Tien jaar geleden stierf Prince. Stukje uit mijn HLN-column van toen.
Posts by Jan Devriese
Beetje vermoeiend toch, al die superlatieven na de zege van Evenepoel in de AGR. Stukje uit 2022, in aanloop naar het WK 2022 in Australië.
deweekvandevriese.wordpress.com/2022/09/15/r...
Owla. Mijn Dode Zeerollen.
Open, dicht, open, dicht, open, dicht...: die Straat van Hormuz heeft volgens mij een klapdeur.
Trump kan toch maar beter uitkijken, met z'n uithalen naar Leo XIV. Die is namelijk doctor in het kerkelijk recht. En een doctor in het kerkelijk recht is geen simpele duif. Dat weten wij in Vlaanderen maar al te goed.
De kat stootte het zoutvat leeg over het tafellaken maar gelukkig kon ik er snel wat rode wijn over gieten. 😮💨
'Het greep naar je kruis, je buik, je hart, je keel. Het nestelde zich tussen je oren, vrat zich een weg naar je ziel. Het gromde, bonkte, klauwde, schuurde, sneed. Het troostte, het deed pijn.'
Stukje geschreven. Over de Rock and Roll Hall of Fame.
deweekvandevriese.wordpress.com/2026/04/16/v...
De monarch wordt vandaag zesenzestig. Toen hij koning werd, schreef ik hem een briefje. Fragment.
Dankjewel.
Trump valt de paus natuurlijk gewoon aan omdat die gelooft in het bestaan van een ander opperwezen.
Doorgaans juicht men niet ongestraft om beleidsbeloften.
A hazug embert hamarabb utolérik, mint a sánta kutyát.
'Maar ja, ’t is teambuilding en je weet maar nooit dat die droogkloot morgen plots je chef wordt.'
Stukje geschreven. Over werkborrels.
deweekvandevriese.wordpress.com/2026/04/10/b...
Schoonheid in lelijkheid. Al even de kijkkuiten smeren voor Parijs-Roubaix.
Heeft er al iemand een reactie op het staakt-het-vuren in Iran gevraagd aan de mensen in Oekraïne?
Na zo'n groot internationaal succes kan het niet anders of the honorary Green Jacket van #TheMasters gaat zondag naar Donald Trump. Respect!
Het einde van de wereld, allemaal goed en wel, maar éérst toch nog even de play-offs.
Stukje uit wijlen mijn HLN-column, 2014.
Gisteravond op Canvas de documentaire over Sam Bankman-Fried en FTX bekeken en nadien mijn spaarcentjes onder mijn matras geknuffeld.
Hij is geen fan.
Wat mij verontrust is dat wij in onze welvaartsstaat zowat vergroeid zijn met krijgen. Kondigen zich harde tijden aan, dan is onze eerste reflex onze hand dwingend uitsteken naar de overheid. Geef ons, zeggen wij dan, want wij hebben er recht op. We zijn een volk van krijgers.
Een welgemeende hoera!
'Een lichte drugsverslaving strekte er tot aanbeveling.'
Stukje geschreven. Over een jongmens en z'n zoektocht naar vrijheid.
deweekvandevriese.wordpress.com/2026/04/02/v...
Er zijn niet zoveel stukken muziek waarvan je nog weet welk gevoel ze in je losmaakten toen je ze voor het eerst hoorde. The Köln Concert van Keith Jarrett is zo'n stuk. Ik was een jongen in z'n eerste jaar op kot en dat album verklankte mijn argeloze honger naar vrijheid.
'Niemand geeft nog om ballet of opera.' Tot een paar zuinig aangeklede actrices met een nonnenkap op feministische wijze over de bühne schaverdijnen, beste Timothée Chalamet. Dan haalt opera zelfs het redelijk befaamde tv-programma Terzake. Lekker relletje.
Ik zie dit pareltje pas twee weken na publicatie, maar dit is regiojournalistiek om u tegen te zeggen: journalist schrijft artikel over eigen (!) huwelijksaanzoek.
Dat lijkt me toch iets te ruimbemeten voor The Art of the Deal.
1 april is de verjaardag van de mensen zonder gevoel voor humor.
Ik zou vannacht wel opstaan om om drie uur te kijken naar een oefenwedstrijd van België B tegen Mexico B met tien wissels, maar ik heb iets beters te doen.
Slapen.
In mijn omgeving/kennissenkring is het heel duidelijk: voor 'gewone' kopij huurt men geen copywriters meer in, want dat heet een zotte kost; alleen voor grootse nummers doet men nog een beroep op mensen. De kleine garnalen gaan eruit, hoe creatief ze ook mogen wezen.