((เห็นว่าใกล้ถึงเวลาจบคอมมูแล้ว 🎃 ทางผปคเกล็นยังคงรอแอคทีฟอีเวนต์ที่ท่าน้ำ ทุกวันค่ะ . หัวเราะแห้ง

เรายังคงหวังลึกๆว่าจะมีปฏิหาริย์ค่ะ คาดว่าคงไม่เอานังนี่ไปรีลงมูอื่น เพราะเสียดายเคมีที่เล่นกับทุกคนมากๆ ดังนั้นถ้าใครอยากเล่นด้วยต่อ หรือเวิ่นโรลต่อในสถานการณ์นอกรอบ แลกคอนแทคกันไว้ได้นะคะ TT กดเฟบไว้ได้เลยค่ะ ไม่อยากให้สตอรี่จบแค่ตรงนี้จริงๆ > ไล่ตอบโรลให้ครบ))

"ใจร้ายจังเลย"

ริเวอร์พูดพลางทำหน้าเศร้าแบบขอไปทีแต่รอยยิ้มกว้างจนแทบปิดไม่มิดยังคงประดับอยู่บนหน้า—ชัดเจนว่าวันนี้เขาได้เหยื่อให้กวนเพิ่มอีกราย

"เอาเถอะ ไว้เจอกันที่โรงเรียนก็แล้วกัน..." เขาหยุดนิดหนึ่งเหลือบมองอีกฝ่ายอีกครั้งก่อนจะยกยิ้มมุมปาก "ถ้านายยังรอดน่ะนะ"

พูดจบก็หัวเราะขึ้นมาก่อนจะเร่งเครื่องออกไป ทิ้งไว้แค่บรรยากาศกวนประสาทที่ยังค้างอยู่ตรงนั้น

#WTM_Easterday
[ 18 Apr l Lakeside Park l 10:00 am ]
ณ สวนสาธารณะประจำเมืองเมอร์วู้ดนั้น ถูกจัดเตรียมไปด้วยของแขวนตกแต่งผ้าสีสันพาสเทลและรถไอศกรีม Ocean Bite ตั้งตระหง่า บัดนี้งานเทศกาล Easter ประจำเมืองเมอร์วู้ดได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

ผู้เล่น : NPC , Student
สถานที่ : @Lakeside Park 10:00 am.
เวลากิจกรรม : 18 เมษายน (เล่นย้อนได้ตลอดไป)

( ขออนุญาตแท็คทุกท่าน
@raju-kumar-wtm.bsky.social @rowanwtm.bsky.social @mikhail73.bsky.social @b-enchamberlain.bsky.social @lil-shoshannahh.bsky.social @glennhaverford-wtm.bsky.social )

( มาละคร้าบ ขอภัยที่หายไปนานม๊าก💥 ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมสนุกกัน🥳 ใครอยากได้ไฟล์เดี่ยวสามารถติดต่อหลังไมค์ได้เลยผิดพลาดตรงไหนบอกก็ได้เช่นกัน
ขอบคุณค่า )

( ขออนุญาตตัดจบเลยละกันนะคะ🙏 ขอบคุณมากค่า สนุกมากเลย😚 )

ริเวอร์เหลือบมองอีกฝ่ายด้วยหางตา มือยังกดตู้ขนม สีหน้าก้ำกึ่งระหว่างสงสัยกับสมเพช...ทำอะไรของมัน

สุดท้ายเขาก็ไม่อยากปวดหัวต่อ หยิบขนมที่ต้องการแล้วเดินออกไปแต่ก็ยังไม่วายหยุดส่งยิ้มให้ "ไว้เจอกันใหม่นะ–"

มือยกเหมือนจะตบไหล่แต่ชะงักกลางทางก่อนจะผงะถอยนิดหนึ่ง

"เออ แล้วก็ซักเสื้อบ้างนะ ไหนๆ ก็มาถึงร้านซักผ้าแล้ว" รอยยิ้มเหยาะถูกส่งให้อีกครั้งก่อนที่เขาจะหันหลังเดินหายลับไป...

ได้ยินอย่างนั้นริเวอร์ก็ได้แต่กรอกตาใส่กับความดื้อด้านของอีกฝ่าย

"ถ้าจักรยานนั่นมันสำคัญขนาดนั้น ก็เชิญรักมันให้เต็มที่เลย" 🙄

แต่ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่เขาก็ไม่ได้ใจร้ายถึงขั้นทิ้งคนรู้จักให้ไปลำบากโดยไม่ให้ความช่วยเหลือสักหน่อยหรอก สุดท้ายก็ล้วงกระเป๋ากางเกง หยิบของบางอย่างแล้วโยนให้

—เป็นลูกอมรสเชอรรี่

"เอาไว้กินแก้เครียดตอนระหว่างทางละกันนะ^^"

( รักนะตัว ลูกเค้าออกมาเริ่ดเลยละ )

( สำเร็จแล้วคั้บ!🏃 ขอบคุณทุกท่านที่มาเล่นด้วยกันนะคะ ได้ลองเทคนิคใหม่ ๆกับลูกของทุกท่านเลยค่ะ ถ้าภาพรวมออกมาดูไม่สามัคคีกันต้องขออภัยด้วยนะคะTT )

ริเวอร์มองอีกฝ่ายที่ค่อยๆ เขยิบหนีไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะหลุดขำออกมาเบาๆ อย่างอดไม่ได้

"กลัวจนตัวสั่น ยังจะฝืนทำปากเก่งอีกนะ" เขาพูดเสียงเนิบพลางโยนกล่องบุหรี่ทิ้งไปแล้วปัดมือเหมือนเพิ่งแตะของสกปรกมา

"ช่างมัน ไม่อยากบอกก็เก็บไว้เถอะ รู้ไปก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับฉันอยู่แล้ว"

พูดจบเขาก็หันกลับไปสนใจตู้กดขนมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

( ทันมั้ยคับ )

(วาดเล่นครับ)

(ไม่ค่อยมีอะไรลงเลย เลยมาอวดโฉมหน้าพ่อแม่ของน้องอลิสคะ)

"จะไปไหน อยู่คุยกันก่อนสิ"

ริเวอร์ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไปได้ง่ายๆ เขาเอื้อมมือคว้าแขนเกล็นไว้ทันก่อนจะรั้งกลับมาแรงพอให้หยุดอยู่กับที่

"แล้วบุหรี่ล่ะ?" เขาเอียงหัวมอง "ไม่สูบแล้วเหรอไง" พูดจบก็ถือวิสาสะหยิบกล่องบุหรี่ของอีกฝ่ายมาเองอย่างหน้าตาเฉย แกะออกอย่างใจเย็นก่อนจะคีบบุหรี่ออกมายื่นให้ตรงหน้า

"ตกลงนายชื่ออะไร" "ฉันถามดีๆ แล้วนะ"

"เจ็บตัวนิดหน่อยเหรอ?"

ริเวอร์ปรายตามองอีกฝ่ายอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มเยาะมุมปาก

"สภาพนายเนี่ยนะเรียกว่านิดหน่อย? ถ้าหนักกว่านี้อีกนิดคงลงหลุมไปละ" เขาพ่นเสียงหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ

"ทิ้งจักรยานง่อยๆ นั่นไว้ตรงนั้นแหละแล้วขึ้นมา" เขาผยักหน้าเชื้อเชิญ "หรือจะยืนโชว์ความทนเก่งอยู่อย่างนั้น ฉันไม่มีเวลามารอดูหรอกนะ"

(ขอมาเล่นด้วยนะคะ✋🤚)

( ข้าๆๆๆ )

( เห้ย– อะไรกันเนี่ย! อ้ากกก— //น่ารักมากเลยมีความหล่อลื่นเบาๆ ขอบคุณนะคะ คุณเองก็ระวังบ้านจะระเบิดเหมือนกันนะคริๆๆ😈🫵 )

( ปิดๆๆแล้วว )

ริเวอร์ฟังจบก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที มุมปากที่เคยยกยิ้มเริ่มเหยียดต่ำลงเล็กน้อย

"พูดอย่างนี้ รู้จักกันหรือไง?" เขาพูดเสียงเรียบก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้อีกฝ่ายช้าๆ หมัดถูกกระแทกลงบนตู้กดอย่างจงใจจนของด้านในสั่น บุหรี่ที่เกล็นเพิ่งวางไว้ร่วงลงมาที่พื้น

"แต่ฉันยังไม่รู้จักนายเลยนะ..." เขายิ้มกว้างขึ้นมาอีกครั้ง "ทีนี้อยากบอกชื่อก่อนหรือจะโดนต่อยแล้วค่อยบอกดีละ?"

( ทันค่า🤭 )

( เค้าด้วยย )

( 👋👋👋 )

( ทันค้าบ❤️ )

(วาดเสร็จแล้ว)
@madamlee2-wtm.bsky.social
@ed-winbq.bsky.social
@rowanwtm.bsky.social
@wtm-valentine.bsky.social
@mako-wtm.bsky.social
@wtm-gregory.bsky.social

(มาแบบรัฟๆอย่างรวดเร็ว

ขอบคุณทุกคนมากค้าบ

@emiliano-wtm.bsky.social
@raju-kumar-wtm.bsky.social
@siwon0.bsky.social
@hannahwtmcommu.bsky.social
@vaska-wtm.bsky.social
@felicia-wtm.bsky.social
@wtm-valentine.bsky.social )

"โอ้ย เสียใจนะเนี่ย วันนี้ฉันอุตส่าห์ อยากจะเป็นคนดี!"

ริเวอร์บ่น มือกุมอกเหมือนหัวใจแหลกสลายท่าทีดูเจ็บยิ่งกว่าคนที่ยืนโชกเลือดอยู่ตรงหน้าเสียอีก

"เฮ้อ! ดูสภาพตัวเองก่อนเถอะ ตัวก็แค่นี้ยังจะฝืนต่ออีก เลือดจะหมดตัวอยู่แล้วนั่น" เขาส่ายหน้าอย่างระอา สายตายังจับจ้องไม่ห่าง "คนเขาอุตส่าห์ลดตัวมาเป็นห่วงดันทำมาเป็นเล่นตัวซะงั้น"

( มีใครอยากจะ😖 )

"ทำไม? ปากฉันมันทำไม?" ริเวอร์สวนกลับด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาท รอยยิ้มกว้างยังประดับอยู่บนหน้าอย่างไม่สะทกสะท้านใดๆ

"ถ้าอยากให้ฉันหุบปากก็ลองพูดอะไรฉลาดๆ มาสิเผื่อฉันจะอยากลองหยุดฟังบ้าง…"

"แต่เอาเข้าจริง อย่างนายก็ไม่มีค่าให้ฉันเสียเวลาคุยตั้งแต่แรกอยู่แล้วหรือป่าวนะ?"