list of banned keywords
🚨BREAKING. From a program officer at the National Science Foundation, a list of keywords that can cause a grant to be pulled. I will be sharing screenshots of these keywords along with a decision tree. Please share widely. This is a crisis for academic freedom & science.
Uit een nieuwe, bijzonder interessante studie blijkt dat eenzaamheid gepaard gaat met een verhoogde steun voor populistische, extreemrechtse partijen. Als we de democratie willen beschermen, moeten we onze gemeenschapszin opnieuw opbouwen.
De meeste miljardairs oefenen macht uit op een heel subtiele manier, onttrokken aan het oog van de kritische massa. Van die subtiliteit is bij mensen zoals Musk en Zuckerberg geen sprake, wellicht door arrogantie. Het openlijke karakter van hun machtsgreep zal ook het verzet ertegen voeden.
Ik verbaas me er zelfs enigszins over hoe veel academici blijven vasthouden aan een grote follower base op een forum dat overduidelijk strijdig is met al hun persoonlijke overtuigingen. Je zou verwachten dat academici juist het voortouw nemen.
Verzet is onmogelijk in een digitale ruimte waarin Musk de voorwaarden, het bereik en de toonzetting van jouw verzet bepaalt. Alsof een kapper zich tegen de haren in laat strijken. En een miljardair geeft geen sikkepit om jouw verzet als je intussen trouw zijn producten blijft consumeren.
In Rusland zullen leerlingen vandaag bijvoorbeeld geen les krijgen over wat een oligarchie of een militaristische samenleving is. Uiteraard dient dat gebrek aan onderricht over dergelijke zaken om ze zo lang mogelijk in hun huidige vorm te laten voortbestaan.
Ervoor kiezen om leerlingen niét te onderwijzen in zaken zoals racisme, seksisme of ongelijkheid is geen neutrale stellingname of een vreemdsoortig 'ideologisch vacuüm', maar een duidelijke ideologische keuze voor het bestendigen van dergelijke discriminatoire systemen.
En dit is exact waarom 'maatschappelijke ditjes en datjes' wél een plaats moeten hebben in het onderwijs. Onze kinderen moet uitgelegd worden wat racisme is, wat het doel en de effecten van racisme zijn en waarom het zo'n ronduit verwerpelijk gedachtegoed is.
En wie bepaalt volgens de heer Brinckman wat het Ware, het Goede en het Schone is?
Het is één ding om aan te tonen dat de cognitieve vaardigheden van Vlaamse leerlingen al geruime tijd dalen. Dat is een duidelijke trend. Maar er is veel onduidelijkheid over welke combinatie van factoren precies geleid heeft tot die daling. Stelligheid daarover is eigenlijk vaak opportunisme.
Flauw mopje oor...
Godgeklaagd is het dat juist zij die dat wel nog kunnen en durven nu verantwoordelijk gesteld zouden worden voor een algemene daling in vertrouwen, die niet alleen academici maar ook politieagenten, leerkrachten, rechters, advocaten, artsen of eender welk autoriteit treft. Dát is radicaal (9).
En ja, er is een cancel culture. Steeds meer opleidingen in de Verenigde Staten worden geschrapt. Denk maar aan genderstudies. En wereldwijd moeten academici steeds meer hun mond houden om zelf niet in de problemen te komen. Wie het wel doet, riskeert een golf aan haatberichten of vervolging (8).
Vandaag spreken studenten en professoren zich uit tegen de oorlogsmisdrijven in Gaza, tegen brutaal politiegeweld en tegen de golf aan populistische, autoritaire leiders die de internationale rechtsorde afbreken. Geen oorzaak voor het succes van de autocratie, maar een gevolg van dat succes (7).
Wat hij over het hoofd ziet, is dat sommige universiteiten al decennialang een baken van verzet tegen discriminatie zijn. In de jaren ’60 werden professoren veracht als ze zich verzetten tegen raciale segregatie. Ze waren 'woke', lang voor dat betekenisloze concept het licht zag (6).
Extreemrechtse politici zullen áltijd een stok vinden om universiteiten mee te slaan. De heer Van Damme draait de causaliteit hier dus niet bijster subtiel om. Universiteiten zouden een bepaalde richting zijn in geslagen, en als gevolg daarvan zou het publieke wantrouwen gedaald zijn (5).
De democratie moet kapot, dus moeten onze universiteiten kapot. Er is geen enkele manier voor universiteiten om te ontsnappen aan de hoon van extreemrechts, zo lang men principes als kritisch denken en de democratische rechtsstaat niet stante pede los laat. Moet dat dan het streven zijn? (4)
Een radicale stellingname, vind ik. Gelukkig erkent hij ook nog dat er een ongunstiger politiek klimaat is, en dat conservatieve politieke krachten universiteiten onverholen aanvallen. Wat hij over het hoofd lijkt te zien, is dat anti-intellectualisme een kernbestanddeel van fascisme is (3).
Hij stelt namelijk dat het wantrouwen in universiteiten deels veroozaakt wordt door a) studentenprotesten, b) de aanpak van antisemitisme, c) een gepolitiseerde academische omgeving, d) BLM, e) cancel culture, f) een radicale dekoloniseringsbeweging en g) het diversiteitsbeleid (2).
Komt voort uit essentialisme, als zou 'de' mens met migratieachtergrond per definitie op een bepaalde manier denken over de samenleving.
Men breekt twintig jaar lang intentioneel instituties, mechanismen en processen af die bedoeld zijn om sociale rechtvaardigheid te bekomen. Wanneer onderzoekers daarna een stijgende ongelijkheid op de schoolbanken vaststellen, roept men, de sloopkogel nog in de hand, bijna dat dom zijn erfelijk is.
En let op de titel: 'meer dan vroeger'. Intelligentie is inderdaad (uiteraard) deels erfelijk bepaald. Maar als erfelijkheid een constante factor is en de toegang tot de universiteit varieert door de tijd heen, dan kan erfelijkheid als constante factor geen voldoende verklaring zijn.
Als kinderen van notarissen, advocaten en artsen met gemiddelde cognitieve vaardigheden de weg naar de universiteit wel vinden, maar anderen niet, dan vergroot de sociale ongelijkheid ook. Sommigen nemen de snelweg naar de universiteit, anderen moeten over een aftands plattelandsweggetje vol putten.
Proficiat, belangrijk topic!
Ik had een leerkracht wiskunde in het eerste jaar Latijn, die ons vol trots toesprak dat wij later 'de elite van de maatschappij' zouden vormen. Ik werd daar als tiener al heel opstandig van. Men heeft het schertsend over 'gelijke uitkomsten', maar bitter weinig over een ongelijke start.
Die signaalfunctie is voor veel leerlingen in Latijn trouwens ook een vergiftigd geschenk. Velen blijven de richting immers volgen omwille van externe druk, en soms opteert men er liever voor om te blijven zitten dan om een andere richting te kiezen omdat men Latijn het hoogst inschat.
