#anaxa

ตอนนี้เข้าทวิตไปแล้วเหมือนเจออาร์ติสเก็บของกันจริงจัง ทรงโลกจะแตกมาอีกครั้ง คริสมาสแบบใด 😭

สภาพเหมือนแวะมาปัดกวาดเช็ดถูเรื่อยๆ รอวันล้มสลายของรังนกเก่า(...)

生成AIを巡る状況に大きな変化や改善が見られないので、2026年も引き続きこちらをお使いください。今のところ、これといって追加すべき特記事項は無いかなと思います。

おつかれ9th!

☀️(*´∀｀*)

求めた園　#七種茨誕生祭2024

15M people on Bluesky!!! 💫

The Verge beat us to our own announcement — that's the beauty of an open network with public stats!

ทันเที่ยงคืนแปลว่าทันโว้ยยยย //กรี๊ด

[ES] 11.11 ジュン茨 🌊🐍

“แม้แต่คนแบบนายเองก็หลงกลการตลาดแบบนี้ได้เหมือนกันสินะ?”

readawrite.com/c/d5b98b9e162a…

#จุนอิบา #JunIba

👐

เข็นออกมาจนได้...อะไรซักอย่างในรอบหลายเดือนมากๆ 🥲👍

[Ensemble Stars] Nine-to-Five [OS/SF] - [NagiIba] Reassuring: ฟิค Boy Love (บรรยาย) [NagiIba] Reassuring - คลังรวมฟิคอันสึตะที่โปรดิวเซอร์ OL ท่านหนึ่งที่ไม่มั่นใจว่าจะมีคู่ไหนบ้าง แต่เจอในแท็กแปลว่ามี เชิญเข้ามาแวะดูก่อนได้ค่ะ

[ES] Reassuring 凪茨 🍎🐍

www.readawrite.com/c/b47ebe2c41...

#นางิอิบา #nagiiba

#นารุโฮชิ

Ibara and Gatekeeper mafia pew pew

[ #ES #Gatekeeper #Ibara ] Midnight doodle

描けば描くほど小さくなってくあまぎつね

ฮรี่ๆ ได้ไปวาดงานให้คุณรินรอบที่ล้าน แวะไปทักทายคุณรินที่เพลงออริใหม่ได้นะคะ🌟

เย็นวันนี้นกร้องดังเป็นพิเศษ

A digital drawing of a smiling person with long, messy hair in a high ponytail, wearing a T-shirt with a small flower design, accompanied by a close-up of their eye in the top left corner, giving the overall artwork a soft and cheerful tone.

Sun's smile ☀️

🎨🖍️ #mmltOCs | #oc | #art

ตอนแรกจะติดแท็ก พิมพ์ไปพิมพ์มาละไม่อ่ะ ไม่ต้องก็ได้มั้ง ของไทยมีแท็กรินเนะเฉยๆ มั้ย หรือถ้าไม่มีต้องเริ่มที่ตัวเรา555555555555555555

สบายใจละ โอเค //นอนอย่างสงบ

มันจะต้องมาถึงในสักวัน วันที่เขาจะลืมตาตื่นมาเพื่อได้เห็นคนสำคัญเหล่านั้นห่างไกลจากสิ่งที่ตนเคยเจอ

รินเนะปล่อยกระเป๋าถือที่เปียกเละไม่แพ้ตัวเองลง

แกล้งโพเข้าใส่เจ้าบ้านตัวน้อยโดยรู้ทั้งรู้ว่าจะได้เสียงบ่นกลับมาชุดใหญ่

เฝ้าคิดหาหนทาง-- ที่จะสร้างโลกสักใบไว้เพื่อให้เด็กชายตัวน้อยผู้ยังโดดกักขังไว้ให้ได้ออกมามีชีวิตเป็นของตัวเอง และให้อีกชีวิตใหม่ที่สำคัญไม่แพ้กันได้ทำตามความปรารถนาของเจ้าตัว-- ให้ได้มีความสุขตามต้องการ

แต่อย่างน้อยที่นี่ ก็ยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของอาหารละลอยแทรก ช่วยเจือจางกลิ่นไอฝนของเมืองกรุงไม่ให้ต้องรู้สึกเหมือนถูกโอบอุ้มด้วยความว่างเปล่า

"อ๊ะ-- ยินดีต้อนรับกลับบ้านฮะ พี่ชาย!"

เสียงเจือยแจวของเด็กชายที่มักจะกลับมาถึงบ้าน เตรียมมื้อเย็นเอาไว้ให้ทั้งกระเพาะว่างๆ ของเจ้าตัวและเขาที่ยังกลับมาไม่ถึง

ประตูเบื้องหลังรินเนะปิดลงเมื่อวันที่แสนยาวนานจบสิ้น

แม้ตำแหน่งของไอดอลผู้ไล่ตามกระแสจะไม่ได้จบลงไปด้วย

และเขาผู้เริ่มเหน็ดเหนื่อยไปบ้างก็จะไม่ยอมให้จบลงแบบนั้น

ภายในโถงทางเข้าอพาร์ทเมนท์ที่เขาเริ่มจะคุ้นชินขึ้นมาแล้วบ้าง เสื้อผ้าหน้าผม-- ทั้งเนื้อตัวเปียกมะล่อกไปด้วยเม็ดฝนที่เทสาดลงมาในวันที่ไม่ได้จบลงอย่างงดงามเท่าที่คาดการณ์เอาไว้

เฝ้าฝัน--- โลกที่เขาและเด็กชายตัวน้อยอีกคนจะไม่ต้องถูกล่ามเอาไว้ด้วยโซ่ตรวนล่องอันมีชื่อเรียกว่า 'ภาระหน้าที่' อยู่แบบนี้

มันคงจะดีไม่น้อยหากวันหนึ่ง เขาจะไม่ต้องลืมตาตื่นมาเพียงเพื่อพบเช้าวันใหม่ 'อีกวันหนึ่ง'

.
.
.

ประตูเบื้องหลังอามากิคนโตปิดลงเมื่อวันที่แสนยาวนานจบสิ้น

แม้หน้าที่อันมาพร้อมกับตำแหน่งผู้สืบทอดจะไม่สิ้นสุดลงไปด้วย

ภายในห้องพักผ่อนกว้างขวางอันมีไว้เพื่อเตรียมร่างกาย และสติสัมปะชัญญะให้พร้อมกับการทำหน้าที่ในวันต่อไป

ไม่มีอะไรรอเขาอยู่ที่นั่นไปมากกว่าภาระและความต้องการซึ่งไม่มีวันหมดลง

แต่ในเมื่อโชคชะตาและความเป็นไปได้กำหนดไว้เท่านั้น

รินเนะได้แค่ทิ้งตัวลงบนฟูก

หลับตาลง