"ครับ รบกวนด้วยนะครับ"

เขาวางกระดาษลงบนโต๊ะแล้วดันไปตรงหน้าของผู้อำนวยการ รอจนเธอช่วยเซ็นให้เสร็จก็รับใบคืนมาแล้วก้มโค้งให้เพื่อขอบคุณ

"ขอบคุณครับ"

มือเกาหัวนิดหน่อยหลังจากที่เดินออกมาแล้ว

ได้ลายเซ็นจากคนที่ดูยากที่สุดโดยที่ได้มาง่ายที่สุดซะงั้น ก็.. ดีแล้วล่ะมั้ง?

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !

ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา

( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )

มือรับกระดาษที่ถูกกลับด้านหันตามทิศให้ มองตามนิ้วที่ชี้ตำแหน่งช่องที่ว่า ทำเอาเจ้าตัวนิ่งคิดไปนิดนึง

หาง..?

แล้วนึกขึ้นได้ว่า
อ่อ.. เออ.. เรามีหูกับหางกระต่ายนี่เนอะ..
ก็หางมันปุ้มๆเล็กๆ ทำเอาลืมไปเลย นึกว่ามีแค่หู

ปากกาตวัดเขียนชื่อของตัวเองลงไป เรียบง่าย ไม่หวือหวา ไม่มีการตกแต่งอะไร

ก็แค่ชื่อ
'สึคิชิโระ ซุยเซ็น'

"เรียบร้อยครับ"

(drive.google.com/file/d/1bQPI...)

(เรื่องราวมันเริ่มขึ้นตอนที่เจอเครื่องมือเอเลี่ยนประหลาด(?) @msg-natsume.bsky.social )

#MSG_commu
[ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ

(ฮือๆๆ ทาดาอิม้าาา 😭 ขออนุญาตเนียนรู้จักนะค้า)

“?”

ขาที่ก้าวอยู่ชะงัก หันกลับไปมองตามเสียงที่ทักขึ้น

“ครับ?”

คนนี้
ถ้าจำไม่ผิด
ทาชิโมริ โคตะ.. ตอนนี้คงเลื่อนมาชั้นมังไกแล้วหรือเปล่านะ ถ้าเลื่อนแล้วคงอยู่ 3-H

ใบหน้าเอนเอียงเล็กน้อย
ดวงตาหลุบมองกระดาษที่อีกฝ่ายถือก็พอเข้าใจสถานการณ์ จึงหยิบปากกาจากกระเป๋าเสื้อด้านในออกมา

“อยากให้ช่วยช่องไหนดีครับ?”

(ก กล่องนึง?! พร้อมรับของอร่อยเสมอ ขอบคุณที่ทำงานหนักนะครับ 🥺 /ตาปิ้ง)

“ขอบคุณครับ”

เขาพยักหน้าน้อยๆรับคำชมเรื่องลายมือ

“?”
“ซุยคุง?” เขาทวน

เมื่อฟังที่คุณพูดจบ ดวงตาสีมรกตเหลือบขึ้นด้านบนคล้ายใช้ความคิด

ซุยจังก็มีแล้ว ซุยซุยก็มีแล้ว
ซุยคุงก็ไม่น่ามีปัญหา

“ได้ครับ ไม่มีปัญหา ถ้าไม่ได้เป็นคำที่ไม่ดีก็เรียกได้หมดเลยครับ”
”เอาตามที่คุณโคงามิสะดวกได้เลย“

ใบหน้าขยับขึ้นลงอีกครั้ง 🙂‍↕️

copper-lens-3af.notion.site/Shape-of-sou...

(ถ ถ้าตอนนี้.. ยังทันมั้ยคะ..... เค้าเพิ่งกลับจากนรก 😭)

(ได้รับการฮีลลิ่ง 😭🫶🏻❤️)

(ป้ากลับมาจากขุมนรกแล้วจ้ะ... 😭)

“เอ่อ..”
“...ครับ”
“ขอบคุณนะคุณคามิอุมิโนะ”

เป็นรุ่นน้องที่น่าเอ็นดูจริงๆแหละนะ

หากคุณสังเกตุ แก้มของเขาแอบขึ้นสีฝาดแดงจางๆ

น่าอายชะมัด เผลอทำอะไรตามใจไปซะแล้ว
ต้องฝึกยับยั้งชั่งใจมากกว่านี้นะ ซุยเซ็น...

“ว่าแต่”
“ของทางฝั่งคุณคามิอุมิโนะล่ะครับ” กระดาษล่าลายเซ็น

“มีช่องไหนอยากให้ผมช่วยมั้ย?”

(เคียวยะจัง6464545454555545555)

#MSG_onigiri #MSG_โรลเปิด

[ เวลา 12:47 ]

“55555555 ฮุบ ฮึๆๆ 555 ฮิๆ คิกๆๆ วะฮ่าๆๆ”

เขารู้สึกอายจนอยากจะมุดดินหนี พยายามกลั้นเสียงขำสุดชีวิตแต่ก็ไม่ช่วยเลยจริงๆ ขำจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด งอตัวจะเป็นกุ้งอยู่แล้ว คนเดินผ่านมาเห็นคงคิดว่าบ้าแน่ๆ

‘ใครมันเป็นคนคิดโอนิกิริไส้สตอเบอรี่กันหนะฮะครับ 🫵🏻“

แล้วเมื่อไหร่มันจะหยุดกัน!

(แวะผ่านมา+ได้นะคะ โถ่ลูกแม่..มาดที่สั่งสมไว้)

#MSG_Co-op
(มาแล้วค่าาา .คลานเข่า)

Doc : Bio/ปักหมุด
🔁 : ช่วยหาเพื่อน
🩷 : เนียนรู้จัก
💬/✉️ : สนใจโค

#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล
#MSG_MainEvent
หลังจากได้กระดาษมาเขียนชื่อและพึ่งจะได้อ่านโจทย์ที่ตัวเองได้รับแล้วได้แต่คิดว่าตัวเองควรไปศาลเจ้าบ่อยกว่านี้ดีไหมนะ? เอาเถอะบ่นเขาไปก็ไม่น่าจะได้อะไรขึ้นมา

ระหว่างที่กำลังเดินๆหาในโจทย์ โคตะหันไปเห็น [ คุณ ] แล้วยกมือขึ้นกล่าวทักทายอย่างเป็นกันเอง
"ทักทายครับ ถ้าไม่เป็นการรบกวน ช่วยผมได้ไหมครับ?"
( +ได้เลยครับ! )

(ขอปักคนที่มีหางนะคะะ ได้หรือยังคะๆๆ 🏃🏻)

(ขอบคุณค่า 🥺🫶🏻💗)

เขาพยักหน้ารับ

“ใช่ครับ สึคิชิโระ ซุยเซ็นครับ“

มือรับกระดาษของอีกฝ่ายมาก่อนจะส่งกระดาษตัวเองสลับให้

”คนที่ติดโบว์ครับ“
“ช่องที่สองแถวที่หนึ่ง”

เขาบอก มือก็หยิบปากกามาจรดเขียนลายเซ็น (drive.google.com/file/d/1bQPI...)

ไม่มีลูกเล่น ไม่มีการแต่งเติมอะไร
มีเพียงชื่อต้นและนามสกุลด้วยลายมือธรรมดา

“เรียบร้อยครับ”

พร้อมยื่นกระดาษคืน

(เพราะจูริจังน่าร้าก 🫳🏻✨)

เขามองตามกระดาษที่กำลังถูกเซ็นให้ พออีกฝ่ายเงยมาชวนคุยก็พยักหน้าหงึกๆรับ

“อื้อ เก่งมากเลยครับ”
“ขอให้ปีนี้คุณคามิอุมิโนะผ่านไปได้ด้วยดีและขึ้นมามังไกได้อย่างราบรื่นนะครับ”

เขาอวยพรให้ทั้งๆที่เพิ่งต้นเทอม

ด้วยความนึกเอ็นดูจึงเผลอยื่นมือไปแปะๆบนหัวของอีกฝ่ายเข้าซะแล้ว

...

“ขอโทษครับ” พอดีเผลอไปหน่อย

พูดจบก็ดึงมือกลับ

“ยินดีครับ” เขารู้สึกแบบนั้นตามที่บอกจริงๆ

“เช่นกันนะครับ อีกอย่างคุณก็ไม่ได้รบกวนอะไรเลย”
“ไว้มีโอกาสเจอกันใหม่นะครับ คุณมิโอริ”
“ขอให้เป็นวันที่ดีครับ”

ใบหน้าผงกพร้อมตัวค้อมลงรับกับมือที่โบกลามาให้ และค่อยปลีกตัวเดินไปอีกทางเพื่อไปหาคนมาช่วยเซ็นช่องต่อไป

(ยินดีเลยค่า ฮือๆๆ ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะะ มิโอริจังคนสวยใจดีม้าก ฮึกๆๆๆ คุนพี่สาวสุดสวย ขอฝากตัวรับใช้นาย— (?) 🥺💗)

(เค้าแปะเองในcvแล้วมีพื้นขาว 😭 ขอแปะลิ้งค์ให้เผื่อเอาไปแปะเองให้มันพื้นใสนะคับ)

หากว่าถูกคาดหวัง ก็ขอบอกเลยว่าคงผิดหวัง

เขาล้วงหยิบปากกาออกมาจรดเซ็นลงไปบนกระดาษล่าลายเซ็น

ไม่มีลูกเล่นหรือการแต่งเติมอะไร มีเพียงแค่เขียนชื่อธรรมดาเหมือนลงชื่อทั่วไป

(drive.google.com/file/d/1bQPI...)

“เรียบร้อยครับ”

เจ้าตัวพยักหน้าเข้าใจ เอาจริงๆสาเหตุที่ร่วมกิจกรรมของเขาก็แค่ต้องการปะปนกับคนอื่นๆเพื่อฟังอะไรก็เท่านั้น

ช่วงปิดเทอม มันก็มักจะมีเรื่องเล่ากลับมาด้วยเสมอ
เผื่อจะมีข้อมูลแฝงดีๆ..

ตาหลุบมองกระดาษแผ่นเล็กที่ถูกคลี่กาง เมื่อเห็นว่ามีช่องที่ตรงเงื่อนไข ซุยเซ็นจึงหยิบปากกาขึ้นมาบ้าง

“มีครับ”
”งั้นผมขออนุญาตนะครับ“

ว่าแล้วก็จรดปลายปากกาเซ็นที่ช่องแรกแถวที่หนึ่ง

“เรียบร้อยครับ”

#MSG_commu

"ฉะ..ฉะ..ฉันเชื่อพวกท่านทุกคนนะคะ !"

"ตะ..แต่ว่ายูเมะจูตัวนั้นน่ากลัวเกินไปค่ะ !"

"ขะ..ขอโทษษษน้าาาาค๊าาาาาา—-!"

🏃‍♀️💨

微子 尻尾 | Piko Shippo
( ปิโกะ ชิปโปะ )

110cm. | สึโบมิ | หอฤดูใบไม้ผลิ 🌸| วิถีแห่งพืชพันธุ์ | ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู

Doc : in bio
Co/role/dm 24/7

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

─── ･ ｡ﾟ☆: *.☽ .* :☆ﾟ. ───

ช่วงเวลาที่คุณจะได้ค้นพบและพัฒนาทักษะของตัวเองมาถึง

กระดาษมากมายเรียงรายบนบอร์ดและเสียงบนทางเดินดังจอแจจากรุ่นพี่เรียกให้คุณเข้าไปหา

การตามหาชมรมที่จิตวิญญาณของคุณใฝ่หาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

shorturl.asia/E2hN4

( น่ารักดีขอเอามาเก็บไว้ )

ตามองตามนิ้วที่ชี้ไปยังช่องที่เขาเองก็มีเหมือนกัน

"ถ้าช่องนั้นผมเกรงว่าจะโดนหักคะแนนความประพฤตินะครับ..."
"หรือถ้าลองเอาลิปสีแดงสดมาทาก่อนเซ็นอาจจะเนียน?"

เขาพูดโดยที่สีหน้าไม่ได้เปลี่ยนซักนิด เหมือนเล่นมุกตลกหน้าตายที่ก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะตลกตามหรือเปล่า

แต่ยังไงก็คงไม่ไปแตะช่องนั้นอยู่ดีแหละ

"จะสะดวกมั้ยครับ ถ้าผมเซ็นช่องนี้"

เขาชี้ไปที่ช่องแรกแถวที่หนึ่ง

คนที่ดูแข็งแกร่ง

(สมาชิกหอ✌️ห้อง107)

"เอาไว้.. ผมจะลองคิดวิธีทำให้หมดดูนะครับ"

ขับเก็บกระดาษล่าลายเซ็นในกระเป๋าเสื้อนอก ก่อนจะสลับเปลี่ยนเป็นหยิบไม้คฑาประจำตัวออกมา

"[หีบเงานิรันด์]"

หลุมดำโผล่ขึ้นมาหลังจากที่พูดจบ มือที่ถือซองลูกอมก็สอดเข้าไปด้านในวางเก็บให้เรียบร้อยก่อนจะทำให้หลุมดำหายไป

"แล้วคุณโคงามิได้ลายเซ็นครบแล้วหรือยังครับ?" หรือไม่เข้าร่วม?

เผื่อว่าเขาจะบังเอิญได้ไปตรงข้อไหนแล้วจะช่วยเซ็นให้ได้

(กี้ส อย่าทำป้าเลย 😱)

"หนึ่ง..." หนึ่งร้อย?

มองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ใบหน้าไม่แม้แต่จะขยับไม่รู้ว่าอึ้งหรืออะไร

เพราะปกติก็หน้าแบบนี้ตลอดที่เข้าเรียนจนปัจจุบัน

มันไม่มีทางที่จะทานคนเดียวหมดหรอก ต่อให้กินวันละเม็ดเขายังไม่รู้เลยว่าจะกินได้ครบหนึ่งร้อยวันมั้ย

เอาไปโปรยบนดาดฟ้าให้เหมือนฝนลูกอมเมล่อนโซดาดีมั้ยนะ แต่น่าจะโดนอาจารย์หักคะแนนความประพฤติเอาได้ ไม่เสี่ยงดีกว่า
+

ซุยเซ็นมองตามหลังของเพื่อนตัวเล็กที่เดินไปทางหอพัก เขามองอยู่อย่างนั้นจนลับสายตา

ไม่ได้เป็นห่วงอะไรหรอก
แค่ถ้าล้มขึ้นมาคงแย่

"เอาล่ะ.."
"งั้นต่อไป... ไปขอรบกวนใครได้บ้างนะ"

(ขอบคุณป้าที่เอาหลานมาเล่นกะลูกป้า /หอมหัวมั้วะ

ดีมากที่ไม่อีสหูลูกป้า)