neden ali şeriati okuyoruz?
çünkü sizin alim dedikleriniz nasıl işeyeceğimizi, hangi ayakla tuvalete gireceğimizi, eteğin boyunu, kılı tüyü anlatırken; ali şeriati, adalet istiyor, yoksulun hukukuna sahip dikkat çıkıyor, zalim idareciye, sömürüye, ahlaksız sisteme isyan ediyor.
her ülkede amerikan üssü var, her ordunun elinde amerikan silahları var, her sokakta amerikan sermayesi burger king var, herkes amerikan üretimi iphone alıyor, herkes amerikan merkezli facebook'a giriyor, herkes orada birbirini "amerika'nın adamı" olmakla suçluyor. ortadoğu...
mızrakların ucuna takılan kur'an sayfaları, kesilen kafalar, allahu ekber nidaları, enfal suresi, furkan günleri, selalar, bombalanan camiler, birbirlerini kesen doğrayan dindarlar, ötekinin duası kabul olmasın diye tanrısına yakaran mü'minler, savaş, gözyaşı, kan, kan, kan...
dış ilişkiler uzmanı değilim.
suriye'de neler olup bittiğini anlayamıyorum. benim dikkatimi çeken şey; akşama kadar "ümmet" diyenlerin iliklerine kadar işlemiş kürt düşmanlığı. yarın israil kürt katliamı yapsa, hepsi israil bayrağı sallayacak nefretle dolu. ilginç bir psikoloji.
öldü, öldürdü, öldü, öldürdü.
akşama kadar okuduğumuz bunlar.
bu toplum hasta. bu gerçekle yüzleşmemiz lazım artık. doğulusuyla, batılısıyla, esnafıyla, memuruyla, işçisiyle, patronuyla, şehirlisiyle, köylüsüyle, dindarıyla, seküleriyle, genciyle, yaşlısıyla bu toplum hasta.
siyasal islamcılık, yeşile boyanmış kemalizmdir. yılmaz özdil, rakı içen hacı yakışıklı'dır. hilal kaplan, başörtülü mine kırıkkanat'tır. cübbeli ahmet, çember sakallı doğu perinçek'tir. akit, abdestli sözcü'dür. a haber, badem bıyıklı halk tv'dir.
milliyetçilik, utangaç ırkçılıktır. milliyetçinin motivasyonu kendi vatanını, milletini sevmek değil; ötekinden, ötekine ait her şeyden nefret etmektir. bu öyle bir zehirdir ki, ötekini yok ettiğinde yeni bir öteki üretmek zorundadır. çünkü öteki yoksa kendisi de yoktur.
nitelikli öğretmenler neden az, eğitim sistemini neden yapboz tahtasına çevirdiniz, çocuklar okulda neden aç kalıyor, öğrenciler neden dersanelere para vermek zorunda kalıyor diye sormuyorlar; karnelerde neden atatürk resmi yok diye soruyorlar. insan hayret ediyor gerçekten.
dindarımızın "ümmet" hassasiyeti sadece kürtler konu olunca ortaya çıkıyor. islam coğrafyasında üç kuruşluk kazanım için herkes ortalığı ateşe veriyor; bir kürt nefes alınca "ümmete ihanet" oluyor. sanırsın ki muazzam bir ümmet birliği ve bilinci vardı da kürtler bozdu.
doğu perinçek ulusalcılığı ile cübbeli ahmet hocanın din anlayışını iyice karıştırın. ümit özdağ türkçülüğü ile marine edin. üzerine sos olarak biraz süleyman demirel pragmatizmi ekleyin. iki gün kısık ateşte necip fazıl şiirleri içinde bekletin. alın size türkiye islamcılığı.
ırkçının vicdanı yoktur,
fakat bunun farkında değildir, çünkü ırkçının beyni de yoktur.
türkiye'nin dindarı, dünyada filistin dışında mazlum bir halk daha olabileceğini düşünemiyor. gazze dışında herhangi bir mazlum topluluğa üzülmenin terörü desteklemek olduğunu sanıyor. o yüzden mesela profiline filistin bayrağı koyup başka bir yerdeki katliamı alkışlayabiliyor.
yukarı tükürsen ilkel molla rejimi, aşağı tükürsen miadı dolmuş pehlevi hanedanı. esed diktatörlüğünden kurtuluyorsun, klasik ortadoğu dinciliğine yakalanıyorsun. islamcılıktan kaçıyorsun, seküler despotizme yakalanıyorsun. ortadoğuda nefes almak hakikaten çok zor.
iran halkına karşı özel bir sempatim vardır. islam toplumu içinde en seçkin halklardan. üretici, özgün, entelektüel ve sanatçı ruhlu. iran halkı, dini veya seküler bir despotizmi hak etmiyor. bir an önce bu kâbustan uyanmalarını diliyorum.
bir sanatçı, "masum çocukların öldürüldüğü bir dünya istemiyoruz" deyip bir liste yayınlamış, listede "rojava" da geçtiği için iki gündür linç ediliyor. paylaşımını kaldırdığı halde saldırılardan kurtulamıyor. kürt sorunu nedir sorusuna cevap için tek başına bu bile yeter yani.
doğu perinçek ulusalcılığı ile cübbeli ahmet hocanın din anlayışını iyice karıştırın. ümit özdağ türkçülüğü ile marine edin. üzerine sos olarak biraz süleyman demirel pragmatizmi ekleyin. iki gün kısık ateşte necip fazıl şiirleri içinde bekletin. alın size türkiye islamcılığı.
saddam, halkına zulmeden zalim bir diktatördü. kaddafi, halkına zulmeden zalim bir diktatördü. esed, halkına zulmeden zalim bir diktatördü. hüsnü mübarek, halkına zulmeden zalim bir diktatördü. sonlarının daha büyük bir diktatör eliyle gelmesi onların zulümlerini temize çıkarmaz.
türkiye, şu üç kesimden kurtulmadıkça iflah olamaz:
allah ile aldatanlar, bayrak ile aldatanlar ve atatürk ile aldatanlar.
dünyanın en zengin yeraltı kaynaklarına sahip bir ülkede halkını açlığa mahkum edeceksin; insanlar çaresizlikten ülkesini terk edecek; kaybettiğin seçimi hileyle kazanacaksın; senden daha büyük bir manyak seni paketleyince de halkın sokağa dökülmesini bekleyeceksin. hadi oradan!
toplumun ikiyüzlülüğü denen bir şey vardır. dünyanın diğer bir ucundaki hak ihlaline karşı inanılmaz duyarlı ve demokrat kesilir; aynı ihlal kendi ülkesinde olduğunda devleti, sistemi ve gücü savunur. konfor alanından çıkmadan vicdan mastürbasyonu yapmayı çok sever toplum.
ben yaşamadım kızım yaşasın, ben yaşamadım oğlum yaşasın diye diye, koca bir nesli hiçbir değer tanımayan zombilere çevirdi anneler, babalar.
insan, zayıf bir varlık. kolay havaya girebilir, güç sarhoşu olabilir, paraya esir düşebilir, makama yenilebilir, şöhrete teslim olabilir, iltifata boyun eğebilir, nefsine köle olabilir. kimseye gereğinden fazla anlam yüklememek lazım. öndermiş, reismiş, şeyhmiş fark etmez.
✔️paranızla övünmeyin;
belki biriktirdiğiniz ölüm fermanınızdır.
✔️makamınızla övünmeyin;
belki koltuğunuz hapishanenizdir.
✔️evladınızla övünmeyin;
belki doğurduğunuz katilinizdir.
✔️şöhretinizle övünmeyin;
belki zafer sarhoşluğunuz yenilginizdir.
koca ülkede kasiyerler, kuryeler, müteahhitler ve sosyal medya fenomenleri kaldı sadece. kasiyerler hesaplıyor, kuryeler taşıyor, müteahhitler yiyor, sosyal medya fenomenleri de işin yaygarasını yapıyor.