copper-lens-3af.notion.site/Shape-of-sou...

(มาฝากเด็กเร้กเอาไว้ค่ะ
วันนี้เก็บดอกไม้สวย ๆ ได้ด้วย โชคดีจังเลยน้า 🌸🤲🏻)

(มาแปะด้วยค่ะ! ลูน่าวัยกำลังโต ที่เหมือนจะกินเยอะเป็นพิเศษ 💪)

(คนอื่นตัวหด ทางนี้เผลอตัวโตค่ะ555555 เป็นมารินะในอีก5ปีข้างหน้า🤫 ขอเอามาลงเก็บไว้!><)

( แวะอู้งานมาวาดแฝดบ้านไซโตะค่าาาาา จะวาดคนเดียวแต่ก็เสียดายคนพี่ เลยถือโอกาสนี้วาดซะเลยย )

(พึ่งมีอาร์ตใหม่มา
Cms: Poiimelon )

cr. @kanae-msg.bsky.social

#MSG_Songkranfes

(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ... /วิ่ง 💨🏃‍➡️)

#MSG_commu

"เฮ้ย..เอ็งนะ มานี่แป๊บดิ"

"ห๊า ไถเงิน? ไถเงินอะไร แค่จะบอกว่าทำของตกไว้.."

"ไม่ใช่รถแทรกเตอร์สักหน่อยจะไปไถได้ไง"

"...อ้าว ไม่ฮาเรอะ..(= _ =;) "

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

清水 • 蓮人 | ชิมิซุ เร็นโตะ
• 17 | 195/88
• ไคกะ (Y.2) | ฤดูใบไม้ร่วง 🍁 | วิถึสายลม 🍃

โรล/โค/เวิ่น : DM 24/7
Doc : Bio

#MSG_สลับเพศ

( แอบแวะมาหย่อน…เล่นย้อนหลังค่ะ ᝰ.ᐟ
⤷ ริระจังกลายเป็นริโอะคุงไปซะแล้วว ˎˊ˗
แถมส่วนสูงขึ้นมาตั้ง 10 เซนแหนะ !
จาก 168 ⇒ 178 ซม. ࿔*:·

ɪʟʟᴜꜱᴛ : ᴡᴀꜱʜɪᴍᴏɴʟɪʏ ˖°📷 ༘ ⋆ )

“เรียกว่า ‘ฮิกะ’ ก็ได้ครับ”

เขาไม่ได้เอ่ยว่านั้นเป็นชื่อของใคร เพียงแต่ยกมือที่มีผีเสื้อเกาะอยู่ขึ้นเล็กน้อยเป็นภาษากาย

รอยยิ้มเป็นมิตรปรากฎบนใบหน้า ก่อนจะปล่อยผีเสื้อขนตนออกบินอีกครั้ง

”ส่วนผม…โชยะครับ“

”คิโนโมโตะ โชยะ“

สายลมพลิวไหวอ่อนๆ แวบนึงนัยน์ตาสีชาดหรี่ลงเหมือนจะสว่างวาบชั่วครู่

”รุ่นพี่ล่ะครับ“

#msg_สลับเพศ
(ยังไม่มีปักหมุดแต่มีคนสวยแล้วนะครับ

#MSG_co-op

(แวะลงใบโคแบบเลททั้งวันและเวลาค่ะ 🧍‍♂️ ทางนี้คิดอะไรไม่ค่อยออกเท่าไหร่ แหะ ๆ แต่ถ้าสนใจสามารถคุยกันก่อนได้นะคะ! ✨

ดอคประกอบการตัดสินใจ — bit.ly/ryuichi-t )

#MSG_Co-op
(มาลงใบโคแบบเลทๆ หน่อยค่ะ เนียนรู้จักทักทายได้ทุกโพสเลยนะคะ! สำหรับใครที่อยากโคกดหัวใจหรือทักมาไว้ได้เลยค่ะ อาจจะตอบช้านิดนึงแต่อยากเล่นกับทุกคนเลยนะคะ 🤲✨

🔁 : ช่วยหาเพื่อน/เนียนรู้จัก
🩷 : สนใจโค เดี๋ยวเราทักไปค่ะ)

สุขสันต์วันเกิด ยายะ!

(แวบมาแปะอาร์ตฉลองวันเกิดของยายะจังค่ะ! ถึงจะผิดแผนนิดหน่อยก็เถอะ /มองความวุ่นวายในโรงเรียน อาจจะไม่ได้ออกมาร้องเพลงกับนกน้อยแบบที่ตั้งใจไว้ แต่ยังไงก็มาอวยพรวันเกิดให้กับเธอกันนะคะ!)

( cms. by ชาเย็น บูด )

#MSG_onigiri

หลังจากที่กินข้าวปั้นไปแล้ว โชยะรู้สึกได้ถึงไอร้อนปรากฎบริเวณแก้ม

“นี่ผมโดนวางยาในข้าวปั้นรึเปล่าเนี่ย~”

และดูท่าจะได้กลิ่นอะไรหวานๆแถวนี่ซะด้วย

(+ได้นะ)

#MSG_nyugaku | #MSG_2-C

หลังจากที่เขียนชื่อของตนบนกระดานเสร็จเรียบร้อยก็เริ่มกล่าวทักทายอาจารย์ และเพื่อนร่วมชั้นอย่างเป็นมิตร

" ชิโอนางิ คานาเดะครับ "
" ฝาก ตัว ด้วย นะ~ "

เจ้าตัวพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสดใส
เป็นภาพที่น่าประหลาดใจเล็กน้อย

" จบแล้วครับ "

แต่ก็เป็นพวกคาดเดาไม่ได้อยู่แล้วนี่นะ

การแนะนำตัวจึงจบลงเท่านั้น

เหมียว?

แปลว่าเมื่อกี้ไม่ได้หูฝาดสินะ

“ รุ่นพี่…อืม “

เขาครุ่นคิดนิดนึงก่อนจะยิ้มออกมา

”ทดลองเวทมนตร์ใหม่หรอครับ~“

(โฮตารุคุงสกินนอกเวลางาน สามารถพบเจอร่างนี้ได้ที่ร้านขนมหรือคาเฟ่ในวันที่ไม่ได้เข้ากะหรือหลังเลิกงาน)

#MSG_nyugaku | #MSG_3E

"...โคอิซุมิ มาซากิ ...ครับ"

ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ไม่ได้อยู่ต่อหน้าคนเยอะ ๆ นานแล้ว ทำตัวไม่ถูก...

"ข ขอฝากตัวด้วยนะครับ" /โค้ง

(มาเจอแมวสั้นๆ)

โชยะเห็นคนคุ้นตาตั้งใจว่าจะเดินมาทักทายสักหน่อย

แต่รู้สึกเหมือนได้ยินอะไรบางอย่าง แต่คงคิดไปเองละมั้ง

“รุ่นพี่~ สวัสดีครับบ”

#MSG_onigiri | #MSG_เปิดโรล

โอนิกิริหน้าตาน่าสนใจ อย่างน้อยแม้จะไม่ได้คาดหวังรสชาติ แต่ก็ขอให้มันไม่มีพิษภัย

หากแต่ผลที่ได้รับตามมากลับเหนือความคาดหมายมากกว่าที่คิดไว้เสียอีก

“ อื้ม รสชาติใช้ได้เลยนะเหมียว ”

เหมียว?— ทำไมจู่ ๆ ก็มีคำนี้ลงท้ายซะได้ล่ะ

และดูเหมือนจะมีคนผ่านมาเห็นพอดีซะด้วย จะเผลอได้ยินที่เธอพูดเมื่อกี้เข้ารึเปล่านะ

“ฮะฮะ โทษทีนะ”

โชยะเอามือออกตามคำเรียกร้อง

“ผมแค่ล้อเล่นน่ะ จะไปมีเวทมนตร์แบบนั้นได้ยังไงกัน”

ถ้ามีเวทมนตร์แบบนั้นจริงชีวิตคงเข้าขั้นหายนะแล้วล่ะ

“คนที่ต้องถามหาความยุติธรรมน่าจะเป็นผมมากกว่านะ”

“คิดดูสิ~ อยู่เฉยๆก็โดนบอกว่ามารับผิดชอบเดี๋ยวนี้”

“เหมือนโดนนักเลงเดินชนละบอกว่า ‘ชดใช้ค่าเสียหายมาซะ!‘ เนี่ยล่ะ”

เขายกมือยักไหล่อธิบายอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

เขาเอื้อมมือออกไปยังทิศทางที่เจ้าผีเสื้อแดงเคยบินไป รอสักพักมันก็กลับมาเกาะบนนิ้วยาวอีกครั้งเหมือนรู้ว่าควรกลับมาหาเจ้าของของมันได้แล้ว

“อยากลองแตะดูไหมครับ”

“ตัวนี้ไม่มีพิษหรอก”

โชยะครุ่นคิดถึงรูปประโยคที่อีกฝ่ายพูด ทั้งๆที่พูดถึงตัวเองแท้ๆแต่กลับเหมือนเป็นคนอื่น

ยิ่งคำว่าเจ้าของร่างนี้ แปลว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ตัวจริงงั้นหรอ

”แปลว่าคุณอีกคนคงจะขี้เซามาก“

เขาไม่ได้แสดงอาการตกใจ กับโรงเรียนที่มีอะไรแปลกประหลาดทุกวันแถมยังยิ้มตอบ

”ไม่ค่อยบ่อยหรอกครับ“

“แค่ตอนที่จะพาเจ้านี่มาเท่านั้น”

+

#MSG_nyugaku #MSG_3E

" ซากุรางิ ไคโตะครับ "

" หวังว่าปีการศึกษานี้ผมจะได้อยู่ร่วมห้องกับทุกคนอย่างสนุกสนาน "

" เอ่อ... " ยืนนิ่งเหมือนไม่เป็นไรแต่แอบเกร็งไปอีก " ฝากตัวด้วยครับ "

(โฮวกะคุง5555555)

#MSG_nyugaku | #MSG_MainEvent
#MSG_เปิดโรล

ลายเซ็น..อ่า จะไปหาได้ยังไงดีนะ?

เร็นโตะที่เห็นสิ่งของในมือแล้วก็ได้แต่แอบถอนหายใจเล็กน้อย ไม่รู้จะทำยังไง

แต่ในระหว่างที่เขากำลังคิดอยู่นั้นก็ได้เผลอเดินไปชน [คุณ] เข้าเสียได้

แน่นอนว่าเขาตั้งใจจะหันไปขอโทษคุณ แต่เหมือนการกระทำจะสวนทางกันอยู่นะ..

(พึ่งว่างมาเล่นด้วยแบบเลทๆครับแหะ 🥹 แวะมาแลกลายเซ็นกันได้นะครับ!✨)

เขามองมือที่ถูกสะบัดออก นิ้วเรียวยกขึ้นมาแตะคางพลางครุ่นคิดกับคำถามของอีกฝ่าย ก่อนจะยกยิ้ม

“แหม่ ใบหน้าผมนี่เป็นเวทมนตร์ที่ร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรอ คุณถึงได้‘ใจเต้น’แบบนี้“

โชยะรู้ดีอยู่แกใจว่าตัวเขาไม่มีเวทมนตร์แบบนั้น แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงพูดล้อเล่นต่อไป

“อืม~ ให้ผมเองคิดจริงๆหรอ“

เขาพูดพลางใช้สองนิ้วบริเวณลำคอใต้ใบหนูอีกฝ่ายเพื่อเช็คชีพจรว่าเต้นเร็วจริงหรือไม่

“เรื่องรับผิดชอบน่ะ”

(แวะมา + ทักทายนะค้าบ)

โชยะที่เดินอยู่เฉยๆ ก็ถูกดึงรั้งไว้ สถานการณ์แปลกๆอย่างกับการ์ตูนโชโจนี่มันอะไรกัน

“ผมหรอครับ?”

ดูสนุกดีนะ ตามน้ำไปดีกว่า นิ้วเรียวกุมมือที่อีกฝ่ายรั้งเอาไว้

”แย่จัง…งั้นผมควรจะรับผิดชอบยังไงดีล่ะ“