#MSG_commu
“ บางที ฉันก็คิดดีแล้วที่มาที่นี่ ”
“ ท้องฟ้า … ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ ”
( 🌫️ ) 霧崎 影人 | Kirisaki Kagetō
ฤดูหนาว | เหมันต์ • ระดับชั้นปี มังไก
doc : in bio
can co op 24/7 / dm / rp
“อือ...”
“แข็งแรงดีล่ะ”
ไอเย็นคลุมร่างกายของเราทั้งคู่ไว้ อาจจะรู้สึกเย็นขึ้นมาหน่อยล่ะ?
“คุณ...?”
หมายความว่าเธออยากรู้ชื่อของคุณอยู่นะ
โชคดีจริง ๆ ที่คนดีแบบคุณโผล่มาในเวลานี้ แต่เธอหลับลึกมากเลยล่ะ คุณอาจจะต้องโบกมือไปมากกว่าสามครั้ง อาจจะถามไปอีกสักพัก
เธอถึงจะรู้สึกตัวล่ะ...
“...”
ลืมตาขึ้นมาแล้ว แถมดูสะลึมสะลือด้วย
อ๊ะ คุณมีรอยยิ้มที่ใจดีมากเลยนะ
เพราะแบบนั้นก็เลยจ้องคุณนานมาก ๆ จนคุณอาจจะอึดอัดไหมนะ?
แล้วก็จ้อง...
จ้องต่ออีกสักหน่อย
+
"แบบนั้นฉันก็ทำให้ง่วงตลอดเลยสิ“
ก็ดูเย็นไปหมดทุกอย่างเลยนี่นา กระทั่งตอนที่เดินด้วยกัน
”โกหก...“
”อือ ยังตื่นเต้นอยู่ล่ะ“
อาจจะเงียบไปสักพัก คุณอาจจะเดินอยู่ และเมื่อหันมามองก็จะเจอสายตาคู่เดิมที่มักจะต้องไม่วางสายตา
คุณอาจจะชินหรือไม่ก็แล้วแต่—
ลานกิจกรรมคงอีกไม่นานก็จะถึงแล้ว
“...”
“แต่ถ้าโยรุคุงตอนนี้มีความสุขก็ดีแล้ว“
เพราะหลบตาแบบนั้น เดาได้ไม่ยากหรอกนะ!
เอียงคอถามไป คงเพราะเห็นว่าอยู่บ้านฤดูหนาวเหมือนกันล่ะมั้ง ,เธอจิ้มแขนเขาเบา ๆ เหมือนทุกครั้งตอนที่เดิน
“พอเห็นแบบนี้ก็คิดถึงวันแรกที่เรามาที่นี่เนอะ“
จะกิจกรรมจับคู่หอยเอย การเจอกันของเรา? กระทั่งหาเพื่อนยังยากเลยด้วยซ้ำ (ㆀ˘･з･˘)
ถ้าไม่เกิดอะไรขึ้นจริง ๆ ก็...คงไม่มีอะไรเย็น ๆ ออกมาหรอก—นะ?
เป็นเหมือนลูกเป็ดติดฝูง ถ้าคุณหันมาตอนนี้ก็จะพบว่าเจ้าเสือตัวนี้เดินตามติดคุณมาหนึบเลย แถมยังจ้องจี่มาตลอดอีกด้วย
“อากาศมันอุ่น...ก็เลยง่วงน่ะ”
“โยรุคุงไม่เป็นเหรอ...?”
+
(คนนี้เท่เกินไปรึเปล่าเนี่ย!!?)
#MSG_Songkranfes
" บอกไว้ก่อนนะ
ฉันไม่ใช่พญานาค "
“ข้าวปั้น?”
“อันตราย”
เธอเหม่อไปสักพัก ด้วยนิสัยที่เนือยนาบ กว่าจะเข้าใจก็คงจะใช้เวลา...
“รุ่นพี่อันตรายเพราะข้าวปั้นเหรอ..?”
อ๊ะ จริงสิ
ตอนนี้เองก็รู้สึกอยากกอดมาก ๆ เลยเหมือนกัน แบบนั้นจะเกี่ยวกับข้าวปั้นของตัวเองด้วยหรือเปล่านะ ?
“จะไม่ทิ้งรุ่นพี่เอาไว้คนเดียวหรอกนะคะ”
แสดงความรักออกมาผิดที่ผิดเวลาเฉยเลย!?
“...”
ทำไมถึงถอยหนีล่ะ...?
ขยับเข้าไปหาอีกสักหน่อย ไม่ได้รู้ตัวเลยว่ากำลังสุ่มเสี่ยงจะโดนดีดปลิวไป
แถมยังจ้องตาปริบ ๆ อีกด้วย!? โทษเอฟเฟคของข้าวปั้นกอดเอาไว้ก่อนเลยแล้วกัน 😤
(มันจะต้องมีทางแก้สำหรับเรื่องนี้สิ... 😭😭)
ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวเท่าไหร่ว่าคุณอยากหลีกเลี่ยง พอถูกทักทายก็ยิ้มออกมาให้คืนด้วยล่ะ
รูกะพยักหน้าหงึก ๆ เพราะสงสัยว่าคุณกำลังวาดอะไรอยู่น่ะสิ
”ขอนั่งดูด้วยได้ไหม“
น้ำเสียงก็ไม่ได้ดังมากเท่าไหร่ แต่เดาว่าคุณคงพอได้ยินแว่ว ๆ ล่ะนะ!
(/รับน้ำมนต์มา(?) /ใส่ถุงมือปะแป้งให้เธอคืน 🥺❄️✨)
“อันตราย...?”
อันตรายจากอะไรกัน
เธอไม่ได้รั้นถาม เอาแต่ขยี้ตาเหมือนคนไม่อยากตื่นเท่าไหร่ ผู้คนเยอะเกินไปแล้ว
“รุ่นพี่อยากให้ฉันไปนอนที่ข้างทางเหรอคะ..?”
แต่ก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวนะ...
“...”
“ผ่านมาทางนี้พอดีเหรอคะ”
แล้วก็ยืนตาแป๋วจ้องคุณตาไม่กระพริบเลย
#MSG_Songkranfes
(ท่านขุนเกณสบุโรจน์ค่ะ เชิญรดน้ำดับไฟอันรุ่มร้อนในตัวท่านได้เลย)
#MSG_Songkranfes
( สงกรานต์ !💦🔫☀️🏖️ )
(ถ้าทุกวันแบบนั้นคนอื่นจะเบื่ออ่ะเป่า😔)
คงนานมากกว่าที่คุณคิดแน่ ๆ (....)
จิจิซามะ...
นั่นเรียกสายตาของรูกะได้ดี เธอรักสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ รวมถึงนกของคุณด้วย ก็เลยช่วยจัดที่นั่งอย่างดีบนหัวตัวเองให้ซะเลย—
จริงด้วยสิ มีกิจกรรมนี่นา
เธอส่ายหน้าหงึก ๆ
ต้องไปสิ
“ไปด้วยได้ไหม“
แปลว่าช่วยเดินไปเป็นเพื่อนทีล่ะ...
(คูลมากเยยยทาคุมะคุง เรายืนฟัง! ✨)
#MSG_bunkatsu #MSG_โรลเปิด | แยกรูท
— ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน
คุณได้ยินเสียงบางระหว่างกำลังเดินกลับบ้าน เมื่อเดินเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้นก็พบว่าเป็นเสียงพูดของใครคนหนึ่ง ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ตัวถึงการมาของคุณสักนิด
ในจังหวะที่คุณกำลังสงสัยนั้นเอง เจ้าของเสียงก็หันหลังกลับมาเจอคุณเข้าพอดี
“ เอ๊ะ ?”
#MSG_bunkatsu | ช่วงเตรียมกิจกรรม
โทวาดะ ทาคุมะเลือกที่จะฝึกสแครชแผ่นฝึกเป็นดีเจ
เพื่อความคูลของชมรมวารสารและเสียงตามสาย
📌 #MSG_Commu
⊹ 影山 玲旺 • คาเงยามะ เรโอะ . *. ⋆
⊹ มังไก (ปี3)
⊹ จิตวิญญาณฤดูหนาว • วิถีความมืด
———————
Doc ▸ in bio
Co, Role, Talk → DM (late reply)
[ช่วงเย็น]
/เดินเขี่ยทรายตามหาเหรียญทะเลมาตั้งแต่หลังเลิกเรียน รู้ตัวอีกทีตะวันก็เกือบจะลับฟ้าแล้ว
จังหวะที่พบเจออันที่ดูจะถูกใจ ก็เจอเงาของ [คุณ] พาดทับชิ้นส่วนนั้นพอดี
เธอหยิบมันขึ้นมา แล้วผงกหัวทักทายเบาๆ
[สวัสดีตอuเย็uค่: ... ]
(หล่อมากเลยค่ะ ฮือออ /หมอบ 🤲🏻😔🌸🩵)
#MSG_Songkranfes
(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ พาพี่เซรินโดมาให้รดน้ำดำหัวค่ะ-)
(เป็นโอเน่จังที่สวยมากเยยยนี่นาาา ไปกอดมุบเยยย ❄️🩵✨)
#msg_สลับเพศ
( กลายเป็นมาซะจางแทนซะแล้ว! เหลือ172เซนน 🌊 )
(เราได้ข้าวปั้นทำให้อยากกอดแหละ.... / รูกะจะปลิวมั้ย มากันเลย!!)
รูกะเองก็เช่นกัน ในมือนั้นมีข้าวปั้นกุ้งที่ทานไปแล้วหลายคำ เธอกำลังเดินไปเรื่อย ๆ มองซ้ายมองขวาคล้ายกับกำลังหาใครอยู่
แล้วก็มาหยุดอยู่ที่ข้างหน้าคุณ
“ยาสึนะเซมไป...”
แถมยังขยับเข้าไปใกล้กว่าทุกครั้ง...
“กำลังทานข้าวปั้นเหมือนกันเหรอ...?”
#MSG_onigiri
...และดูเหมือนนาโอโตะก็จะไม่รอดกับสถานการณ์นี้ด้วยเช่นกัน
น่าอายเสียจริงที่กลับชอบความอุ่นที่ได้รับ ใบหน้าขยับราวกับจัดแจงร่างกายให้เข้าที่เข้าทางแม้ควรจะตื่นได้แล้วในตอนนี้
ผ่านไปนานแค่ไหนกันนะ ก่อนที่ดวงตาจะสบเข้ากับคุณตรงหน้า
ไอเย็นรอบกายนั้นต่ำลง
หมายถึงอารมณ์ของเธอนั้นกำลังเปลี่ยนไป
“รุ่นพี่อากาเนะ—”
เธอขยับจากไหล่ที่พักพิงมาสักครู่หนึ่ง
“มานานหรือยังคะ...?”
(อ้ยยย สิ่งนี้เข้ากับเธอมากมากเลยนะ 🥺🌸💖 )