📍ประกาศการส่ง/แก้ไขใบสเป็คใหม่
เพื่อให้การจับคู่นามแฝงในรอบที่2 สะดวกและแม่นยำขึ้น ทางสต๊าฟจะเปิดให้ลูกมู “ทุกท่าน“ ที่สนใจเข้าร่วมระบบแมตช์ต่อไปให้ “ส่งใบสเป็คใหม่”
เปิดให้ส่งได้ตั้งแต่ วันนี้ ถึง วันที่ 23 เมษายน เวลา 20:00น.
ฟอร์ม : forms.gle/zNnKvdWMtnWG...
[ ย้ำ ขอให้ลูกมูเช็คข้อมูลให้เรียบร้อยก่อนส่ง เมื่อหมดเขตส่งทางสต๊าฟจะไม่รับแก้ใดๆ ทั้งสิ้น ]
“ไม่รู้สิครับ แต่ข้างนอกมันก็ตัวสีดำๆอยู่แล้ว เนื้อมันอาจจะเป็นสีนี้อยู่แล้วก็ได้”
คัลลัมหยักไหล่ สัตว์ที่เขาเคยเห็นเนื้อส่วนมากเป็นสีอื่นก็จริง แต่ความเป็นไปได้ก็ไม่เคยเป็นศูนย์นี้ จริงไหม?
ก่อนที่จะยื่นไม้เสียบเนื้อปริศนาส่งให้เลเวอรี่
“นี้ไงคุณ อยากลองดูไหมครับ”
#MMM_โรลปิด w/ @lovery-mmm.bsky.social
7pm. | 📍ภัตตาคาร Velvet Hoof Dining Hall ดาดฟ้าเรือ
ภายในห้องอาหารส่วนตัวที่ล้อมรอบด้วยกระจกใสบานใหญ่ ชิฟูยุ นั่งอยู่ท่ามกลางความเงียบสงบที่ดูหรูหราเหนือระดับ แสงไฟวอร์มไวท์จากโคมระย้าด้านบนสะท้อนกับพื้นผิวหินอ่อนและเครื่องเงินบนโต๊ะอาหารจนดูวิบวับ แม้ตัวห้องจะถูกตัดขาดจากเสียงอื้ออึงภายนอกแต่
(+)
(คุณมูริเอลออร่าสุดๆเลยครับ!)
( แปะแนบร่างซีมุเก้วค่ะ 🫶🏾🥺 หนุ่มเจ้าบทละคร )
(พี่สาวแพะมาลุ้บๆคุณ!)
ก่อนที่มือขนจะหยิบไม้กลิ่นถ่านขึ้นมา ควันลอยจากไม้ไหม้เป็นขมุง
ถึงจะไม่รู้ว่าเนื้อในไม้นี้คืออะไร แต่กลิ่นก็ทำให้ชวนทานสุดๆ
เขากวาดสายตามองช็อยส์ของทุกๆคน ที่เองก็คงมีความสนใจและเทสในรสชาติอาหารที่แตกต่างกันไป ไม่ว่าจะทั้งกลิ่นหรือรูปร่างหน้าตาของไม้เสียบ
"เลือกไม้กันดูน่าทานดีนะครับทุกคนเลย"
"นั้นสิครับไม้เสียบที่อลาสก้าคิดว่าเขาจะเอาเนื้ออะไรแปลกมาทำเสียอีก อย่างเช่นพัฟฟิน"
แพะปีศาจเอ่ยเสียงเบา จริงๆเนื้อพัฟฟินก็คงมีรสละม้ายคล้ายคลอยกับไก่หรือพวกนกมีปีก
ก่อนจะรับไม้สีดำทมิฬที่คนขายกลับยื่นให้เขาโดยที่ไม่ได้เรียกค่าใช้จ่ายแต่โดยได คัลลัมเอียงลำคอเล็กน้อย แต่ก็ปัดความคิดตกไป
คนที่นี้ใจดีจังเลยนะ แพะหนุ่มสอดเงินให้ผู้ซื้อขายตรงหน้าดั่งการให้ทิปแทนคำขอบคุณ
(งั้นแบบนี้ต้องซื้อติดตัวไว้แล้วสิ! ทุกคนจะได้มีอัลปากาให้กอด! สปอนเซอร์ต้องเข้าแล้วนะฮะคุณ46646464644)
“ตัดสินใจเร็วดีนะครับ”
หลังจากเก็บไม้สีน้ำตาลเข้มลงกระเป๋า แพะปีศาจชะโงกหน้าเข้ามาภายในร้านบาร์บีคิว
กลิ่นควันหนาตะลบอบอวนเป็นกลิ่นที่คงติดเสื้อผ้าไปอีกนาน
“ดูน่าทานไปหมดเลยนะ“
คัลลัมกวาดสายตาไปรอบๆที่ปิ้งไม้เนื้อ ถึงเขาจะไม่รู้รสชาติอาหารตามแต่เดิม แต่ก็ยังได้กลิ่นที่หอมชัดเจน
ก่อนที่มือขนหนาก็เลือกหยิบไม้ๆหนึ่งขึ้นมา สีดำสนิทกลิ่นถ่าน
“ไม้นี้แล้วกันครับ กลิ่นมันหอมที่สุดแล้ว”
(เค้ามาๆๆ☆)
เมื่อหิมะจากไหนลอยมาโดนก็สะดุ้งโหยงเพราะกำลังเหม่อลอยมองวิวไปเรื่อยอยู่
"สงครามหิมะงั้นเหรอ เฮอะๆ"
เขาใช้จังหวะทีเผลอปั้นลูกบอลหิมะขนาดใหญ่และโยนใส่ตอนที่อีกคนหันหลังพอดี
"รับไปซะ!"
#MMM_โรลเปิด | อลาสก้า : กลางดึก | แยกรูท
ยามค่ำคืนที่บางทีในเวลานี้เขาควรจะหลับไปแล้ว แต่ก็ไม่ใช่กับคืนนี้ นาร์วาลหนุ่มเลือดผสมเลือกที่จะออกมาจากห้องพักและเดินเล่นมาจนถึงมุม ๆ หนึ่งของธารน้ำแข็งในอลาสก้า
สวมเสื้อธรรมดาและโค้ทเพียงหนึ่งตัวยังไงอากาศหนาวก็ไม่ได้มีผลกับเขาสักเท่าไหร่
(+)
(น่ารักมากครับ หมอนคุณอัลปากาขนาดพกพาน่ากอดมาก!)
[เหตุการณ์เล็กๆน้อยๆ]
>เก๊กขรึม
>เข้าร้าน
>ซื้อตุ๊กตาอัลปาก้า
>บอกจะเอาไปฝากคนที่บ้าน
>ที่จริงซื้อมากอดเอง
>นอนกอดคดตัวหลับสบาย ฟี้~
ชาร์คกี้ : มุมนี้ของเราจะไม่ยอมให้ใครเห็นเด็ดขาด!////
[สนับสนุนให้ทุกคนหาตุ๊กตาอัลปาก้ามากอดครับ นุ่มมากกกก รับประกันโดยชาร์คกี้🥰💖✨]
🚢 New Event Spoiler 🚢
Event 3 : Coming soon . . . . .
หลังจากที่เห็นฉากคนยิงพลุ ด้วยminimal damage แล้ว แพะปีศาจหันไปฟังที่จิฟุยุสอน
..ก่อนจะกดตามที่จิฟุยุบอกทันที
“ปุ่มนี้หรอครับ?” มือแพะกดปุ่มที่อยู่ตรงไม้ ก่อนที่พลุจะโผล่มาทันที
ตู้ม!!
พลุสว่างว๊าบกระจุยกระจายลงพื้นกระเด็นกระดอนไปทั่ว จนสะเก็ดไฟเด็งไปหาชายผมประดับดั่งปลานีโม่
“โอ้ะ..!”
“เหมือนว่าที่คุณพูดจะใช้ได้จริงๆด้วยนะครับ”
คัลลัมฉีกยิ้ม
(ผมรอชมพี่แสดงหมัดดาวเหนือ(????)ให้รับชมเลย!🌟)
“คุณอยากโชว์พลุก็ไม่บอกกันดีๆ” แพะปีศาจหันไปเอ่ยแซวยูกิออนนะสาว พลางหยิบแว่นตากันแดดสีดำขึ้นมาใส่ มองหลุที่จุดเป็นฟ้าเป็นประกายแวววาวประดับฝากฟ้า
“มันไม่น่าหักง่ายๆนะครับ คุณนีลส์“ แพะปีศาจหรี่สายตามองมือประนีต พอมองไม้ไปนานๆก็ทำเขาอยากแทะไม้ในมือเล่นแต่ก็ห้ามตัวเองไว้
”อาหารแถวนี้น่ากินจริงด้วย ควันเต็มไปหมดเลยนะครับ“ เขาหวังว่าควันพวกนั้นไม่ได้มาจากพลุ
เบื้องตรงหน้าหยุดลงตรงข้ามกับอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่ครั้งนี้กลับจัดเจนกว่าครั้งไหน เลียมคลี่ยิ้มกว้างรับคำเชิญชวนของคนตรงหน้าพร้อมกับเอื้อมมือรับสัมผัสด้วยคำตอบที่ชัดเจน
" ครับ ถ้ากับจินผมอยากไปดูด้วย "
เขาตอบด้วยความซื่อตรงกับความรู้สึก เขากุมมือที่อบอุ่นของอีกฝ่ายอย่างมั่นคงก่อนจะย่างเท้าก้าวเข้าให้อีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
" พวกเราไปกันเลยไหมครับจิน? "
เลียมถามพรางเอนหัวเล็กน้อยให้
Story : 21 April 2026 | 17:00 น.
เข้าสู่วันสุดท้าย ณ จุดเทียบท่าอลาสก้า ลมหนาวเบาลงเปิดทาง อย่าลืมซื้อของฝากของที่ระลึกติดตัว
หลังจากผ่านการแข่งขันมาสเตอร์เชฟที่ผ่านมา ตอนนี้ก็ได้เข้าสู่สัปดาห์ที่สองของทริปนี้ตั้งแต่ออกตัวจากท่าเรือ ลอสแองเจลลิส
อีเมลขึ้นแจ้งเตือนผู้เข้าร่วมรายการและพนักงานทุกท่านกลับขึ้นเรือ เสียงสัญญาณประกาศจากกัปตันแจ้งกำหนดการสำหรับจุดหมายต่อไป
(ร่างซีคับเบบี๋ เห็นชายชั่วหน้าชั่ว สเตรทเล่นกับใจเกย์?)
คฑาวิเศษเล่น กวาดตามองไฟสีทองรอบเมืองช้าๆ
”ลองเดินกันเข้าไปลึกกว่านี้ดีไหมครับ เหล่าผู้วิเศษทั้งหลาย“
”ถ้าเริ่มกันตรงนี้เดี๋ยวจะเผลอไปโดนคนอื่นๆเอา“
คัลลัมเอียงสายตาไปที่เด็กตัวเล็กตัวน้อย ถึงการยิงพลุให้(ใส่)เด็กดูจะทำให้เขาหูกระดิกขึ้นมาเล็กน้อยก็ตาม
“แต่ต้องยอมรับนะครับ มันเข้ากับบรรยากาศดีเกินคาด”แพะปีศาจเอ่ยพร้อมเสียงฮัมในลำคออย่างอารมณ์ดี
ร่างของแพะปีศาจตอนนี้ประดับไปด้วยเครื่องชุดพ่อมด H*wling Potter พวกเขาใช้เวลาทั้งการจัดแต่งซื้อชุดและทำบททดสอบทั้งช่วงเช้า คัลลัมชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อยเมื่อเริ่มมีสายตาหันมามองมากขึ้น เสียงกระซิบของเด็กๆ ทำให้มุมปากเขายกขึ้นนิดเดียวอย่างกลั้นไม่อยู่
“ดูเหมือนเราจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของโชว์ไปแล้วนะครับ”
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย มองไปทางเด็กๆ ก่อนจะลดเสียงลงนิดหนึ่ง มือหมุนไม้เท้า
Render&Color: ผปค.เลิฟๆ Lineart: ผปค.นีลส์
#MMM_โรลปิด w/ @thenils-mmm.bsky.social @arkwright-mmm.bsky.social @chifuyuxmmm.bsky.social
@lovery-mmm.bsky.social
[อลาสก้า, ช่วงบ่าย]
บรรยากาศของเมืองในอลาสก้าดูเหมือนฉากในหนังฤดูหนาวมากกว่าสถานที่จริง ไฟประดับสีทองถูกพาดอยู่ตามเสาและหน้าต่างร้านค้า ราวกับทั้งเมืองกำลังต้อนรับนักเดินทางกลุ่มประหลาดที่แต่งตัวเป็นผู้วิเศษจากโลกเวทมนตร์
(พี่ไป๋สวยมาก!สมแล้วที่เคยเป็นนักรบมังกร🐉)
(ทำไมไม่ได้เป็นนักรบมังกร)
(ผมออกจากงานแล้วฮะ เด๊่ยวผมมาช่วยอาเตี่ยขายก๋วยเตี๋ยวเอง)
( จากอาอี๊ สู่ อาเตี่ย ทีนี้ทุกคนสนใจมาทำงานด้วยกันมั้ยคับ 🥺 )
#WelcomeParty_MMM3
(ย้อนหลังแบบสุดๆค่ะพึ่งว่างลงค่ะ)
cms: Namol404
#MMM_โรลเปิด
[อลาสก้า, ตอนค่ำ]
ลมหายใจสีขาวลอยกระทบอากาศเย็นจัดทันทีที่ประตูกระท่อมไม้ปิดลงด้านหลังคุณ เสียงลมครางต่ำผ่านแนวสนที่ปกคลุมด้วยหิมะดังหวิว ๆ
ชายหนุ่มในเสื้อแจ็กเก็ตสีดำตัวโคร่งตกทิ้งน้ำหนักอย่างสวย ๆ ขนเฟอร์สีน้ำตาลเทารอบคอเสื้อไหวเบาเมื่อโดนลม
“คืนนี้ออโรร่าชัดกว่าทุกคืนในรอบสัปดาห์"
เขาถอนมือออกจากกระเป๋า แล้วยื่นมาทางคุณอย่างไม่รีบร้อน
“มาไหมครับ?”
