ก็เพราะเหมือนหมาละมั่ง… ช่างตรงจุดนั้นละกัน แล้วก็ภาพตอนก่อนแยกกันถึงจะเสี้ยววิเขาเห็นใบหน้าอีกฝ่ายยังคงมีรอยยิ้มอยู่แต่เขาก็รู้สึกใจหายจนประหลาดใจ

เราทำตัวเย็นชาเกินไปหรือเปล่านะ..

แม้จะเป็นอย่างนั้น…การไม่สนิทสนมกับเรามันคงดีที่สุดแล้วละ… จะได้ไม่ต้องเจ็บปวด

เขารีบดันตัวขึ้นมานั่งเรียกสติที่ฟุ้งซ่านที่ดันนึกถึงเรื่องในอดีตที่ไม่จำเท่าไร ไปอาบน้ำดีกว่าก่อนจะเดินไปห้องน้ำ

พอเรื่องกังวลหายไป สมองก็เริ่มทำงานตกพะลึกเรื่องของวันนี้ว่าเกิดอะไรบ้างโดยเฉพาะเกทสึโร่

วันนี้อีกฝ่ายทำตัวแปลกต่างจากปกติที่เห็นว่าจะชอบยิ้มร่าและช่องจ่อเหมือนสุนัขตัวใหญ่ เคนโจก็เริ่มคิดตามเป็นภาพสุนัขกะเกทสึโร่อยู่ข้างๆกัน

อืม… เหมือนจริงๆแฮะ

แต่วันนี้กลับดู… ประหม่า?ตอนที่เขาตัวเปียกกับตอนเปลี่ยนเสื้อ เป็นภาพแปลกตาจนน่าตลกปมเอ็นดูสำหรับเขาพอสมควร ??? เขาเอ็นดูอีกคนเหรอ
+

ตัวเคนโจเหมือนได้ยินเสียงคนเรียก แต่ก็ไม่ได้หันไปมองว่าเป็นใครเรียกตัวและยังคงเร่งฝีเท้าให้ไวเพื่อกลับหอพักอย่างโดยเร็วที่สุด
.
.
.
.
.
.
.
ไม่ถึง20นาทีเขาก็มาถึงอย่างปลอดภัยร่างสูงถอดหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่ระหว่างทางไม่เกิดอะไรเลยเขาวางกระเป๋าลงกับพื้นก่อนจะทิ้งตัวลงกับเตียงนอนอย่างเหนื่อยล้า

“เหนื่อยจัง…” คำบ่นมุบมิบออกมาจากปากบางยามอยู่ลำพัง

+

เขาต้องรีบกลับไปซ่อมแว่น…
เพราะแว่นตาอันนี้เปรียบเสมือนเป็นเครื่องรางของเขาที่ได้มาจากญาติ ที่พอช่วยลดดวงความซวยของตัวเขาได้บ้าง

ถ้าไม่มีมัน ก็จะเจอเรื่องแปลกๆจนอธิบายไม่ได้
หรือไม่ก็เกิดอุบัติเหตุจนเขาหรือไม่ก็คนรอบตัวต้องเจ็บตัวไปด้วย

“ต้องรีบแล้วสิ…”

เสียงพึมพำและท่าทีร้อนรนของเคนโจอย่างเห็นได้ชัดไม่บ่อยนักที่จะได้เห็น ตัวเขารีบสาวเท้าให้เร็วที่สุดเพื่อกลับหอ ถ้าวิ่งได้ก็วิ่งแล้ว

ดวงตาสีมุกดำสบตามองอีกคนแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร ขาเรียวก้าวเข้าห้องของตัวเองไปอย่างเฉยชาเช่นเคย และถึงเวลาเข้าเรียนพอดี
.
.
.
.
.
.
เวลาผ่านไปจนถึงช่วงเลิกเรียน โดยปกติเคนโจเขานั้นจะยังไม่กลับบ้านในทันที เขาจะอ่านหนังสือสักเล่มก่อนกลับเพื่อดื่มดำกับบรรยากาศตอนเย็นที่ไม่มีใครอยู่

แต่วันนี้ต่างออกไป เขาเก็บข้าวของลงกระเป๋าอย่างรีบร้อนเพื่อเตรียมกลับหอพัก

+

“ไม่เอาครับ” ตอบอย่างทันทีไม่ต้องหวัง

“ถอยไปด้วยครับ ผมจะกลับห้องเรียน”

มือเรียวของเคนโจดันตัวอีกฝ่ายที่ขวางทางอยู่จนดันตัวเองออกมาจากห้องได้

ไม่มีบทสนทนาอะไรต่อเจ้าของผมสีดำปลายเงินสาวเท้าเร็วตรงไปตามทางห้องตัวเองทันที เขาดูร้อนใจชอบกล คงเป็นเพราะแว่นตาที่ใส่ตลอดต้องมาพังกะเขารู้สึกไม่ค่อยดี ที่สายตามักเห็นสิ่งแปลกๆได้ในช่วงเวลาแบบนี้ ไม่สบายใจเอาซะเลย

เมื่อเห็นว่าอีกคนออกไปแต่โดยดีแล้วก็เริ่มทำการเปลี่ยนชุด ระหว่างที่ถอดชุดเก่าเขาก็ตัดสินใจถอดแว่นตาออกและเก็บเข้ากล่องแว่นเพราะขาแว่นมันแอบเอียงน่าจะโดนถังน้ำกระแทกตอนถังน้ำหกใส่

ไม่นานก็ก็เปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย ขายาวก้าวตรงไปเปิดประตูก็พบว่ามีชายหนุ่มผมน้ำเงินยืนรอเขาอยู่

“จริงๆ นายกลับไปก่อนก็ได้แท้ๆ ไม่เห็นต้องรอกันเลยนะครับ”

“เดี๋ยวก็หมดเวลาพักก่อนได้ทานอะไรซะหรอก”

พอรู้ตัวอีกทีเขาก็โดนลากไปถึงห้องเปลี่ยนเสื้อ อีกคนก็จัดการหาผ้าขนหนูทั้งเล็กและใหญ่จนทำให้แอบนึกถึงอดีตที่มีคนคอยจับหยิบอะไรให้เขาตลอด

จมกับความคิดได้ไม่นาน เขารับผ้าเช็ดตัวกะผมมาก่อนจะเริ่มเช็ดหัวก่อนให้ผมที่เปียกเริ่มหมาดๆ

แล้วค่อยถอดเสื้อตัวนอกออกเพื่อเปลี่ยนก่อนจะถึงขึ้นได้

“…” หันไปมองคนที่อยู่ด้วย

“นายยังอยู่อีกเหรอครับ?”

“ช่างมันเถอะครับ ผมไปต่อไหว”

เจ้าตัวรีบเปลี่ยนเรื่องไม่อยากให้เจ้าหมาร่างยักษ์มามัวสนใจตัวเขามากความ

“ครับ… น่าจะน้ำเข้าตานะ”

“ไม่เป็นไร…“

ถึงเคนโจจะตอบอย่างปกติแต่ความรู้สึกไม่สบายตายังคงอยู่จนลืมตาไม่ค่อยขึ้นเท่าไร

เขายอมให้อีกฝ่ายจับมืออย่างว่าง่ายเพราะก็รู้ตัวเหมือนกันว่าการขยี้ตามากๆมันไม่ดีกับตา

ระหว่างทางก็มีเช็ดน้ำที่ไหลไปตามกรอบหน้า แล้วมีอะไรบ้างเขาตาเคนโจจนรู้สึกไม่สบายตาและหยุดเดินพยายามขยี้เพื่อเอาบางสิ่งออกจากตาเข้า

เพื่อนในห้อง D ต่างซุบซิบกันถึงการกระทำของพวกเขาจนทำให้เขากุมขมับตัวเองไม่ชอบที่ต้องเป็นที่สนใจเลย ก่อนจะตีมึนปล่อยสมองตัวเองไม่ต้องคิดอะไรให้ต้องปวดหัวเล่นดีกว่า

“…”

เขารออีกคนเดินมาหา ก่อนคว้าถุงผ้ามาถือไว้เองและเดินตรงไปที่ห้องเก็บสุดมุมอาคารหวังเปลี่ยนเสื้อที่เปียกของตัวเอง

+

#THK_EVENTO1 #THK_ปฐมนิเทศน์ #THK_2D

เสียงฝีเท้าของชายผมสีไวน์แดงก้าวเดินเข้ามาในห้องเขาหันตัวหยิบชอล์คขึ้นมาเขียนบนกระดาน

"ผมชื่อ คุเรอิ ริซุมุ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกคุณและผมได้สอนวิชาดนตรีให้ปี 2 ด้วย"

ริมฝีปากของเขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"แม้จะเป็นเด็กในที่ปรึกษาแต่ผมไม่อ่อนข้อให้หรอกนะ"

"จบการแนะนำตัวของผมแล้ว ได้เวลาเด็กๆที่น่ารักของผมแนะนำตัวต่อแล้วครับ"

“แล้วก็ผมไปเปลี่ยนเองได้”
“ไม่เห็นต้องมาเลย”

ประโยคที่แสนจะไม่ใยดีและตรงไปตรงมาของเคนโจกล่าวขึ้น ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ถึงความเป็นห่วงของอีกคน แต่เขาก็ไม่ได้ต้องการมันเลยสักนิด

เขาปกติดีไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงกัน ตัวเปียกก็แค่เปลี่ยนเสื้อเองง่ายๆ ในความคิดเขาคิดแบบนั้น
เลยดูเป็นคนใจร้ายในสายตาคนอื่นเพราะการพูดตรงแบบนี้นี่แหละ

เคนโจหันไปตามเสียงเรียกชื่อเขา ปรากฏร่างเจ้าหมาน้ำเงินยิ้มร่าที่ตามหลังเขามา

คิ้วของเขาเลิกขึ้นกับท่าทางที่ดูทำตัวไม่ถูกของเกทสึโร่ถึงใบหน้าจะยิ้มแย้มแต่มือขยับไปมาไม่หยุด

“ครับ ไม่เป็นไรครับ”
“ผมมีชุดเปลี่ยนแล้ว ไม่ต้องห่วง”

เสียงเรียบกล่าวออกไปพร้อมกับมือเรียบเสยผมไล่น้ำที่กองอยู่บนเส้นผมเขาอย่างไม่ใส่ใจ จนทำให้ได้เห็นใบหน้าออกไปทางหวานของเขาได้ชัดเจนมากขึ้น

+

เสียงน้ำและถังพลาสติกเรียกความสนใจคนแถวนั้นพร้อมทั้งเกทสึโร่ที่เดินอยู่ไกลๆ พอยิ่งเห็นว่าเป็นใครที่ตัวเปียกไปทั้งตัว—ชายร่างสูงจ้องค้างไม่วางตา เผลออีกทีหน้าผากก็ชนเข้ากับเสา

“!”

ลูบหน้าผากตนเองที่โดนชน แต่ก็รีบหันไปหาเคนโจอีกครั้งว่ายังอยู่รึเปล่า

เขายืนเช็ดแว่นตาอย่างไม่สนใจอะไรมาก จนกระทั่งสายตาไปสะดุดกับคนเดินชนกับเสา

“…”

‘ทำอะไรของเขา’

หน้าตาคนหน้าชนดูคุ้นตา เขามองด้วยท่าทางเรียบเฉยคิดในใจแหละว่ามีอะไรเรียกความสนใจถึงได้เดินชนเสา ตัวเขาเหรอ? คงไม่ใช่หรอกมั่ง ช่างมันละกัน

ก่อนจะสวมแว่นอีกครั้งในสภาพที่เปียก หันไปพูดกะเพื่อนสาวห้องข้างๆเล็กน้อยแล้วค่อยเดินจากตรงนั้นมา

#THK_โรลปิด
(โกงเวลา) พักเที่ยง | @thk-getsuro.bsky.social

เขาที่กำลังเดินกลับห้องตัวเองอยู่นั้นจู่ๆถังน้ำปริศนาก็ลอยมาเข้าสวมลงหัวเขาพอดิบพอดีจนเขาเปียกตั้งแต่หัวถึงเท้า

‘ ขอโทษนะ โอโนเดระคุง ฉะ-ฉัน…’เสียงหญิงสาวจากห้องข้างๆพูดอย่างกังวล

”ไม่เป็นไรครับ ผมชินแล้วนะ“
เคนโจยังคงเรียบเฉยเพราะเขาดวงซวยเจอแบบนี้บ่อยจนชินแล้วถึงมีคนแกล้งเขาก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไร

(มาวาดเก็บมม. เลือกตำแหน่งในห้อง 2-Dค่ะ🥺

ขออนุญาตแท็กนะคะ @thkraina.bsky.social @thk-yui.bsky.social )

(ทำกันตะไมฟะ โอ้ย /แกล้งบ้า บอกให้เงียบแต่ก็ไม่ได้ใช้ให้จ้องขนาดนั้นนะ!)

「 ก็โดนสั่งให้นั่งเงียบๆ ก็เงียบตามที่บอก ไม่แน่ใจว่าผิดตรงไหนแหะ ^^」

(ภาพก่อนหน้านั้นเป็นมม.เล็กๆน้อยๆกับน้อง @thk-kenjo.bsky.social ค่า y-y)

#THK_Co-Story

สนใจตำแหน่งอื่นๆนอกเหนือจากในใบโคสามารถDMเพื่อพูดคุย,เสนอได้เลยนะคับ💁‍♂️

--- FRIEND ZONE 100%---

[ เน้นเวิ่น, โรลบรรยายสั้นๆ, แล้วแต่ฟิลความสมองไหลของ ผปค. ]

『 #THK_Co-Story 』

(วิ่งมาแปะใบโคเรย์จิคุงค่ะ สามารถเสนอเพิ่มนอกจากนี้ได้นะคะ มีทั้งโคแบบปกติและสเปเชียลเลย✨)

Fav / DM / Mentions : สนใจโค
RE : เนียนรู้จัก, ช่วยหาเพื่อน

𝑫𝒐𝒄. bit.ly/4kVpf4i

#THK_Co-Story

(ลงใหม่คับ แก้ไขนิดนึง ฮือ ป ป ปักหมุดยังปั่นไม่เสร็จ☝️😭 มาลงใบโคก่อนคับ!)

Doc: shorturl.at/eFA5Q

#THK_Co-story

(ขอลงใบโคใหม่นะคะ เพิ่งเห็นว่าลืมติดแท็กค่ะ 😭)

(รับสมัครสาวๆเป็นจำนวนมาก! ถ้าขาดสาว ๆ ไปล่ะก็ โลกของผมจะต้องล่มจมแน่ๆ!!!)

(ปี 2/3 เนียนรู้จักหนุ่มสุดฮอตคนนี้ได้เลยนะคะ 😉)

(หากสนใจโคให้เมนชั่น หรือ DM มาได้เลยค่ะ 💗)

(ฝากหมาไม่เต็มบาทคนนี้ด้วยนะคะ)

Doc : bit.ly/43wIAmb

【 #THK_Co-story 】

Fav , DM , Mentions : สนใจโค✅
Re 🔁 : เคยเจอแต่ไม่รู้จัก / ช่วยหาเพื่อน✅

(พายูโตะมาหาเพื่อนโคค้าบบ มีให้โคทั้งแบบทั่วไป และแบบพิเศษใส่ไข่ เลือกได้ตามความต้องการเลยย อื่น ๆ สามารถเสนอเพิ่มได้คับ!)

Doc : tinyurl.com/yube4s2c
รับทุกคสพ. >> คาร์ธงแดง ธงเหลือง ธงเขียว Okay👌🏻✨

#thk_co-story

(ใบโคกับชินคุงมาเเล้วค้าบ อ่านดอคได้ที่ปักหมุดเลย

🔃 เนียนรู้จัก / ช่วยหาเพื่อน
❤️ or DM สนใจโค!

หรือถ้าหากไม่มีการคุยสตอรี่กันจะเมนชั่นไว้เฉยๆก็ได้คับ กดเฟบ= ตกลงโคด้วย

สามารถเดมมาหย่อนพล็อตที่อยากเล่นได้เลย หรือสงสัยตรงไหนก็ถามได้! ผปค.ตอบช้านิดนึงเเต่จะพยายามไม่ดองนะ🙇🏻‍♂️ )

#THK_Co-story

❤️ or dm : สนใจโค!
🔁 : ช่วยหาเพื่อน

(มาเปิดโคฮิโรกิค่าเป็นเด็กเงียบๆขี้กลัวๆคนนึง สามารถขอโคตำแหน่งนอกเหนือจากใบโคได้ค่ะ!🙌)

doc: bit.ly/3FV9IRM