#KMI_PiPoPiPo
🌟 ปิ๊ปโปะ ปิ๊ปโปะ เอเลี่ยนน่ะมีอยู่จริงนะ ! 👽
(unofficial event)
“ ยูโฟ่ ! ครอปเซอร์เคิล ! พีระมิดกีซ่า ! ทฤษฎีที่เธอเคยเยาะเย้ยว่าตื้นเขินกลับกลายเป็นสิ่งที่เธอเชื่ออย่างสุดหัวใจ ”
“ ตัวตนที่ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความคลั่งไคล้… ”
“ ฉันจะพาเธอกลับมาได้หรือเปล่านะ … ? ”
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
แค่เวลานี้...เขาจะพักผ่อนและสนุกไปกันช่วงเวลาดีๆสักหน่อยก็แล้วกัน..
อย่างน้อย..คุณแม่ที่มองลงมาจะได้สบายใจ จริงไหม..?
เห็นลูกชายเครียดตลอดคงกังวลแย่
ได้มาหยอกล้อเล่นสักหน่อยแบบนี้ก็คงดี~
"เอาล่ะ..~"
"ขอยืมหน่อยนะคร้าบ~"
เขาพูดเองเออเองด้วยรอยยิ้มแถมเอาใบหน้าวางซบบนไหล่ตอนกอดด้วย
แน่นอนว่าตอนนี้มันก็มีคนอื่นอยู่เพราะงั้นมีสายตาที่มองมาแน่นอนด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม
แต่...
"แต่ว่า..อื้ม อยากกอดร่างเล็กๆของเธอสินะ.."
"ถ้างั้น.."
งั้นเขาก็ขอทำตามใจตนเองสักหน่อยละกัน อย่างน้อยในตอนนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้มีใครสักคนมาอยู่เคียงข้าง แม้จะไม่ใช่การมาเดทจริงๆ แต่เป็นเหมือนการมาเที่ยวเล่นของเพื่อนก็ไม่เป็นไร ขอแค่สนุกไปกับมันสักหน่อยก็พอ..
"ผมขอยืมกอดหน่อยแล้วกันน้า~"
เขายิ้มแบบติดเล่นเล็กน้อยก่อนที่จะเข้าไปสวมกอดฟูมิจากด้านข้าง
+
เขาไม่เคยคิดถึงด้วยซ้ำ..
ถึงคนอื่นจะมองว่าชีวิตของเขาดีหรือยังไงก็ตามแต่..
แต่ชีวิตที่ต้องเติบโตด้วยตนเองอย่างเต็มที่ แค่ใช้เวลาให้กับการที่ต้องทำทุกอย่างให้ได้นั้นก็แทบจะไม่เหลือเวลาให้เขาได้พักผ่อนแล้ว..
แม่ก็จากไปแล้ว พ่อก็ต้องทำงานอย่างเต็มที่จนไม่เวลา..
ไม่มีใครที่จะคอยอยู่รับฟังหรือสนับสนุนเขาได้นอกจากตัวเขาเอง
เพราะงั้นเรื่องอื่นนะ หรือความคิดรักใคร่นะ ไม่เคยอยู่ในหัวเขาเลย...
+
เจอคำถามแบบนี้เข้า เขาก็ต้องคิดซะหน่อย เพราะยังไงเขาก็ไม่เคยคิดซะด้วยสิ..
ก็มันไม่มี..
แต่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าคนตรงหน้าที่ทำกับราวกำลังรอคำตอบ จะให้เลี่ยงไม่ตอบก็คงไม่ได้ใช่ไหม
ยังไงก็...พูดไปตรงๆนั้นล่ะนะ
"ก็..ไม่นะครับ"
เขาส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะก้มใบหน้าลงเล็กน้อย
"มันไม่มีเวลาให้คิดเรื่องอะไรแบบนั้น.."
ประโยคนี้เขาพูดออกมาเบาราวกับไม่รู้จะตอบยังไง
ไม่สิ..
+
"เอ~ผมอาจจะแอบบ่นที่หลังก็ได้น้า"
"ฮะฮะ~ ว่าไปนั่น"
เขาพูดแบบติดตลกเล็กน้อยเพื่อคลายบรรยากาศก่อนที่จะหัวเราะออกมานิดๆ ด้วยรอยยิ้ม
"เอาเข้าจริง...ผมอยากอยู่ให้นานกว่านี้ซะอีก.."
เขาพูดไปก็ยิ้มไป เหมือนอารมณ์ความสุขที่เขานั้นก็มีความสุขอยู่จริงๆที่ได้มาเที่ยวแบบนี้กะฟูมิ
"หืม..?"
"ครับ"
เหมือนอีกฝ่ายกำลังจะพูดอะไร เขาเลยหยุดนิ่งเงียบที่จะรอฟังก่อน
.....
อื้ม...
+
"ถึงเห็นแบบนี้ผมก็ชอบการเที่ยวที่เป็นส่วนตัวอยู่ละน้า~"
"แต่..."
เขาเว้นเงียบไปนิดหน่อยก่อนที่จะส่งรอยยิ้มหวานที่ดูมีความสุขที่สุดให้ฟูมิ
"วันนี้..ผมมีความสุขมากจริงๆนะและเป็นความทรงจำที่ดีสุดๆในชีวิตอย่างหนึ่งเลยล่ะ"
เขาพูดออกมาจากใจจริง
"อื้ม~! ได้สิ! ผมก็อยากมาเที่ยวกะฟูจังอีกเหมือนกันนะ"
"มันสนุกมากๆเลยล่ะ วันนี่ผมได้ทำหลายอย่างที่ไม่เคยทำ~ได้มาเที่ยวหลายๆอย่างที่พึ่งเคยได้ลองเหมือนกัน"
"เป็นความรู้สึกที่ดีมากๆเลย"
เขายิ้มหวานออกมาตอนที่พูดเหมือนว่าจะชอบมากจริงๆและสนุกด้วย
"เพื่อนหรอ...เรื่องนั้นไว้ค่อยคิดก็แล้วกัน~"
"แต่..การได้มาเที่ยวกันสองคนแบบนี้"
"มันก็ดีไม่ใช่หรอ~"
เขาพูดออกมาด้วยรอยยิ้มบาง
+
"แต่มันก็จริงนิน่า~"
หัวเราะออกมาเบาๆด้วยท่าทางสนุกสนานตอนที่โดนหยิกแก้ม ก็ยอมให้หยิกแต่โดยดีและว่าง่าย
"อย่างงั้นหรอเนี่ย..น่าเสียดายนะ~"
"ถึงเอาเข้าจริงจะไม่รู้ว่าความรักหรือการชอบเป็นแบบไหนก็เถอะ"
"ยังไงการที่ได้มาเดทกะฟูจังนี่ก็เป็นครั้งแรกของผมอยู่แล้วละนะ"
"อาจจะครั้งเดียวด้วยก็ได้~ใครจะไปรู้"
เขาหัวเราะออกมาอีกครั้งก่อนที่จะยิ้มบางๆ
ก่อนที่จะได้ยินที่พูดจึงหันไป
+
"อื้มม..."
ได้ยินแบบนั้นก็ส่งเสียงออกมาในลำคอเล็กน้อยก่อนที่จะยิ้มแห้งๆ
"ก็ถ้ามีล่ะนะครับ แต่ตอนนี้เรามาเดทกันอยู่น้าฟูจัง~"
"อย่าพึ่งพูดถึงคนอื่นสี้~"
เขาแกล้งทำเป็นงอนแก้มป่องนิดหน่อย แบบว่ายังไงตอนนี้ตามกติกาพวกเขาก็มาเดทกันนี่? ถึงจะเป็นตามตั๋วกิจกรรมก็เถอะ
"เพราะขายได้ยากจึงต้องทำให้ดีที่สุดละมั้งครับ"
"แต่ฟูจังชอบก็ดีแล้วเนอะ~"
"ดีที่อร่อย~"
(ตามปฏิทินจริง วันนี้เป็นวันไวท์เดย์และวันเกิดมานาบุค่ะ! 🥳💝🎂)
"ใจเย็นๆครับ~เดะก็สำลักกันพอดีน้า"
พูดออกมาด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย เห็นท่าทีแบบนี้ก็สนุกดีหเมือนกัน
"ฮุๆ~ก็..เรื่องจริงนิน่า"
มองใบหน้าของฟูมิอากิก่อนที่จะยื่นตะเกียบไปให้
"เอ๋~~ยังอยากป้อนอยู่เลย"
"ฟูจังใจร้ายจังเลย~"
ส่งเสียงประท้วงนิดหน่อยที่โดนแย่งตะเกียบไป แต่ก็ช่วยไม่ได้ เขาก็คงต้องหันไปกินของตัวเองบ้างแล้ว
"อร่อยดีนะครับ เนอะ"
พูดออกมาหลังลองกิน
ฮี่~
ใบหน้าที่เผยรอยยิ้มออกมาหลังจากเห็นที่ดูท่าทางอร่อยซะขนาดนั้นเขาก็พอใจ
"อร่อยสินะครับ~"
ยิ้มหวานออกมาแบบพึงพอใจแล้วที่เห็นฟูมิกินอร่อยขนาดนี้
"แต่หว่า~ถึงจะล้อเล่น"
"แต่ไม่มาเป้นลูกค้าผมแบบนี้ก็เสียใจน้า"
"ออกจะหน้าตาดูดีขนาดนี้"
ยังคงพูดติดตลกเพื่อให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น
"ว่าแต่ กินอีกไหมครับ~"
"อ่ะนี่"
เหมือนจะตักเพื่อป้อนให้อีก
"ใช่ไหมล่ะครับ~"
ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาด้วยความร่าเริงดีใจ
"ก็วันนี้เป็นพิเศษนิน่า~เพราะงั้นก็ต้องทำอยู่แล้ว"
พูดออกมาด้วยรอยยิ้มและขำเล็กน้อยกับท่าทางที่ทำมุขของอีกฝ่ายนะ
แต่วันนี้เขามาเพื่อเดทกะฟูมิอยู่แล้วด้วย
"ถ้าผมเป็นแล้วจะมาเป็นลูกค้าของผมหรือเปล่าล่ะ~"
"จะตั้งหน้าตั้งตารอเลยน้า"
พูดหยอกล้อไปเล็กน้อย และก็ยังไงเหมือนว่าเขาจะรอป้อนให้ได้อยู่ดี
"อ้าม~"
"ก็..แล้วชอบไหมครับ~"
หันไปถามตรงๆด้วยรอยยิ้ม ก็ตั้งใจทำให้ซะขนาดนี้
ซึ่งแน่นอนว่าหลังจากพนักงานเสิร์ฟเสร็จก็กลับมา ยอมมาช่วยเสิร์ฟเพราะเขาจ่ายนั้นต่างหาก
แน่นอนว่าโดยเฉพาะซูชิที่เขาสั่งอย่างดีมาเลย
"ลองชิมดูสิครับ~"
"อ้ามมม"
แน่นอนว่าเขานั้นมองออกแต่แรก
นิ้วมือเอาตะเกียบไปคีบซูชิขึ้นมาในทันทีก่อนที่จะยื่นไปเพื่อที่จะป้อนฟูมิแบบลองชิมดูสิ
"ก็พอดีผ่านร้านแล้วมันดูน่ากินนะครับ~"
"เลยลองเลือกซื้อมา เพราะคิดว่าฟูจังน่าจะชอบ"
พูดตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม แบบคิดไว้อยู่แล้วว่าน่าจะถาม
"ครับผม~ยินดีเลย"
ยิ้มแฉ่งยิ้มหวานออกมาแบบดูจะดีใจสุดๆ
"อ๋อ..ของผมนะหรอ~ก็พอดีถือมาคนเดียวไม่หมด"
"เลยวานพวกเขานิดหน่อย"
พูดไม่ทันขาดคำก็มีพนักงานของร้านเดินตามมาเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะ
เหมือนของฟูมิเป๊ะแต่ที่แปลกคือดันมีซูชิที่ว่านั้นมาด้วย..
ฮิๆๆ~
หัวเราะออกมาเล็กน้อยหลังจากที่ได้ยินคำไล่หลังมา
....
หลังจากนั้นเขาก็หายไปสักพัก แต่เพียงไม่นาน เขาก็กลับมาแล้ว
พร้อมกับของเต็มมือ...
เหมือนในมือเขาจะเป็นของเกี่ยวกับเมนูปลานะ..
เป็นข้าวปลาทอดกลิ่นหอมชุยน่าอร่อยสุดๆ แถมยังมีชาเขียวและโมจิน้ำที่กินเข้ากับชาเขียวได้เป็นอย่างดี
"กลับมาแล้วครับ~"
มานั่งด้วยกันๆๆ 🥰🥰🥰🥰🥰
(กอดๆๆๆ)
#KMI_Undoukai
#KMI_Ao
#KMI_Aka
พามานั่งด้วยกันๆๆ🥰 🥰 🥰 🥰
@kmi-fumiaki.bsky.social
=================
(ขอบคุณสำหรับพื้นหลังจากคุณโทฟุด้วยครับ ✨)
#KMI_Undoukai
#KMI_Ao
#KMI_Aka
พามานั่งด้วยกันๆๆ🥰 🥰 🥰 🥰
@kmi-fumiaki.bsky.social
=================
(ขอบคุณสำหรับพื้นหลังจากคุณโทฟุด้วยครับ ✨)
#KMI_Shogatsu
🎍 เทศกาลปีใหม่ 🍊
(mini event 9th)
“ ผมว่าผมเป็นโรคเดือน 5 แล้วแน่ ๆ … ”
“ หยุดยาวแค่หน่อยเดียวจะเป็นโรคเดือน 5 เลยเหรอ? ลุกขึ้นมาได้แล้วเจ้าคนขี้เกียจ ”
รายละเอียด: docs.google.com/document/d/1...
#KMI_Undoukai
#KMI_Ao
เหล่าโอเอ็นดัน สีน้ำเงิน
มีเพียงเราสอง 🥺💕
#KMI_Undoukai
ทั้งโลกราวกับเหลือกันแค่สองคนในความคิด
@kmi-ryouta.bsky.social
"ไม่ได้กลัวครับ~ก็แค่อยากมาส่งนี่"
ตามเอาของมาวางลงโดยจงใจเว้นที่ว่างแบบนั่งตรงข้ามกะฟูมิไว้ให้ตัวเองโดยเฉพาะเลย
"ชาเขียวสินะครับ ได้สิ~ถึงไม่บอกก็หาอยู่แล้วล่ะ"
"ก็ฟูจังชอบกินนิน่า"
ยิ้มหวานให้เล็กน้อย เพราะเขานั้นจำได้อยู่แล้ว..
"คร้าบๆ~เข้าใจแล้ว"
"ถ้างั้นรอผมสักครู่นะฟูจัง"
ยื่นมือไปลูบหัวฟูมิอากิเล้กน้อยด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะเดินออกมาเพื่อไปดูร้านอาหารต่างๆ
"ได้สิครับ~"
"ผลัดกันไปก็ดีนะ จะได้เฝ้าของด้วย"
พยักหน้าตอบกลับไปอย่างว่าง่าย เป็นแผนที่ดีเหมือนกัน เขาจะได้ปลีกตัวออกไปซื้อซูชิได้ง่ายไง
ว่าแล้วก็เดินตามฟูมิไปด้วย
"ไม่เป็นไรครับ~"
"เดะไปส่งที่โต๊ะนะ"
ยิ้มหวานให้ฟูมิแบบอยากเดินไปส่งก่อน
#KMI_Undoukai
#KMI_Ao
🔵สภาสีน้ำเงินกับชุดทีมเชียร์
(ได้เรียนรู้ว่าวาดในแมกม่ามันหาทำมาก)
"ถ้างั้นไปหาที่นั่งกันก่อนไหมครับ~"
"จะได้ไปหาที่วางของด้วย"
"แล้วเดี๋ยวไปซื้อของกินกัน"
เขายิ้มหวานให้ฟูมิ ซึ่งแน่นอนว่าหลังจากนั้นเขาจะแวะไปซื้อซูชิมาให้อย่างไงล่ะ.. แต่ไม่บอกหรอกนะ
"อ่ออ~ อย่างงี้นี่เอง"
แอบหลุดขำออกมาเล็กน้อยในระหว่างที่กำลังเดินตามมา
ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ที่ศูนย์อาหาร สายตามองกวาดอาหารต่างๆนาๆที่กำลังขายอยุ่นั้นมันชั่งน่ากินอยู่หลายอย่างเอาซะมากๆ
ซึ่งแน่นอนว่าสายตาของเขาสังเกตถึงสิ่งที่มองแล้วเรียบร้อย..
จะหลบสายตาเขาได้อย่างไร?
น่ารักดีซะจริงๆน้า
"ข้าวปลาทอดก็ดี ราเมงก็ดี ร้านนั้นก็ด้วย"
พยักหน้าแบบเห็นด้วย
