#MSG_bunkatsu

ช่วงเตรียมงานโปรโมทชมรม

หลังขนย้ายอุปกรณ์เสร็จสรรพ จึงปลีกตัวมานั่งเล่นอยู่ริมแมกไม้ พร้อมลูกปัดเล็กจ้อยเรียงร้อย แวววาวสะท้อนแสง

ทีละเม็ดสองเม็ด ปลายนิ้วเพียงหยิบจับห่วงรูปร่างหลากหลาย ทั้งดาว ทั้งหัวใจ กระทั่งห่วงเชือกก็มี จึงปรากฏเป็นกำไลบ้าง พวงกุญแจบ้าง

“อันไหนดีกว่ากันนะ ?”

“ฮุฮุ ทำให้หมดทุกแบบเลยแล้วกัน ☆”

( ไม่มีอะไรมากแต่แจมได้นะคะ ! ? )

(แวะมาแบบเลทๆค่า 🥺)
#MSG_nyugaku | #MSG_2-F

พอถึงเลขที่ตัวเองที่ต้องขึ้นไปแนะนำตัวหน้าชั้น อิซามุที่แอบกินขนมอยู่หลังห้องมาสักพักก็เผลอเดินขึ้นไปพร้อมกับไม้ดังโงะ

"ซากุไร อิซามุคร้าบ"

"ไคกะปีแรก เลขที่ 13 ฝากตัวด้วย..."

ในเมื่อถูกจับได้แล้ว เขียนเสร็จก็พูดไปกินไปทั้งแบบนั้นแหละ ยังไงปฐมนิเทศเช้านี้กองทัพต้องเดินด้วยท้อง น่าจะไม่มีใครว่าอะไรที่เขาน้ำตาลตกง่ายหรอกมั้ง?(อ้าง)

((หาแนวร่วมค่ะ 🙏🏻
เปิดรับทั้งคนสวย คนน่ารัก คนหล่อ คนละมุน คนมั่นหน้า(?)
เพราะนี่คือสมาคมชมรมวิจัยการใช้ความน̶่า̶รั̶ก̶เป็นเอกลักษณ์ยึดครองโลก (ชื่อไม่ทางการ)

ปีก่อนรับแต่คนน่ารัก ปัจจุบันชมรมจะโดนยุบแล้ว เลยเปิดกว้างปรับเปลี่ยนแนวทางชมรมให้เข้าได้ทุกแนว สามารถมาเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขหน้าประวัติศาสตร์ได้แล้ววันนี้))

((ขอบคุณสำหรับพื้นที่ค่ะ 🙇‍♀️))

#MSG_TreasureHunters
( เพื่อน ๆ ที่รัก! ชมรมพิพิธภัณฑ์นักล่าสมบัติเปิดรับผู้ร่วมก่อตั้งอีกหนึ่งคน และอาจารย์ที่ปรึกษาที่สามารถรับมือกับเอเนอจี้เกินพิกัดของเหล่าสมาชิกครับ! ชมรมเกี่ยวกับการนำสิ่งของต่าง ๆ มาจัดแสดงตามอีเว้นท์ และมีมินิเกมที่เน้นเล่นร่วมกันในรูปแบบ interactive Mystery Game ในภายหลัง สามารถติดต่อหรือสอบถามเพิ่มเติมได้ผ่าน DM/เมนชั่น ขอบคุณสำหรับพื้นที่ครับ )

(มาหาแนวร่วมสมาชิกชมรม ปลา ซาร์ดีน และฟอสซิลค่ะ🐟🐟)

(กิจกรรมในชมรมค่อนข้างหลากหลาย เน้นศึกษาสัตว์น้ำ สตัฟฟ์สัตว์ นั่งดูสารคดี หรือถ้าอดใจไม่ไหวจะเอาตัวอย่างทดลองมาแล่เป็นซาชิมิแล้วนั่งกินก็ได้เช่นกัน นอกจากนี้ก็มีสวัสดิการให้ลูบประธานชมรมและจกแมวฟรีด้วย สนใจDMหรือเมนชั่นได้เลยค่ะ)

#MSG_เปิดโรล | แยกรูท | โกงเวลา

ณ ริมชายหาดในช่วงหลังเลิกเรียน ยามที่ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี

ยามเย็นที่ริมชายหาด ลมทะเลพัดแผ่วผ่านเส้นผมสีฟ้าให้พลิ้วไหวตามจังหวะ มีสาวร่างสูงยืนอยู่ลำพังบนผืนทรายอันกว้างไกล สายตาเธอได้เหม่อมองออกไปยังเส้นขอบทะเลไกลสุดสายตา

ก่อนที่ไม่นานเหมือนกับว่าเธอจะรู้ตัวถึงการมาถึงของ「คุณ」นะ

(+)

#MSG_Commu

“ บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวฉันจัดการเอง ”
“ เลิกถามเซ้าซี้สักที ”
“ จะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน ”
                                        — 水川 黒矢

⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

มิซึคาวะ คุโรยะ (25) | NPC - 𝒫â𝓉𝒾𝓈𝓈𝒾𝑒𝓇
ฤดูใบไม้ผลิ; วิถีแห่งพันธะ 🌸

co role > dm ( ˙༥˙ )
doc— docs.google.com/document/d/1...

“ซากุราดะซัง” เขาเอ่ย แย้มยิ้มให้กับหล่อน “ผมช่วยครับ”

จึงอ้าแขน เฝ้ารอให้หล่อนตอบรับคำของตน แล้ววางกล่องลังที่ใส่ข้าวของเอาไว้เต็มลงในอ้อมแขนเขา

“จะยกไปที่ไหนเหรอ”

สิ้นเสียงแว่วดัง เขาจึงหยุดมอง ผะแผ่วให้หลุดลอยล่องผ่านระหว่างเรา ปลิดปลิวไปเฉกเช่นใบไม้ผลิยามต้องสายลม นึกคุ้นเคย ให้กับใครอีกคนที่หลบซ่อนอยู่หลังกล่องลัง หรืออาจต้องเรียกว่าถูกซุกซ่อน ให้ถูกบดบัง เหลือทิ้งเอาไว้เพียงใบหน้าน่ารักประดับด้วยประกายของอัญมณีสีฟ้าใสวาววับ

รูมเมท — หล่อนนั่นเอง เขาจัดการความคิดในหัว

+

(เขาว่ากันว่าจะบิดแล้วรวย)

(รอเจอกันวันโปรโมทนะ!!)

(ประกาศหาแนวร่วมสมาชิกชมรมยูโดค่ะ👐✨️)

(ยังขาดสมาชิกและอาจารย์อีกจำนวนมาก🔥 กิจกรรมชมรมจะมีตั้งแต่ฝึกความแข็งแรงทางกาย ศิลปะป้องกันตัว ออกกำลังกายประจำวัน หรือการแข่งขันเล็กๆในชมรมค่ะ!

หากสนใจสามารถเมนชั่น / DM มาได้เลยนะคะ! ขอบคุณที่สนใจค่ะะ)

“ถ้าจูริสูงได้เท่านี้ก็คงจะดีสิน้า~”

“ฮะฮะ ว่าไปนั่น ตอนนี้ก็โอเคดีแล้วละ!“

(ลงเก็บไว้ค่ะ เป็นสกินจูริวันหยุด><! พบเจอกระเบนตัวน้อยได้ทั่วเมือง ชอบไปเดินเล่น✨)

#MSG_bunkatsu • #MSG_โรลเปิด

หลังเลิกเรียนช่วงเตรียมงานโปรโมทชมรม เด็กสาวตัวเล็กดูท่าจะพะรุงพะรังอยู่พอควร แต่ไม่แน่ใจว่าจากข้าวของหรือเส้นผมของตัวเองมากกว่ากัน

"อ่ะ"

เพราะไม่อยากถูกเหยียบผมที่ลากพื้นอยู่ แม้ทางจะไม่ได้เบียดเสียดเด็กสาวก็เอ่ยเสียงใส

"ขอโทษนะคะ ขอทาง...."

ซากุรากิเงียบไปกลางคันเมื่อเห็นคุณก็เพราะว่า...?!

(แหะ ๆ มาสุ่มรูทด้วยกันไหมคะ🥺)

" ซากุรากิงั้นเหรอ... "

" คือใครกันแน่นะ ? "

—————— #MSG_Commu ❀

桜田 桜木 • ซากุราดะ ซากุรากิ
จิตวิญญาณฤดูใบไม้ผลิ — วิถีแห่งชีวิต — 1年 — ?

" มนุษย์เรามีอยู่ได้เพราะเส้นสายเป็นล้านล้านที่โยงใยกันอยู่ภายในร่างกาย... "

" ความทรงจำของคนเราเองก็—"

⋆｡‧ ✿ ‧｡⋆

"ซากุราดะ ซากุรากิค่ะ! จากนี้เองก็คงต้องรบกวนกันแน่นอน ฝากตัวด้วยนะคะ!"

(co/role/dm OK!)

( มาเก็บภาพเนื่องในโอกาสที่ชมรมแฮนด์เมดก้อตั้งสำเร็จแล้วค่ะ?!
ถ้าไม่ได้ทุกคนช่วยให้ความสนใจคงแย่แน่เลย (ó﹏ò｡
เพราะงั้นในฐานะประธานและรองประธาน พวกเราขอมอบความน่ารักนี้ให้คุณหนูคุณชายแทนคำขอบคุณหน่อยได้ไหมคะ ♡(｡˃ ᵕ ˂ *) )

( สวัสดีค่า มาหาแนวร่วมก่อตั้งชมรมแฮนด์เมดค่ะ ! 🥺🎀🪡📖

★ ตอนนี้ยังขาดสมาชิกและอาจารย์ที่ปรึกษาค่ะ

กิจกรรมชมรมจะเป็นการทำงานประดิษฐ์ร่วมกัน มีอุปกรณ์ให้ฟรีค่ะ ! ตัวอย่างจะมี พวงกุญแจ / กำไล / กิ๊บติดผม / ตราปั๊ม / ตุ๊กตาผ้า / สติกเกอร์ / junk journal / งาน collage กับวัสดุต่างๆ / เฟรมการ์ด อะไรประมาณนี้ค่ะ!

ใครสนใจสามารถเมนชั่น / dm มาได้เสมอเลยนะคะ ! 🩷)

แล้วสบตัวเธอ โคซากุระ ซูซูริ หากไม่เอ่ยความลับนั้นระหว่างสองคนออกมาอาจดีกว่า ให้ความเงียบงันในบทสนทนาเหล่านี้เป็นตัวแทนความเข้าใจของเราสอง ปล่อยให้ย่างก้าวของเราได้เป็นไปเสี้ยวเศษของสายลม ยามพัดผ่าน นึกแสนสั้น น่ายินดี “เข้าใจแล้ว ยินดีที่ได้รู้จักเช่นเดียวกันครับ โคซากุระซัง”

“พยายามกับการล่าลายเซ็นเข้านะ” แล้วโบกมือลา

ได้ยินคำหล่อนกล่าวก็หลุดหัวเราะ ยกมือขึ้นปิดปาก เมื่อดวงแต้มของครามฟ้าหลบซ่อนหลังม่านหมอกด้วยเปลือกตา จันทร์เสี้ยวกลับหัวจึงเจือจางด้วยแสงอ่อนยามค่ำคืน ดุจดั่ง ว่าจะส่องสว่างแม้ยามกลางวัน

คล้ายจะเป็นคนจริงจังกว่าที่คิด เขานึก

“ฮะๆ งั้นเองสินะ” จึงบอก

+

มายุริ ที่หล่อนกล่าวว่าไพเราะ

คงเป็นอย่างนั้น ตัวเขาเองก็คาดหวังให้มันได้งดงาม แม้ในตอนนี้คงบอบช้ำไร้เรี่ยวแรงใกล้โรยรา หวังให้เบ่งบานได้อย่างไม้ดอกในวันนี้ พรุ่งนี้ หรือมะรืน ที่เฝ้ารอให้หน้าร้อนมาเยี่ยมเยือน ค่อยลบเลือนไอหมอกที่บดบังต้นพลัมซึ่งคอยผลิดอก

ชื่อของเขา

+

#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด
[ ช่วงเวลาล่าลายเซ็น ]

คาโฮะเริ่มหาลายเซ็นจากคนรู้จักก่อน ซึ่งตอนนี้ก็พอจะได้มาบ้าง แต่เหมือนก็ยังขาดอีกอยู่ดีแฮะ

"ดูท่าแล้ว ยังต้องหาอีกนะเนี่ย งั้นถ้าเป็นคนที่อยู่แถวๆนี้ ..."

เธอเริ่มมองไปรอบๆเผื่อว่าจะมีคนที่ตรงกับที่ตามหา
อีกนิดเดียวเองนี่หน่า ใกล้จะครบแล้วเชียวล่ะ !

( มาช้าไปหน่อยแต่มาแลกกันได้นะคะ หรือจะให้เซ็นให้ก็ได้เหมือนกันนะ 🤲✨ )

#MSG_Kendo
((ตามหาสมาชิกชมรมเคนโด้📣))

((ประชาสัมพันธ์ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกเข้าดิสคอร์ดหรืออาจไม่สะดวกแอคทีฟแชท

เนื่องจากทางชมรมอยู่ในช่วงรวบรวมรายชื่อก่อนจะเริ่มดำเนินการต่อๆ ไป และคาดว่าอาจมีสมาชิกที่ยังไม่ได้ลงข้อมูลในทะเบียนชมรม ซึ่งอาจทำให้รายชื่อตกหล่นได้

จึงขอความร่วมมือผู้เล่นที่ยังไม่ได้ลงชื่อ เข้าไปลงข้อมูลในชีทใต้เมนชั่นด้วยนะคะ))

“ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ แต่ผมก็ไม่ได้คิดจะรีบเลื่อนขั้นอะไรอยู่แล้วล่ะ” เขาบอก หัวเราะแผ่วเบา ให้ลอยล่องไปกับเศษใบไม้

ไม่เร่งรีบ

ไร้แรงผลักดัน

จึงเหลือบมองที่แผ่นกระดาษของหล่อน “ไม่ได้อยากให้ผมเซ็นตรงไหนแน่แล้วใช่ไหมครับ” เอ่ยถาม

แม้สีตาไม่อาจตรงกัน

เขาส่ายหน้า ยามหล่อนเอ่ยขอโทษ

ก็มันมีอยู่จริง ๆ

“เขียนด้วยสีคราม มายุสุมิ แล้วก็ดอกพลัม ซุโมโมะ อ่านว่ามายุริครับ” เขาตอบ “เหมือนว่าผมจะเกิดในวันที่ดอกพลัมบานสะพรั่งแต่กลับมีผมสีครามประหลาดตา” แล้วจับปลายเส้นผมที่เล่นล้อสายลม ลูบไปมา

คุณย่าท่านก็เลยตั้งให้แบบนั้นน่ะ พึมพำ

“ชอบเหรอ” เขาถามคืน “ผมก็คิดชอบอยู่เหมือนกัน”

+

ซากุระ — สมแล้ว

เฉกเช่นตัวตนของหล่อนที่ถูกอาบย้อมด้วยสีของใบไม้ผลิ คงเป็นสิ่งที่เรียกว่างดงาม เขาคิด ทว่าไม่ได้เอ่ยปากพูด

ตัวเขาจดจำ ความลับซึ่งซุกซ่อนระหว่างเรา ผู้ที่มักจะคอยมาอิงแอบใกล้เคียงตัวเขา ห่างออกไปเพียงหนึ่งพุ่มไม้บดบัง เธอที่แอบฟัง เขาที่แอบดู หนึ่งเมื่อรับรู้ อีกหนึ่งจึงแกล้งไม่สังเกต

เรา

ในความคุ้นเคยที่ทึกทักเอาเองอย่างฝ่ายเดียว

+

#MSG_commu
小櫻 涼莉
Kozakura Suzuri โคซากุระ ซูซูริ
ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ ˋঌ་༘࿐

ঌ་༘ ชั้นปีมังไก .หอพักฤดูร้อน วิถีเปลวไฟ
ঌ་༘ 175 cm

co / role / dm ok ! ✒️🕊️
doc docs.google.com/document/d/1...

#MSG_nyugaku . #MSG_เปิดโรล

( ช่วงเวลาล่าลายเซ็น )

สายลมพาดผ่านพาสายตาเรามาบรรจบ
ณ บริเวณที่ผู้คนเบาบางเพียงพอ
ให้ม่านหมอกที่มองอยู่ก่อนก้าวเข้าไปหา
ทายทักด้วยยิ้มน้อยๆอย่างเป็นมิตร

"หากไม่รบกวน"
"มาแลกลายเซ็นกันไหมคะ"

(พาสาวสายลมมาล่าลายเซ็น + มาทำความรู้จักกันได้นะคะ! ༄ )

#MSG_nyugaku | #MSG_3A

ชายหนุ่มร่างสูงออกมาเขียนกระดานบ้างด้วยลายมือบรรจง ก่อนจะหันมาพร้อมกับรอยยิ้ม ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

“ สึกิมิยะ เกียวคุโตะครับ ”

“ ในการขึ้นมังไกปีแรกนี้ หวังว่าจะได้สนิทสนมกับทุกคน— แล้วก็เรียนรู้สิ่งต่างๆไปพร้อมกัน สุข ทุกข์ เศร้า หรือว้าวุ่นใจ? นั่นฟังดูสนุกไม่น้อย ”

“ ก็ประมาณนั้นล่ะ ”

“ เช่นนั้นขอฝากตัวด้วยนะ ”

#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล (แยกรูท)
[ ล่าลายเซ็น ]

เขากำลังก้มๆเงยๆเหมือนหาอะไรอยู่
ส่วนคุณก็เห็นกระดาษลายเซ็นตกอยู่แถวนั้นพอดี กระดาษมีเขียนชื่อว่า "ซาโต้ ชุน"
คุณก็หยิบมันขึ้นพร้อมกับบอกว่า........

(เนียนรู้จักได้ ทักโคเพิ่มเติมdmได้)

เมื่อแวะซ้าย จึงแวะขวา หอบเอาความสนุกเอาไว้เต็มกอด แต่กลับดูเหมือนจะทำมันหล่นหายได้ในทุกก้าวที่ย่างเดิน แสนทุลักทุเล ด้วยใจที่ห้ามไม่อยู่ของหล่อนเอง

ในขณะที่ครุ่นคำนึง ถึงการกระทำถัดไปของตน

หล่อนสะดุดล้ม

เร็วกว่าความคิดถึงได้เอื้อมมือคว้า ตัวหล่อนและข้าวของ หวังไม่ให้มีสิ่งใดร่วงหล่นให้กระจัดกระจาย

ด้วยตกใจ “..เป็นอะไรไหมครับ”

ยามก้าวเดิน โคมกระดาษประดับปลาสีฟ้า ราวมันได้ล่องลอยเหนือผืนดินนอกผืนน้ำ ทาโกะยากิ อบอวลด้วยกลิ่นหอม ยังไงก็คงไม่มีสิ่งใดเทียบเท่าไส้หมึก จึงคิด ไทยากิ ถั่วแดง คงต้องเป็นถั่วแดง คากิโกริ คงดีไม่น้อย ในความอบอ้าวของหน้าร้อน เขาผันผ่าน

จนหล่อน — กวาง ที่ตัวเล็กกว่าเขามากโข

ก้าวเดินอยู่ด้านหน้าของเขาเสมอ ตามการเรียงรายของผู้คน

+