گر چه رفتی، زدلم حسرت روی تو نرفت
در ِ این خانه به امید تو باز است هنوز

از خدا کردُم طلب میشُم بزایه
بَرَشو نذرِ ایکنوم یارم بیایه

بیاید برای این پادکست اسم پیشنهاد بدید

داشتم رباعیات عنصری رو می‌خوندم که رسیدم به این شعر و چقدر خوبه، چقدرررر خوبه…

“در عشق تو پای کس ندارد جز من
در شوره کسی تخم نکارد جز من
با دشمن و با دوست بدت می گویم
تا هیچ کست دوست ندارد جز من”

ذوق داره؟

می‌خوام یه پادکست بسازم که با مهمونا بشینیم و درد و دل کنیم و غر بزنیم

پس از تو با من این دیوارها، این کوچه‌ها قهرند
صدایت می‌کنم… اما صدایم برنمی‌گردد!

شب نباشد که فراق تو دلم خون نکند
وآرزوی تو مرا رنج دل افزون نکند

زمینی ساکتم… در سینه‌ام جوش‌و‌خروشی نیست
که یخ‌کرده‌ست بی ‌آغوشِ تو آتشفشان من

تَرَک دارم ولی جانم به جانت بند خواهد ماند
فقط همرنگِ عاقل‌ها نشو دیوانه‌جانِ من!

یه زمانی بزرگ‌ترین دلتنگیم این بود که ۳۰۰۰ کیلومتر ازم فاصله داره؛ الان بزرگ‌ترین دلتنگیم صداشه

عجیب دلم برای بودنش تنگ شده و اینکه هیچ کاری نمی‌تونم بکنم شرایطم رو سخت‌تر کرده

شمع ای شمع چه می‌خندی؟
به شب تیره‌ی خاموشم
به خدا مردم از این حسرت
که چرا نیست در آغوشم

جای عموپورنگ اینجا خالیه بیاد برامون چسناله کنه. یه همتی کنید و یه کد بهش برسونید

متاسفانه یه حس خوبیم داره D:

شیطونا توییتر هرچی توییت می‌کنید اینجا هم دوباره کپی می‌کنید

اینجاست که علیزاده میگه؛ هواتو کردم…

یه ایده به ذهنم رسیده که هرجوری دربارش فکر می‌کنم به این نتیجه می‌رسم چقدر من کصافتم

این چرا آیکون هومش شبیه چادره تا هوم؟

فونت فارسیش یه جوریه انگار ترمز ABS نداره و جاده لغزندست

الان ما اینجا توییت می‌کنیم یا چی؟ هنوز این کاری که می‌کنیم اسم نداره؟

چشمام داشت از حدقه درمیومد که بالاخره دارک مودش رو پیدا کردم. بدون دارک مود چجوری زندگی می‌کردیم؟

صابخونه، کسی خونه نیست؟! (وی به در بلو اسکای می‌کوبد)