hayır canım kalp krizi geçirmedim. ozempic i bırakırken anksiyete krizi yaşadım.

iki gündür rüyamda sallanıp, merdivenden aşağıya koşuyorum shskşd 28. kattayken sallandım aklım bi tarafımdan çıktı resmen.

daha az kazandıran her işin, daha fazla çaba/zaman/emek gerektiriyor olmasına bacaam girsin.

o da aynı adamınmış shslsş açıp dinleyeyim derken fark ettim.

Mor Yazma Umut Kaya · Umut Kaya · Song · 2008

yıllar geçse de bu şarkı nerede çalarsa çalsın, değiştirmem eşlik ederim bir de bunun gibi temmuz gelip geçerken var open.spotify.com/track/1gGbyv...

allahın cezaları sigara satışına da el koyduklarından beri, sigaralar be sönüyor, ne kırılıyor. resmen naylonu dayıyorlar. biz iradesizler de hala devam ediyoruz.

tükenmişlik bir sendrom değil, bir yaşam biçimi bu ülkede.

tebrizi’ye söyleyin. altı üstünden iyi değildi.

memnun değilim. genel.

sadece uykum bittiğinde uyanabileceğim bir refah düzeyi istiyorum, maddi ve de manevi.

haftaya kar geliyormuş. yar da gelir mi?

her gece kanıt dizisini izleyip uyuyorum. hoşgeldin 2010.

siz naptınız o işleri yere batan sarayları?

orta şiddette masaja ihtiyacım var. x’te de yazardım da orda malum ruh hastaları var. burdan dertlerimden bahsedeyim istedim. ev taşımaya da, temizliğe de, iş hayatına da bacaam girsin.

şimdi yeni evime gidip camlarımı sileceğim, çünkü vakit istediğim zenginlik dileğim henüz gerçekleşmedi. gerçi gerçekleşse camları da ben silmezdim gibi.

yılbaşında üzüm yeme furyasına katılmak için markette üzüm bulamayınca yaban mersini alıp, her aya bir dilek dilemiştim. imkansız görünen dileklerimden 3’ünün şubat ayı itibari ile gerçekleşmiş olmasına inanılmaz şaşkınım.

kalkıp beyaz peynirli tost yapacağım. bu da bana dert olacak.

olduğunu bildiğinden aslında emin gibiyim sjdkşs

diyabetik nöropati?

16 günlük sürede ne güncellemelerle belamı skti ya hayat. kendim olmasam çağan ırmak draması derdim.

içimde devam eden bu savaşı tamamlayabilecek kadar gücüm kalmadı gibi hissediyorum.. çok yorgunum.. hükmen mağlubiyeti kabul edip aylarca uyuyasım var..

öfke dışında hiçbir duyguyu abartmaya değer bulmuyorum. her şey zoruma gidiyor çünkü.

bu sene. işlerden ayrıldım, işlere girdim, ilişkim bitti, çok güzel 20 küsür yıllık arkadaşlıklarımı bitirdim. acillerde, yoğun bakım kapılarında sabahladım. kalbimin yarısı annemi kaybettim. ne geçmişi kötüleyesim var, ne geleceği bekleyesim. hayat her seferinde üzerine değil de, üzerime koyuyor.

ankara gtümü kesti

bazı günler sizin de midenizi bulandırıyor mu?

eski sevgilimin gerçekten de öğretmen olması kafamı karıştırdı gece ama sonra geçti

o da geçecek ajslşs 🥲

yok yok istemezsin