#MMM_โรลปิด
@mmm-morian.bsky.social
ห้องพัก 903 | Day 1
วาเลริโอเข้ามาจัดห้องแต่ช่วงแรก—เสื้อผ้านั้นถูกจัดเรียงเป็นระเบียบรวมทั้งของใช้ทั้งหมดของเขา ทว่าทุกอย่างนั้นก็เกินไปฝั่งของเพื่อนร่วมห้องไปเสียทั้งหมดก่อนที่เจ้าตัวนั้นจะหายตัวไป
แต่สุดท้ายเขาก็กลับเข้าห้องมาซะได้ ถึงจะใช้เวลายันเย็นเลยก็ตาม
“Benvenuto!”
ชายหนุ่มเดินพร้อมกับขวดไวน์ใหม่และรอยยิ้ม
( เราเป็นพ่อลูกกันนะเน )
( โครงการคนละข้าง )
หลายวันผ่านไป...
อะไรมากมายหลายอย่างที่ผ่านพ้นไปมันช่างเรียบง่ายไปซะหมด ไม่มีอะไรซับซ้อนไปมากกว่านั้น
ดวงตาของเขาตอนนี้มันกลับมามองเห็นได้อีกครั้งแล้ว
“ดูสิ! ฉันได้ตาใหม่มาแล้ว
แบบนี้ฉันต้องไปขอบคุณคนที่บริจาคมาให้แล้วล่ะ ! ”
แต่สิ่งที่เขาเห็นเบื้องหน้าครั้งแรก มันกลับดูแปลกไปกว่านั้น
ถึงจะดูปกติ แต่สัญชาตญาณมันไม่เคยหลอกเขา
“ แล้วทำไมพวกนายถึง... ปิดตาเอาไว้ล่ะ ? ”
ถ้าเขามีดวงตา มันคงจะเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นไปแล้ว แต่สำหรับเขาในตอนนี้ คงได้แค่แย้มยิ้มกว้างรับมันไว้เท่านั้น
“ จริงหรอ ! แบบนั้นก็ดีเลยน่ะสิ ! ”
ถึงจะทำใจมาสักพักใหญ่เรื่องดวงตา แต่การมีคนมาบริจาคให้เขาถึงที่แบบนี้นับว่าโชคหล่นใส่หัวเขาชัดๆ !
( พ่อจ๋าปาสบอุบัติเหตุนิดโหน่ย เลยตาแหว่งสองข้าง )
( หัวหน้าบ้านยังปลอดภัยดี ไม่มีอะไรให้ห่วงหรอกเทนคุง )
เขารับรู้ได้ถึงความเครียดผ่านมือนั้นได้แม้ว่าจะมองไม่เห็น ความรู้สึกคนเรามันโกหกกันไม่ได้หรอก
“ ถึงหิวก็ไม่อยากกินหรอก อาหารโรงพยาบาลมันห่วยแตก ”
เหมือนกับชีวิตเขาที่มันห่วยแตกเหมือนกัน
แต่เขาบีบมือนั้นตอบกลับไป พลางใช้อีกมือตบเบาๆ ที่หลังมือนั้นเชิงปลอบใจ
” ถ้าเครียดมากก็กอดฉันได้นะ เหมือนทุกทีไง ? “
แต่ในเมื่ออีกฝ่ายจะออกไป เขาก็ไม่รั้งไว้แล้วปล่อยมือให้เดินจากไป
( ใจเย้นลุกพ่อ😭 พ่อยังแขงแรงดี เหนไม๊💪🏾 )
เขาเข้าใจความรู้สึกของทุกคนในตอนนี้ดี สำหรับคนที่เป็นหัวหน้าวง สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้มันคงจะกระทันหันเกินไปหน่อย
“ น่า แค่นี้เอง ฉันไม่เป็นไรหรอก ”
เขาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มเหมือนทุกที อย่างน้อยก็น่าจะกว้างพอจะปลอบใจคนที่กำลังเศร้าได้
“ ฉันใช้ชีวิตกับการมองดูโลกมาร้อยกว่าปี
ถ้าต่อจากนี้จะมองไม่เห็นฉันก็ไม่ติดอะไรหรอก ”
“ ก็ถือว่าเป็นอะไรใหม่ๆ ไง ! ”
( มิตรภาพลุกผุ้ชาย🙂↕️ )
( น้องปาสบอุบัติเหตุ มุแง )
จริงๆ แล้วเขาก็กลัว เขาอธิบายความรู้สึกในตอนนี้ไม่ถูกเหมือนกันว่ามันจะเป็นแบบนี้แล้วเขาจะต้องทำยังไงต่อ
‘ มองไม่เห็นอะไรเลย... ’
เขาขมวดคิ้วมุ่นเมื่อคิดแบบนั้น เขาไม่ชอบความรู้สึกในตอนนี้เลยสักนิด
อยู่แบบนี้ไปก็คงเป็นภาระคนในวงเปล่าๆ ...
อุบัติเหตุย่อมเกิดขึ้นได้เสมอทุกครั้งที่ประมาทพลาดพลั้ง ไม่มีใครอยากให้เกิด แต่ก็ดีกว่ามีคนที่ต้องจากไป
ไม่เว้นแม้แต่ร็อคสตาร์อย่างอิซราน การที่เขารอดมาได้ก็ถือว่าปาฏิหาริย์มากพอแล้ว
เป็นครั้งแรกที่โลกของเขาทั้งใบมันมืดสนิท เขาไม่เห็นอะไรเลยแม้กระทั่งแสง ต่อจากนี้เขาเองก็ไม่น่าจะมองเห็นมันได้อีกแล้ว
เขาทอดมองดูตรงจุดที่น่าจะเป็นหน้าต่าง มองเหมือนว่าเห็นมันเหมือนเมื่อก่อน
[ STORY ]
เมื่อ 4 ปีก่อน
วันที่ 22/04 เวลา 11.05
ประตูของห้องผู้ป่วยถูกเลื่อนเปิดออก ใบหูของเขาสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของฝีเท้าสามชีวิตที่เดินเข้ามาใกล้
“ อ้อพวกนายเองเหรอ ”
เขาเอ่ยกับทั้งสามที่เข้ามา แม้ตามองไม่เห็น ไม่เห็นอีกแล้วเหมือนเมื่อก่อน
“ หมอบอกกับฉันว่า
ฉันคงจะต้องตาบอดตลอดชีวิตน่ะ ”
(/ตาโต)
📍ประกาศการส่ง/แก้ไขใบสเป็คใหม่
เพื่อให้การจับคู่นามแฝงในรอบที่2 สะดวกและแม่นยำขึ้น ทางสต๊าฟจะเปิดให้ลูกมู “ทุกท่าน“ ที่สนใจเข้าร่วมระบบแมตช์ต่อไปให้ “ส่งใบสเป็คใหม่”
เปิดให้ส่งได้ตั้งแต่ วันนี้ ถึง วันที่ 23 เมษายน เวลา 20:00น.
ฟอร์ม : forms.gle/zNnKvdWMtnWG...
[ ย้ำ ขอให้ลูกมูเช็คข้อมูลให้เรียบร้อยก่อนส่ง เมื่อหมดเขตส่งทางสต๊าฟจะไม่รับแก้ใดๆ ทั้งสิ้น ]
( แปะแนบร่างซีมุเก้วค่ะ 🫶🏾🥺 หนุ่มเจ้าบทละคร )
𓋹 : หมดตัวฟหหฤอะิิพดะ่ี
( /ฟันยื่น )
"...โนอาร์รู้มั้ยคะ"
"ว่ามือฉันน่ะเย็นตลอดเวลาจนกระทั้งได้จับมือกับคุณ"
เธอหันมองอีกฝ่ายพร้อมยิ้มอ่อนๆขณะที่มือก็วางลงบนมืออีกฝ่ายพร้อมกุมไว้หลวมๆ ทั้งที่ปกติมือนี้ควรจะเย็นแต่ตั้งแต่เมื่อครู่กลับรู้สึกว่าอุ่นอย่างน่าประหลาด
"เป็นเพราะหัวใจฉันเต้นอยู่ค่ะ.."
คงเป็นความตื่นเต้นของเดทแรกล่ะมั่ง
(ภาพเต็มนะคะ/ปิ้ง✨️)
🚢 New Event Spoiler 🚢
Event 3 : Coming soon . . . . .
𓋹 : สักดึกๆ
𓋹 : จะบ้าเรอะ ฉันก็ไม่ได้ขัดสนขนาดนั้น
(ตามเทรนร่างซีด้วยคนค่ะ
แอบกระซิบ นี่คือร่างต้นของไซลาส เพราะผปค.ตันดีไซน์ชายชาตรีเลยใช้วิธีแปลงโฉมจากสาวน้อยมาเป็นหนุ่มแทน 😌)
𓋹 : เดะเล่นเผื่อห์น้ะห์
#MMM_Offset
𓋹 : อยากหักไม้ว่ะห์ มีใครอยากเล่นม้ะห์?
(ลุกพ่อน่ารักจิงจิง🫳🏾🫳🏾🫳🏾)
อลาสก้า | ช่วงสาย
/แวะถ่ายรูปนกท้องถิ่นไปอวดน้อง
/รู้ตัวอีกทีโดนนกฝูงรุม
‘awebo awebo’
/บอทนกเอาหัวโหม่ง awebo !
