#TWD2_Summer

.•(ร้อน)

𓏵 #TWD2_Summer

"…อะไรล่ะนั่น"

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะในรอบหลายปี—ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้นอีกครั้งที่นี่

เก็บคำสัญญา รอยยิ้ม และเรื่องราวในวันนี้เอาไว้ ก่อนจะปล่อยให้คลื่นทะเลพัดพาออกไป โดยหวังว่าจะถูกพบเจออีกครั้งในสักวัน

#TWD2_Summer

"รับน้ำผลไม้กระป๋องมั้ยครับ วันนี้ร้อนมากเลยเนอะ... ฮ่ะๆ”

“ให้ตายเถอะผมไม่ถูกกับแสงอาทิตย์เอาซะเลย...”

(มาลงย้อนค่ะวี่ย์!!!(?) )

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ความกลัวและความหวาดระแวงก็เลือนหายไปจนหมด

"นายเองหรอ!!??"

"รู้ไหมว่าเค้าหานายกันทั่วเลย"

อโดนิสพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะเป็นห่วงอยู่เล็กน้อย ก็เจ้าตัวใหญ่นี่เล่นหายไปทั้งคนจนคนอื่นหากันแทบแย่

เมื่อเขาได้รับคำขอจากอีกฝ่าย อโดนิสก็เริ่มหยุดคิดแล้วหันไฟฉายไปมองรอบๆ

"ออกไปจากที่นี่...ว่าแต่...ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนนะ?"

"ตัวใหญ่ขนาดนั้นจะหายไปไหนได้กันนะ"

อโดนิสเกาหัวเบาๆด้วยความสงสัย

ท่ามกลางความเงียบและความมืดที่มีเพียงแสงจากไฟฉายในมือเท่านั้นเป็นแหล่งแสงส่องนำทาง จู่ๆเขาก็รู้สึกได้ถึงน้ำหนักของบางอย่างที่วางลงบนไหล่เขา

"กรี๊ดดดด"

ก่อนที่จะได้หันไปมองอะไร อโดนิสก็กรี๊ดออกมาสั้นๆแต่แหลมสูงราวกับเสียงลิงตกใจพร้อมกับเนื้อตัวที่เกรงสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

มันเป็นเหตุการณ์ที่เป็นไปได้น้อยมากที่คนปอดแหกอย่างอโดนิสจะตัดสินใจเดินกลางป่าในความมืดเพียงคนเดียว

แต่สถานการณ์มันจำเป็น เพื่อนๆของเขาตกลงกันว่าถ้าหากแยกกันหาก็มีโอกาสที่จะเจอเรียวโจได้เร็วกว่า เขาได้ลองอ้อนวอนสักคนสองคนที่จะเกาะติดไปด้วยแล้วแต่ก็ไม่เป็นผล

ถึงอย่างนั้นเขาก็ได้มาอยู่จุดนี้ เดินตามหาเรียวโจที่หายไปและยังเป็นเพื่อนที่สำคัญกับเขาอีกคนนึง

“ปีที่สองแล้วนะที่ได้ฉลองวันเกิดกับคนอื่นนอกจากคนในครอบครัว ดีใจมากๆเลยล่ะ!“

”ดังนั้นขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับทุกคนเหมือนกับผมด้วยนะ มากินเค้กกันเถอะ!“

(( นึกว่าจะได้ลงภาพวันเกิดด้วยไทม์โซนอเมริกาแล้วค่ะ .โล่งอก ))

(อื้อหือ)

#TWD2_WhiteRabbit

มีคิววิ่งแข่งก็จริง แต่เมื่ออาหารในงานน่าสนใจมากเกินไป ใครจะอดใจไหวกัน? ไม่ใช่กับโลมาตัวนี้แล้วหนึ่ง

“ รสชาติน้ำตาลของเทศกาลนี่มันดีจริงๆ เลยน้า ~ “

( เรื่องอื่นไม่สน มุ่งอีสแซ่บ )

#TWD2_Class01 @twddior.bsky.social

ไม่รู้ 2 คนนี้ไปจับพลัดจับพลูมาคู่กันได้ยังไง ดูเป็นคู่ที่ไม่น่าพากันรอด
เอ้า แต่อย่าพึ่งตัดสินกันไป
ลองใช้สายตารับชม หูรับฟังกันก่อน

เอาล่ะ!!! ขอเชิญทุกท่านสดับรับฟังบทเพลงของราชาในนามราชินี

ANOTHER ONE BIET THE DUST

#TWD2_Class02 w/ @twdaqualis.bsky.social

“ พูดจริงๆ นะ นายไม่ต้องช่วยฉันฝึกก็ได้ ด ด ด เดี๋ยว เดี๋ยวฉันไป ส ส สอบเอง… ได้ “

ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ตลอดเวลา ที่แปลว่าร้องไปแล้ว รูมเมทไม่เคยใจดีกับมาริท มาริทเสียจัย

“ ยิ้มแบบนั้นคืออะไร!? นาย นายกำลังสนุกกับความทรมานของฉันเหร— เหวอ เหวอ!… ”

“ ฮืออออออ อ อ ”

(โลมาต้องการความช่วยเหลือเป็นอย่างยิ่ง)

#TWD2_Camping

“—คิก ตกใจเหรอที่จู่ๆก็โผล่มาจากข้างบน”

ด้วยสภาพร่างกายของเจ้าตัวทำให้การดันตนเองกลับขึ้นไปยังกิ่งไม้เหนือศรีษะจึงไม่เป็นเรื่องยากนัก

”เพราะไม่เคยเดินป่ามาก่อนถึงพึ่งรู้เลยล่ะว่าข้างบนจะสามารถทำให้เห็นวิวสวยๆได้ขนาดนี้”

“อยากให้ดึงขึ้นไปด้วยมั้ยล่ะ?“

(( ไม่เป็นแล้วค่ะกุ้ง เป็นลิงดีกว่ารีบมาลงงานหลังสอบเสร็จแล้วค่ะTTT ))

#TWD2_Camping || Day 1
[ โรลปิด w/ @twd-firdaus.bsky.social ]

เวลาประมาณบ่ายสองครึ่งแถบทะเลสาบ หลังจากที่ทำภารกิจของตัวเองเสร็จสิ้นก็เป็นอันว่างถือโอกาสมาตกปลาเตรียมทำอาหารมื้อเย็นก็ไม่เลว

นั่งลงกับพื้นหิน โยนเบ็ดไปยังผิวน้ำ ผิวปากฮัมเพลงเบา ๆ นั่งเอื่อย ๆ ชมวิวแล้วมองผิวน้ำบ้าง เป็นแบบนั้นได้ไม่กี่นาที

....
...
..

เบื่อแล้วอ่ะ

#TWD2_Camping

(มาแคมป์ค่ะ เพื่อนใรเรียลบอกว่าแต่งแบบนี้เหมือน 2499 อันธพาลครองเมือง🥲😢😭)

อโดนิสขมวดคิ้วขณะที่กำลังเคี้ยวอาหารเที่ยงของเขาที่อยู่เต็มแก้ม เมื่อเคี้ยวเสร็จเขาก็เอนตัวเข้าไปใกล้อีกฝ่ายเล็กน้อย

"แล้วเวลานายหิวนายได้วิ่งไปกัดคอวัวเลยรึเปล่า? พวกฉันก็มีอารยธรรมเหมือนกับพวกเดินสองขานะ ต่างกันแค่ตัวแห้งกับตัวเปียก"

เขาเอนตัวกลับไปพร้อมกับทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย ไซร็อกมองว่าเขาเป็นแค่สัตว์ใต้ทะเลหรือยังไงกัน?

"ขอโทษมาเลยนะ เจ้ามนุษย์ตัวใหญ่!"

(😋😋😋)

#TWD2_Class01
[โรลเปิด - เรือนกระจกเพาะชำ | 6/3 • 16:47]

ในช่วงหลังเลิกเรียนที่ใครต่อใครต่างแยกย้ายกันไปทำกิจกรรมหรือกลับไปนอนพัก ในเรือนเพาะชำแห่งนี้กลับบังเกิดเสียงบรรเลงเพลงโอโบดังก้อง

โทรศัพท์มือถือตั้งพิงข้าวของและสิ่งที่น่าจะเป็นเสบียงกองระเนระนาด เจ้าตัวไม่ได้สนใจมันนัก

รวมถึงผู้คนที่อาจจะแวะเวียนผ่านมา

— Gabriel's Oboe
(#-ท่าโพสมีเรฟ)

#TWD2_Camping
(แวะมาอัพเดทสกินแคมป์ปิ้งฮะ—)

“ขอบคุณครับ ท่านเรียวโจ”
ลังเลเพียงชั่วครู่ก่อนจะหยิบลูกอมขึ้นมาแบบสุ่มๆ อื้ม..รสช็อกโกแลตด้วย

“ผมก็ไม่ได้เกร็งนิครั—”

คำพูดขาดหายไปกลางคัน
ความรู้สึกประหลาดแล่นวาบขึ้นเหนือศีรษะ คล้ายบางสิ่งกำลังงอก ดวงตากะพริบช้าๆ ก่อนจะทำความเข้าใจ

“…ลูกอมพิเศษ? ”

น้ำเสียงยังคงราบเรียบ ไม่แตกต่างจากเดิมทว่าหางฟูฟ่องที่เพิ่งปรากฏกลับแกว่งไกวไปมา ทรยศต่ออารมณ์ที่เจ้าตัวเขิน—

(/โยก)

(คิดไม่ออกจริงๆนะ🥲)

#TWD2_CO-OP

(มาช้าโครตๆแต่อาจจะมานะ มีแต่เนียนรู้จัก จะทำใบโคดีๆละแต่คิดไม่ออก อย่างอื่นเสนอได้ .หายตัวตลอดกาล)

♥️เฟบ - เนียนรู้จัก
🔁รี - ช่วยหาเพื่อนเนียนรู้จัก
✉️เดม/เมน - สนใจโคโค่โค้โค๊โค๋

Doc in bio

•❅───✧❅✦❅✧───❅•

อัลบั้มเพลงและสถานะของเพลง
Lyrics:
youtube.com/playlist?lis...

Instrumental:
youtube.com/playlist?lis...

#TWD2_Harveston

"ดูหิมะพวกนี้สิ!"

"ที่บ้านเกิดฉันไม่เคยได้เล่นหิมะแบบนี้หรอกนะ"

"หนาวชะมัด ใส่ชุดขนาดนี้ฉันจะเป็นลูกแกะแล้วเนี่ย!"

Applepom | SR

cms. from : Rabbits Chan

#TWD2_Harveston

"ขนมนั่นมันอร่อยอะไรนักหนา? ไหนขอผมลองชิมหน่อยสิครับ คุณเซอเวอรัส"

@twdsxverus.bsky.social

(ตุ๊กตาหิมะน่ากินมาก😋)

#TWD2_Harveston

/คำร้องขอที่ได้รับจากชาวบ้านไม่ใช่เรื่องยากเท่าไหร่นัก ได้ช่วยเหลือก็ถือเป็นเรื่องดี อีกอย่างมันก็ดูสนุกดีด้วย

แต่อุปกรณ์ตกแต่งที่หาได้ตอนนี้มัน รู้สึกเหมือนยังไม่พอแหะ../

#TWD2_Harveston
Side story w/ @twdbarth.bsky.social

🌟 : “ มาที่นี่เพื่ออะไร “

🩵 : ” เรื่องเล่า ปีศาจหิมะแสนชั่วร้ายในคืนที่หนาวเหน็บพร้อมสัตว์คู่หูผู้ผู้ก่อความวุ่นวายในยามที่ทุกคนหลับไหล”

“ คิดว่าไง? “

* แชะ *

🌟 : ” …ห๊ะ? “

.
.
🩵 : “ พระเจ้า… มุมเผลอแบบนี้นายยังดูดีได้อีกเราะ!? “

🌟 : * แสบตา *

"ลองชิมนี่ดูสิ"

เขาหั่นสเต็กปลาราดครีมเป็นขนาดพอดีคำก่อนจะวางชิ้นนั้นไว้บนถาดของไซร็อก

"อร่อยนะ ว่าแต่นายคงไม่ได้แพ้อาหารทะเลใช่ไหม?"

เขาถามคำถามที่ควรถามเป็นอันดับแรกหลังจากที่มอบปลาชิ้นนั้นให้

อโดนิสปล่อยไซร็อกไปตามคำขอ เขาเข้าไปทักทายกลุ่มเพื่อนก่อนจะไปหยิบถาดเลือกอาหารที่อยากทาน

และแน่นอนว่าสิ่งที่เขาชอบเอามาในถาดอาหารนั่นก็คือเมนูปลาพร้อมกับอย่างอื่นอีกยิบย่อย เน้นความหลากหลาย

เขานั่งลงที่ตรงข้ามกับไซร็อกก่อนจะใช้สายตาเรียวแหลมนั้นสำรวจถาดอาหารของอีกฝ่าย

"ทำไมทำหน้าเหมือนโดนแม่บังคับให้กินข้าวอย่างงั้นล่ะ?"

#TWD2_Harveston

เหมือนจะมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นรึป่าวนะ?

เมลวิสนั่งยิ้มอยู่แบบนั้นในขณะที่เขากำลังใช้กิ่งไม้แห้งกรังเขี่ยหิมะบนพื้น

เขา และใครสักคน?

โอ๊ย!

ในระหว่างที่กำลังเดินอยู่ ดูเหมือนเท้าเจ้ากรรมจะโดนเหยียบส้นรองเท้าจนตัวเข้าเกือบล้ม

โชคยังดีที่เขาประคองตัวเองยังได้ ถือว่าเป็นมนุษย์เงือกที่เดินเก่งพอตัว

อโดนิสหันไปขมวดคิ้วใส่ผู้ที่เดินตามหลังอยู่แว๊บเดียวก่อนจะหันกลับไป

"เป็นเพราะนายเดินจังหวะไม่ดีต่างหาก อย่าให้เงือกอย่างฉันต้องสอนมนุษย์บกอย่างนายเดินนะ"