(ระหว่างรอตอบโรลก็ไปเอาหลังคาบ้านคืนค่ะ...
(เค้าไม่ได้เริ่มกระทำใครก่อนเลย สังคม💔)
ขอบคุณที่ให้ยืมเด็ก ๆ ทุกคนมาวาดด้วยนะคะ🍀 )
Posts by 紅園 朔也 🥀 | 3-D
#MSG_bunkatsu | ช่วงเตรียมกิจกรรม
โทวาดะ ทาคุมะเลือกที่จะฝึกสแครชแผ่นฝึกเป็นดีเจ
เพื่อความคูลของชมรมวารสารและเสียงตามสาย
(แต่เป็นงู?!)
#MSG_Songkranfes
" บอกไว้ก่อนนะ
ฉันไม่ใช่พญานาค "
..เขาเก็บนะ เก็บที่เดิมแต่ไม่เหมือนเดิม
...
" เห๋ น่าสนุกนี่ แต่ดูไม่เหมาะกับทาโกะจังเลยนึกว่าจะเข้าชมรมอ่านหนังสือซะอีก
"
" ไปรณีย์นี่..งี้ก็รู้หมดสิว่าใครชอบใคร " ไปรษณีย์ในโรงเรียนก็ต้องจดหมายรักสินะ นั่งมองสัมผัสลื่นๆแต่ยุบยิบๆในมือที่ขยับเกี่ยวรอบ
" ... " หนวดปลาหมึกไม่มีความรู้สึกรึเปล่านะ?? แล้วถ้าทำแบบนี้
....
( ใส่เอฟเฟคได้ตามใจคุร )
copper-lens-3af.notion.site/Shape-of-sou...
(จิงงง /เปียก💦
CMS : เด็กชายเทียน
#MSG_Commu
村上 泥洹 | Murakami Naion
มุราคามิ ไนอง
16 | 222/93
——————
• ชั้นปีสึโบมิ ห้อง 1-D
• จิตวิญญาณธรรมชาติแห่งฤดูร้อน - วิถีประกายแสง
• ชมรมแฮนด์เมด
——————
Doc : docs.google.com/document/d/1...
#MSG_Songkranfes
(สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ! พาคุณอังเดรมาให้รดน้ำสาดน้ำปะแป้งเต็มที่เลย 💖)
#MSG_Songkranfes
(สวัสดีปีใหม่ไทย! พาน้องสาวมาเล่นน้ำคร้าบผม 🐿️🐶🔫)
@msg-azuki.bsky.social
(น่ารักมากเลยค่ะ จังหวะจับได้คาหนังคาเขาน่าเอ็นดูมาก)
#MSG_bunkatsu
บันทึกทำความดีประจำวันของรันมารุ ૮₍´。ᵔ ꈊ ᵔ。`₎ა : ยังต้องฝึกอีกมากคับ!
#MSG_Songkranfes
ท่านเคยได้ยินเรื่องเล่าของนางสงกรานต์กันหรือไม่
เขาเล่ากันว่าเหล่านางนั้นเป็นธิดาของเทวดาองค์หนึ่ง
หรือบางก็ว่าพวกนางนั้นเป็นนางฟ้าแห่งสวรรค์
(แวะมาวาดรวมพี่น้องท้องเดียวกันครับ 5555 จริงๆเป็นพี่ชายคนโตสุดของกลุ่มพี่น้อง 7 คนครับ เป็นลุงๆกันหมดแล้ว คงมีโผล่มาบ้างในสตอรี่ที่จะเล่าครับ)
ไม่ได้ปฏิเสธคำกล่าวนั้นเสียทีเดียว เพียงเสริมความเป็นจริงเข้าไป
“ตาผมค่อนข้างไวต่อแสงสว่างน่ะครับ”
ชี้ที่ดวงตาผ่านผืนผ้าสีดำสนิท
“ที่ไหนมีแสง ผมก็มองเห็นมันได้ทั้งหมด…ชัดเจนมากเลยด้วย”
คงคล้ายการมองผ่านเลนส์กล้องที่โฟกัสทุกจุดทั่วทั้งลานสายตา
“ก็เลยปิดเอาไว้แบบนี้เพื่อความปลอดภัยน่ะ”
เพราะหากใช้เพียงแว่นกันแดด ยามก้มหน้าแล้วเกิดแสงแยงเข้าผ่านมุมที่เป็นช่องว่างเขาคงแย่เอา
ดูท่าเป็นคนมีความมั่นใจสูง เขาจึงยิ่งปล่อยตัวตามสบายอย่างที่อีกคนพูดจริงๆ
ไม่คิดเลยว่าจะมีคำถามยิงพุ่งตรงเข้ามา
และไม่ได้ถามถึงผ้าปิดตา แต่ถามถึงผ้าคลุม
“ครับ ผมรู้สึกว่ามันเป็นปราการชั้นถัดไปของตัวเองน่ะ”
ไม่มีผ้าปิดตา ก็ยังมีผ้าคลุม
“อย่างน้อยมันก็ช่วยปกป้องตาผมได้”
“ไม่ได้รบกวนหรอก”
ในเมื่ออีกฝ่ายจัดการให้โดยไม่มีขาดตกบกพร่อง เขาจึงไม่เกี่ยงที่จะนั่งลง
“ผมแค่ต้องอยู่นิ่งๆสินะครับ?”
เอ่ยพร้อมกับนั่งลง โดยที่ไม่ได้มีท่าทีเกร็งตัวอะไร คงเพราะรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงจังล่ะมั้ง
อย่างน้อยวันนี้อากาศก็ยังดี ไม่ได้ต้องรีบร้อนอันใด
(ให้พรด้วยม้ายยยย)
#MSG_Songkranfes
(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ พาพี่เซรินโดมาให้รดน้ำดำหัวค่ะ-)
ไม่รู้อีกฝ่ายมีความคิดอะไรในหัว เขาจึงทำตัวเป็นธาตุอากาศนั่งสงบเสงี่ยม เหลือบตาขึ้นชมจันทร์สุกสกาว ในหัวว่างเปล่าไร้ความคิดนำพา
“ก็เรื่อยๆ สมาชิกที่มีอยู่ตอนนี้ค่อนข้างตั้งใจทำงาน”
หรือจะพูดให้ถูกคือทุกคนทำหน้าที่ตนเองได้ดี
“และผมก็ยังยืนตำแหน่งนี้อยู่…คงจนกว่าจะจบการศึกษาล่ะมั้ง”
และก็ยังไม่รู้จะมอบหมายหน้าที่นี้ให้ใครสานต่ออยู่ดี
[ช่วงเย็น]
/เดินเขี่ยทรายตามหาเหรียญทะเลมาตั้งแต่หลังเลิกเรียน รู้ตัวอีกทีตะวันก็เกือบจะลับฟ้าแล้ว
จังหวะที่พบเจออันที่ดูจะถูกใจ ก็เจอเงาของ [คุณ] พาดทับชิ้นส่วนนั้นพอดี
เธอหยิบมันขึ้นมา แล้วผงกหัวทักทายเบาๆ
[สวัสดีตอuเย็uค่: ... ]
(ยอมโดนฉีด🧍🏻♀️😭)
#MSG_Songkranfes
(เธอตรงนั้นน่ะ มาให้ฉีดซะดี ๆ !🫵🏻✨🐾)
(สาดมาเลยค่ะ)
#MSG_Songkranfes
((พามาร่วมขบวนสงกรานต์ด้วยคนค่ะ><))
เหมือนจะเข้าใจบริบทของเจ้าของนัยน์ตาสีทับทิม ชายหนุ่มจึงหยุดฝีเท้าตนเองลง
“งั้นเหรอ”
เขาขานตอบเสียงเรียบ เป็นระดับเสียงไม่ดังไม่เบานักให้พอได้ยินกันสองคน
“ดูท่าเธอจะอยากให้ผมอยู่ด้วยสินะ”
ขณะเอ่ยเขาก็หันปลายเท้าเปลี่ยนทิศมาที่ชายหนุ่ม และก้าวเดินอย่างมั่นคงเป็นจังหวะช้าๆ
“ถ้างั้นขอรบกวนด้วย”
แล้วก็นั่งลงข้างอีกฝ่าย แต่เว้นระยะห่างให้กำลังดี ไม่ชิดใกล้ ไม่ไกลห่างนัก
จะใช่หรือไม่ใช่ก็ไม่รู้ด้วยแล้ว…
” จะว่าไงดีล่ะ… ”
ขณะเดินไปช้าๆ เขาก็รู้สึกเกร็งที่แขนตัวเองนิดหน่อย…เล็กน้อยเท่านั้นจนแทบสังเกตไม่ได้
“ ไม่ค่อยชินเวลามีคนเข้าใกล้โดยไม่มีเหตุผลน่ะครับ “
แต่กรณีนี้พอจะเข้าใจได้ว่าเป็นเพราะมีเหตุจำเป็นที่อีกคนก็คงไม่อยากให้เกิดขึ้นหรอก
” แล้วปกติเธอใกล้ชิดกับใครง่ายๆรึไงกัน? ”
อดถามไม่ได้จริงๆ
(ผ่านมาเห็นหนุ่มแว่น น่ารักมากค่ะ😭)
(รับเเว่นing เเม้จะอยู่ห้องข้างๆ ขออนุญาตค่ะ ะ ะ ะ 🥹)
(มาเล้ยยยย ถ้าตามทันนะ!)