#MSG_commu
[ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ

( จอยซีน พูดอีกสิเค้าอยากฟัง 🥺 )

เคี้ยวคอนเปโต้หาชมรมไปพรางๆในหัวก็คิดว่า

'อยากปลูกดอกไม้'

แต่วิถีร่วงโรยผลูกอะไรไปก็ตาย

『 #MSG_commu 』

" เมื่อใดที่เธอหลงทาง… จะมีเสียงเพลงแผ่วเบาคอยบรรเลง เป็นท่วงทำนองจะค่อยๆให้ปล่อยใจไปกับมันอย่างช้าๆ "

" แล้วเสียงนั้นจะค่อยๆ ปลอบโยน… และพาเธอกลับสู่เส้นทางที่ปลอดภัยเองนะ "

* 。 • ˚ ˚ ˛ * 。° 。 • *ੈ✩‧₊˚

白川 喜多 | Shirakawa Kita | 1-A
15 y | 150/40

จิตวิญญาณแห่งฤดูหนาว-วิถีแห่งสุรเสียง♫

Doc : in bio

Co|Role | DM 24/7

#MSG_nyugaku

ในวันปฐมนิเทศ โฮชิโนะได้ทำการล่าลายเซ็นต์ครบ 6 เป้าหมายสำเร็จแล้ว

“เย้~”

เธอยิ้ม เป็นกิจกรรมที่สนุกมากๆ

ส่วนเสียงในหัวนั้นไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ…เอาล่ะไปแลกรางวัลกันเถอะ

@kei-msg.bsky.social
@yuuya-msg.bsky.social
@msg-yukiko.bsky.social
@msg-yuuichi.bsky.social
@yasuna-msg.bsky.social
@awa-msg.bsky.social

#MSG_commu

"...? ไม่มีใครหลงเข้ามาที่นี่บ่อยนักหรอกค่ะ"

"งั้น.. ดิฉันจะไปรินชามาให้นะคะ"

東中 一慧 | โทวนากะ ฮิโตเอะ (25) | 54/166
ฤดูใบไม้ผลิ: วิถีพันธะ | NPC | ผู้ดูแลเรือนกระจกโทวนากะ

โค โรล เวิ่น DM ― OK!
Doc: tinyurl.com/2pvjcpa4

คนตัวเล็กรับมาเมื่อฟังคำอวยพรของผู้เป็นรุ่นพี่ตรงหน้าก็เหมือนจะมีท่าทีซาบซึ้งเป็นอย่างมาก

"ข-ขอบคุณนะคะขอบคุณค่ะจะพยายามนะคะ"

เธอโค้งตัวขอบคุณอีกครั้งและกล่าวลาก่นจะหันหลังเดินตามหาลายเซ้นต่อไป

#MSG_commu
【Dormitory 3D model】
(ได้รับอนุญาตจากทางคอมมูแล้ว)

(สวัสดีจากฝ่ายสถานที่ค่า💚
มาแจกจ่ายไฟล์โมเดลห้องหอพักสำหรับคลิปสตูให้ทุกคนได้ใช้กันค่า><
สามารถนำไปใช้วาดได้อย่างอิสระเลยนะคะ！หากมีข้อสงสัยหรือข้อผิดพลาดตรงไหนสามารถบอกได้เลยค่ะ
รายละเอียดเพิ่มเติมด้านล่าง)

(อาจมีเพิ่มเติมภายหลัง)

ร่างเล็กชะงักและพยายามบอกปัดแต่ก็รับมาเพื่อรักษาน้ำใจอยู่ดี

แล้วค่อยๆโค้งขอบคุณ

"ข-ขอบคุณนะคะ"

ได้แต่คิดอับอายตัวเองเผลอให้รุ่นพี่เห็นเรื่องน่าอายแบบนี้จนได้ อยากจะมุดดินหนีไปซะ

ร่างเล็กรับใบเซ็นมามองด้วยความดีใจและรู้สึกขอบคุณอีกคนเป็นอย่างมาก รวมถึงความพยายามของเธอด้วย

"ขอบคุณนะคะ..รุ่นพี่"

ความอบอุ่นจากการลูบหัวทำเอาคิดถึงคุณแม่เลยช่างเป็นคนที่จิตใจดีจริงๆ

ก่อนจะจากลาเธอหยิบถึงขนมคอนเปโต้ถุงเล็กขึ้นมาและยื่นให้อีกคน

"ข-ของตอบแทนแทนการของคุณค่ะ"

พูดในขณะก้มหน้าและแสดงท่สทีเคอะเขิน

แล้วจึงค่อยๆโค้งลาและขอบคุณอีกครั้งและหันเดินจากไป

ความผิดปกติของร่างกายยูกิ : นัยน์ตาเปลี่ยนสี การมองเห็นเริ่มเบลอ / บิดเบือน และมองเห็นไม้ดอกคล้ายดอกสึบากิตามร่างกายของผู้ที่เขามอง

#MSG_nyugaku
[ กิจกรรมล่าลายเซ็น ]

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน

ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...

และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷

'ฮิเมะสินะ'

หญิงร่างเล็กหลุดยิ้มออกมาและขำเบาๆกับความสดใสของคนตรงหน้า

"ค่ะ! รินจังค่ะ"

และดันเปลี้ยนชื่อตามน้ำเขาไปซะงั้นแก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง

ก่อนจะโค้งลาและหาคนตามโจทย์ต่อไปโดยที่เหมือนได้รับแรงกำลังใจ10เท่า

(ขอบคุณที่มาเล่นกับน้องนะคะ😭😭)

"มีอะไรก็รีบพูดเถอะ ไม่ได้ว่างมายืนรอทั้งวันหรอกนะ"

"ตามใจแล้วกัน แต่เบาเสียงลงหน่อยก็พอ"

"ฮึ..."

━━━━━🍂

堀 朱朔 | Hori Suzaku | โฮริ สุซาคุ

ไคกะ 2-D : หอฤดูใบไม้ผลิ < พืชพันธ์ > : ชมรมค้นคว้าปรุงยา

17 yrs. 167 / 54

√ Co•Role•DM 24/7

━━━━━🍂

acc for #MSG_Commu
Doc : shorturl.at/IoGiy

เธอวางมือที่กำเบาๆลงมือฝ่ามือของอีกคนและค่อยๆปล่อยคอนเปโต้2-3เม็ดให้เขา

"ขอบคุณที่เข้ามาทักนะคะ...โยนาชิโระ ริงโกะฝากตัวด้วยนะคะ"

เธอถอยออกมากล่าวนึงและโค้งเบาๆเชิญขอบคุณ

เธอรับมาและยิ้มกว้างด้วยความดีใจจนปิดไม่มิดแล้วก็นึกขึ้นได้จึงหยิบถุงขนมคอนเปโต้และยื่นใหั

"ข-ขอบคุณค่ะ ค-คือว่าโยนาชิโระ ริงโกะนะคะ"

เธอแนะนำตัวและค่อยๆโค้งก้มทักทายตามมารยาทและความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง

ได้มาแล้ว1ลายเซ็น ริงโกะจังพยายามแล้วเก่งมากๆ

เธอยืนคิดและมองลายเซ็นที่เหมือนจะขาดแค่คนที่หล่อก็ยื่นใบของตัวเองให้กับเขา

"งั้นช่วยเซ็นให้หน่อยนะคะขาดคนที่เราคิดว่าหล่อเท่ค่ะ"

ในสายตาเธอแค่คนที่กล้าเข้ามาทักหาก็นับว่าหล่อเท่แล้วเธอรู้สึกขอบคุณมากๆและหยิบบางอย่างมากำไว้ตรงหน้าอีกคน

"ช่วยแบมือหน่อยได้ไหมคะ"

...

เธอมองใบหน้าของผู้ที่ปลอบโยนเธอด้วยความอบอุ่นจนทำให้ใจสงบก็คิดอยู่สักพักและค่อยๆหายใจเข้าออกเพื่อที่จะพูดออกมา

"ง-งั้นช่วยเซ็นคนที่ละสายตาไม่ได้ หน่อยนะคะ"

.
.

หญิงตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยและยื่นใบให้ด้วยท่าทีประหม่าและมือที่สั่น

"ค-คือว่าต้องการชั้นปีไคกะค่ะ"

คำพูดถึงปล่อยออกมาด้วยความยากลำบากปละเหงื่อที่เริ่มจะไหลออหมาเล็กน้อยด้วยความประหม่าแต่ก็ยิ้มแห้งกรบ

#MSG_nyugaku #MSG_โรลเปิด

แยกรูท ((บวกกันสั้นๆได้ค่ะ🫳💖))

__

ในวันที่ท้องฟ้าสดใส ตัดกับสีอ่อนของซากุระที่ไหวไปตามสายลม

ร่างเล็กในเครื่องแบบนักเรียนค่อย ๆ เดินผ่านผู้คนอย่างเงียบงัน

ในมือของเธอถืออะไรบางอย่างไว้

ก่อนจะหยุดลง เด็กสาวตัวเล็กที่ดูคล้ายตุ๊กตาเงยหน้าขึ้นมอง รอยยิ้มบาง ๆเผยขึ้น พลันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“รับลูกอมมั้ยคะ…?”

แล้ว’คุณ‘ล่ะจะทำอย่างไร

#GSM_slooflirpa

1 เมษา แล้ว แต่เอ๋…ทำไมจู่ๆคิตะกลายร่างเป็นนกฮูกไปแล้วน่ะ!?

(ดุ๊กๆแอบมาเล่นพร้อมเทสเงาไปพร้อมๆกันเยยฮับ!)

#GSM_slooflirpa

TW : Capcutวันสุดท้าย

ในเช้าวันที่ 1 เมษายน ทั้งที่เป็นวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง แต่คุณกลับตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ต่างออกจากปกติเล็กน้อย

หลังจากตื่นนอนคุณทำกิจวัตรประจำวันเหมือนอย่างเคย ล้างหน้าล้างตาหรือกระทั่งพูดคุยกับรูมเมทของคุณเหมือนเคย

แต่แล้วพวกคุณมองหน้าสลับกันไปมา ก่อนที่คุณจะเริ่มรู้ตัวว่าอีกคนมีบางอย่างแปลกไป??!?

( /ขำสิ้นสติ )

ตัวเล็กหยิบใบและยิ่นใส่มือเขาอย่างว่าง่ายและลนๆว่าเขาจะให้ทำอะไรไหมแต่มาถึงจุดนี้แล้วให้ทำอะไรก็ยอม

"ย-ยังไม่ได้สักลายเซ็นเลยค่ะ"

ถือว่ากระชับมิตรไม่ด้วยล่ะนะ

ᢉ𐭩 #MSG_commu
_________________________________

“ คะ ค่ะ! เข้าใจแล้ว! ฉัน—- ฉันจะพยายามนะคะ! ”

“ ยินดี.. ที่ได้รู้จักนะคะ! ”
_________________________________

花森 夏うさ ᢉ𐭩 ฮานะโมริ นัตสึอุสะ ᢉ𐭩
หอฤดูร้อน ᢉ𐭩 ไคกะ (17) ᢉ𐭩 วิถีแห่งสายน้ำ

ᢉ𐭩 โค โรล เวิ่น DM 24/7 เคาะๆ มาได้เสมอคับ! ᢉ𐭩

ᴰᵒᶜᢉ𐭩 shorturl.asia/DCHVp ᢉ𐭩

#MSG_nyugaku / #MSG_โรลเปิด

ช่วงล่าลายเซ็นสักที่หนึ่งในโรงเรียน

มาซาโตะ ทาเครุ กำลังยืนเช็ดผมของเขาที่เปียกจากการลงไปงมหาฮามากุริในที่หนึ่งของโรงเรียน

และเมื่อเสียงประกาศเกี่ยวกับ 'การล่าลายเซ็น' ดังขึ้น

ดวงตาสองสีของเขามองไปพลางหยิบกระดาษที่ได้รับจากอาจารย์ออกมาจากกระเป๋าพร้อมกับทำหน้าสับสนไปหมด

ก็นะ เขาแทบจะไม่รู้จักใครเลยนี่น่า

( แจมได้นะคะ 🥹🤲🏻🩵 )

คนตัวเล็กชะงักและรีบพยักหน้าต้องการความช่วยเหลือสุดๆ

"ค-คือว่ายังไม่ได้สักคนเลยค่ะ "

เธอกำใบล่าลายเซ้นและแสดงท่าทีประหม่าเล็กน้อยแต่ความรู้สึกนั้นก็มลายหายไปเมื่ออีกคนลูบหัวตน

'อบอุ่นจัง'

"ถ้าไม่เป็นการรบกวนช่วยเซ้นให้หน่อยได้ไหมคะ"

เมื่อสำรวจดูดีๆวก็เป็นคนที่สวยงามจนละสายตาไม่ได้จริงๆ

แถมยัง ใจดีอีกตะหาก

คนตัวเล็กกว่าพยักหน้าและลนลานหาปากกาที่ตัวและแบมือรับใบมา

ไม่มีคำขอให้ทำอะไรเพราะแค่เขาเข้าหาเธอก็นับว่าเป็นคำขอที่อยากจะขอบคุณมากที่สุดแล้ว

"เสร็จแล้วค่ะ.."

"ค -คือว่า! ฉันโยนาชิโระ ริงโกะค่ะ ขแบคุณนะคะ "

พอเธอเงยหน้ามากก็กำลังหาสอ่งที่เขามีตามโจทย์ก็คิดไม่ออกถ้าจะให้เส้นๆไปเลยมันก็ดูไม่ซื่อสัตย์เท่าไรปหะ