โควทแห่งปีโดยคุณเคีย555555 @moonscape.bsky.social

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าตัดสินเรื่องไหนๆ จากการหวีดของคนอ่าน โดยไม่ได้อ่านเอง
ขนาดออบาดึงกลายเป็นนิยายวาย
อโยธยากลายเป็นเชิดชูสงครามก็คิดดู 😂

แต่เราปิดตัวตนเลยค่ะ บอกนักอ่านว่าเรา toxic มากไม่อยากให้นักอ่านเสียความรู้สึก เจอกันแค่ในนิยายพอล่ะ

มายไอเอลได้บอกไว้ว่างานเขียนเมื่อปล่อยออกไปนั้นก็เป็นหน้าที่ของคนดูที่แล้วแต่จะตีความ เขาจะตีความตรงกับสิ่งที่เราสื่อหรือไม่ก็เป็นหน้าที่สังคมมาดิสคัสกัน ตั้งแต่นั้นเลยยึดถือหลักนี้จนมาเจอจุดต่างตรงมายไอดอลเป็นสายซีรี่ส์เบื้องหลังไม่มีผลกระทบกับชีวิตจริง แต่สายนักเขียนอย่างเราโดนระรานมายังตัวบุคคลได้ง่ายมาก เลยสรุปได้ว่าเป็นนักเขียนควรปิดตัวตนไม่ให้คนเข้าถึงได้ง่าย

พื้นที่โฆษณา : นิทรรศการภาพถ่าย “The Waters We Share“ ของชินที่อควาเรียมบางแสน สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยบูรพา ยังมีถึง 30 เมษานะจ๊ะ
รายละเอียด www.facebook.com/share/p/14X4...

ซีรี่ส์วายตอนนี้มันคือการหนีตายของคนทำโทรทัศน์ยุคก่อนที่เกลียดกะเทยแต่ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง แต่มันก็ดูออกอ่านะว่าใครซัพพอร์ตคอมมูนิตี้เควียร์จริงหรือปลอม

เพิ่งรู้ว่าช่องทีวีกำลังจะหมดสัญญากับกสทช. และโดนสตรีมมิ่งนอกเข้ามาตีเลยพยายามตั้งของตัวเองและเจาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ แต่คนรุ่นใหม่สายเสพการ์ตูน+สาววายมองพี่เป็นศัตรูไปแล้วแหละ

The “Ayothaya Eyawadee” Case: Weaponizing Lèse-Majesté to Freeze History and Stifle Creative Expression The application of Article 112 against the author of the historical BL novel Ayothaya Eyawadee represents a dangerous legal expansion aimed at freezing historical interpretation and stifling creative ...

Thailands Lèse-majesté law is often deployed against activists but this criminal complaint under 112 against the BL author of Ayothaya Eyawadee is even more ridiculous than usual as its over a historical figure that pre-dates Thailand.
There is also alot blatant homophbia in the complaint.

ตั้งแต่เล็กจนโตเรามีคำหยาบคายมากมายในหัวเวลาได้ยินคนพูดอะไรแบบนี้ แต่ไม่คิดว่ายุคนี้แล้วยังมีคนหลุดมาจากยุคซูสีไทเฮาอีกเรอะ
ดีแล้วที่หลุดพ้นมาได้นะคะ ถือว่าทำบุญมาดี

ถ้างานเขียนคุณโบยังโดนแบบนั้นได้ว่าชูสงคราม ผมคงไม่จับอะไรพีเรียดเลย เพราะไม่ใช่ตัวละครทุดตัวจะไม่เอาสงคราม สตอรี่อีกไรอีก จบตรงรั้รแหละ ไม่กล้าเขียน รุธิราสมัยออกรบก็พับลงไหไป

คนที่สะเหล่อที่สุดในเหตุการณ์นี้ so far คือผู้ที่ออกตัวว่าเป็นนักเขียนอาวุโสและโต้แย้งว่า "เรื่องน้ำปรุงเป็นไอเดียที่ใครๆ ก็รับมาจากแหล่งอื่นได้ ไม่ใช่การลอกกัน" โดยใช้ลิลิตตะเลงพ่ายบทแต่งองค์ทรงเครื่องพรมน้ำหอมเป็นหลักฐาน

มันแย่ตรงเขานึกว่าตนเองสูงส่งจนมีสิทธิ์หยิบฉวยเอาอะไรของใครไปก็ได้ ด้วยนะคะ ต่อให้ตอนนี้คนกังขาทั้งเมืองแล้วแทนที่จะรับตรงๆ ก็ยังรั้นไม่เลิก

ทำให้อดคิดไม่ได้เลยว่าก่อนๆ หน้านี้ มีทำแบบนี้โดยไม่มีใครกล้าหืออืออะไรมาแล้วอีกกี่ครั้ง

ขอบคุณค่ะ เล่มโมเดิร์นเกิร์ลต้องขอบคุณบรรณาธิการเล่มที่ช่วยเสนอไอเดียปกด้วย ตอนทำแฮปปี้มาก

เนื้อหาพูดเรื่องอาชีพนางพยาบาลที่เข้ามาในไทยแรกๆ ว่าเข้ามาได้ยังไง ผู้หญิงยุคนั้นนอกจากเป็นพยาบาลที่ดีแล้ว ยังเป็นแม่และภรรยาที่ด้วยค่ะ

เจ๋งอ่ะ แค่หน้าปกมันเดาโทนของข้างในได้เลย
สยามโมเดิร์นเกิร์ลฉันไม่เคยอ่าน แต่ถ้ามีโอกาสอยากได้มาก ปกรูปตุ๊กตากระดาษมันเลิศ คิดได้ไงเนี่ย

แต่ FMA ที่สุดเจ๋งน่ะ เล่าเรื่องแบบเส้นตรงเลยนะ ตรงแบบ ตรงงงงงงงงงงงง พุ่งไปข้างหน้าไม่ไขว้เขว ไม่หยุดยั้ง 5555555

เซม เราอ่านของ ญป. เรื่องกะเฬวรากใดๆ พล็อตอิหยังวะ ติดแค่เส้นถูกจริตตลาดหน่อยนึง นอกนั้นคือ เล่าอะไรของแกวะเนี่ยยย ก็ยังได้แปลไทยอ่ะ โดจินของคนไทยบางทีคือเขียนแบบงานอดิเรกยังเล่าดี เทคนิคดีกว่าเยอะแยะ แค่มันไม่มีโอกาสได้อยู่ใน สนพ. หรือถูกส่งออก

นี่ว่าต้องกลับมามองปัญหาจริงๆ ว่าคนของเราไม่เก่งจริงๆ หรือทรัพยากร งบประมาณและการผลักดันของเราไม่ได้ดีเท่าเขากันแน่

2 เล่มแนวเฟมินิสต์ที่เคยทำเลย์เอาท์กับออกแบบปก ถึงจะลาออกมาได้ปีนิดๆ ก็ยังคิดถึงการทำหนังสือเหมือนเดิม🥺

เราว่าวิธีการเล่าเรื่องมันแล้วแต่ถนัด จะยังไงก็ได้ให้คนรับสารเข้าใจเป็นพอ

สาธุ99

นุมีเซ้นว่าปี 2029 มาตรา 112 จะถูกยกเลิก

ตอนแรกรู้สึกฝั่งขวานิยมเจ้าอยู่เป็นมากช่วงหลังจนกระแสกลับไปฝั่งเขาได้ คนเรียกร้องยกเลิก 112 คือโดนมองว่ามีปัญหา เด็กรุ่นใหม่ๆ เริ่มมองว่าอยู่ร่วมกับอนุรักษ์นิยมได้เลยเริ่มเมินเฉยตรงนี้
มาตอนนี้มูฟฝั่งนั้นฆ่าตัวเองมาก

ตกใจเพิ่งเห็นว่าคนรีเยอะ ใจเย็นนะคะ หนูปฏิเสธไปหลายเจ้าแล้ว

ผู้ทอมที่รับไม่ได้ว่าอำดงเป็นเกย์
กูงึ่ด!

เรื่องน่าช็อกในวงการนั้นอีกอย่าง ไปเจอเพื่อนคนนึงตอนเรียนเขียนบท ทฤษฎีแน่นมากมองปัญหาในบทออกหมด งานที่ไปต่อไม่ได้ร่วมปีเคลียร์ได้เพียงคุยกันแป๊ปเดียว ออร่าบก. ระดับท็อปมาเลย
แต่ต้องทำงานเป็นตัวเล็กๆ อยู่ในวงการเขียนบทซีรี่ส์เขียนตามผู้จัดสั่งไม่สามารถออกความเห็นหรือแย้งได้
แบบ เชี่ยเอ้ยยย ถ้าเป็นต่างประเทศศักยภาพขนาดนี้คืออนาคตบก. การ์ตูนตัวตึงในวงการได้เลย

((ที่จริงเราว่านักวาดการ์ตูนหลายคนมีอาชีพหลัก วาดการ์ตูนเป็นงานรอง แค่ทำงานประจำก็คงเหนื่อยแย่แล้ว คงหาเวลาขัดเกลาฝีมือการเล่าเรื่องได้ยากเป็นธรรมดาแหละนะ แถมไม่นับว่าการ์ตูนสมัยนี้ก็แพงขึ้นอีก การ์ตูนเล่าเรื่องเจ๋งๆ ที่เหมาะจะเอามาเป็นตัวอย่างให้ศึกษาและครอบครองได้ก็น้อยตามด้วย))

ยืนยันเหมือนเดิมว่าถ้าจะบอกว่า xxของไทย เทียบกับตปท แล้วสู้ไม่ได้ เราต้องเทียบด้วยสิ่งที่มีงบประมาณเท่ากันก่อนค่ะ

นี่ไม่รู้ว่าเกณฑ์การ storytelling ที่เก่งมันต้องยังไง แต่ส่วนตัวไม่เชื่อว่าคนไทย storytelling ไม่เก่งอะ

ความคิดนี้มันเหมือนติดอยู่เมื่อ 10 ปีก่อน

ตอนนี้คนไทยเก่งขึ้นมากนะ ไม่เชื่อมาอ่านโดจินทั้งหลายสิ คนไทยแค่ไม่ว่างมาวาดเพราะต้องทำงานหาเงินก่อนเหอะ

อินฟลูสายรีวิวหนัง-ซีรีส์ เทตั๋วดูรอบไฟนอลทั้งที่เป็นตั๋วรับเชิญกันเยอะมาก มันเป็นสิ่งเล็กน้อยที่พวกเขาทำได้อะ ปลื้มใจแทนคุณ amulin และสายผลิตทุกคน

ความน่าเศร้าคือยอมจ่ายแพงเพื่อลิขสิทธิ์ของซีรีส์ต่างชาติมาเพื่อประดับบารมีช่อง แต่กลับมองข้ามการให้เครดิตศิลปินในชาติของตัวเอง

นักวาดบางคนช่วยเก็บอาการหน่อยนะ ทวิตแซะคุณเบนซ์กับคุณโบที่เจอปสก.ไม่ดีกับค่ายซีรีส์ในเวลาแบบนี้มันสมควรหรอคะ

ก็ไม่ได้หวังว่านักวาดทุกคนจะชอบเรื่องท่านขุนกับโยยา แต่คุณเป็นนักวาด เป็นสายผลิตในวงการเดียวกัน วาดการ์ตูนเหมือนกัน ในกรณีนี้ควรวางอคติ และช่วยกันเรียกร้องขับเคลื่อนวงการนะคะ ไม่ใช่อาศัยโอกาสฉุดคนอื่นลงมา