(.จับบาธแต่งตัว)

#TWD2_วาดชุดตามเมนชั่น

(เพิ่งจะกลับมา เลยมาหาอะไรวาดเล่นค่าาา)

(แฟชั่นมันก็แค่ฉากบังหน้า จริงๆมันคือชมรมป้าข้างบ้าน)

(เขินเลย เรียวโจเองก็สวยตะลึงเหมือนกันนะคะะะ🥺🫣💜🔥✨✨)

(เค้าสวยมั้ยลาร์ฟี้🥺✨)

(แม่ก็รักลินลินนนน)

(เขินเลย///🥺✨ มอลเฟย์ของมี๊ก็สวยยยย)

(อุ้ย ขนาดนั้นเลยนะะะ มารตี้ชมเกินไปแล้ว🥺🫳💜✨✨)

(จ๋าาา คนสวยของแม่🥺💜✨)

(เผลอๆกะเทยกว่าเดิม5565555)

(/สะบัดผม💅💜✨

(ถ้าวันไหนเสียน้ำตา เดี๋ยวแม่จะซับน้ำตาให้หนูเองนะลูก🥺🫳💜)

(น้องเหมียวน่ารักที่สุด😭🫳💜✨)

“สวัสดี ฉันดีใจจริงๆที่ได้พบพวกเธอทุกๆคน“

เสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นจากร่างสูงเพียว เขาถอดฮู้ดออกก่อนจะใช้มือสางเส้นผมเพื่อจัดแต่งทรงให้เข้าที่

“ฉัน ‘โซนาต้า เอลาซูล‘ ปี3 ถ้ามีอะไรสงสัยก็มาปรึกษากันได้นะจ๊ะ“

“อยู่ที่นี่ก็อย่าลืมรักษาความงามอย่าให้ขาดตกล่ะ ไม่งั้นคงเสียชื่อหอแย่เลย“

(ต้องแดงฟ้าอยู่แล้วมั้ย)

"ฉันว่าเรื่องของฉันมันน่าเบื่อ..."

"เอาเป็นเธอก่อนแล้วกัน"

เขาเอ่ยเสนอ พลางผายมือไปทางเพอร์สัน เป็นเชิงว่าให้เขาเริ่มก่อนได้เลย

โซนาต้ามองดูตาสี่คู่ใสแป๋วของเด็กแฝดด้วยสายตาเหนื่อยใจ ไม่นึกว่าจะต้องมาเจอลูกไม้อะไรแบบนี้

แต่จะให้เล่นเกมแล้วต้องเสียงธงไปทั้งอย่างนี้มันก็คงง่ายไปล่ะมั้ง

"แล้วถ้าฉันอยากให้นับไปจนถึงเลข23ล่ะ?"

(เย้ย เขินเลย🥺✨ มาร์ตี้ของม๊าก็น่ารักสุดๆเหมือนกานนน)

#TWD2_Co-op

(ข้าพเจ้ามาแล้ว ทันอยู่หรือไม่

❤️สนใจโค -เดี๋ยวทักไปจ้า-
🔁 ช่วยหาเพื่อน

ใครอยากเสนอคสพ.นอกเหนือจากนี้ คุยได้ครับ🌟

ใครอยากเนียนรู้จักมาดีลหรือไม่ก็ได้ ตอนโรลเค้าจะได้ทำตัวถุกเฉยๆตะ 🥺)

“ก็นะ ใครๆก็ต้องมีข้อบกพร่องกันทั้งนั้น“

ว่าพลันเดินไปยืนหยุดอยู่ที่ระเบียงช่องหนึ่ง เมื่อมองลงไปก็เห็นนักเรียนบางส่วนเดินอยู่ เขาเดาว่าน่าจะเป็นพวกที่มาเดินเถลไถล ไม่ก็เดินหลง

“อยากจะย้อนความหลังหน่อยมั้ยล่ะ?”

เขาหันมาถาม พลางเอนตัวพิงไปกับระเบียงทางเดินด้วยท่าทีสบายๆ

“มาเล่าเรื่องตอนเพิ่งเข้ามาที่นี่”

“แหม่ เธอนี่ทำตัวเป็นรุ่นพี่ที่แสนดีจังเลยนะ”

”พวกน้องๆที่ได้เจอเธอ คงรักตายเลย“

หัวเราะเบาๆ พลางเอ่ยหยอกตามประสา

“ก็จัดว่าใช้ได้”

“หน้าตาแต่ละคนก็ดูดีสมกับที่เป็นหอพอมฟิโอเร่ แต่ฝีมือก็คงจะต้องรอดูกันต่อไป“ เขาเอ่ยตอบเสียงเรียบ

”แล้วของเธอล่ะ มีรุ่นน้องที่น่าสนใจบ้างรึเปล่า?“

“อืม ขอให้เป็นเปิดเทอมที่ดีสำหรับเธอเช่นกัน”

เขาเอ่ยกลับ ก่อนจะรับต่างหูมาใส่ไว้ยังที่ของมันดังเดิม พลางมองรุ่นน้องปีหนึ่งคนนั้นเดินจากไปจนลับสายตา ซึ่งตัวเขาเองก็ควรไปแล้วเช่นกัน…

(ขอบคุณที่ชวนมาโรลด้วยนะคะะะ น้องเซเฟอร์น่ารักมากกกก😭🫳✨)

แม้อีกฝ่ายจะแผ่รังสีอำมหิตมามากเพียงใด แต่ตัวเขาก็ไม่ได้สะทบกระท้านเลยสักนิด

“อ๋อ งั้นหรอ งั้นฉันจะรอดูวันนั้นแล้วกันนะ“ โซนาต้าเอ่ยด้วยท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว

”ฉันก็แค่มาเดินเล่น“

”เธอนั่นแหละ เดินตามมาเพราะแค่จะมาทักทายแค่นี้น่ะหรอ?“

📍 #TWD2_Commu

❝ ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่เหรอ ? ..ก็แค่อยากทำน้ำทับทิมกินเองทุกวันน่ะ ❞

❝ รู้สึกว่าสร้อยมันแน่นไปหน่อย.. ขยับมานี่ทีสิ คลายมันออกให้ฉันหน่อย ❞

------------------------------
🪙 Ghayth Firdaus (ไกธ์ ฟีร์ดาอุส)︱ ❛𝕲𝖔𝖑𝖉𝖓𝖊𝖘𝖘𝖆 ❜ 2nd YR SCARABIA ─ ชมรมวิทยาศาสตร์
doc : docs.google.com/document/d/1...

"ก็ดีนะ เดินไปคุยไปแล้วกัน"

เขาเอ่ยเห็นด้วย ก่อนจะเริ่มเดินนำไปตามทางเดินของโถง

"เด็กปี1 ปีนี้ไฟแรงดีนะ เธอว่ามั้ย?"

เมื่อออกเดินไปได้เพียงครู่ จึงเป็นตัวเขาเองที่เริ่มบทสนทนา

โซนาต้าเหลือบมองอีกฝ่ายนิ่งๆ ก่อนวาดยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นท่าทางที่ดูจะตรงข้ามกับคำชมที่เอ่ยออกมา

นี่รู้ตัวรึเปล่าเนี่ยว่ายิ่งวางท่าแบบนั้นมันยิ่งน่ายั่วโมโห

"แหม่ ขอบใจนะ ฉันรู้ตัวดีจ้ะ"

เขาว่าพลางสะบัดผมสีเทาเข้มเงางามของตน ทำท่าทางน่าหมั่นไส้อย่างตั้งใจ

"ว่าแต่เธอเถอะ เอาแต่ทำหน้าบูดบึ้ง ระวังจะหน้าแก่เร็วน้าาา~"

(หนูดาวเป็นลูกสาวกบ จบชั้นมอหกโรงเรียนบ้านหนองอิก๋อย มิสบ้านหนองอิก๋อย ถ้านี่ไม่ใช่จ๊าบสุดในโรงเรียน)

คนอายุมากกว่าหันไปมองคนมาใหม่ด้วยท่าทีเหนื่อยใจ เรื่องน่าปวดหัวไม่ได้เข้ามาแค่หนึ่งแต่มาถึงสอง

อุตส่าห์ใช้ยูนีคมาโฮเพื่อจะได้ไม่ต้องเจอคนเข้ามายุ่งวุ่นวายแล้วเชียว ดันเข้ามาเห็นถูกจังหวะซะได้

"แล้วถ้าฉันไม่อยากเล่นล่ะ?"

เขาเอ่ยถามพลางยกยิ้มน้อยๆ คิดว่าฉันรู้ไม่ทันแผนของพวกเธอรึไงกัน?!

"เห้อ... ปล่อยให้พวกเด็กใหม่ไฟแรงเล่นกันไปเถอะ"

"เธอก็น่าจะพอเดาได้ว่าเด็กโรงเรียนนี้เล่นกันแรง ฉันก็แค่ไม่อยากเจอเรื่องปวดหัวก็แค่นั้น"

ลูกครึ่งแฟรี่เอ่ยตอบด้วยท่าทีติดเหนื่อยหน่ายอยู่หน่อยๆ

"อืม เอาสิ เดินไปคุยไปก็ไม่เหงาดี"

เขาตอบ ก่อนจะเริ่มเดินไปให้ทิศทางของโถงกระจก

"ว่าไปแล้ว เธอก็จะไม่เล่นกิจกรรมต่อหรอ?"

"เพอร์สันนี่เอง..."

เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร จึงหันไปหาดีๆ

"แต่มาเดินเล่นรับลมนิดหน่อยน่ะ ว่าจะกลับหอแล้วล่ะ"

เขาเอ่ยตอบ ก่อนจะถามคำถามกลับไป

"แล้วเธอล่ะ? ฉันนึกว่าเธอจะกลับไปที่หอซะแล้วอีก"