#msg_เปิดโรล #รวมรูท #MSG_3G

สถานที่: ร้านเมดคาเฟ่อาโซโกะ
เวลา: 16:00

"ถ้าจะสั่ง - ก็สั่งเท่าที่ตัวเองกินไหวนะ"

คนที่ยืนตรงหน้าร้านหลังจากที่กลุ่มเด็กนักเรียนห้อง 3 - G ยกขโยงกันมาเลือกคาเฟ่สีสันสดใส พร้อมกับหัวหน้าและรองที่มาเพราะงานเลี้ยงเล็กๆ

ก่อนพวกเขาจะเลือกนั่งกันแถวโต๊ะน่ารักสีฟ้าพร้อมใบเมนูที่ถูกแจกจ่าย

โนวาหยิบเมนูพร้อมส่งต่อให้คนแรกอย่างริวอิจิคุงเริ่มก่อน

"หรือว่าฉันกำลังฝันอยู่กันนะ ต้องรีบตื่นแล้วสิ"

แล้วก็ทำท่าจะปิดเปลือกตาลงไปอีกรอ—บ

ก่อนที่จะลำบากอีกฝ่ายไปมากกว่านี้ ดวงตาคู่นั้นก็เปิดขึ้นอีกแทบจะทันที

"ล้อเล่นน่ะ แต่มีแว้บแรกที่เผลอคิดแบบนั้นไปนิดหน่อย เป็นพลังของ 'ชีวิต' สินะ..?"

เขาค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นยืนโดยที่รีบหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมายื่นให้อีกคน

"มาเปื้อนเนื้อเปื้อนตัวเพื่อช่วยฉันแบบนี้ ต้องขอโทษด้วยนะ"

เสียงเรียกที่คุ้นเคยค่อย ๆ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทีละนิด ๆ ถึงสติที่เลือนรางจะทำให้มันดูเบาบางกว่าปกติ แต่เขาคิดว่าเขาจำเจ้าของเสียงนี้ได้...

เพราะว่าเป็นเสียงของเพื่อนร่วมห้องที่นั่งถัดจากเขาไปนี่นะ

"โคงามิ...?

สองคน—?"

คริสหรี่ตาเพ่งมองร่างที่เหมือนกันราวกับฟังก์ชันคัดลอกวางไม่มีผิด

"อากาศร้อนทำให้สายตาพร่าเลือนได้ถึงขนาดนี้เลยหรือเนี่ย..?"

"จริงสิ..." เขาค่อย ๆ ขยับกำปั้นเคลื่อนให้ต่ำลงเพื่อที่จะลองใช้ภาษามือในการทักทาย

แล้วก็ทำมือยังไงอีกนะ....
คริสทำท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ
และเหมือนจะส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปนิดหน่อย...?

".....━ได้ ?"

เมื่อจบประโยคทิวทัศน์ที่สะท้อนในสายตาเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองและพบกับใบหน้าที่คุ้นตา

"ไอซาวะ...? อรุณสวัสดิ์ มาอยู่ตรงนี้นานแล้วเหรอ"

เขาโค้งศีรษะให้น้อย ๆ เป็นการทักทาย
ใช่..ทักทายเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติทั้งนั้น ถึงใบหน้าจะเปื้อนฝุ่นบ้างก็เถอะ

พรึ่บ━

จู่ ๆ คนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างกระทันหัน

"....." เขากะพริบตาช้า ๆ เหมือนคนกำลังปรับสายตาให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและแสงแดดจ้ารอบข้าง

"อา...เผลอหลับไปจน..." เพราะแสงที่แยงตาและสายตาที่ไม่ค่อยดี ทำให้ยังไม่ทันสังเกตคนที่กำลังพยายามสะกิดเบา ๆ อยู่

"อ้อ.. ถ้าเป็นปีแรก ๆ ก็คงจะยอมทำตามธรรมเนียมอยู่หรอก แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วปล่อยให้เป็นเรื่องสนุกสนานของเด็ก ๆ ก็แล้วกัน"

"ขอบคุณ..."

คริสเอ่ยพลางรับมันมา
....ว่าแต่ขอบคุณเป็นครั้งที่สองแล้วไม่ใช่หรือไง ? พอรู้ตัวว่าเอาแต่พูดคำ ๆ นี้อยู่บ่อย ๆ ก็ประหม่านิดหน่อย

"ใช้เหรียญเนี่ยนะ..? เป็นตัวช่วยในการตัดสินใจที่เฉพาะตัวเหมือนเคยเลยนะ ท่าทางจะเจอเยอะแยะเลยสิ คนที่น่าสนใจน่ะ"

เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ถึงจะครึกครื้นอยู่ทุก ๆ ปีแต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าปีนี้เป็นปีที่มีชีวิตชีวามากเลยทีเดียว

━!

ต้องยอมรับเลยว่าการแสดงมายากลของโซมะทำให้เขาเผยสีหน้าตกตะลึงได้ทุกครั้ง จะว่ายังไงดีล่ะ..เหมือนกับสีสันบางอย่างที่เติมเต็มวันธรรมดา ๆ ที่เหมือนกับวันที่ผ่าน ๆ มาอย่างบอกไม่ถูก

"..ดอกไม้กระดาษ ?
คงไม่ต้องกลัวว่ามันจะเหี่ยวเฉาแล้วสิ"

พูดหยอกแหย่เจือเสียงหัวเราะนิดหน่อย ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ต้องบอกได้เลยว่าคน ๆ นี้ใส่ใจความกังวลของคนจากวิถี 'ร่วงโรย' ได้ดีเลยทีเดียว

"...แลกกับปฏิกิริยาแบบนี้เป็นข้อแลกเปลี่ยนที่สมกับเป็นนายดีนะ

แต่ไอ้ท่าทาง 'สะดุ้ง' เนี่ยมันก็..."

สายตาเริ่มหรี่ลงมองคู่สนทนา

เอาเถอะ ก็พอเข้าใจได้อยู่หรอกสำหรับนักมายากลแล้วนั่นคงเป็นเหตุผลที่มีน้ำหนักและคุ้มค่ามากพออยู่แล้ว
เขาคิดแบบนั้นแล้วก็เผลอพยักหน้าช้า ๆ

แต่แล้วก็มีการเคลื่อนไหวบางอย่างที่ดึงให้เขาหลุดออกจากภวังค์ความคิดในหัว

#MSG_commu

“อะไร?”
“ฉันกำลังยุ่ง ถ้าไม่มีธุระก็ออกไปซะ”

“ไม่ได้ยินเรอะ?? เสียงของต้นไม้พวกนี้น่ะ”

૮( Θ ˕ Θ )ა⁩ ⋆.⭒⋆🪴⋆˚.⋆𖥔 ݁ ˖𓂃.☘︎ ݁˖🌸 𓃶

✿ 鮎川光夫 • Aikawa Teruo • ไอคาวะ เทรุโอะ
✿ 18y / 175 cm
✿ มังไก | 3-B
✿ หอพักฤดูใบไม้ผลิ 🌸
✿ วิถีแห่งพืชพันธุ์ 🪴

doc :: in bio
talk/co/role ok!

#MSG_3G . (แฮนซั่มแอนคูน์)

ประกาศเลือก โหวตหัวหน้าที่ชอบ หัวหน้าที่ใช่ และคนที่พร้อมจะดูแลห้องของเราได้ - โดยเหรัญญิกผู้เขินอายเกินที่จะเปล่าประกาศชื่อของตน

เอาล่ะ เรามาดูสโลแกนในการเป็นหัวหน้าของพวกเขากันเถอะ

Cr.เหรัญญิกและคุณครูวิทยาศาสตร์

-

( ได้เลยครับคุณเพื่อนร่วมห้อง ด้วยความยินดีเลย (˶◜ᵕ◝˶) /นั่งจุ้มปุ้กปูเสื่อ )

"มีอะไรก็รีบพูดเถอะ ไม่ได้ว่างมายืนรอทั้งวันหรอกนะ"

"ตามใจแล้วกัน แต่เบาเสียงลงหน่อยก็พอ"

"ฮึ..."

━━━━━🍂

堀 朱朔 | Hori Suzaku | โฮริ สุซาคุ

ไคกะ 2-D : หอฤดูใบไม้ผลิ < พืชพันธ์ > : ชมรมค้นคว้าปรุงยา

17 yrs. 167 / 54

√ Co•Role•DM 24/7

━━━━━🍂

acc for #MSG_Commu
Doc : shorturl.at/IoGiy

𐙚 維菜 光春 l #MSG_commu 𐙚
Ina Miharu l H159/16Yrs l สึโบมิ
ฤดูใบไม้ผลิ ˖ วิถีแห่งพืชพันธุ์

“อินะ… เจ้าค่ะ…”
“หากต้องตะเบ็งเสียงขึ้นอีกนิด”
“บางที…ดอกไม้อาจเหี่ยวเฉาเอา”

doc in bio l co-role-dm ok !
⊹ ࣪ ˖ ❀。• *₊ °。 ❀ °。⊹ ࣪ ˖

#MSG_nyugaku
#MSG_MainEvent
#MSG_เปิดโรล

'ยินดีต้อนรับสู่ฤดูกาลใหม่'

เป็นอีกครั้งที่สองเท้าย่างกลับเข้ามาเยือนยันสถาบันแห่งนี้ในระดับชั้นมังไก

บรรยากาศรอบตัวยังคงไม่เปลี่ยนไปจากวันแรกที่เขามาเยือน เสียงของผู้คน และเสียงของไม้เท้ากระทบกับพื้นยังคงดังเป็นจังหวะดังเคย...

+

(แจมโรลทั่วไปคอมเมนต์ในภาพหลักได้เลยค่ะ! สำหรับมุมแจมเควส รายละเอียดอยู่ในคอมเมนต์นะคะ)

#MSG_โรลเปิด | ณ ชายหาดมิโอริ

สายลมทะเลพัดผ่าน เส้นผมสีอ่อนปลิวไหวไปตามจังหวะของมัน

เธอยืนอยู่ริมชายหาดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมา

ปลายนิ้วเกี่ยวกันหลวม ๆ อยู่บริเวณด้านหลังของเธอ

สายตาคู่นั้นเหลือบมองไปยังใครบางคนที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ

“เห็นแอบมองอยู่นานแล้วนะคะ”

เสียงของเธอเอ่ยขึ้นเบา ๆ ท่ามกลางเสียงคลื่นที่ซัดเข้าฝั่งอย่างสม่ำเสมอ 𓈒𓏸

(+)

"ขอโทษด้วยนะฉันไม่ได้ตั้งใจจะหมางเมินอะไรนายหรอก.."

ต้องบอกว่าถึงใครจะตั้งใจหมางเมิน คนที่โดดเด่นมาแต่ไกลอย่างคน ๆ นี้น่ะเรียกความสนใจจากทุกคนได้อยู่แล้ว

"แล้วก็ไม่ได้มีแผนว่าจะนอนหลับจนตื่นขึ้นมาเห็นใบแจ้งการซ้ำชั้นมังไกด้วย ตอนแรกรู้สึกอ่อนล้ามากก็จริง แต่เวทสายลมของนายทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ ต้องขอบคุณนายแล้ว

ว่าแต่ขึ้นไปทำอะไรอยู่ข้างบนนั้นกันล่ะนั่นน่ะ.."

แน่นอนว่าการขยับปากออกเสียงนี้ไม่ใช่การเรียกขานแต่อย่างใด แต่เป็นการรับรู้ได้ว่าตัวเขาได้เข้ามาอยู่ในอาณาเขตของมหรสพอันยิ่งใหญ่เข้าเสียแล้ว

"เปิดตัวอย่างอลังการเหมือนเคยเลยนะ.."

ถึงจะเมื่อครู่เขาจะพร้อมเข้าฌานไปโลดแล่นในโลกของความฝัน แต่ตอนนี้เขาคิดว่าเขาตื่นเต็มตาแล้วล่ะ.. เพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท
คริสค่อย ๆ หยัดตัวขึ้นลุกยืนเพื่อโค้งตัวทักทายตอบกลับไป

+

"............."

เรียกได้ว่าเสียงตะโกนที่ดูเริงร่าสำหรับคนที่กำลังอยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นถือว่าเป็นชนวนของปฏิกิริยาที่เรียกว่า 'สะดุ้งโหยง' ชั้นดี

เอกลักษณ์และบรรยากาศเฉพาะตัวที่ทำให้ทุก ๆ ย่างก้าวและทุกการเคลื่อนไหวนั้นราวกับกำลังแสดงมหากาพย์อันยิ่งใหญ่

ทุก ๆ ผืนดินที่เขาเหยียบย่ำล้วนกลายเป็นเวทีเจิดจรัสสุดตระการตา
นกร้องขับขานเฉกเช่นผู้ชม ม่านสีแดงที่เปิดออก

"ไคคาเสะ โซมะ"

+

"นี่.. ฉันแค่หยอกเล่นเท่านั้นเอง ไม่เห็นจะต้องขอโทษเลย.."

พอเห็นอีกฝ่ายดูเป็นกังวลก็เลยอดพูดขึ้นไม่ได้ กลัวว่าท่าทีสีหน้าท่าทีของเขาจะดูชวนให้เข้าใจผิดว่าไม่สบอารมณ์ ไหนจะท่าทางสุภาพนั่นของคุณรุ่นน้องที่ทำให้เขาต้องรีบโค้งกลับไปทันทีอีก

"ไม่ค่อยถูกกับสภาพอากาศช่วงนี้ซักเท่าไหร่ก็เลยขอผ่านน่ะ คนวิ่งล่าลายเซ็นกันเยอะขนาดนี้แค่เห็นก็เหมือนกับได้ฝากเล่นแล้วล่ะ

ว่าแต่ใกล้ครบหรือยังล่ะ ?"

"มีข่าวลือว่าจะถูกไล่ออกด้วยนะ..? ทั้งที่เพิ่งเปิดภาคเรียนแท้ ๆ"

ปกติแล้วคุริสุไม่ใช่คนช่างจ๊อขนาดนั้น
แต่ดูเหมือนว่าเขาจะจับความรู้สึกผิดเพียงชั่วครู่จากสีหน้าของเธอได้เลยชวนคุยไปเรื่อยเพื่อเบี่ยงเบนมันเท่านั้นเอง

"เผลอออกนอกเรื่องไปซะไกลเชียว..ฉันคริสโตเฟอร์ อัลดริจ์"

"ถ้าออกเสียงยากจะเรียกว่าคุริสุก็ได้ อยู่ชั้นปีที่ 3 —ยินดีที่ได้รู้จัก"

หลังจากสิ้นเสียง เขาโค้งตัวลงเล็กน้อยพอเป็นมารยาท

ราวกับว่ามีเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่ลอยขึ้นมาบนอากาศ..
ถึงจะแค่ครู่เดียวก็เถอะทำไมจู่ ๆ เธอคนนี้ถึงชะงักนิ่งไปแบบนั้นล่ะ ?

เขาคงไม่ได้พูดอะไรแปลก ๆ ออกไปหรอกนะ..

"เหลือแค่อาจารย์สินะ.."

เหมือนเป็นการพูดกับตัวเองมากกว่า ก่อนที่จู่ ๆ เขาจะเอ่ยปากคุยเรื่องอื่นขึ้นมาหน้าตาเฉย

"พูดถึงอาจารย์แล้วเมื่อวันก่อนฉันเห็นอาจารย์โชจิผ่านไปผ่านมาอยู่บ่อย ๆ"

+

ว่าไปพลางค้อมศีรษะให้อีกคน

เขาตัดสินใจเรียกแบบนั้นเพราะถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนจาก 'คุจัง' ก่อนหน้านี้นั่นแหละ

อ้อ..ใช่ เกือบลืมไปเลย

"...จริงด้วยสิ ว่าแต่สำเนียงอังกฤษของเธอค่อนข้างฟังชัดเลยนะ?"

เขาเลิกคิ้วขึ้นทันทีที่ได้ว่ายินสำเนียงตะวันตกของเธอนั้นค่อนข้างชัดเจนราวกับเจ้าของภาษา

แต่ประโยคถัดมาทำให้ความสงสัยของเขาถูกขัดไปซะก่อน

"—คุจัง ?"

น้ำเสียงที่ถึงจะราบเรียบแต่ก็ยกสูงขึ้นมานิดหน่อยเหมือนกับกำลังตั้งถาม
แน่นอนว่าเขาก็ไม่ได้ติดขัดอะไรหรอก แค่..ไม่คุ้นหูนิดหน่อยเพราะมักจะถูกเรียกด้วยชื่อปกติ

"ถ้าอย่างนั้นขอฝากตัวด้วยเช่นกันนะ [ คิราริน ] "

+

(FYI : สามารถมาบวกได้เรื่อย ๆ เลยนะคะ

ทางนี้ช่วงวันธรรมดาจะค่อนข้างแอคทีฟช้านิดหน่อยค่ะ วงเล็บในวงเล็บ หรือว่าไม่หน่อยกันนะ...

ผปค.ค่อนข้างชอบการโรลสตอรี่เลยมักจะตอบในเวลาที่ว่างจริง ๆ หรือสะดวกในการโต้ตอบเพราะอยากให้เป็นบทสนทนาที่ดีในทุก ๆ รีไพล์ค่ะ !

ยินดีมาก ๆ สำหรับการมาแจมโรล 24/7 ในทุก ๆ การเปิดโรลเลยนะ)

#MSG_Commu

เขากุมความลับไว้... ตรึงแนบสนิทใต้ริมฝีปากสีชาด
ดั่งรอยหยาดโลหิตแดงฉานบนหิมะขาว หลังม่านเงาแห่งเกียวโต

「 อยากจะรู้จักกันจริงหรือ? 」
「 ท่ามกลางภาพมายาเหล่านี้ กระทั่งตัวผมเอง… ยังไม่รู้เลยว่าตนเองเป็นใคร 」

“ Who are you? ”

[ 月稲 雅幸 ] — ทสึกิอินา มาซายูกิ 🪭
มังไก 3-D
ฤดูใบไม้ร่วง | มายา

✉️ โค / โรล / เวิ่น ➔ DM
📖 Doc in Bio

#GSM_slooflirpa

“สวัสดีเช้ายามครับ”

บีมม—

#MSG_Commu

“ฮี่ๆ~ เหตุผลที่ขึ้นมาเหรอ? ก็ดูท้องฟ้าข้างบนนี้สิ!“

🩵🫧✨

”พอขึ้นมาก็เหมือนจะได้ใกล้ท้องฟ้าขึ้น แล้วคว้าก้อนเมฆได้จริงๆล่ะ”

“ไม่ลองดูบ้างเหรอ~?“

——

雨魚 泡 | ᴀᴍᴇᴜᴏ ᴀᴡᴀ | 2年

สภานักเรียน | หัวหน้าหอฤดูร้อน ☀️
~ วิถีแห่งสายน้ำ (水)
~ ชมรมศึกชิงธงเจ็ดคาบสมุทร

ʀᴏʟᴇ/ᴄᴏ-ᴏᴘ/ꜰʟɪʀᴛ : ᴅᴍ 24/7 🩵
Dₒc : bit.ly/47LkKEk

‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹ 𓈒𓂃

.

「 … ท่วงทำนองของฉัน…พอจะช่วยปลอบประโลมเธอ…ได้บ้างรึเปล่า ? 」

「 วันนี้คงต้องพอ…เพียงเท่านี้ก่อน ฉันไม่อยากให้เธอถลำลึกไปกว่านี้ 」

「 ไว้วันหน้า…ฉันจะรอการกลับมาของเธออีกครั้ง 𓂃♪𓈒 」

ชิโอนางิ คางุยะ ⊹ ࣪ ˖
潮凪 輝夜 | Shionagi Kaguya
— มังไก (19) • วิถีแห่งสุรเสียง

doc in bio
( co/rp : dm 24/7 ) (ㅅ´ ˘ `) 💐
#MSG_Commu