อ ! ใช่ค่ะ !"
"ดอกไม้ช่วยให้เราสดใสขึ้นได้นะคะ"
ไม่พูดเปล่า ดอกไม้ในมือถูกยื่นให้เข้าใกล้อีกฝ่ายเข้าไปกันใหญ่
( ด้วยความยินดีเลยค่ะ🥺✨️ )
#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล
ไอหนาวจากตัวคละคลุ้งอยู่กลางฤดูใบไม้ผลิ
กลีบซากุระปลิวลงแตะปลายผม ในขณะที่เจ้าตัวไม่คิดจะหลบ กลับยืนหาวอย่างไม่คิดจะสนใจโลกภายนอกเลยสักนิด
เอนตัวพิงต้นไม้สักหน่อย
แล้วก็เหมือนกำลังจะหลับไปทั้งอย่างนั้นเลย
...
หากใครสักคนจะเข้ามาปลุกไม่ให้หลับเกินเวลาไปมากกว่านี้ก็คงดีนะ
เธอกระพริบตามองสิ่งที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ ก่อนจะประกายวาววับหันขวับกลับไปยังผู้เป็นเจ้าของ
ให้เหรอคะ !!??!!??!
สีหน้าบอกประมาณนั้นเลย
"ขอบคุณค่ะ !"
"จะเก็บไว้อย่างดีเลย !" ??????
เด็กสาวโบกมือลาพร้อมรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าไม่จางหาย
กระทั่งแผ่นหลังนั้นลับตาไป ดอกไม้ที่ยังเหลือจึงถูกแจกจ่ายให้แก่ผู้อื่นที่ผ่านไปมาต่อ
( ขอบคุณที่แวะมาชมดอกไม้นะคะ สนุปไม่ได้แนะนำตัวคู่ !? )
#MSG_Commu
⠀ . ݁₊ ⊹ . ݁ ◯ ☽ ◑ ● ◐ ☾ ◯ ݁ . ⊹ ₊ ݁.
“ ดอกไม้วันนี้ยังสวยเหมือนเดิมเลยค่ะ
แต่พอคุณยิ้มขึ้นมา
มันก็ดูเข้ากันไปหมดเลยนะคะ ”
── .✦
「 夜絵 月織 • Tsukiori Yoe 」• ซึคิโอริ โยเอะ
ไคกะ 2-E | 18 Y | หอพักฤดูใบไม้ผลิ - วิถีพืชพรรณ
── .✦
: Doc in bio
: Co Role อื่น ๆ→ Dm 24/7 🆗
เนียนรู้จักได้เลยค่ะ !
บางทีคำชมที่มากเกินไปก็ยากเกินจะรับมือไหว จนเธอต้องส่ายหน้าฟึบฟับ ๆๆๆ เป็นการปฏิเสธ
"ม- ไม่ค่ะ ! ฉันไม่ได้ทำงานหนักอะไรขนาดนั้นเลย ! ฉันทำด้วยความรักและความชอบเฉย ๆ เพราะงั้น เพราะงั้น-"
เพราะงั้นอะไรดีล่ะ —สุดท้ายก็เงียบไปดื้อ ๆ , จึงตัดสินใจเปลี่ยนไปเรื่องใหม่แทน
"อะ─ ค่ะ !"
"สุขสันต์วันเปิดเทอมนะคะ !"
แต่เหมือนเด็กสาวจะเข้าร่วมนะ วัฒนธรรมสุขสันต์วันเปิดเทอม
เด็กสาวรู้สึกซาบซึ้งใจจนดวงตาคู่งามนี้ปริ่มน้ำใสออกมา เต็มไปด้วยความเปรมปรีและน้ำใจอันงามงดของเพื่อนร่วมชั้นปี
"เอาค่ะ !"
"รบกวนเซ็นให้ฉันหน่อยนะคะอิซานางิคุง !!" ✨️✨️✨️✨️✨️
ไม่ว่าเปล่า ยื่นกระดาษเข้าหาอีกคนให้ใกล้ขึ้นไปอีก ไม่แน่ใจว่าเป็นการตอบรับความช่วยเหลือของอีกฝ่าย
หรือเป็นการยัดเยียดโดยไม่รู้ตัวกันแน่
#GSM_slooflirpa
TW : Capcutวันสุดท้าย
ในเช้าวันที่ 1 เมษายน ทั้งที่เป็นวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง แต่คุณกลับตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ต่างออกจากปกติเล็กน้อย
หลังจากตื่นนอนคุณทำกิจวัตรประจำวันเหมือนอย่างเคย ล้างหน้าล้างตาหรือกระทั่งพูดคุยกับรูมเมทของคุณเหมือนเคย
แต่แล้วพวกคุณมองหน้าสลับกันไปมา ก่อนที่คุณจะเริ่มรู้ตัวว่าอีกคนมีบางอย่างแปลกไป??!?
เสียงใสหัวเราะร่าออกมายามดอกไม้ของตนถูกรับไป ราวกับเพียงแค่นั้นก็ทำให้เด็กสาวพึงพอใจได้มากโขแล้ว
"ชินริน คาเอเดะ !"
"เรียกแค่คาเอเดะก็พอค่ะ !"
เซมไปอะไรนั่นไม่จำเป็นหรอก , อันที่จริงเธอเองก็ไม่ค่อยชินคำเรียกแบบนั้นเท่าไหร่ด้วยสิ
คำเอ่ยชมของอีกฝ่ายทำเอาเด็กสาวเลิ่กคิ้วขึ้น ก่อนจะระบายยิ้มน้อย ๆ ออกมา
"ขอบคุณนะคะ"
"ทางนั้นเองก็งดงามไม่ต่างกันหรอกค่ะ"
"อื้อ ! ฉันปลูกเองค่ะฮายาเตะคุง !"
"ดีใจจังที่ชอบ ขอบคุณนะคะ หายเหนื่อยแล้วล่ะค่ะ !"
อดไม่ได้ที่จะดีใจจนเผลอตัวโยนยามเมื่อผกาช่องามถูกชมจากปากผู้อื่น
มันแปลว่าเธอดูแลเด็ก ๆ พวกนี้ให้เติบโตมาอย่างดียังไงล่ะ
"สวัสดีค่ะ มิฮารุจัง !"
ผกางามผลิบานถูกส่งต่อไปมือของอีกฝ่าย พร้อมรอยยิ้มของผู้ให้ที่ละมุนละไมออกมาไม่ต่างกัน
พลางสีหน้านั้นผันเปลี่ยนไปเป็นปะปนตื่นตกใจเล็กน้อยราวกับเพิ่งนึกอะไรที่ลืมเลือนไปออกมา
"จริงด้วย !"
ฝ่ามือข้างที่ว่างรีบหิบกระดาษล่าลายเซ็นออกมายื่นให้อีกฝ่ายดู , สะอาดไร้ซึ่งร้ายหมึกใด
"แฮะ ๆๆๆ ฉันยังไม่ได้เริ่มเลยค่ะ !"
ไหงดูพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจกันนะ ?
"หืมม.. แต่ชมทุกคนสินะคะ"
เด็กสาวเอ่ยปากแซว แม้ตัวเองก็ไม่ต่างอะไรจากคนตรงหน้าที่กชมใครต่อใครไปทั่วหนแห่ง , เธอเหลือบมองลายเซ็นของอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู ก่อนจะระบายยิ้มบางออกมาน้อย ๆ
"อื้มม ไว้ส่งรุ่นน้องที่น่ารักมาเยอะ ๆ เลยนะคะ เ ซ ม ไ ป"
เธอกล่าวออกมาอย่างสดใส ก่อนจะโบกมือลาอีกฝ่ายจนแผ่นหลังนั้นลับสาตาไป และแจกจ่ายดอกไม้ให้แก่ผู้อื่นที่ผ่านไปมาเหมือนอย่างเคย
( FYI : 1 ได้ลายเซ็นแล้ว )
โอ้~ ยิ้มด้วยล่ะ อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ยังยิ้มออกมาให้เธอได้เชยชม
แค่นั้นก็ทดแทนการที่ไม่สามารถรับดอกไม้ของเธอได้แล้วล่ะ
"ใช่ค่ะ !" ✨️✨️✨️✨️✨️
"ฉันปลูกเด็ก ๆ พวกนี้เองกับมือเลย !"
กล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิใจสุด ๆ น้ำพักน้ำแรงทุกหยาดหยดที่เสียไป คุ้มค่าเสมอกับผลลัพธ์อันน่าพึงพอใจ
"ถ้างั้นขอรับคำชมนั้นเอาไว้ก็แล้วกันนะคะ ฮุฮุ"
เสียงใสเอื้อนเอ่ยพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ ก่อนปลายปากกาจะจรดลงนามบนช่อง 'คนที่ตัวเองคิดว่าน่ารัก' ลงไปจริง ๆ
หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ถือสา
"เรียบร้อยค่ะ !"
เธอยื่นกระดาษของอีกฝ่ายคืน พร้อม ๆ กับแนบกระดาษของตนกลับไปเป็นการแลกเปลี่ยน
"ถ้างั้นช่วยเซ็นช่อง 'คนที่อยู่ชั้นมังไก' ให้หน่อยได้ไหมคะ"
(ไว้เค้าไปดรอปลายเซ็นตอนตื่นนะคะ)
"เอ๋~ มาซายูกิคุงมีความชอบส่วนตัวชัดเจนดีนะคะ"
ผกาสีสดโดนเด่นท่ามกลางความเขียวขจี งดงามไม่ต่างจากสายพันธุ์อื่น ๆ อย่างที่อีกฝ่ายว่าไว้
ครั้นเมื่อสายตากวาดมองกระดาษในมืออีกฝ่ายกลับรู้สึกถูมิใจเผื่เจ้าตัวออกมาแล้วเสียอย่างนั้น ?
ได้ตั้งสองอันแล้วนี่นา !?
ก่อนมือจะรับกระดาษที่ถูกยื่นมาเอาไว้ ก้มมองมันตาปริบ ๆ สลับกับเจ้าของ
"เอ๋.. มาซายูกิคุงจะให้ฉันเลือกเองเลยงั้นเหรอคะ"
+
เห็นอีกฝ่ายเต็มใจรับดอกไม้ที่เติบโตมาอย่างดีด้วยความรักก็อดไม่ได้ที่จะดีใจจนใบหูยาวแทบบิน✨️✨️✨️✨️✨️
แต่เหมือนสิ่งที่หลงลืมไปจะถูกกระตุ้นโดยคนตรงหน้าขึ้นมาเสียอย่างนั้น
เด็กสาวยิ้มหน้าระรื่น ดวงตาผกาผลิดอกกระพริบปริบ ๆ พร้อมเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาเล็กน้อย
มือเล็กนั่นหยิบแผ่นกระดาษล่าลายเซ็นออกมาให้อีกฝ่ายดู สะอาดสะอ้านจนน่าเวทนา
"ยังไม่ทันได้เริ่มเลยค่ะ แฮะ.."
ใบหูยาว ๆ นั่นขยับไปมาด้วยความดีใจยามดอกไม้ของตนถูกรับเอาไว้ อารมณ์อันแสนซื่อตรง แค่มองก็รู้ว่าบริสุทธิ์เพียงใด
"อ๊ะ─"
ยามเมื่อถูกถามถึงเรื่องกิจกรรม เสียงใสถึงได้ถึงเริ่มเปล่งออกมาสั้น ๆ ราวกับเพิ่งนคกอะไรออก
ว่าแล้วเจ้าก็ก็รีบหยิบแผ่นกระดาษนั่นขึ้นมาโชว์ให้อีกฝ่ายดู —ความว่างเปล่าสะอาดเกลี้ยงเกลา
"แหะ ๆๆๆ ยังไม่เริ่มเลยค่ะ"
รอยยิ้มเคอะเขินเผยออกมาพร้อมเสียงหัวเราะแห้ง
( เอนดุอะ ได้เยยคับ พ้อมมาก>< )
#MSG_Commu
"..."
" ซุซูเมะ...ฟุรุอิโตะ ซุซูเมะ "
' โมโมะจังช่วยด้วย...' สั่นหงึกๆ
---------------------
🐤古糸 雀 | Furuito Suzume🐤
18yrs.|112 cm./28 kg.|ระดับมังไก
🌸จิตวิญญาณฤดูใบไม้ผลิ | วิถีแห่งพันธะ 🌸
ดอค docs.google.com/document/d/1...
---------------------
(ผปค.นิวบี้บลูสกายค่ะ ทักโค/โรล/เวิ่นได้เสมอ อยากเล่นกับทุกคนค่ะ!)
