(ตัวร้าเบิ้ดดดรอบทิสาม 🫪🫪 เส้นด้ายเก่งมากจ้ะ! 😭😭✨)

#คาถาคำร่าย_VRKN @vrkn-bunga.bsky.social
เธอขำเบา ๆ อย่างอารมณ์ดี​เพราะมันคือการสู้กันอย่างสมเกียรติ​น่ะสิ!

"ถ้าฉันล้มพับไป ฝากด้วยนะจ๊ะ!"

เส้นด้ายรีบพุ่งเข้าชาร์จบุหงา พอเห็นว่าไมาน่าจะทัน ”เลน!“ เธอเปลี่ยนเป็นดินนิ่มๆเพื่อให้บุหงาล้มลงโดยที่ศรีษะไม่กระแทก

ถึงสติเธอจะเลือนลางแต่ความโอบอ้อมอารี​ที่เธอได้รับ เธอรู้สึกถึงมันอย่างเต็มอก

ตื่นมาต้องขอบคุณอีกรอบแล้วล่ะ

[ประกาศรายชื่อคู่ประลองเวทย์]

#คาถาคำร่าย_VRKN

พุธ ที่ 26 เมษายน 2543 บริเวณกระดานประชาสัมพันธ์

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

ในช่วงที่ต้อนรับน้องใหม่เข้าเรือนทิวากร ทีละคนสองคน ช่วงรอคนนานไม่ใช่น้อย

!

"ยินดีต้อนรับสู่เรือนทิวากรจ๊ะ!"
"หิวหมายยยย มาหยิบไปกินคนละไม้ คนละชิ้นได้เลยจ๊ะ💛"

หญิงสาวร่าเริงผมสีแดงสด กล่าวขึ้นอย่างตื่นเต้นที่ได้เห็นน้องใหม่ปีนี้

"ไม่หยิบไม่เป็นไรนะ! เดี๋ยวพี่คนสวยจัดการต่อเอง!"

×มารับของกินรอเพื่อนๆ เรือยทิวากรได้เลยนะคะ💛 ×

📌​ #VRKN_Commu

“แววตาของคุณดูมีแผนการที่น่าสนใจนะคะ น่าจะจำเป็นต่อสถานการณ์นี้ไม่น้อย แสดงให้ฉันเห็นหน่อยสิคะ”

"บางครั้งการยอมแพ้ก็คือกลยุทธ์ที่ฉลาดที่สุด..ยังมองไม่เห็นจุดนั้นอีกเหรอคะ?"

"คนที่ทิ้งภาระหน้าที่อย่างคุณ ใช้ไม่ได้ค่ะ"

———————

ดุสิตา ศิลปาการสกุล
เพลินตา | 19 ปี​ | 157/46
มนุษย์​ | เมฆามินทร์ ปี 3

บวกได้ทุกโรลเปิด ทวิตลอย ทัก โค โรล เวิ่น DM โอเคค่ะ​

#จัดกระเป๋า_VRKN
๘ เมษา : บริเวณสะพานข้ามคลองไปเยาวราช

"คุณหนูตรงนั้น ทำบุญปล่อยนกสะเดาะเคราะห์ไหมจ้ะ"

ดวงตาสีนิลุบนกวาดมองนกน้อยในกรงชั่วครู่ ในมือของเธอมีดอกเบญจมาศช่อใหญ่อยู่ช่อหนึ่ง

(สดใสสู้พี่อิ่มรักไม่ได้เลยจ้ะ!? /จับมือหมุน ๆๆๆๆ)

เพราะการนั่งรถไฟเฉย ๆ นั้นน่าเบื่อเสียเหลือเกิน... ถึงแม้จะนั่งหลังตรงแต่ประสาทหูของเธอดูจะยังรับเสียงรอบข้างได้เป็นอย่างดี

เอ๋ เหมือนจะมีเรื่องสนุกนะ?!

เธอเดินตามเสียงโวยวายรื่นหู ถือวิสาสะ​เปิดประตูเข้าไปฉับไว​

'ปึ้ง!!!'

ก่อนจะพบกับภาพที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น

"น่าสนุกนี่! ทำอะไรอยู่หรือจ๊ะ~✿" เธอยิ้มร่าโชว์เขี้ยวสองข้างแปลกตา จะยักษ์​ก็ไม่ใช่ จะมนุษย์​ก็ไม่เชิง

#สู่เรือนเจ้า_vrkn
โรลเปิด | แยกรูท | ช่วงพิธีผูกสายสิญจน์

ในช่วงเวลา 6 โมงเย็นก็ถึงเวลาของพิธีผูกสายสิญจน์เชื่อความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง

หากแต่ว่าจะมีรุ่นพี่คนนึงที่ดูจะอารมณ์ไม่ดี คอยจ้องเขม็งรุ่นน้องที่เดินผ่านไปผ่านมา

และสำหรับคนที่จ้องเธอกลับ ไม่ทำอะไร..
"จะมองอะไรนักหนา? จะมาให้ผูกสายสิญจน์ หรือจะทำให้ฉันเสียเวลา?"

คุณจะทำอะไร?
>เดินหนี?
>เข้าไปหา?

[เปิดโรล | แยกรูท] #สู่เรือนเจ้า_vrkn

ในโบกี้รถไฟ จะมีหญิงต่างชาติคนหนึ่งเดินออกมาจากโบกี้ของอาจารย์ คอยทักทายนักเรียนชั้นปี2-3

"เจอกันอีกแล้วนะ"

"โอ้...ไม่เป็นไรจ๊ะ อ่ะนี่ขนมนะ" ยื่นลูกอมคาราเมลให้

CMS:JeNine (รียูสภาพ)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN
14 เมษา | 14.20 น. บนรถไฟ

“อาจารย์ทำขนมมาแจกค่ะ”
“ถึงจะหน้าตาเหมือนขนมเทียน แต่จริงๆแค่ห่อใบตองให้ได้ตื่นเต้นเท่านั้นค่ะ”

ขนมห่อใบตองในมือถูกยื่นให้กับคุณ

“เป็นของขวัญต้อนรับเปิดภาคเรียนนะคะ”

🍬: th.shindanmaker.com/1262019

(สามารถโควทไปโรล/รีแอคสั้นๆได้ค่ะ อจ.กับNPCก็เล่นได้นะคะ มาอวดกัน ถ้าเล่นในเมนชั่นทางนี้จะแวะไปเล่นด้วยค่ะ 🫳🏻)

#สู่เรือนเจ้า_vrkn
โรลเปิด | แยกรูท
ตู้โซนพักผ่อน

ดาราอยากจะหาอะไรอ่านฆ่าเวลาเดินทางไปโรงเรียน แต่เพราะมีแต่เสียงพูดคุยของนักเรียนคนอื่นๆเยอะเกินไปจึงหลีกหนีความวุ่นวายออกมา

สัมภาระของเธอมีแค่กระเป๋าถือใบเดียวที่บัดนี้วางอยู่ใต้โต๊ะตัวสูง เธอหย่อนก้นนั่งเก้าอี้ และเริ่มใช้เวลาไปกับหน้ากระดาษเงียบๆ..

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

โรลเปิด | แยกรูท | พิธีการผูกสายสิญจน์ | บวกได้ทุกเรือนทุกปี

"นี่ๆ"

เสียงหวานเอ่ยทัก เมื่อคุณหันไปก็พบกับ "รดา" หัวหน้าเรือนผกามาศ ที่โบกมือให้คุณพร้อมกับยิ้มบาง ๆ

"ผูกให้ไหมคะ?"

#สู่เรือนเจ้า_VRKN
15 เมษายน | 18.30 น.

ไม่ห่างศาลากลางนัก ท่ามกลางแสงสลัว เสียงหนึ่งก็เอ่ยทักคุณขึ้นอย่างเป็นมิตร

"เอ๊ะ ไม่ไปร่วมงานผูกสายสิจญ์กับเค้าหรอคะ"

สายน้ำยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างสงสัย

"อยากให้ผูกสายสิญจน์ให้รึป่าวเอ่ย"

#สู่เรือนเจ้า_vrkn
โรลเปิด | แยกรูท

ดูเหมือนจากตู้โดยสารห้องหนึ่ง [คุณ] จะได้ยินเสียงเด็กสาวโวยวายอะไรบางอย่างอยู่

เสียงนั่นเหมือนคนกำลังเถียงกับอะไรสักอย่าง พอชะเง้อมองดูก็เหมือนจะเป็น…นก ?

แม่นี่เถียงกับนก!

เข้าช่วยเหลือนกหรือเข้าช่วยเหลือเธอดี

ช่วยเปิดประตูเข้ามาที เดี๋ยวมี(นก)คนตายนะ ?!??

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

(พาหญิงนิ่มมาผูกสายสิญนจ์ให้กับน้องๆค่ะ เพื่อนรุ่นพี่เองก็มาเนียนขอผูกได้เหมือนกันนะ!)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN
[ พิธีผูกสายสิญจน์ ]

"ไม่แน่นเกินไปใช่ไหมคะ"

นลินในชุดไปรเวทได้ทำการผูกสายสิญจน์ให้กับเหล่ารุ่นน้องที่แวะวเียนกันมาหา พร้อมกล่าวอวยพรขอให้โชคดี +.ﾟ( *人´▽`*)ﾟ+.ﾟ

จะว่าไป ปีนี้เรากลายเป็นพี่ปีโตสุดแล้วนี่นา

(ภาพที่เต็มไปด้วยคุณดุสิตา 🥰🥰🥰)
(เครดิต undefined นักวาดไม่ต้องการให้ใส่เครดิตค่ะ 😖)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

[ โรลเปิดแยกรูท | ช่วงพิธีการผูกสายสิญจน์ ]

ในขณะที่ทุกคนกำลังเดินกันพันวุ่นกับการผูกข้อไม้ข้อมือ หัวเรือนธาราลัยก็ไม่ได้พลาดกับพิธีการนี้เช่นกัน ในมือข้างหนึ่งถือสายสิญจน์ไว้ในขณะที่ดวงตาสีอ่อนนั้นกำลังจับจ้อง [ คุณ ] อยู่พร้อมกับรอยยิ้มอันอ่อนโยน

“เฮ้—เธอน่ะ…“

“มาให้ฉันผูกสายสิญจน์ให้มั้ย?”

น้ำเสียงนั้นแม้จะทุ้มแต่ก็นุ่มนวลผิดคาด บุหลันยืนรอคำตอบจากคนตรงหน้าอย่างใจเย็น

(เหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้นจริง ยักษ์ในภาพก็เป็นยักษ์ปลอมค่ะ(?))

(นี่ฉันต้องมาอยู่ร่วมกับยักษ์ไม่ใช้สมองพวกนี้หรอคะ)

( ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องในมู แต่ผปคอยากวาดตันหยงโดนรองเท้ากิน5355353536363555556)

(ส่วนลายเสื้อกับกางเกงนี่ เกิดจากเห็นอะไรก็หยิบๆมายำๆใส่ไปก่อน😭😭😞)

(มาแล้ววว ลูกผู้ชายพันธ์ดี ฮีโร่ๆๆๆฮีโรรรรร่56555655555)

ACC For #VRKN_commu

──── ୨୧ ────

"เราชื่อหมื่นฟ้านะคะ เรียกว่าฟ้า หรือหมื่นได้เลยนะ"

หมื่นฟ้า ดุจพันดาว | ปี1
เรือนทิวากร | มนุษย์

──── ୨୧ ────

CO • DM ― 24/7
Doc : docs.google.com/document/d/1...

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

[โรลเปิด | แยกรูท | พิธีการผูกสายสิญจน์]

หลังจบการปฐมนิเทศไปแล้วจนถึงช่วงพิธีการผูกสายสิญจน์ ณ ศาลากลาง ระหว่างที่ [คุณ] กำลังทำอะไรสักอย่างอยู่ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง

พอหันกลับไปก็จะพบกับเจ้าวานรสีม่วงกำลังยื่นห่อเล็กๆบางอย่างน่าสงสัยให้อยู่...

"เจ้าน่ะ..."

"สายสิญจน์ ได้ผูกรึยัง?"

(มาทำความรู้จักกับรับสร้อยข้อมือกันได้คับ!✨)

เปิดเทอม
#สู่เรือนเจ้า_VRKN

วันปีผ่านพ้น เป็นอีกครั้งที่มีเหล่านักเรียนหน้าใหม่เข้าสู่รั้วสถาบันวรางคณา

เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

การเดินทางครั้งนี้จะเป็นเพียงเสี้ยวบรรทัดหนึ่งของชีวิตที่เปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา

เมื่อเวลาผ่านพ้นไป พอลองย้อนมองกลับมา ณ ช่วงเวลานั้นอีกครั้ง
เรื่องราวของมิตรภาพ หาได้มีสิ่งได้เปรียบ…

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#จัดกระเป๋า_VRKN
๘ เมษา : ร้านอาหารในย่านสำเพ็ง

บัวเพชรไม่เคยคิดจะมาวันสุดท้ายที่คนเยอะแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะยัยแม่ดาราสาวดันมีคิวว่างแค่วันนี้วันเดียว

แต่สุดท้ายเธอก็ทนร้อนทนเหงื่อไม่ไหว ปล่อยบุหลันไปเดินซื้อของคนเดียว วานป้าแม่บ้านไปซื้อของทุกอย่างแทน ส่วนตัวเองหนีมานั่งหลบร้อน

คุณเดินเข้ามาเพื่อหาที่นั่ง อนิจจัง...เก้าอี้เดียวที่ยังว่างอยู่คือโต๊ะของยักษาสีชมพูหน้าบอกบุญไม่รับตนนี้
+

(แกไม่รอดแน่ โซ่จักรยาน)

#จัดกระเป๋า_VRKN
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
สำเพ็ง : 8 เมษา ช่วงบ่าย

"อ้านหอังอือไออางไอเอี่ย..."
(ร้านหนังสือไปทางไหนเนี่ย)

สายตากวาดไปมาตามทางซ้ายขวาในย่านการค้าอย่างงงงวยกับทางในที่แห่งนี้ ในมือก็พลางถือรายการซื้อของไว้คอยเตือนสติไว้ให้วอกแวก

แม้จะมีเจ้าเป็ดบนไหล่คอยเป็นผู้ช่วยจำทางก็ดูเหมือนจะมีผลลัพท์ไม่แตกต่างกันมากนัก

ทำยังไงดี!?

#จัดกระเป๋า_VRKN
(มาพร้อมพี่ชาย แต่ก็เอาแต่จะซื้อหนังสืออย่างเดียววแทบจะหมดวัน)

#จัดกระเป๋า_VRKN
[สำเพ็ง | 8 เมษา]

ไม่บ่อยนักที่เธอจะได้มีช่วงเวลาเป็นของตัวเองแบบนี้ ถึงแม้แดดรอบกายจะร้อนอบอ้าวจนอยู่ในระดับที่ชวนให้อารมณ์เสียได้ก็ตาม แต่ความจริงที่ว่าอัปสรามณีเลือกที่จะออกมาอยู่ข้างนอกด้วยเจตจำนงของตนเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไป

—เธอไม่ได้มาซื้อข้าวของเครื่องใช้เหมือนคนอื่น

หากจะพูดให้ถูกก็ต้องบอกว่าหน้าที่เหล่านั้นมันถูกสะสางไปเนิ่นนานเรียบร้อยแล้วเสียมากกว่า

+