بچه‌هاجون من یه چند روز اینجا نمیام به حال و روزم برسم. گفتم با جنس ناله‌هایی که این مدت کردم نگران نشین یهو خبری ازم نشه.

این تجربه‌ها رو برای هیشکی نمی‌خوام. و، هم در رفاقت هم در عاشقی، فقط کسی که با این حال از درون آشناست می‌تونه عمیقاً «مراقبت» کنه از من. بقیه نهایتاً «حمایت»، که اون هم چیز ارزشمندیه. ولی خب.

دیشب فکرام به جایی رسید که خودم ترسیدم. از خونه زدم بیرون رفتم فضای عمومی، به تراپیستم تکست دادم، بعدم زنگ زدم به قشنگ. اون نترسید. چند تا سوال درست پرسید بعدم گفت «همه‌ی کارای درست رو کردی. من نگران حالت هستم ولی نگران زندگیت نه». آرامش و اعتمادش انقدددر برام خوب بود تو اون لحظه. آب رو آتیش.

دیگه صبرم تموم شده.
تمام انرژیم داره لیترالی خرج نمردن میشه.
واسه tip toe کردن حول مسائل هیچی در خودم ندارم.

این یه کم منو امیدوار کرد. هرچند آدم نمیتونه اعتماد کنه به این حرفاشون تا وقتی در عمل نبینه

www.instagram.com/p/DXTZlM-lhD...

در این بین قاضی‌های فدرال آمریکا اینجا پرچمو نگه داشته‌ن و دمشون گرم. نمونه‌ی بسیار قوی:

ویدیوی آخر ترامپ دیگه جایی برای «مگه به حرف ما جنگ شد» نمی‌ذاره. هی همه گفتن و اینا خودشونو زدن به نفهمیدن، که بین «تقصیر شماست» و «شما هیچ مسئولیتی نداشتی» هزاران پله‌ هست. اگر ترامپ دوباره شروع کنه، تظاهرات‌هاشون و پرچم‌هاشون داره به عنوان توجیه استفاده میشه تو شرایطی که حتی ماگاهای اینجا مخالف‌ جنگن

قرصه که خوابم رو درست کرد عوارض رو اعصاب داده. سرچ کردم نوشته از ۱۰۰میلی‌گرم بالاتر که بخوری اینطوری میشه. رفیقتون داره ۲۵ می‌خوره. واقعا ریدم تو این حساسیت بدنم که روند درمان روانم رو صدبار پیچیده کرده تاحالا.

گوشه‌ای از دیاسپورا که گویا زامبی نشده.

ببخشید نگران شدین. من هی یادم میره همه مث ما با مرگ لاس روزمره نمی‌زنن. پاک کردم اونا رو. نگران نباشین :)

نه ولی امنم.

@kharchosoone.bsky.social تا خبرو دیدم یادت افتادم

نمونه‌های زیستی انستیتو پاستور از بین نرفتن :)

خدایا ده سال از عمرمو می‌دم انگزایتی رو پس بگیر. بای‌پولار رو خودم هندل می‌کنم ردیفه. انگزایتی رو دیگه نمی‌تونم.

من از وقتی عقل‌رس شدم منتقد و مخالف سرسخت قلدربازی‌های ج‌ا که هزینه‌ش رو مردم می‌دن بوده و هستم. خب؟ ولی این باز کردن تنگه بدون هیچ تضمینی برای هیچی برام عجیبه. سواد هم البته ندارم در این زمینه فقط vibe. ولی خب‌ چه کنم عجیبه برام.

چهار روزه مث تراکتور هی چیزمیز می‌خرم، یا چیزمیز add to cart که بعدا بخرم.
اصلا وقت خوبی برای شیدایی نیست. هوا هوای mixed episdeه . عزیزان سربسته بگم اگه این همونه، به زودی کونم پاره‌ست.

کلا به عنوان ارگانایزر عرض می‌کنم خدمتتون. جماعت آکادمیک و تینک‌تنکی و لابی‌گر هر جا درباره‌ی اعتراض خیابانی و دلایلِ شدن یا نشدنش حرف زدن، گوشاتو بگیر فرار کن.

به وضوح معلومه اینو یه ارگانایزر ننوشته. زاویه غلط. همه‌چیز بیش از حد ساده‌سازی‌شده. وزن دادن‌های اشتباه به چیزها.
تریتا پارسی هم کاش بره لابی‌ش رو بکنه درباره‌ی اعتراض خیابانی نظر نده. روزی که اینو واسه هر موضوع مربط به جنگ با ایران که ربطی به تخصصش نداره نیارن حرف‌ بزنه عید منه.

🫂❤️

صبح سوییسایدال بیدار شدم. گفتم با مامانم حرف می‌زنم بهتر می‌شم. بله قطع بود. اونم یادش رفت ساعت قرارمون زنگ بزنه. تا یه ساعت بعد که زنگ زد بال بال زدم. حرفمون که تموم شد اینجا دیدم ربتل‌ اینا وصل شدن.
به خدا این کثافتی که قطع و وصلی بله و تلفن‌ها و فلان به روان ما می‌زنه رو به قدر کافی ازش حرف‌ نمی‌زنیم.

“Lover, the whole world knows the color of my people’s blood.”

—Safia Elhillo

نیاز سیری‌ناپذیری دارم به «ایرانی» بودن تا جای ممکن. فلذا بعد از قرنی چشم‌هام رو سرمه کشیدم. متاسفانه مطلع شدم قشنگ بهتر از من سرمه می‌کشه و از اینکه براش از ایران سرمه آوردم پشیمونم.

قمیشی‌ در کلیشه‌ای‌ترین آهنگ قرن می‌فرماد «ما از نور و بارون و آیینه‌ایم/نباید به تاریکی عادت کنیم»
یادش می‌افتم وقتی به تاریکی لزج دی‌ تاحالا فکرمی‌کنم. به مردمی که رفتن رو پل. به نوجوونای‌ زن زندگی آزادی. به ۱۷سالگی خودم وخیابونای جنبش سبز. به چیزای دیگه. جانمی‌شه.
ولی ما واقعا از نور و بارون و آیینه‌ایم.

دیشب بالاخره وا دادم و قرص خواب خوردم. چرا با خودم اینطور می‌کردم و مقاومت می‌کردم انقدر؟ خب زودتر می‌خوردی مث آدم می‌خوابیدی‌ سیستم عصبی‌ت کمتر تیغ تیغی می‌بود اینهمه وقت. وا.

خانومه گفت نقشه‌ی کجاست رو تی‌شرتت. گفتم ایران (بله، نقشه پوش ری‌اکشنری شدم در جنگ). یهو قیافه‌ش نرم شد گفت im so so sorry. حالا من معمولا تأسف زنان میان‌سال سفید کله‌مو خراب می‌کنه. این دفعه نمی‌دونم چی شد همدلی‌ش به نظرم واقعی اومد. اشکی شدم اون وسط.

قربونت ❤️

متشکرم :)

خدایا هیچ وقت منو با رئیس لی‌لا روبرو نکن ill end up in jail

به عنوان یک بیمار روانی از اینکه ترامپ رو بیمار روانی خطاب می‌کنین و می‌خواین بستری‌ش کنین دلگیرم.

شک نکنید شدت عصبانیتم تماماً مربوط به این موضوعه و ربطی به دیگر مردان سفید جهان نداره 🫠