#wtm_เปิดโรล
Downtown ก่อนค่ำ
[คุณ] เผลอทำบางสิ่งตกบนทางเท้า ขณะที่คุณกำลังก้มเก็บ มันกลับถูกเหยียบทับโดยรองเท้าบูทของใครบางคน
ซ้ำร้ายเขายังขยี้มันซ้ำ แถมยังต่อว่าคุณ
“เฮ้ ถังขยะอยู่ทางโน้น ทิ้งของเรี่ยราดแบบนี้ ถ้าอั๊วเหยียบโดนระเบิdขึ้นมาจะทำไง?“
เนื้อความไม่น่าฟัง แต่ก็ไม่ใช่ภาษาสำเนียงที่คนทั่วไปจะฟังรู้เรื่อง คุณอาจเข้าใจทุกอย่าง เข้าใจผิดเป็นแบบอื่น หรือไม่เข้าใจที่เขาพูดเลยก็ได้
cms. นาแน้ป ไม่เต็ม
( มาข้าแต่มาแล้วค่ะ ร่างซีตาเมอร์ฟี่>< )
( น่ากลัวมาก😭 เรือชื่อไททันชัวร์ )
“ ขอบคุณสำหรับคำชม… ส่วนผมเมอร์ฟี่น่ะ ”
เจ้าตูบวิ่งวนรอบ สดใสร่าเริง
( เรือจะจมมั้ยคะกรณีปลาตัวนี้ )
( ไม่เป็นไร ลื้อหล่อไปเลย /ชูนิ้วโป้ง )
“ …. ”
เขาเพียงมองคุณตอบนิ่งๆ และเลือกที่จะไม่ต่อความยาวสาวความยืด
เมอร์ฟี่กระตุกเชือกจูงสุนัขของตนแล้วเดินออกไป ไม่มีแม้แต่คำขอโทษ
—
(จบในส่วนของเมอร์ฟี่)
( ขอบคุณที่มาโรลด้วยกันนะคะ มาครั้งแรกไอลูกชายก็นิสัยเสียเลยㅠㅡㅠ ขอโทษด้วยน้า )
( อันนี้เรื่องจริง )
( ได้สิ เชื่อใจไม๊>< )
เขามองเนื้อในมือ
“ …. ”
พิจารณาอยู่ครู่
ไว้กลับบ้านไปแบ่งหมากินดีกว่า
( ยังไม่มีเลย มานั่งด้วยกันไหมจ๊ะ )
( แหนะ )
พอมันเห็นว่าคุณเล่นด้วย เจ้าหมาก็กระดิกหางดีใจ มันคงคิดว่าคุณเป็นคนใจดี วิ่งพันแข้งพันขารอบตัวคุณ
“ ขอโทษที.. หมาผมค่อนข้างซน ”
เห็นว่าอีกฝ่ายเล่นกับมันอยู่จึงไม่ได้เรียกกลับทันที
“ มันชอบเล่นกับคนน่ะ.. เจอใครก็ชอบวิ่งไปทักทาย ”
ดูท่าเขาจะพูดจริง มันมองคุณตาแป๋วเลยล่ะ ในปากยังคาบจานร่อนอยู่เลย
เจ้าหมาส่ายหางเล่นกับคุณสนุกสนาน ตะกายเล่นกับคุณราวกับลืมเจ้าของไปแล้ว จนคุณบอกให้กลับไปหาเจ้าของมันก็ส่งเสียงร้องงี๊ดราวว่ายังอยากเล่นต่อ
ทว่าสุดท้ายมันก็กลับไปหาเจ้านายของมัน
ถูก เขาไม่อยากเห็นเธอนัก
เพราะมันทำให้เขาปวดใจ
วันหนึ่งมันจะดีขึ้นเอง
cms : maweng
#WTM_Commu
“The sea is the deepest unknown.. “
Murphy Wong | 19yo. | G.12
🎣The fish nerd
" … " พูด
… คิด/กระทำ/บรรยาย
🎣 : … ตัวละครพิมพ์
[ … ] ผปค
ทัก/โค/โรล/จีบ ได้หมดเลยค่ะ
(ผปค.ชอบคอมมิชชั่นมากกว่าวาดเอง)
doc : surl.li/lavuek
#WTM_Commu
“ I didn’t hurt myself, you know ”
“ go ask those guys over there ”
Mores Gardner
Grade 12 | 19y
Doc — url.in.th/xunKS
Co-role - dm 24! ( ไม่มีใบโคค่ะสามารถเดมมาโคหลังไมค์ได้เลย ! )
#WTM_minievent
—It’s almost open season now
งานแฟร์สำหรับเปิดฤดูกาลล่าสัตว์และท่องเที่ยวของเมืองเมอร์วู้ดกำลังจะมาถึงแล้ว
งานจะจัดขึ้นในวันที่ 8-13 มีนาคมที่จะถึงนี้ มีมหรสพและร้านค้า
ชาวเมืองสามารถออกร้านและบูธกิจกรรมต่างๆ ได้
สมัครบูธ (สามารถส่งได้เรื่อยๆ จนกว่าอีเวนท์จะจบ) > forms.gle/1U56LsBYJQFp...
“ ปากเสีย ”
“ สีแบบนี้หายากนะ ”
เขาเอ็ด แต่ยังหัวเราะ
“ มันอยากเล่นกับนาย ”
พูดก่อนจะยื่นจานร่อนให้
“ ลองปาดูสิ ”
เสียงจามทำเอาเจ้าโมลด์ชีสสะดุ้ง แต่ก็ไม่ได้สะดุ้งแรงอะไรนัก มันมองคุณงงๆมากกว่า
“ …แพ้ขนสัตว์นี่เอง ขอโทษที “
เขาโค้งให้คุณ ก่อนจะยื่นทิชชู่ให้
“ งั้นฉันขอตัว.. ”
เขาเลิกคิ้วมองท่าทางของคุณ รู้สึกเหมือนกำลังถูกหาเรื่องยังไงอย่างงั้น
“ ขอบคุณที่สอน.. นายเองก็ดูแลตัวเองดีๆ ”
“ ระวังจะโดนหมาฉี่ใส่สมพรปาก ”
ทั้วเขาและเจ้าขนปุยยืนมองคุณไม่ได้ขยับไปไหน เจ้านายหมายืนกอดอกมองคุณเฉยๆ เท่านั้น
(โอ๊ยเค้าเอ็นดู55555555555565 แล้วปลาตาแบ๊วมาก อ่ะปล่อยๆๆ สงสารมัน.. ว่าแต่นายอยากลองปล่อยเองดูมั้
( ฮ่ะๆ.. ปล่อยเลยครับ ปล่อยสิ ปล่อยเร็วๆ ปล่อยรึยัง ปล่อยสิครับ ได้โปรดปล่อยมัน )
.
เจ้าตัวขนปุยนั่งลง ช้อนตามองคุณตาแป๋ว ในปากยังคงคาบจานร่อน มันไม่ได้วิ่งเข้าหาคุณเพิ่มเติม เพียงแต่นั่งอยู่แบบนั้น
“ ให้ตาย หมาของผมค่อนข้างซน ต้องขอโทษด้วย “
“ โมลด์ชีส มานี่ ”
เมื่อมันเห็นว่าคุณไม่เล่นกับมัน มันก็วิ่งกลับไปพันแข้งขาเจ้าของให้คล้องเชือกเหมือนเดิม
#WTM_Commu
"Ugh.. Are you Dumb or Deaf?"
"Hey! come on! Hurry-
Hop in, We got no time!!!"
Kaitlyn Redstone | 25
Cleaning Service Owner
Doc in Bio
Co-op > DM slow
เจ้าขนปุยลู่หูกระดิกหางให้คุณอย่างชอบใจ
“ ให้ตาย หมาของผมค่อนข้างซน ต้องขอโทษด้วย “
เขาวิ่งตามมาแล้วรับจานร่อนจากคุณ, ส่วนเจ้าชีสขึ้นราก็ร้องงี้ดๆ น่าสงสารต่อไป มันอยากเล่นจานร่อนน่ะ
”ขอบคุณครับ, คุณ…? “
เจ้าของสุนัขหัวเราะเบาๆ
“ ดูสีมันสิ ”
พูดพลางก็จับเจ้าจนปุยอุ้มโชว์
“ เหมือนไหมล่ะ? ”
มันยังคงคาบจานร่อนมองคุณตาแป๋ว สักพักก็เริ่มดิ้น เมอร์ฟี่จึงปล่อยมันลง
เจ้าตัวขนปุยทำหน้างง มันแค่นั่งนิ่งๆ เอียงคอมองคุณเท่านั้น ดูเหมือนว่ามันจะฉลาดเอามากๆ เลยล่ะ
“ หมาฉันเอง ขอโทษด้วย.. เขาถูกฝึกมาอย่างดี ไม่ฉี่เรี่ยราดหรอก ”
“ โมลด์ชีส กลับมา! ”
เมื่อมันเห็นว่าคุณไม่เล่นกับมัน ซ้ำยังตะโกนใส่ มันก็วิ่งกลับไปพันแข้งขาเจ้าของให้คล้องเชือกเหมือนเดิม
“ …. ”
เขามองภาพตรงหน้า
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตอนนี้เขาคงจะหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข, แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นเลย
เจ้าเพื่อนรักขนปุยวิ่งไปคาบจานร่อนอย่างรวดเร็ว มันกระโดดงับจานร่อนกลางอากาศ ก่อนจะวิ่งกลับมาทางแมรี่ มันวิ่งวนเอาตัวไถอย่างมีความสุข ในขณะที่เจ้าของยืนกอดอกมองนิ่งๆ เท่านั้น
“ …. ”
เจ้าของผิวแทนถึงกับสะอึก เขามองเจ้าหมารู้ความเกินเหตุของตนที่ตอนนี้กำลังแลบลิ้นห้อยตาใสไม่รับรู้ความตึงของบรรยากาศ
เขากลืนน้ำลายและคำว่าคิดถึงเหมือนกันลงคอ ก่อนจะตอบกลับไป
“ …ก็ได้ ”
ประโยคสั้นๆ แต่ซ่อนไปด้วยแผลใจขนาดใหญ่
เห็นแก่สุนัข
เห็นแก่เธอ
จะยอมทนสักหน่อยแล้วกัน
“ แมรี่.. ”
เขามองคุณนิ่งๆ แอบเม้มปากเล็กน้อย ก่แนจะยื่นมือขอจานร่อน
“ ขอจานร่อนหน่อยสิ.. ขอโทษแทนโมลด์ชีสด้วย กวนเธอเข้าให้แล้วสิ ”
ใครจะไปคิดกัน
ว่าจะมาเจอแฟนเก่าเอาแถวนี้น่ะ