เมื่อคุณแหงนมองท้องฟ้า คุณอาจพบบางสิ่งบางอย่าง..

Cr./ Pang Pond

หมู่พฤกษาผลิบานแย้มกลีบต้องแสงตะวัน ช่วงชีวิตของความงดงามที่แม้ว่าสิ่งนั้นจะมีระยะเวลาอันแสนสั้นก็ตาม...

[ผลิดอก...ในช่วงเวลาหนึ่ง

และร่วงโรย...ในอีกช่วงเวลาหนึ่ง]

ช่างเป็นวัฏจักรอันคุ้นเคย...

แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงละสายตาออกจากมันไม่ได้อยู่ดี...

(คิราริจังกับดอกไม้สีชะพู🤏🏻)

#MSG_bunkatsu #MSG_โรลเปิด
ณ ย่านการค้า ขณะที่กำลังเข้ามาทำภารกิจในยานบ่ายนี้

สายตา [คุณ] ก็พลันเห็น

เด็กสาวในชุดพนักงานร้านคาเฟ่
ขณะกำลังตักสตรอเบอรี่ของลูกค้า
ด้วยแววตาสดใส

แต่ทันทีที่เธอสบตากับคุณ

เธอนิ่งไปราวกับถูกจับได้ ก่อนมองไปด้านหลังสลับกับใบหน้าคุณ
แล้วยกปลายนิ้วที่ริมฝีปากเป็นสัญญาณให้เงียบ
ก่อนยกมือไหว้ทำเป็นอ้อนวอน

ไม่สายตาไปจากคุณราวกับกำลังรอคำตัดสิน

Cms: NeaRs

#MSG_โรลเปิด
[สวนหินในโรงเรียน หลังเลิกเรียน]

มุมหนึ่งของบริเวณสวนหิน เวลาที่คนไม่พลุกพล่านมากนัก ฟุยุมาสะกำลังฝึกเวทมนตร์อยู่ลำพัง

ตวัดไม้กายสิทธิ์ปลายแหลม ไอน้ำในอากาศควบแน่นก่อนจะแข็งตัวเป็นแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ คล้ายกลีบดอกไม้ แต่ละกลีบจึงค่อยประกอบกันเป็นรูปทรงซับซ้อน

พวกดอกไม้น้ำแข็งลอยอยู่ในอากาศครู่หนึ่ง ก่อนจะแตกตัวเป็นละอองหิมะบาง ๆ แล้วละลายหายไปอย่างรวดเร็ว +

copper-lens-3af.notion.site/Shape-of-sou...

#MSG_Songkranfes

" บอกไว้ก่อนนะ
ฉันไม่ใช่พญานาค "

📍 #MSG_Commu

“มือของฉันเย็นมากเลยล่ะ เอ๊ะ? ชอบเหรอ”
“งั้น...ขอแตะหน่อยได้ไหม?”

“ตรงนั้นน่ะ”

❄️🩵

雪代 ルカ
Yukishiro Ruka
147 cm | Y.2 | ไคกะ

จิตวิญญาณฤดูหนาว • วิถีแห่งเหมันต์

Doc : bit.ly/4bMkabQ
Co-op | Role | • dm 24/7
(ขอฝากลูกเสือรสรามุเน่ตัวนี้ไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ 🐯❄️🩵)

( จอยซีน พูดอีกสิเค้าอยากฟัง 🥺 )

(เพ้ทก้อนวาเลนตี้)

#MSG_onigiri

" ทำไม. . มันถึงลงแทนขึ้นล่ะ "

Cr./ Pang Pond

หมู่พฤกษาผลิบานแย้มกลีบต้องแสงตะวัน ช่วงชีวิตของความงดงามที่แม้ว่าสิ่งนั้นจะมีระยะเวลาอันแสนสั้นก็ตาม...

[ผลิดอก...ในช่วงเวลาหนึ่ง

และร่วงโรย...ในอีกช่วงเวลาหนึ่ง]

ช่างเป็นวัฏจักรอันคุ้นเคย...

แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงละสายตาออกจากมันไม่ได้อยู่ดี...

(คิราริจังกับดอกไม้สีชะพู🤏🏻)

#MSG_nyugaku | #MSG_2-A

เมื่อขานถึงเลขที่ของตนเด็กหนุ่มผมสีแสดสดใสก็ออกมาหน้าห้องแนะนำตัวด้วย

แม้จะดูมีท่าทีที่มั่นใจแต่ในใจก็แอบมีความประหม่าเล็กๆที่จะนำเสนอตัวเองต่อเพื่อนใหม่

"มาโมรุ โยเฮย์ เลขที่9 ครับ !"

" เอ่อ.. จะเรียกโยเฮย์เฉยๆก็ได้นะ 🌟 "

" พึ่งขึ้นไคกะปีแรก ยังไงก็ขอฝากตัวด้วย "

Cr Pin.ท่านแรงมัสตอย อนุมัติ

"ผ้าปิดตานี่น่ะเหรอ?…ถึงไม่ถอดออกผมก็มองเห็นปกติดีครับ"

"เลิกจ้องสักทีได้ไหม ผมไม่ถอดให้เธอดูหรอก"

°❀⋆.ೃ࿔*:･⋆˚ʚɞ

「 紅園 朔也 」โคเอ็น ซาคุยะ
• 19 ปี | 176/64
• มังไก (満開)
• จิตวิญญาณแห่งฤดูใบไม้ผลิ | วิถีชีวิต
• Doc shorturl.asia/SBQJ7

°❀⋆.ೃ࿔*:･⋆˚ʚɞ
Only for #MSG_Commu
( Roleplay | Co-Op | DM OK! )

เสียงหวานแผดตะโกนออกไป แต่ก็ไม่ได้ดังเสียจนน่ารำคาญ เพียงแค่มากพอจะให้ชายที่เดินนำไปก่อนหน้านี้ได้ยินชัดเจน

ก่อนที่ร่างอรชรจะเริ่มออกตัววิ่งไปทั้งแบบนั้นー

วันนี้ก็คงเหนื่อยหน่อยล่ะน้า...

(ขออนุญาตตัดจบรูทที่ตรงนี้เลยนะคะ🥺🥺 ขอบคุณอานิกิที่พาเจ้าขนฟูหน้าขนมาเล่นด้วยกันนะคะ!!😭😭💕💕💕 น่ารักชาม้าดดดด)

(ค เค้ากลับมาา ขออภัยที่ให้รอนะคะ!😭)

มองตามแผ่นหลังของคุณเจ้าของร้านและเจ้าสุนัขตัวใหญ่ที่วิ่งนำไปก่อนแล้ว เสียงลมหายใจแผ่วๆผ่อนออกเคล้ารอยยิ้มบางๆบนใบหน้าของเธอ

จะเรียกว่าเคยชินก็คงไม่ต่าง...

สองเท้าขยับก้าวไปยังหาดบริเวณที่ถอดรองเท้าเอาไว้ก่อนหน้า อุ้งสีขาวหยิบจับถุงเท้าและรองเท้าขึ้นมาถือเอาไว้

"รอกันด้วยสิอานิกิ! ขอเป่าขนให้แห้งก่อนได้มั้ยคะ!"

+

(เค้าคลานกลับมา ฟืดดกก😭ขอโทษที่ให้รอนะคะ!)

คิราริที่ง่วงซึมเล็กน้อยเอียงคอไปทางด้านข้าง ขณะที่แววตาฉายความสงสัยแสดงออกมาอย่างไม่คิดปิดบัง

วิธีที่ทำให้เพื่อนของเธออารมณ์ดีน่ะ แน่นอนว่าก็ต้องอยากรู้อยู่แล้วสิ

มือขยับยกขึ้นถูเปลือกตาเบาๆ ก่อนส่ายศีรษะไล่ความคิด...นัยน์ตาหันกลับมาจดจ่อยังหญิงสาวตรงหน้า

"หืม...?"
"มัน...คืออะไรงั้นหรอ?"

น้ำเสียงเนิบนาบเอ่ยออกมาอย่างไม่เร่งเร้า

(ขออภัยที่ช้านะคะ! เค้ากลับมา--😭😭)

ใบหูขยับไหวเลาๆยามที่เสียงกระดิ่งส่งเสียงไพเราะออกมา นัยน์ตาสีหวานส่องประกายน้อยๆก่อนที่กระต่ายสาวจะแหงนใยหน้าขึ้นจ้องมองยังคนตรงหน้า

"ก็...ถ้าฟุยุยังว่าแบบนั้น~"

เสียงหวานลากยาวก่อนจะจ่อหัวไปหาไปยังหน้ากระดาษของชายหนุ่ม

แต่ก็ต้องหยุดชะงักลงอีกครั้งー

"อืม...เซ็นลงตรงช่องไหนดีล่ะ?"

มีตั้งสองช่องที่เธอสามารถเซ็นชื่อได้นี่นา

#msg_เปิดโรล | แยกรูท | ช่วงหลังเลิกเรียน

ที่คาเฟ่สักแห่งในย่านการค้า
ฮารุโตะนั่งโต๊ะริมหน้าต่าง มองออกไปยังบรรยากาศนอกร้าน เขานั่งอยู่ตรงนี้มานานแล้ว

บนโต๊ะของเขาเต็มไปด้วยหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาลัย และถ้วยชามอาหารที่ทานหมดไปมากมาย

ปากของเขาคาบปากกาไว้ ท่าทางดูเหมือนกับกำลังเหม่อลอยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่ง...
+

Happy Birthday - KOTOHACHAN!!!🦔🎉✨

( สวัสดีค่ะทุดคนน✨💗 วันนี้เป็นวันเกิดโคโตฮะจังล่ะค่ะะ><✨ เค้าเลยแวะมาทำอนิเมชั่นเล็ก ๆ ให้น้องสักหน่อยนึงล่ะค่ะ🥺🌸 /ทั้งที่ปักหมุดยังไม่ได้ทำ-- แค่ก--

ยังไงก็ฝากคริปนี้ด้วยนะคะ😍✌️💗💗✨ )

IDEA : @ma0ma0_2 ( TikTok )

#MSG_Co-op

( แวะมาลงใบโคที่ดองไว้แบบเลทๆครับ )

🔃❤️ : เนียนรู้จัก
✉️💬 : สนใจโค

(โชจังเท่มาก🔥💥💥💥)

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

─── ･ ｡ﾟ☆: *.☽ .* :☆ﾟ. ───

ช่วงเวลาที่คุณจะได้ค้นพบและพัฒนาทักษะของตัวเองมาถึง

กระดาษมากมายเรียงรายบนบอร์ดและเสียงบนทางเดินดังจอแจจากรุ่นพี่เรียกให้คุณเข้าไปหา

การตามหาชมรมที่จิตวิญญาณของคุณใฝ่หาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

shorturl.asia/E2hN4

เสียงแผ่วเอ่ยออกมาเบาๆ แม้ว่าฟังยังไงจะดูเป็นการโอดครวญเพื่อหยอกแซวมากกว่าจริงจังก็ตามที

สายตาหันมองเจ้าสุนัขตัวโตที่ดูจะหงอยลงเล็กน้อยยามถูกคุณเจ้าของร้านไล่ให้ขึ้นจากน้ำแม้ว่าจะกำลังเล่นสนุกอยู่ก็ตาม

"ขนเปียกขนาดนี้คงเข้างานเร็วกว่าปกติหน่อยล่ะ ขอใช้ห้องน้ำเลยน้า~"

กระต่ายสาวขยับใบหูยาวน้อยๆราวกับกำลังไล่ความร้อนที่ถูกสายลมจากริมหาดพัดพามาให้หายไป

"โถ่ーอานิกิจะทิ้งกันไปพักแล้วหรอ?"
"นึกว่าจะได้แท็กทีมยืนทำงานด้วยกันซะอีก"

+

#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด

ปีนี้บรรยากาศของวันปฐมนิเทศก็ยังคงครื้นเครงเหมือนกับทุกๆปี กระต่ายสาวที่พึ่งเดินออกมาจากห้องโถงใหญ่กวาดสายตามองรอบตัว มีทั้งคนรู้จักที่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาบ้าง กับคนที่ไม่คุ้นตาเลยซึ่งก็คงเป็นเด็กใหม่ในปีนี้

'คนเยอะจังเลยน้า~'

คิราริยกฝ่ามือขึ้นขยี้ตาเล็กน้อย เหมือนว่ากิจกรรมปฐมนิเทศจะทำให้เธอง่วงเข้าซะแล้วสิ...

ปึกー!

+

ใบหูพลันขยับไหวเบาๆเมื่อชื่อของสองสิ่งถูกเอื้อนเอ่ยออกมา

ยูกิ...สึกิ...

เป็นชื่อที่เรียบง่าย...แต่ไม่ว่าจะฟังกี่ครั้งก็รู้สึกไพเราะอย่างบอกไม่ถูก

"เป็นชื่อที่ดีจัง"

พึมพำเสียงแผ่วทั้งรอยยิ้ม ก่อนกระต่ายสาวจะช้อนสายตาขึ้นสบเข้ากับแววตาสีหม่นของอีกฝ่าย

"...ฟังแล้วเหมือนมีพี่เลี้ยงคอยดูแลเลยนะ"

"คิก..น่ารักชะมัด"

เสียงหัวเราะใสๆแสนแผ่วเบาดังก้องราวกับกระดิ่งลมที่ถูกพัดพาให้ไหลผ่านอากาศ

เสียงของหญิงสาวเอื้อนเอ่ยออกมาราวกับเป็นตัวแทนในการพูดของเจ้าตุ๊กตา

ตุ๊กตาแกะที่ยืนคำนับอยู่ผงกศรีษะขึ้นลงเบาๆ เป็นเชิงน้อมรับคำทักทายจากสตรีตรงหน้า ก่อนมันจะหันมองมอตรสหายใหม่ทั้งสองอย่างสนใจ

อุ้งเท้าเล็กๆโบกขึ้นลงไปมาเป็นสัญญาณว่ารู้สึกเช่นไรกับการพบเจอกันในครั้งนี้

[ ตื่นเต้น ]

ประดับชัดเจนบนท่าทางของเจ้าตัวน้อย

คิราริผ่อนหายใจขณะวาดมือไปมาเบาๆบนอากาศ

"ยินดีที่ได้พบนะ ยูซึจิ"

+

เพียงครุ่นคิดก่อนเธอจะค่อยๆย่อตัวนั่งลงยองๆในระดับที่สามารถมองเห็นรายละเอียดของสิ่งมีชีวิตน่ารักเบื้องหน้าได้อย่างชิดใกล้

"หรือว่า...เธอหิว?"

สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในความคิดหากพบเห็นสีหน้าหมดอาลัยตายอยากจากคนรอบข้างーหากไม่ใช่ก็คงใกล้เคียง...

ไม่ทันได้สังเกตุการกระทำโลดแล่น(?)ของเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวเล็กเบื้องล่าง แต่สิ่งแรกที่ปรากฏหลังจากนัยน์ตาสีหวานละออกจากแผ่นกระดาษ กลับเป็นท่าทีสิ้นหวังของเจ้านกตัวน้อยเสียได้...

"?"

ใบหูสีนวลขยับหันออกเบาๆ พร้อมกับศรีษะมนที่เอนเอียงไปทางด้านข้าง ฉายแววสงสัยอย่างชัดเจนบนใบหน้าของกระต่ายสาว

เหมือนจะพลาดอะไรไปเลย...?

+