Millet iradesi tecelli etti. Şimdi millet, iradesini arıyor.

Bir gün demokrasi gerçekten kazanacak. Şu an sadece prova alıyor, biraz uzun sürdü o kadar.

Eyvallah sjhhjhs

Şeffaflık vaadiyle gelenler, ilk iş perdeyi kalınlaştırdı.

Oy veriyoruz diye her şeyde fikrimiz olacak sandık. Ne safmışız.

İfade özgürlüğü var. Ne söylemeyeceğini bilirsen.

Biz sadece yönetilmiyoruz, aynı zamanda eğitiliyoruz: Sessiz kalmaya.

Kariyer planım: Krize girmeyen tek şey olmak.

Toplantıda herkes susuyor, sonra özelden yazıyor: “Çok haklıydın.”
Kurumsal pasif direniş = klavye muhalefeti.

Yönetici: “Bu işi sahiplenelim arkadaşlar.”
Ben: Mülkiyet halkındır.

Tatil dönüşü inbox’a bakarken gözlerim “ne yaptın sen bana” diyor.
Inbox da bana bakıyor: “Sen gittin, ben kaldım.”

Ofis Günahları
Yöneticim: “Bu hafta biraz yoğun geçecek.”
Ben: “Hangi hafta geçmiyor ki?”
Ama içimden. Her zaman içimden.

Bir gün herkes “Bu toplantı maille çözülebilirdi” demeyi öğrenince, barış gelecek.

Beyaz yakalılar özgürdür.
Pazartesi sabahı 9.00’da toplantıya girmekte özgür, Cuma 18.00’de hâlâ çalışmakta özgür.
Yani zincir yok ama Wi-Fi var.

Ülkenin en büyük sorunu, her sorunu çözdüğünü zannedenlerin sorunların kaynağı olması.

“Bir ülkenin gerçek gücü, en zayıfın ne kadar adil yaşadığıyla ölçülür.”

Hazır konusu açılmışken bir not: