เข้าปีใหม่ไม่ถึงห้านาที กุพูดคำหยาบละ เวทสุดๆ ปวดหัวข้ามปี เย่ๆ ไอ้เวร
Posts by HOPE
31 ..
ผ่านปีใหม่มา25นาทีแล้วรอบๆบ้านจุดพลุอยู่เลย จากใจรำคาญมาก แม่มจุดตั้งแต่สี่ทุ่มโคตรเปรตเลย
งงช่วงนี้มาก สิ้นปีคดีพ่อเข้ารัวๆเลย พ่อแนะนำทนายคนอื่นเขาก็จะให้พ่อว่าความให้ สรุปช่วงนี้ค้นฎีกาหลักกฎหมายยันดึกตลอดเกือบทุกวัน 😔
ได้เป็นตัวเองนี่ดีจริงๆ
อนุญาตให้ตัวเองมีความสุขแล้ว
มีคำพูดถึงของบาร์ริสต้าร้านที่ไปสิงบ่อยๆ ติดใจมาก วันนึงเราชมว่าเออ พนักงานกับลูกค้าในร้านนี้ทุกคนเป็นเพื่อนกันหมดเลย เขาก็บอก เพราะผมอนุญาตให้มันเกิดด้วย
เชี่ยแม่ง คำว่าอนุญาตให้เกิดแม่งติดในใจมาก
คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดกับเราคือเราอนุญาตให้มันเกิดขึ้น นี่มันไปได้ทั้งเรื่องดีและเรื่องร้าย ชอบอ่ะ ถูกจริตเราดี
เราใช้ชีวิตแบบรักษาสุขภาพจิตตัวเองสำคัญที่สุด เพราะมันเคยเสียไปแล้ว เอากลับมายังไง มันไม่ได้เท่าเราคนเก่าเลย ถ้าถึงเวลาเสียใจ เราจะเสียใจให้พอ พอหมดเวลา เรามูฟออนแล้ว เราจะไม่ย่ำที่เดิม ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น คนที่อยู่กับเราตลอดเวลา ก็คือ ตัวเราเอง
ตลาดระโนดน่าโคตรเจ๋งเลย ของกินอร่อยราคาถูกมากกกกก
เจออากาศนครศรีฯไปไข้รับประทาน
วันก่อนเอาบุษบาเสี่ยงตรีนไปเล่าให้พ่อฟังแบบขำๆ แบ่บ พูดถึงงานนักวาดไทยอะไรงี้ พ่อก็ดูอืมๆ เออๆ ตามประสาเวลานี้เล่าเรื่องอะไรพวกนี้ให้ฟัง ที่ไหนได้ เมื่อวานพ่อไปหาอ่าน พ่อชอบมาก บอกว่าจะบ้าตายตั้งแต่สามตอนแรก 555555555555
บางคดีนั่งฟังลูกความคุยกับพ่อน้ำตาจะไหล สงสาร
ปลายปีคดีเข้าพ่อฉันเพียบเลยทำงานวนไปจ้า
Playlistนี้อ้วนหลับยาวๆจะเก้าโมงละยังไม่ตื่นเลย
Santa Paws 🎅🎄
คือผมจะนั่งส้วมไง แต่ไออ้วน(แมวส้ม)มันจะเข้ามาทำเพื่อ
The pure things
#CreateCember
วันที่สาม เกี่ยวก้อย
ไม่ว่าจะเกี่ยวก้อยสัญญากับใครสักกี่ครั้ง ก็ไม่เท่ารักษาสัญญาที่ให้ตัวเองไว้
เพราะถ้ายึดมั่นคำสัญญาของตัวเองได้
ใครจะผิดสัญญากับเราสักกี่ครั้ง
เราก็มีตัวเรายืนข้าง เกี่ยวก้อยไว้ ไม่ทิ้งกัน
“จะลองท้าแรงที่รั้งถ่วงฉันลงไป
จะออกท้าทายสู้ฟ้าว่าสูงยังไง
จะไม่ยอมโดนกดต่ำ”
(แปลเล่นสามประโยคถ้วน)
การเติบโตเป็นผู้ใหญ่แม่งขมสัด จู่ๆก็มาถึงจุดที่เล่าเรื่องทุกข์ใจให้ครอบครัวฟัง แม่ใจร้อนไม่รอฟังวางสายหนี น้องสาวนั่งรับกรรมฟังพี่เล่าน้ำตาหยดแหมะ พยายามบอกว่าให้อภัยแม่เพราะนางแก่แล้ว
เหลือแต่แฟนที่อบคุกกี้ถาดใหญ่ นั่งซับน้ำตาให้เงียบๆ ปลอบว่าถึงจะต้องฝ่าฟันกันแค่สองคนก็ไม่เป็นไร เรายังมีเขาอยู่เสมอ
เจ็บที่เหลือแค่เขานี่แหละ
อนุโมทนาด้วยครับ
ปีนเขาเวลานี้จะรอดไหมนะ
พ่อพูดตอนเช้าลุงทุมเป็นข้าราชการบำนาญได้เงินเดือนละ30kมีลูกเป็นผู้พิพากษากับหมอให้ลุงซึ่งเป็นพ่ออีกคนละหมื่น ถ้าไม่พอใช้บอกเอาเพิ่มได้อีก สรุปพ่อฉันพูดทำไม ทั้งๆที่รู้ง่าฉันป่วยเป็นโรควิตกกังวล
Daily dose of hell จริงๆ ทวิตเตอร์
ความสงบที่แท้จริงในชีวิตคือ การอยู่ห่างคนประสาทแดก
เป็นเดือนแห่งการพูดว่า ก็เท่าที่ได้ล่ะนะ ทำเท่าที่ไหว
จะไปนั้งเล่นพานเลน้อยแต่น้ำท่วมรถไปไม่ได้
ถ้าขึ้นชื่อว่ากำลังใจเราก็ให้ได้เสมอถึงบางช่วงก็รู้สึกว่าตัวเองก็ต้องการกำลังใจไม่ต่างกัน เพราะนี่ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ส่งไปอีกฝ่ายจะรับหรือไม่ ส่งผลแค่ไหน เราไม่มีทางรู้ เราแค่ทำในสิ่งที่พอจะทำได้ในช่วงเวลาขณะนั้น