นอกเหนือจากนั้นแล้ว ชมรมกลับหอยังมีของแจกสำหรับทุกคนอีกด้วยนะ! มาลองเสี่ยงโชคดูกันเถอะ!!

ชินดัน : th.shindanmaker.com/1262266

#MSG_Bunkatsu #MSG_Kitakubu
ในสถานที่ที่เหล่านักเรียนไม่สามารถกลับบ้านตัวเองได้ ก็คงจะมีแต่หอพักหลังโรงเรียนเท่านั้นที่รอคอยให้พวกเขาได้กลับไป

เพื่อทดแทนความรู้สึกของการกลับบ้าน จึงเป็นเหตุให้ชมรมกลับหอนี้ก่อตั้งขึ้น!! นอกจากนั้นแล้วพวกเรายังบันทึกความทรงจำหลังรั้วโรงเรียน ไม่ให้เลือนหายไปตามกาลเวลาอีกด้วย

ถ้าสนใจล่ะก็ มาพบกันที่ห้องชมรมสิ!

ดอค : shorturl.at/p8yt5

[ Christmas ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ลงทะเบียนเข้าร่วมพร้อมของขวัญ :: docs.google.com/forms/d/e/1F...

ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 25 ธ.ค. เวลา 15.00 น. - 22.00 น.
ระยะเวลาเล่น:: 21 เม.ษ. เวลา 18.00 น. - 24 เม.ษ. เวลา 00.00 น.
ประกาศผลจับฉลาก:: 23 เม.ษ. เวลา 23.00 น.

#OMTKSS2_คริสต์มาส

ในระหว่างที่ฟุยุมาสะกำลังควักเงินก็มีเงาทะมึนของร่างสูงมายืนอยู่ข้างหลัง ใบหน้าที่ราวกับนักเลงที่จะไปต่อยใครนั้นกำลังจ้องมองไปทางพ่อค้า(?)

คิ้วขมวดแบบสุดๆ

"ทำอะไรอยู่นะ..."

ลองเอ่ยทักไปก่อนละกัน

(ผมมาแล้วคร้าบ ทันไหมนะ ขออภัยที่ช้า จมหายไปในกองงาน🥹🥹)

สายตาที่หันไปเห็นคนที่คุ้นเคยก็พอจะจดจำได้ทันทีว่าเป็นใคร

ฟุยุมาสะ..?

แล้วไอบทสนทนานั้นมันอะไรกัน... ถึงแม้เขาจะไม่เห็นสีหน้าที่แสดงออกของทั้งคู่

แต่นี่มันก็ดูแปลกสุดๆไปเลยไม่ใช่หรือ...

ในฐานะพลเมืองดีที่ชอบทำความดี เขาจะอยู่เฉยๆไม่ได้แล้ว!

...

เร็นโตะกำลังเลิกลั่กอยู่ในใจ จะบอกยังไงดีว่าเขาไม่เห็นสีหน้าที่อีกฝ่ายกำลังแสดงดีนะ.. แต่คือมันน่ากลัวใช่ไหมนะ?

เอาเป็นว่าตามไปก่อนละกัน

"โตแล้วเลยไม่กลัวสินะ.."

เป็นอย่างงี้นี่เอง ความแข็งแกร่งของวัยรุ่น

"อ่ะ ฉันสินะ..นี่นะ"

"กำลังหาคนที่ตรง.."

ว่าแล้วก็หยิบกระดาษล่าลายเซ็นออกมาให้ดู

(มาตอบแล้วคร้าบบ ขออภัยที่ตอบช้า จมหายไปในกองงาน🥹🥹)

... แปลก

สีหน้าเขาที่อาจจะแสดงออกไม่มาก แต่ก็ดูจะขมวดคิ้ว เป็นภาพหายากมากที่คนจะไม่กลัวเขาในแรกเห็น แบบน่าประหลาดใจสำหรับตัวเขา

"คนอื่น..?"

"เธอ..พิเศษหรือ?"

เป็นบุคคลพิเศษหรือเนี่ย หรือจะมีความกล้าหาญขั้นสุดยอดกัน!?

....

"ก็จริง..."

"อื้ม...."

เขาหยิบกระดาษของตนเองขึ้นมาแบบเหมือนพิจารณาก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นตอบ

"คนละห้องแหะ... น่าเสียดาย"

ถ้าอยู่ห้องเดียวกันก็คงจะนั่งด้วยกันไปแล้ว

"สนุกๆ..? อื้มมม..ไปทำกิจกรรมกับฉันไหม?"

"ว่าแต่ตอนนี้นายมีแว่นอื่นนอกจากแว่นดำหรือเปล่า"

จะว่าไปแล้วก็ลองถามดู

(มาตอบแล้วคร้าบบ ขออภัยที่ตอบช้า จมหายไปในกองงาน🥹🥹)

"นายก็ด้วยเช่นกันนะ..."

พยักหน้าให้ด้วยรอยยิ้ม

(ขอบคุณเช่นกันครับ! 🥺✨)

"ตื่นเต้น..."

ได้ยินคำนั้นแล้วถึงกับคิ้วขมวดในใจ แบบอื้ม...

ก็ปกติละมั้ง..?

ก่อนที่จะเดินมาถึงม้านั่ง..

"ก็ใช่ เดะก็คงมีพวกรุ่นน้องนั้นล่ะ..."

"แต่จะไปหารุ่นน้องในสภาพนี้ไม่ได้หรอกนะ.."

ว่าแล้วก็ค่อยๆช่วยประคองลงบนม้านั่งช้าๆ

Cms: NeaRs

#MSG_โรลเปิด
[สวนหินในโรงเรียน หลังเลิกเรียน]

มุมหนึ่งของบริเวณสวนหิน เวลาที่คนไม่พลุกพล่านมากนัก ฟุยุมาสะกำลังฝึกเวทมนตร์อยู่ลำพัง

ตวัดไม้กายสิทธิ์ปลายแหลม ไอน้ำในอากาศควบแน่นก่อนจะแข็งตัวเป็นแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ คล้ายกลีบดอกไม้ แต่ละกลีบจึงค่อยประกอบกันเป็นรูปทรงซับซ้อน

พวกดอกไม้น้ำแข็งลอยอยู่ในอากาศครู่หนึ่ง ก่อนจะแตกตัวเป็นละอองหิมะบาง ๆ แล้วละลายหายไปอย่างรวดเร็ว +

( ก่อนจะตัวล่ำปึกแบบทุกวันนี้ หมาดุก็เคยตัวจิ๋วตาแป๋ว ๆ นู่มนิ่มมาก่อนน๊า 🐾✨

ตลาดวายแล้วเราเพิ่งมาวาด วาดไม่ทันแล้วววว🥹)

#MSG_bunkatsu

ณ ห้องคหกรรม สมาชิกชมรมบางส่วนและประธานของ [ชมรมวิจัยความรัก] เหมือนจะกำลังทำขนมบางอย่างอยู่

ชมรมวิจัยความรักกำลังเตรียมกิจกรรมอะไรกันอยู่น้า

(แอบๆแง้มให้ทายว่าจะมีกิจกรรมอะไรค่ะ ><)

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
#MSG_NanamiKisen

การละเล่นที่หลากหลาย การละเล่นที่ไม่รู้เบื่อและยินดีต้อนรับสู่เกมกีฬาสำหรับการปล่อยความสนุกไปพร้อมกับเวทมนตร์

“ ชมรมศึกชิงธงเจ็ดคาบสมุทร ”

ขอเชิญชวนทุกท่านเข้ามาร่วมสนุกไปกับชมรมของพวกเรา !

รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถอ่านได้ในนี้เลย :
docs.google.com/document/d/1...

(ฟุยุคุงง เดะผมมาช่วยฟุยุคุงเอง ขอปักไว้ก่อนครับ-)

#MSG_bunkatsu
#MSG_เปิดโรล

[ย่านการค้า ช่วงเย็น ช่วงเตรียมกิจกรรม]

ฟุยุมาสะมาเดินซื้อของสำหรับไปเตรียมกิจกรรมชมรม แต่ระหว่างทางกลับเหมือนจะโดนดักด้วยร้านขายเครื่องประดับแผงลอย

ฟังบทสนทนาไกล ๆ ก็รู้ว่ากำลังถูกหลอกชัด ๆ ดูยังไงก็เปลือกหอยธรรมดา แถมป้ายราคายังบอกแค่ 300 เยนด้วยซ้ำ

เขากำลังจะควักกระเป๋าตังออกมาจ่ายเงินแล้ว…

คุณจะ
>ไปช่วย
>ไปปั่น
>ไปซ้ำเติม

cr. @kanae-msg.bsky.social

#MSG_Songkranfes

(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ... /วิ่ง 💨🏃‍➡️)

#MSG_Songkranfes

ลมเย็นพัดแผ่วแผ่วต้องเงาจันทร์
ครั้นสบพักตร์พลันใจสั่นดังต้องมนตร์
ดุจกลีบบุปผาแรกแย้มแฝงเร้นบน
กลางหทัยที่เงียบงันพลันเบ่งบาน

กลิ่นละมุนอุ่นอวลยวนให้หลง
ประหนึ่งองค์นวลนางกลางห้วงฝัน
เพียงได้ยลก็ฝากรักทั้งชีวัน
แม้มิอาจเอื้อมถึงกันก็ยอมตรม

#MSG_Songkranfes

สุขสันต์วันสงกรานต์ 💦🪷 ฉลองเทศกาลกันอย่างปลอดภัยนะครับ

#MSG_Songkranfes

((พามาร่วมขบวนสงกรานต์ด้วยคนค่ะ><))

[ช่วงเย็น]

/เดินเขี่ยทรายตามหาเหรียญทะเลมาตั้งแต่หลังเลิกเรียน รู้ตัวอีกทีตะวันก็เกือบจะลับฟ้าแล้ว

จังหวะที่พบเจออันที่ดูจะถูกใจ ก็เจอเงาของ [คุณ] พาดทับชิ้นส่วนนั้นพอดี
เธอหยิบมันขึ้นมา แล้วผงกหัวทักทายเบาๆ

[สวัสดีตอuเย็uค่: ... ]

#MSG_commu
[ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ

(แวะมาเทินกลับไปเป็นเด็กแล้วดุ๋ยหางใส่คนอื่นไม่ได้ อ้วนตันเกิน😭🤲)

#MSG_nyugaku | #TaniMakito_comic
(1/3)

#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด
11:14 น. ณ ประตูทางเข้าโรงเรียน
“สายแล้วๆ เล่นตื่นสายตั้งแต่วันแรกเลยหรอเนี่ย~”

นับว่าเลยเวลาพิธีฐมนิเทศมาแล้วหลายชั่วโมงได้ เจ้าหญิงคนตื่นสายตั้งแต่วันแรกเพิ่งได้โผล่หัวมาให้เห็นในตอนที่ทุกคนเริ่มแยกกันไปทำกิจกรรมอย่างอื่นแล้ว..

เธอทั้งโดดข้ามและโหนต้นไม้ทีละต้นสองต้นเพื่อไปให้ถึงจุดหมายให้เร็วขึ้น

แต่แล้ว..
(+)

((ตามมาแปะร่างจิ๋วอีกคนค่ะ ><))

"เข้าใจแล้ว.."

ยังไงอีกฝ่ายก็อนุญาตแล้วนินะ คงไม่ผิดหรอกมั้ง?

ว่าแล้วเร็นโตะก็ขยับมือไปประคองตัวอีกฝ่ายราวๆกับท่าอุ้มนั้นล่ะ ก่อนที่จะค่อยๆอุ้มขึ้นมา

เหมือนอุ้มปลาอยู่จริงๆเลยแหะ... ไม่สิ ก็ปลานิน่า?

ด้วยแรงของเขาการอุ้มขึ้นมาไม่ใช่เรื่องยากสักเท่าไหร่

ว่าแล้วก็เดินไปทางม้านั่งด้วย

"แล้วทำไมถึงออกมาอยู่แบบนี้ได้.."

หมายถึงทำอะไรอยู่ ทำไมอยู่ในสภาพนั้น

"ได้อันแรกแล้ว"

พอรับคืนมา เร็นโตะก็เหมือนจะชูกระดาษขึ้นราวกับได้รับรางวัลอย่างไงอย่างงั้น แต่สำหรับเขามันก็ยากอยู่จริงๆ การได้รับมาแบบนี้มันช่วยเขาได้มากเลย

"นายก็ด้วยล่ะ.."

"ขอบคุณอีกครั้ง"

ว่าแล้วเขาก็เก็บกระดาษไปก่อนที่จะพยักหน้าตอบ

"ใช่เร็นโตะ..."

"อ่า..ยามิ..ยามิซังสินะ"

แน่นอนว่าถึงจะส่งสายตามาแบบนั้น แต่เร็นโตะนั้นไม่สามารถรับรู้ได้จากความผิดปกติของเขา แต่ถึงยังไงอีกฝ่ายขอให้เขาเรียกแบบนั้นเขาก็จะเรียกแบบนั้นให้ละกัน..

"ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น"

ส่ายหน้า อีกฝ่ายไม่เจ็บก็ดีแล้ว โล่งอกไปเปราะหนึ่ง

"แค่ปกติผู้คนมักจะวิ่งหนี.."

"เธอ..ไม่กลัวหรอ?"

เขาหมายถึงกลัวเขานั้นล่ะ เพราะเขาชอบทำสีหน้าแบบนั้นนะสิ..

"ตรงหรอครับ?"

"ได้เลยครับรุ่นพี่"

เหมือนว่าพอเร็นโตะรู้ว่าช่วยได้ก็ยินดี เขายื่นมือไปรับมาทันทีก่อนที่จะกรอกสายตาไปตามที่ชี้ ช่องนี่สินะ..

เขาบรรจงเขียนชื่อตัวเองลงไปอย่างสวยงามก่อนที่จะวาดสติ๊กเกอร์ปิดท้ายให้มันดูสมกับเป็นเขาแล้วยื่นคืนกลับไป

"เรียบร้อยแล้วครับรุ่นพี่"

"โจทย์ของผมหรอครับ.."

ว่าแล้วก็หยิบของตนเองมาดู.. อื้มมม....

"รุ่นพี่..สีตาอะไรหรอครับ?"