เลิกคิ้วเงียบไปเล็กน้อย ค่อยหัวเราะเบาๆ

"สบตาก็ต้องมองตาสิ~"

"แล้ว..?"

เกี่ยวอะไรกับนายหลบเราง่ะ

เลิกคิ้วขึ้นนิดหน่อย
วางมือถือให้ก่อนจะเอียงตัวไปมอง

"ชอบหลบหน้าทุกทีเลยนะ เรียวงะคุงเนี่ย"

จนเขาหันทางอื่นถึงผละออกไปยืนดีๆ hehe
กดเช็ครูปที่ถ่ายไปเมื่อกี้ระหว่างที่อีกฝ่ายอุบอิบถาม

”อยากถ่ายใหม่อีกทีรึเปล่า~🌸”

คำพูดใครบางคน ย้อนกลับเข้าตัวเอง

สายตามองที่ภาพสะท้อนในจอ
ก่อนจะชำเลืองทางนัยน์ตาคู่ข้างๆที่ไม่ยอมขยับไปไหน

...
ยิ้มขำเล็กๆ ก่อนเอียงใบหน้าให้สบกันตรงๆ

"ไว้ส่งให้ด้วยนะ?"

[ 10 เมษายน | พักกลางวัน ]

วันนี้คงว่างนิดหน่อย ถึงได้มายืนมองวิวที่ระเบียงอาคารเรียน
สายตาเหม่อมองไปเรื่อยอย่างเคย

ปล่อยให้เวลาพักผ่านไป

"..."

เลิกคิ้วขึ้นนิดหน่อย ก่อนจะอมยิ้มขำเล็กๆ

รับมือถือมาเปลี่ยนเป็นกล้องหน้า วางมือลงบนบ่าพลางโน้มตัวลงไปหาจากด้านหลัง
เส้นผมปรกลงบ่าอีกคนเล็กน้อย ใบหน้าหยุดอยู่ในตำแหน่งข้างกันพอดี

อีกมือโอบอ้อมไปด้านหน้า
ให้กล้องจับภาพพร้อมกับดอกไม้ที่อยู่ด้านหลัง

แล้วกดถ่ายในจังหวะที่เขาเงยมอง

แชะ

ยืนเยื้องหลังเล็กน้อย ไพล่หลังโน้มตัวลงมอง

"ไม่ได้บอกว่าคนที่อยุ่ไกลน่าจะอยากเห็นเหรอ?"

"? ทำไมล่ะ"

"ก็.." คิดนิด

"แล้วเธอไม่ถ่ายบ้างเหรอ?"

"..."

อ้าปาก และงับลงพออีกคนพูด
ที่ว่าสวยนี่..

"เอ๊.." หัวเราะเก้อๆ
ทำเป็นเกลี่ยผมให้มือบังผิวแก้มพลางหันไปทางดอกไม้

"ถ่ายทีเผลอแบบนั้นเดี๋ยวเอมะก็หัวเราะเอาหรอก"

"-..." อะ

ชะงักค้างไปจังหวะหนึ่ง ไม่ทันได้ยิ้มหรือตั้งตัวอะไร
...
สายตาหยุดที่เลนส์มือถือ แก้มขึ้นสีขึ้นมานิดๆก่อนเงยมองเจ้าตัว

"?"

"?" หันมอง

"ปีนี้ถ่ายแค่ดอกไม้ส่งให้เขาน่ะ" (ˆ ˘ ˆ

มองสิ่งดำๆกลางดอกไม้ขาวแล้วก็แอบอมยิ้มนิดๆ

"ถ่ายสิ~"
"เมื่อก่อนเวลดอกไม้บานก็จะถ่ายกับเอมะนะ"

มองตามนิดหน่อย เขาอยากไปรึเปล่านะ
จนกระทั่งหันมาถามถึงหลุดขำเบาๆ

"เอ๊.."
"เมื่อก่อนไม่เคยมาเลยเหรอ?"

กำลังจะนำ แล้วเขาก็นำแทน อ อ้าว

"โธ่ อันนี้ไม่หลงแล้วน่า"
ง้องแง้งไปงั้น ขยับไปเดินข้างๆแทน

"อ๊ะ อื้อ ไม่เป็นไร" เกลี่ยจัดผมตัวเองนิดหน่อย หัวเราะเก้อๆ
"วิ่งมานิดเดียวเอง"

"ไปกันเลยมั้ย?"

"...จริงเหรอ?" มองๆ หงุงๆ 💦

"น นั่งเลยป้าย...น่ะ" เสียงแผ่วยกสองมือปิดหน้า น่าอายจัง

"ต้องรอรถวนมาใหม่นานเลย"
"เผื่อเวลาไว้ตั้งสองชั่วโมงแท้ๆ.." สองเลยเรอะ

ลดมือลงนิดหน่อย ปกติก็ไม่ได้อะไรหน้าทะมึนๆนั่นนัก
แต่เพราะครั้งนี้มาช้าเลยมองอย่างกล้าๆกลัวๆ

"ขอโทษนะ.."

"เรียวงะคุง!"

ผ่านไปราวห้านาทีกว่าเสียงเรียกก็ดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัววิ่งมาอย่างรีบร้อน
หยุดพักหายใจก่อนค้อมลงเล็กน้อย

"..ขอโทษค่ะ รอนานมั้ย" 💦

[ 14 เมษา — 11.06น. | หน้าทางเข้าสวนสาธารณะ | โรลปิด ]

พยากรณ์อากาศวันนี้บอกว่าจะมีเมฆและแดด
แต่ดูเหมือนหน้าสวนสาธารณะจะอึมครึมเพราะบรรยากาศจากเด็กหนุ่มในชุดไปรเวทคนหนึ่ง

"......"

และดูจะทะมึนมากขึ้นเป็นพิเศษหลังจากนาฬิกาข้อมือของเขาถูกพลิกดูเป็นครั้งที่สอง

เป็นท่าทีที่ดูออกไม่ยากเลยว่ากำลังรอใครบางคนอยู่ล่ะ

@enri-snm.bsky.social

คงเป็นแปลงที่เธอเดินผ่านไป แต่ไม่ได้หยุดชมดีๆ เพราะมัวแต่เป็นห่วงมะเขือเทศของตัวเอง

“เหมือนเด็กๆ ได้เติบโตมาด้วยกันเลยเนอะ แปลงเพื่อนบ้าน คุณมะเขือเทศกับคุณดอกคอสมอส”

ริริอิบอกเล่าจินตนาการในหัวกับอีกฝ่ายอย่างสนุกสนาน

“ไว้ทั้งสองแปลงโตเต็มไวแล้วเรามานั่งดูกันอีกนะ ถึงตอนนั้นจะแบ่งมะเขือเทศไปก็ได้นะ”

🍅🌼

"ฮะๆ อาจจะแอบคุยกันตอนเราไม่อยู่ก็ได้นะคะ 🌸"

ระหว่างที่นึกภาพตามก็หัวเราะเล็กๆ ในจินตนาการของเธอสองคนคงน่ารักน่าดู

"เอาสิคะ ไว้มานั่งดูกันอีกนะ"
"รุ่นพี่อยากได้ดอกไม้ด้วยไหม" แลกกัน ✨️

(ฮือออ ภาพน่ารักมาก ริริอิจังง 😭😭😭💕💕💕)

(เห็นนะแก๊งปี3 เดี๋ยวเถอะค่ะ 🫵)

#SNM_หาคนโค

มาลงโคฮะ!

❤️เนียนรู้จัก
🔁 เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อน
✉️💬 โคกัน
Doc ☃️ docs.google.com/document/d/1...

(😭🥰😭🫵)

#SNM_หาคนโค

( ถึงจะมาช้ามาก ๆ แต่ก็มาวางใบโคค่ะ ! สามารถเนียนรู้จักชูยะได้เล็กน้อยถึงปานกลางเนื่องจากเกิดและเติบโตที่ซานามิแต่มีไปเรียนที่อื่นช่วงนึง สนใจคุยเพิ่มเติมก็แวะโคกันได้นะคะ 🙌 ถ้าสนใจตำแหน่งที่ไม่มีในใบโคสามารถสอบถามหรือลองเสนอได้ค่ะ อาจจะตอบช้าหน่อยแต่ฝากตัวด้วยนะคะ ! )

🔄 : ช่วยหาเพื่อนให้ชูยะ
🩵 / 𝗱𝗺 : เราเดมไปหา

˚⊹♡ doc : bit.ly/3NhJCw1

เอียงหัวนิดรับสัมผัสและคำชม เฮะๆ ,, 🌸✨️

หัวเราะคิกคักระหว่างฟังคำบ่นและมองสีหน้าของอีกฝ่าย เหมือนเป็นสีสันเล็กๆในยามเช้า

"ปลูกดอกคอสมอสเอาไว้ค่ะ เริ่มโตแล้วล่ะ"

"แต่ฉันก็คิดถึงรุ่นพี่เหมือนกันนะ~"
เท้าคางกับขามองยิ้มๆเชิงหยอกล้อ