(ได้ค่า(*´∀`) ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะ)

"เห–...ไว้จะลองดูนะคะ"

ถึงจะยังไม่เคยใช้วิธีนี้ดูก็เถอะ แต่คนพูดอัดหูบ่อยๆมันจำง่ายกว่าล่ะนะ

"ไม่รู้สิคะ...ถ้าสะดุดตาอันไหน...ก็คงจะเข้าอันนั้นล่ะนะคะ"

เพราะยังไม่สนใจชมรมไหนเป็นพิเศษ เลยอยากลองรอดูวันโปรโมทเอารวดเดียวไปเลย

"งั้นหรอคะ? อืม...ถึงอยากจะลองดูสักหน่อย...แต่ก็คงไม่ไหวค่ะ"

หัวเราะออกมาเบาๆกลบเกลื่อบเล็กน้อยเพราะถ้าเล่นจริง มีเวียนหัวสลบคาสนามแน่

"แค่นี้เอง...ไม่เป็นไรค่ะ"

เมื่อความเงียบเข้ามาก็เริ่มรู้สึกลนเล็กน้อยในใจเพราะไม่รู้จะคุยอะไรต่อดี เพราะถ้าคุยต่อก็จะได้เพื่อนใหม่ด้วย

จนกระทั้งอีกฝ่ายถามชื่อขึ้นมา

"โอสึกะ...ซากิค่ะ"

"ยินดี...ที่ได้รู้จักค่ะ..."

ก่อนจะเงียบอีกครั้งก่อนจะถามต่อ

"กำลังขนของ...ไปชมรมอะไรหรอคะ?"

เจ้าตัวคงอยากช่วยแหละ เพราะตัวเองยังไม่มีชมรมอยู่ด้วย แวะทัวร์ชมรมสักหน่อยคงไม่เสียหาย

พอเห็นอีกฝ่ายน้อยใจก็รู้สึกร้อนรนขึ้นมาทันที กลัวทำอีกฝ่ายเสียใจจนไม่อยากคุยด้วยอีกเลย

"ข-ขอโทษด้วยค่ะ...พอดีฉันจำชื่อคนไม่เก่ง...เลยต้องใช้เวลาจำนานหน่อย..."

แต่พอเห็นเขากลับมาทำตัวปกติและตอบเรื่องชมรม ก็ยังรู้สึกไม่อุ่นใจยังไงไม่รู้

"งั้นหรอคะ?...แปลว่าที่พูดแบบนี้...แสดงว่าอู้บ่อยสินะคะ..."

พึมพัมกับตัวเองไม่แน่อีกฝ่ายคงได้ยิน(?)

"ฉันหรอคะ?...พอดียังไม่ได้เลือกเลยน่ะค่ะ..."

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !

ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา

( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )

(ได้เลยค่า!✨️)

พออีกฝ่ายขอให้วางไว้ในกล่องให้หน่อยก็จัดใส่ให้แต่พอเห็นว่าถ้าใส่กลับไปเดี๋ยวก็หล่นอีกจึงถือวิสาสะขอจัดอะไรให้ใหม่สักนิด

"ขอจัดอะไร...เล็กๆน้อยๆนะคะ"

ก่อนจะเริ่มตัดเรียงใหม่ให้วางง่ายขึ้นและไม่ตกหล่นง่ายอีกด้วยความเต็มใจ แม้หน้าตาจะดูตรงกันข้ามเลยก็ตาม

"แค่นี้ก็...ไม่หล่นง่ายๆแล้วนะคะ"

"แบบว่า...ตั้งแต่จำความได้...คนในบ้านส่วนใหญ่ก็คิ้วตกกัน...เลยคิดว่าเป็นเรื่องปกติน่ะค่ะ"

ถึงจะรู้สึกว่าอีกฝ่ายกวนรึเปล่าแต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า

แต่ตลอดเวลาที่คุยกันเธอก็ไล่ชื่อทุกคนในห้องเรียงตั้งแต่เลขที่แรกไปจนถึงสุดท้ายในหัวอย่างรวดเร็ว

ก่อนจะนึกได้ว่าอีกฝ่ายชื่ออะไรแต่จำได้แค่ตัวแรกของชื่อ งั้นก็แรนด้อมซะเลยละกัน

"แล้วคุณเซโกะขนของไปชมรมอะไรหรอคะ?"

พอโดนทักเรื่องขมวดคิ้วก็ลองแตะๆคิ้วตัวเองดูด้วยความสงสัยก่อนจะเอ่ยถามต่อ

"...ฉันดูเหมือนคนขมวดคิ้วตลอดเวลาหรอคะ?"

"พอดีพี่ของฉัน...ก็เคยทักฉันเรื่องนี้เหมือนกัน...เลยสงสัยน่ะค่ะ"

คงเพราะเป็นคนคิ้วตกได้พ่อมา เลยไม่รู้สึกรู้สาอะไรมากจึงเกิดข้อสงสัยขึ้นมาเฉยๆ

พอพูดถึงเรื่องยิ้มก็ดูจะล่กๆพอตัวเลยก่อนจะพูดมาอย่างตะกุกตะกักเล็กน้อย

"บ-แบบว่า...จะดี..หรอคะ?"

เพราะนึกถึงตอนเวลาตัวเองยิ้มแล้วมันรู้สึกอึดอัดใจแปลกๆคงเพราะไม่ใช่คนยิ้มบ่อยด้วยเลยรู้สึกยังไงดีน่า

ก่อนจะเกาแก้มเบาๆแก้ความอึดอัดในใจแล้วพูดต่อ

"ไม่ได้ยิ้มบ่อยด้วย...มันเลยแบบว่า..."

"ไม่รู้สิคะ...มันบอกไม่ถูก..."

(ได้ค่ะมาเลย!(o’∀`)♪)

ก่อนคืนลูกเบสบอลไปก็เหลือบมองชื่อที่ติดอยู่ตรงลูกด้วยอารมณ์แบบว่ามีชื่อซะด้วยแหละ

พอคืนลูกเบสบอลกลับไปให้ก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนอีกฝ่ายเหมือนจะอยู่ห้องเดียวกันแต่...

ดันจำชื่อไม่ได้

เลยเผลอทำหน้าเหมือนจะหงุดหงิดออกมาแต่จริงๆกำลังนึกชื่ออีกฝ่ายอยู่ จนอีกฝ่ายทักว่ากำลังโกรธอยู่หรอเลยรีบตอบกลับไป

"อา—...ไม่ใช่ค่ะ...พอดีปกติเป็นแบบนี้อยู่แล้ว"

#MSG_bunkatsu #MSG_โรลเปิด | แยกรูท

ช่วงหลังเลิกเรียนที่มีนักเรียนหลายคนกำลังวิ่งวุ่นไปมาเพื่อเตรียมโปรโมทชมรมกัน

《คุณ》คือหนึ่งในนักเรียนที่กำลังวิ่งวุ่นอยู่นั้น จู่ๆก็เผลอทำของตกระหว่างทางแต่ตอนกำลังจะก้มไปเก็บนั้น ก็ได้มีมือสีดำเขม่ามาเก็บให้เสียก่อน

"ทำตก...รึเปล่าคะ?" เจ้าของมือนั้นสบตากับคุณอย่างเรียบเฉยและน่ากลัว(?)

(มา+กันได้นะคะ✨️ เนียนรู้จักก็ได้เหมือนกัน>:D)

"ค่ะ...ดีใจไปหน่อยน่ะค่ะ..."

มือข้างหนึ่งลูบหลังคอด้วยความล่กๆเล็กน้อย แต่ตาก็มองตามทางที่อีกฝ่ายบอกมา

"งั้น...ถ้าไม่ว่าอะไร...ขอตัวก่อนนะคะ..."

"คุณตัวเล็กก็...ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะ..."

ก้มหัวเล็กน้อยเป็นการขอบคุณอีกรอบก่อนโบกมือลาอีกฝ่ายเพื่อไปเดินตามทางที่อีกฝ่ายบอกต่อ

(ขอบคุณที่มาโรลด้วยกันนะคะ😭)

"ค่ะ...เช่นกันค่ะ"

ฉันก้มหัวลงเล็กน้อยเพื่อขอบคุณเขาอีกครั้งก่อนจะโบกมือกลับ แล้วก็ตัดสินใจเดินตามหาต่อไป

(เราลืมมาต่อ😭 แต่ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะ)

แม้จะไม่ได้ตกใจอะไรแต่ก็สงสัยและอยากลองจับมือที่ไม่เหมือนของตนดู

แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ขอจับดูเพราะรู้สึกว่ามันดูเสียมารยาทเกินไป

แต่พอได้รับลายเซ็นมาก็ดีใจเล็กน้อยก่อนจะก้มหัวขอบคุณยกใหญ่จนลืมไปเลยว่า เดี๋ยวก็ได้กลับไปมึนหัวอีกรอบหรอก

"ขอบคุณนะคะ...ขอบคุณจริงๆ..."

[ รวมมิตรก้อนชาวหอฤดูร้อน ]

((ขอบคุณชาวหอที่มาจอยmagmaนะคะTT🤲🤍))

#MSG_commu

"...? ไม่มีใครหลงเข้ามาที่นี่บ่อยนักหรอกค่ะ"

"งั้น.. ดิฉันจะไปรินชามาให้นะคะ"

東中 一慧 | โทวนากะ ฮิโตเอะ (25) | 54/166
ฤดูใบไม้ผลิ: วิถีพันธะ | NPC | ผู้ดูแลเรือนกระจกโทวนากะ

โค โรล เวิ่น DM ― OK!
Doc: tinyurl.com/2pvjcpa4

"อืม... ไว้เจอกัน..."

โบกมือลาอีกฝ่ายเสร็จสับก็นอนพักผ่อนเอาแรงไว้ลุกไปเดินล่าลายเซ็นต่อ

ถึงแม้จะยังคิดเรื่องเมื่อกี้อยู่บ้างแต่พอหัวถึงหมอนก็สลบไปซะแล้วล่ะนะ

(ขอบคุณที่มาเล่นด้วนกันนะคะ/ไหว้สวย)

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

─── ･ ｡ﾟ☆: *.☽ .* :☆ﾟ. ───

ช่วงเวลาที่คุณจะได้ค้นพบและพัฒนาทักษะของตัวเองมาถึง

กระดาษมากมายเรียงรายบนบอร์ดและเสียงบนทางเดินดังจอแจจากรุ่นพี่เรียกให้คุณเข้าไปหา

การตามหาชมรมที่จิตวิญญาณของคุณใฝ่หาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

shorturl.asia/E2hN4

เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมาเบาๆราวกับโล่งใจนิดหน่อยต่อให้เป็นเงื่อนไขเล็กๆก็ตาม

ไม่นานนักก็แรนด้อมชื่ออีกฝ่ายในหัวอีกแล้ว

"ค่ะ... เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ"

"ส่วนเรื่องเวลา...คุณมิโอะจะนัดตอนไหนก็ได้นะคะ... ฉันไปตอนไหนก็ได้"

ถึงในหัวจะมีแต่งานที่ต้องไปช่วยที่ร้านของพี่อยู่ก็ตามแต่ลาพักสักวันก็จะเป็นไรไป

พอได้ยินก็แอบถอนหายใจออกมาเบาๆเพราะจากลักษณะที่อีกฝ่ายบอกออกมาไม่ตรงกับเธอแม้แต่ข้อเดียว

เศร้าใจจัง อุส่าอยากช่วยแทนน้ำใจสักหน่อย

"เสียดายเลยจังนะคะ... ฉันอุส่าอยากจะช่วยเซ็นแท้ๆ..."

"ไว้เดี๋ยวคราวหน้าจะตอบแทนนะคะ..."

พออีกฝ่ายพูดแซวเล่นออกมา ก็พอจะหายล่กขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะขำออกมาเบาๆด้วยเสียงที่แหบแห้งเล็กน้อย

"ค่ะ... ถ้าคุณว่าอย่างงั้นก็ตกลงค่ะ"

"แต่ถ้าชื่อเปลี่ยนทุกวัน... ฉันไม่รู้ด้วยนะคะ"

พูดดักไว้ก่อนเพราะเธอได้แรนด้อมชื่อทุกวันจริงๆแน่ยังไงล่ะ ก่อนจะถามขึ้นมาอีกอย่าง

"จริงสิ...ก่อนเข้ามาเธอบอกเธอก็เล่นสินะคะ...ล่าลายซ็นน่ะ"

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน

ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...

และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷

เห็นอีกฝ่ายทำท่าตะเบ๊ะพร้อมกับแขนเสื้อที่หลวมๆก็เอ็นดูขึ้นไปอีก ก่อนจะมองใบภารกิจแล้วก็หน้าท้อๆออกมา

"แบบว่า...ไม่รู้ว่าจะหาจากไหนเลยค่ะ...พอดีเหลืออยู่อีก4คนต้องหา"

ไหนๆก็ไหนๆลองยื่นให้อีกฝ่ายดูให้ชัดๆหน่อยละกัน

"คือว่า... ช่วยดูให้หน่อยได้มั้ยคะ... เผื่อคุณมีคนรู้จักตรงตามนี้..."

รับใบสะสมกลับมาพร้อมความดีใจเล็กๆ แล้วก็ก้มหัวลงเล็กน้อยเป็นการขอบคุณ

"ขอบคุณะค่ะ..."

ก่อนจะจ้องใบสะสมอยู่สักพักแล้วค่อยหันไปตอบคำถามที่เขาเพิ่งถามมา

"อา— ค่ะ ดีขึ้นบ้างแล้ว..."

"ถึงจะยังมึนๆอยู่... แต่แค่นี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะค่ะ"

แต่เหมือนจะรู้ตัวว่าตัวเองกำลังเรียกชื่ออีกฝ่ายผิดก็เริ่มตะกุกตะกักขึ้นมาทันที

"อ-เออ... บ-แบบว่า... ข-ขอโทษค่ะ... ฉันลืมชื่อคนค่อนข้างบ่อย... ก-ก็เลย..."

จู่ๆก็เงียบไปเพราะรู้สึกท้อแท้ขึ้นมา

"แต่ว่า...คุณช่วยพยุงฉันมาจนถึงห้องพยาบาล...แถมมาเซ็นลายเซ็นให้อีก"

"ขอบคุณแบบนี้เหมาะสมสุดแล้วค่ะ..."

ดื้อดึงยังก้มอยู่ แต่สุดท้ายก็ยอมเงยหน้าขึ้นมาเดี๋ยวอีกฝ่ายอึดอัดเอา

พออีกฝ่ายแนะนำตัวมาก็ไม่ลืมที่จะแนะนำตัวกลับ

"โอสึกะ ซากิ... อยู่ไคกะค่ะ..."

เงียบไปสักพักเหมือนจะพยายามนึกชื่ออีกฝ่ายอยู่ทั้งๆที่เพิ่งเรียกชื่อไปตะกี้เลยแท้ๆ ก็แรนด้อมชื่อซะเลย

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ... คุณนามิ"
(+)

(เดี๋ยวไม่เชื่อว่าซาบซึ้งค่ะ5555555)

((แวะมาแปะกิจกรรมเล็กๆของชาวหอฤดูร้อนค่ะ
ชาวหอฤดูร้อนมาวาดใน Magma กันเถอะ🤲🥺
-สามารถร่วมได้เฉพาะนักเรียนและบุคลากรหอพักฤดูร้อน
-สเกลจิบิ ก้อนเล็กๆ

เปิดให้วาดเรื่อยๆ ถึงวันที่ 7 เมษา (23.59 น.)
และลงภาพทั้งหมดวันที่ 8 เมษา

ช่วยแชร์+รีให้ชาวหอพักฤดูร้อนคนอื่นๆเห็นได้นะคะ ขอบคุณค่า🤍🥺))

#MSG_Commu

magma.com/d/1I5QVUayJg

พอเขาเฉลยก็มองไปที่ถุงเครื่องราง เลยอ่อ ลืมดูเครื่องรางไปเลยก่อนจะยื่นใบให้อย่างช้าๆ

"รบกวนด้วยนะคะ..."

พอได้รับลายเซ็นมาก็อุ่นใจขึ้นมาทันที ก่อนจะค่อยๆนั่งคุกเข่าบนเตียงก่อนจะค่อยก้มหัวลงจนหน้าผากแตะกับพื้นเตียงพร้อมกับกล่าวคำขอบคุณออกมา

"ขอบพระคุณอย่างสุดซึ้งค่ะ... คุณ..."

ติดพฤติกรรมมาจากทางบ้านที่ถ้าใครช่วยอะไรไว้เยอะต้องขอบคุณแบบจริงใจที่สุด ก่อนจะเหลือบมองกระดาษเพื่ออ่านชื่ออีกฝ่าย

"คุณ...มิเนะ... ขอบคุณจริงๆค่ะ"

ถึงจะจำชื่ออีกฝ่ายได้แค่ตอนอ่านแต่ก็ไม่เป็นไรล่ะนะ(?)